โฟล์คเหน่อ เล่นดนตรี เขียนกวี วิถีชีวิตริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณฯ

Group Blog
 
All blogs
 
:::โชว์ห่วย..แอ๊ด คาราบาว..บรรหาร..โลตัส..และพันธมิตรฯ::::

<

หลังเดินเก็บภาพทั่วทุกมุมงานเสวนาเวทีประชาชนคนสุพรรณ ผมย้อนกลับมานั่งยังจุดข้างนอกห่างจากตัวอาคารตลาดสดทรัพยสินฯ



 


หญิงชราวัยกว่าเจ็ดสิบยังคงนั่งอยู่หลังแผงขายเนื้อเค็มอยู่ปากทางเดินเข้าออกหน้าอาคารตลาดสด ขณะเสียงดนตรีเพื่อชีวิตวง “ซาเล้ง” กำลังขับขานบทเพลง “บุญหมา” อยู่บนเวที


 



 


 


ชายชราวัย กว่าเจ็ดสิบเช่นกัน หอบผ้าโพกหัวสีเหลืองที่สกรีนตัวอักษรคำว่า “กู้ชาติ” ออกมากระพือแผ่วางบนแผงอีกฝั่งทางเข้าออก ตรงข้ามกับแผงเนื้อเค็มของหญิงชรา

 



 


 


 



 


จำนวนคนกว่าหนึ่งพันคนนั่งเบียดแออัดอยู่ในตัวอาคาร แต่ละคนล้วนโพกหัว และพันคอ ด้วยผ้า “กู้ชาติ” สีเหลือง


 


ตั้งแต่บ่ายโมงของวันนี้ ชุมชนชาวตลาดทรัพย์สินฯสุพรรณบุรี ร่วมมือร่วมใจจัดเวทีเสวนาประชาชน ว่าด้วยการต่อต้านห้างยักษ์ค้าปลีกข้ามชาติ “โลตัสเอ๊กเพรส” ซึ่งกำลังคืบคลานแผ่ขยายสาขาเข้ามาสู่ใจกลางเมืองสุพรรณฯ


 



 


 


รอบรั้วเมืองสุพรรณฯ ณ. วันนี้ มีห้างค้าปลีกข้ามชาติเข้ามาแย่งชิงส่วนแบ่งการค้าและทำลายวิถีร้านโชว์ห่วย อยู่ 2 ห้างแล้ว คือห้างโลตัส และห้างแม็คโคร


ขณะลมหายใจรวยรินจวนเจียนจะสิ้นใจของร้านโชว์ห่วยในตัวตลาด ข่าวห้าง “โลตัสเอ๊กซ์เพรส” ก็แพร่กระจายและรุกคืบเข้ามาสู่ตัวเมืองอย่างรวดเร็วอีกระลอก


เปรียบเสมือนการกระโดดเข้ากระทืบซ้ำใส่คนที่ไม่มีหนทางสู้


ขณะหนทางสุดท้าย ก่อนสิ้นลมของร้านโชว์ห่วยกลางตลาด ณ. วันนี้ จึงต้องรวมตัวกันสู้อย่างไม่ขอยอมแพ้อีกแล้ว


 


 



 


 


 


อาจารย์เจิมศักด์ ปิ่นทอง อาจารย์สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ และคุณประพันธ์ คูณมี ก้าวขึ้นเวที ผมสังเกตเห็นหญิงชรา หยิบเนื้อเค็มใส่ถุงพลาสติคแล้วชั่งบนตราชั่ง ก่อนยื่นส่งให้ลูกค้า


 


เสียงกล่าวทักทายผู้ร่วมฟังเสวนาของอาจารย์เจิมศักดิ์ เรียกเสียงปรบมือดังกระหึ่มไปทั่วทั้งตลาด ขณะธงชาติถูกโบกสะบัดเป็นเงาไหว ๆ อยู่ในอาคาร


อาจารย์เจิมศักดิ์ เกิดและเติบโตในตลาดศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง ซึ่งเป็นตลาดเก่าแก่ที่ได้รับผลกระทบจากการรุกคืบของห้างยักษ์ค้าปลีกขนาดใหญ่เช่นกัน


 การขึ้นเวทีเสวนาปราศรัยวันนี้ของอาจารย์เจิมศักดิ์ จึงเหมือนคนทุกข์ในหัวอกอันเดียวกัน



 


 


 


ผมสังเกตจุดจัดเวทีเสวนาวันนี้คือใจกลางตลาดเมืองสุพรรณฯ ซึ่งด้านฝั่งหนึ่งในอดีตเคยใช้วิถีการค้าขายขนส่งริมแม่น้ำท่าจีนอันเป็นแม่น้ำสายหลัก


นับระยะจากหน้าเวทีเสวนาไปทางเหนือสี่ร้อยเมตร ณ.จุดนั้น คือ ร้านค้าที่เป็นเสมือนจุดเริ่มต้นก่อร่างสร้างตัวของนักการเมืองผูกขาดคะแนนเสียง และไต่เต้าตัวเองไปสู่จุดสูงสุดของวิถีทางการเมือง ด้วยตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 21 ของเมืองไทย


ขณะนับระยะจากหลังเวทีถอยไปไม่ถึงร้อยเมตร ณ. ตรงจุดนั้นคือจุดกำเนิดของตำนานที่ยังมีชีวิตของศิลปินเพื่อชีวิตเบอร์หนึ่งแถวหน้าของเมืองไทย



 


 


ผมแอบตั้งคำถามกับตัวเองว่ายามชุมชนถิ่นเกิดและเคยอยู่อาศัยของพวกเขาถูกรังแกขนาดนี้แล้ว เขาทั้งสองมีความคิดเห็นเป็นเช่นไร


 


ควรนิ่งดูดายหรือยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ...


