โฟล์คเหน่อ เล่นดนตรี เขียนกวี วิถีชีวิตริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณฯ

Group Blog
 
All blogs
 
:::ชะตากรรม:::

ชะตากรรม.....

วิถีชีวิตของการขับเคลื่อนตำแหน่งตัวเองอยู่บนท้องถนนที่ทอดยาว โดยอาศัยรูปโครงคันรถ ครอบคลุมป้องกันแดด ลม ฝน

ขณะกลไกเครื่องยนต์ทำงาน หมุนปั่นวงล้อ ให้หมุนวน อัตราความเร็ว แต่ละช่วงเข็มขีดเลขบนหน้าปัดที่ขยับขึ้น ยิ่งองศาของเข็มบอกความเร็วชี้เอียงเพิ่มขึ้นไปเท่าไร อัตราเสี่ยงอันนำไปสู่อุบัติเหตุย่อมสูงเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว

ดังนั้นแต่ละวันก่อนการก้าวพ้นข้ามจากประตูบ้าน เพื่อขึ้นพาหนะออกไปสู่ถนนหนทาง ผมมักใช้เวลาหนึ่งนาที สำรวจตรวจตราความเรียบร้อย ภายในบ้าน นอกเหนือจากปิดไฟทุกดวง ถอดสายทุกสายออกจากปลั๊ก ผมมักแอบใช้เวลาตรงนี้บอกกล่าวร่ำลา หับห้องบ้านเช่า ด้วยคิดคำนึงอยู่เสมอว่าการเดินพ้นจากขอบประตูบ้านทุกครั้ง โอกาสที่จะไม่ได้ย้อนกลับมาสู่ชายคาบ้านนั้นมีอัตราส่วนเท่ากันกับโอกาสที่จะได้เดินกลับเข้าบ้านอีกครั้ง

ตลอดห้วงเวลา หลัง 6 ปีมานี้ ผมดำเนินวิถีชีวิตของนักดนตรี โดยฝากชีวิตไว้กับพาหนะรถยนต์กะบะดัตสันรุ่นช้างเหยียบ

เริ่มตั้งแต่การไต่ไปตามถนน ที่ทอดยาวไปสู่ตลาดนัดเปิดท้ายทั่วจังหวัดภาคกลาง เพื่อนำผลงานไปเผยแพร่ในรูปแบบของนักดนตรีเปิดหมวก ขายเทป ซีดี เสื้อ และหนังสือบทกวีทำมือ แต่ด้วยภาระที่ผูกควบด้วยนักดนตรีร้านเหล้าอีกหนึ่งตำแหน่ง ดังนั้นหลัง 2 ทุ่ม ผมต้องเร่งรีบเก็บสินค้าและอุปกรณ์แสดง โยนใส่ท้ายรถกะบะ แล้วรีบห้อตะบึงเรียกความเร็วสุดตามศํกยภาพของรถ เพื่อแข่งกับเวลา หมุนวงล้อย้อนกลับมาให้ทันได้ขึ้นเวทีที่ร้านเหล้าประจำตอน สามทุ่มครึ่ง

น่าจะเกิน 4 ปีที่วิถีชีวิต ต้องฝากชะตากรรมชีวิตไว้กับความเร็วบนท้องถนน

จวบจนวันนี้ ผมมิได้ตระเวนเปิดหมวกเล่นดนตรีเหมือนดังก่อน

แต่เส้นทางที่ทอดยาวไกล ณ ขณะวันนี้ คือการที่ต้องไต่ไปตามถนนเพื่อมุ่งสู่ งานบ้าน งานวัด อย่างไม่มีเว้นแม้สักสัปดาห์

แน่นอนพาหนะรถยนต์ แลนด์โรว์เวอร์ ที่หนักอึ้งไปด้วยจำนวนนักดนตรีและอุปกรณ์การแสดง ที่วิ่งทั้งขาไปขากลับคืออัตราความเสี่ยงไม่แพ้กัน โดยเฉพาะในห้วงเวลากลางคืน

ตลอดห้วงแห่งการเดินทาง ภาพอุบัติเหตุรถชน รถคว่ำ ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าที่เราจะไปถึง มักมีเห็นบ่อย ๆ ตามริมรายทาง

นั่นเป็นสาเหตุหนึ่ง ที่ผมต้องคำนึงอยู่เสมอ และแอบบอกลาบ้านเช่าทุกครั้ง ก่อนออกเดินทาง

หากแต่ยังไม่สำคัญเท่าสาเหตุ ที่ทีมงานวงดนตรีของเรา มิได้มีโชเฟอร์ไว้เพื่อขับรถไปเพื่อการแสดงโดยเฉพาะ หากแต่ต้องอาศัย อ้น โฟล์คเหน่อ อันมีตำแหน่งเป็นมือเพอร์คัสชั่น และมีความคุ้นชินเนื่องจากเป็นเจ้าของรถ เป็นโชว์เฟอร์มือหนึ่ง ให้กับพาหะนะการเดินทางของพวกเราด้วย

อัตราความเสี่ยงของพวกเราระหว่างการเดินทาง จึงอยู่ที่ปัจจัย ของความเมาและความง่วง

ไม่มีข้อห้ามเรื่องการร่ำสุราขณะแสดงบนเวทีของศิลปินโฟล์คเหน่อ ใครใคร่ดื่ม ดื่มไป ขออย่าให้เสียงานเป็นใช้ได้

อ้นเป็นนักดื่มตัวยง ดังนั้นการห้ามไม่ให้อ้นดื่มสุรา จึงเป็นเรื่องยาก ในทางกลับกันหาก อ้น ไม่ได้ดื่มซะอีกที่ทำให้สำเนียงลั่นรัวของเพอร์คัสชั่น ขาดชีวิตชีวาจนผมรู้สึกได้ขณะบรรเลง

หลังลงเวทีอันยืดเยื้อเวลาเกินห้าทุ่ม นั่นเป็นอีกเหตุหนึ่งที่นำไปสู่อาการง่วงเหงาหาวนอนของ อ้น ขณะบึ่งรถกลับบ้าน

เสม โฟล์คเหน่อ คือมือแอคคอร์เดี้ยนประจำวง ถ้าหากถึงคราวที่อ้นไปไม่ไหวจริง ๆ ไม่ว่าจะเมา หรือง่วง เสมจะรับหน้าที่หลังพวงมาลัยแทน เป็นตำแหน่งโชว์เฟอร์มือสอง

แต่คุณสมบัติ ของเสมก็มิได้แตกต่างจากอ้น คือต้องร่ำสุราก่อนเล่นดนตรี ต่างกันแต่ว่าอัตราส่วนการดื่มของเสมอาจจะน้อยกว่า อ้น

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นถึงแม้จะมีอัตราความเสี่ยงของอุบัติเหตุในยามวิกาล แต่พวกเราที่ยังมิเคยได้รับสัณญาณอันตรายใด ๆ ให้พวกเรารู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยขณะเดินทาง........

จวบจนกระทั่งคืนวันหนึ่ง.......

หลังกลับจบการแสดงดนตรีที่ ผึ้งหวานรีสอร์ต ริมแม่น้ำแคว จังหวัดกาญจนบุรี อ้นอยู่ในสภาพที่เมาจนขับรถไม่ไหว ปล่อยให้เสมทำหน้าที่หลังพวงมาลัย

ขณะแล่นรถยนต์ฝ่าความมืด บนถนนแยกเส้นดอนตาเพชรมุ่งสู่ทุ่งคอก

หลังเงียบเสียงคุยไปไม่ถึงนาที ขณะถึงช่วงทางโค้ง ทันที่ไฟหน้ารถฉายกระทบสีสะท้อนจากหลักเรียงตามวงโค้ง พลันผมหันไปเห็นเงาของเสมสะดุ้งเฮือก พร้อมกับจังหวะเบรกรถแบบกระทันหัน จนเสียงอุปกรณ์การแสดงท้ายรถดังโครมคราม

สียงน้องเล็กนักร้องหญิง ของเราหวีดร้อง และเรียกชื่อเสมดังลั่น !!!!