 


 


 


“ป้านั่นรูปใคร” ผมเดินเข้าไปแกล้งถามเมื่อเห็นหญิงชราขายเนื้อเค็มกำลังเก็บกรอบรูปสีเหลืองยัดใส่ถุงผ้า


 “รูปไอ้แอ๊ด มันมาเยี่ยมป้า เลยถ่ายรูปมันไว้” ไม่แปลกใคร ๆ ก็พยายามสร้างโลโก้ "คาราบาว" ให้กับสินค้าตัวเองไม่เว้นแม้แต่แม่ค้าเนื้อเค็มตากแห้ง


 “พี่แอ๊ดเป็นอะไรกับป้า”


 “เป็นหลาน เห็นมันมาตั้งแต่เด็ก ๆ”


 



 


 


หญิงชรากำลังเก็บเนื้อเค็มตากแห้งที่เรี่ยรายบนแผงมาวางเรียงซ้อน ขณะบนเวทีอาจารย์สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ กำลังปราศรัยเนื้อหาว่าด้วย ผลร้ายและวิธีการต่อสู้เพื่อเอาชนะค้าปลีกข้ามชาติ ด้วยทางออกของการเมืองใหม่


 


 



 


 


 


จบเสวนาหลังหกโมงเย็น ผมขับมอเตอร์ไซด์ออกมาจากเวที ผ่านพ้นปากซอยมาทางฝั่งริมแม่น้ำ เห็นป้ายขนาดสูงสองช่วงตัว โปรยหัวป้ายด้วยข้อความ “ก่อนไปเป็นคาราบาว วัยรุ่นตลาดเมืองสุพรรณฯ ปี 2515” ถัดลงมามีรูปเด็กวัยรุ่นเรียงแถวอยู่ เจ็ดคน แน่นอนหนึ่งในนั้น คือ “แอ๊ด คาราบาว”

 


 



 


 


 


และถัดเลยป้ายเข้าไปกลางซอยไม่ถึงร้อยเมตรนั่นคือร้าน “มนัสพาณิชย์” บ้านและร้านขายเครื่องดนตรี อันเป็นถิ่นเกิดก่อนก้าวไปสู่เส้นทางศิลปินเพื่อชีวิตผู้มีชื่อเสียงแนวหน้าของเมืองไทย


 


 


 


ปฏิเสธไม่ได้เขาคือความภาคภูมิใจของชุมชนนี้


เคยได้ยินถ้อยคำสัมภาษณ์ ถึงความสนิทชิดเชื้อถึงขั้นเพื่อนและคนต้นแบบตัวในเชิงธุรกิจ ระหว่างแอ๊ด คาราบาว กับนายธนินท์ เจียรวนนท์ ประธานกรรมการและประธานคณะบริหารเครือซีพี


นึกถึงความรู้สึกสัมพันธ์ของเขาทั้งสอง หลังจากอีกฝ่ายทราบว่าชุมชนของเขาถูกรุกล้ำรังแกด้วยชั้นเชิงธุรกิจของอีกฝ่ายที่เขายึดเป็นต้นแบบความสำเร็จในเชิงธุรกิจ


อยากทราบความรู้สึกของเขา ศิลปินนักดนตรีเพื่อชีวิตที่ถูกพ่วงด้วยคำว่า “นักต่อสู้"


ย้อนคิดไปถึงความรู้สึกหญิงชราวัยกว่าเจ็ดสิบ หากแกรู้ว่าหลานชายของแกนั้น คือเพื่อนซี้สนิทกับหุ้นส่วนห้างยักฺษ์ค้าปลีกข้ามชาติศัตรูที่กำลังรุกคืบเข้ามากระทืบแผงเนื้อเค็มและชุมชนของแกอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้


หรือหากแกรู้ความจริงแล้ว ยามหลานชายกลับมาเยี่ยมอีกครั้งครา ถ้อยคำแรกที่แกเอื้อนเอ่ยปรับทุกข์กับหลานชายของแกควรเริ่มด้วยประโยคใด...



 


ผมกลับเข้าบ้าน ขณะข่าว นายบรรหาร ศิลปอาชา เดินทางไปประเทศญี่ปุ่น ทิ้งช่วงห่างจากการเดินทางนายเนวิน ชิดชอบไม่กี่ชั่วโมง ท่ามกลางคำวิเคราะห์ของผู้อ่านข่าวว่าอาจมีการต่อรอง เพื่อการกลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง ของนายบรรหาร ศิลปอาชา


 


ปฏิเสธไม่ได้เขาคือความ................ของชุมชนนี้


 



 


 


 


 


 


 


 


 


 



 


::::คลิ๊กอ่านเรื่องย้อนหลัง:::


 


 


 


 

**************************


Create Date : 12 กรกฎาคม 2551
Last Update : 12 กรกฎาคม 2551 12:08:51 น. 2 comments
Counter : 792 Pageviews.

 
พระเจ้า ชอบบล็อคคุณจริงๆ
ได้ทั้งบรรยากาศ ทั้งความรู้สึก






ชอบมนัส โอภากุล เซียนพระอาวุโสของเมืองสุพรรณ (ใช่คนเดียวกันหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ อาจจะเข้าใจไปเอง)


โดย: Escobar วันที่: 12 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:02:19 น.  

 
สนับสนุนคนสุพรรณไม่เอาโลตัสด้วยคะ


โดย: แพรจารุ วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:54:17 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

โฟล์คเหน่อ
Location :
สุพรรณบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผลงานโฟล์คเหน่อ

สี่สิบสอง นักเขียน คนบ้า กวีหน้าราม กีตาร์โปร่ง
Friends' blogs
[Add โฟล์คเหน่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.