รถแลนด์โรว์เวอร์จอดสนิทอยู่ที่กลางทางโค้ง

เสมพึมพำบอก ว่า “หลับใน”

เสมสารภาพว่าคืนก่อนหน้านี้ นั่งตกปลาทั้งคืน และได้หลับเพียงครึ่งชั่วโมง ก่อนออกเดินทางมาเล่นดนตรี

ผมเองก็เข้าใจเพราะงานที่รับเล่นคืนนี้เป็นงานติดต่อมาแบบกระทันหัน ไม่ทันได้ตั้งตัว เตรียมตัว

แต่ผมก็ไม่คุ้นชินกับการขับรถแลนด์โรว์เวอร์ จึงบอกให้เสมขับต่อไป ถึงแม้จะมีอัตราความเสี่ยงกับอุบัติเหตุระหว่างทางข้างหน้า ผมถือว่าผมได้บอกลาบ้านเช่าของผมมาแล้ว ชะตากรรมและเหตุการณ์ข้างหน้าจะเป็นอย่างไรผมเตรียมใจพร้อมรับ

ขณะที่อ้นโชว์เฟอร์มือหนึ่งของผม ยังนั่งหงายหน้าอ้าปากหวอ กรนคร่อก ๆ อยู่ที่เบาะท้ายรถด้วยความเมาฯและมิได้แสดงอาการรับรู้กับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น...

เพลง ฝากหวัง
คำร้อง พจนาถ พจนาพิทักษ์
ทำนอง ปราศ ราหุล
ขับร้อง ลำภา มัคศรีพงษ์

คลิ๊ก Download "เพลงฝากหวัง" ที่นี่




Create Date : 07 มีนาคม 2551
Last Update : 7 มีนาคม 2551 4:02:17 น. 5 comments
Counter : 945 Pageviews.

 


โดย: joblovenuk วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:8:58:47 น.  

 

แวะมาทักทาย

ชีวิตก็อย่างนี้แหละครับ เอาแน่เอานอนกับเขาไม่ค่อยได้

ไม่ประมาทในทุกสิ่ง เป็นสิ่งที่ดีที่สุดอย่างน้อยจะไม่เสีย

ใจใด ๆ หากเหตุการณ์ที่ไม่อยากให้มาถึง มันต้องมาถึง


โดย: ฟ้าสางที่บางแสน วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:21:52:30 น.  

 
มาเยี่ยมบล็อกคุณโฟลค์เหน่อค่ะ

อย่างว่าเนาะ เราก็ไม่รู้ได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้างในแต่ละวันกับความประมาท

------------------------------------
เมื่อวานอ่าน เนชั่นสุดสัปดาห์ มีเรื่องคุณโฟลค์เหน่อลงด้วยล่ะค่ะ หน้า 60 น่ะ


โดย: nattabe วันที่: 10 มีนาคม 2551 เวลา:17:45:02 น.  

 
แวะเข้ามาขอบคุณค่าพี่
จิ๊บได้แผ่นแล้วนะคะ
ตะกี้นี้เอง
ขอบคุณมากๆค่ะ ชอบเพลงแผ่นดินร้องไห้จังเลยค่ะ
เศร้ามากๆเลย พอดีเพิ่งไปทะเลมา (ถึงจะไม่ใช่ทะเลใต้ก็เหอะ)
จินตนาการตามเพลงเลยทีเดียว
เดี๋ยวจะมาไล่ฟังให้หมดทุกเพลงเลย
รวมถึงอ่านบล๊อคข้างบนด้วย
แต่ตอนนี้ขอไปจัดรายการก่อนนะคะ
มาเชียงใหม่ก็ทักทายกันบ้างนะคะ


โดย: จิ๊บ (มดน้อยในไร่ส้ม จิ๊บๆ ) วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:9:27:46 น.  

 
อันตราย...ตั้งสติก่อนสตาร์ท


โดย: sitsapan วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:15:20:11 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

โฟล์คเหน่อ
Location :
สุพรรณบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผลงานโฟล์คเหน่อ

สี่สิบสอง นักเขียน คนบ้า กวีหน้าราม กีตาร์โปร่ง
Friends' blogs
[Add โฟล์คเหน่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.