นกเงือกแม้จะมีปากที่กว้างใหญ่ แต่ปากของมันไม่ได้แข็งแรงเหมือนนกหัวขวาน
มันไม่แข็งแรงพอที่จะที่จะสามารถเจาะต้นไม้สร้างรังได้เอง
มันจึงต้องเที่ยวบินหาโพรงไม้ต่าง ๆ ที่สัตว์อื่น ๆ ได้ทำทิ้งไว้อยู่แล้ว
นกเงือกตัวผู้ต้องบินหาโพรงไม้เหล่านี้มานำเสนอต่อตัวเมียจนกว่าตัวเมียจะเป็นที่พอใจ
ก็ตัวเมียต้องใช้ชีวิตอยู่ในนั้นเป็นเวลานานนี่นา ..
เมื่อนกเงือกตัวเมียเห็นด้วยกับเรือนหอ ที่ตัวผู้นำเสนอให้แล้ว ทั้งสองก็จะได้ร่วมกันให้กำเนิดลูกน้อย ๆ ขึ้นมา
ที่น่าสนใจก็คือทั้งสองจะร่วมกันนำเศษไม้ เศษดินต่าง ๆ มาปิดปากทางเข้าบ้านของทั้งสอง
ให้เหลือเพียงรูเล็ก ๆ พอที่จะให้ตัวผู้ซึ่งเป็นผู้หาอาหารอยู่นอกบ้าน
ทั้งนี้ก็เพื่อความอบอุ่นและเพื่อความปลอดภัยต่าง ๆ ของตัวเมียและลูกน้อย ๆ ที่กำลังจะเติบโต
ตัวเมียก็จะคอยเลี้ยงดูลูกน้อยให้เติบโตอยู่ภายในบ้าน
เป็นเช่นนี้ทุก ๆ วัน เวลาผ่านไป ลูกน้อยก็ค่อย ๆ เติบโต
หลังจากที่แม่และลูกนกเงือกออกจากโพรงแล้ว ระยะแรกของฤดูนี้มักเห็นนกเงือกอยู่กันเป็นครอบครัว
พอถึงกลางฤดูฝน นกเงือกจะรวมฝูงกันมากขึ้นในช่วงที่รวมฝูงกันอยู่นั้น
ทุกๆ เช้า ฝูงนกเงือกจะค่อยๆ ทยอยบินออกจากที่เกาะนอนไปยังแหล่งอาหาร
จนกระทั่งตอนเย็น นกเงือกก็จะทยอยบินมาเกาะนอนรวมกันบนต้นไม้ในหุบเขา
ครั้นถึงกลางฤดูหนาวซึ่งใกล้ฤดูผสมพันธุ์ จำนวนของนกเงือกในฝูงก็จะเริ่มลดจำนวนลงเรื่อยๆ
และเริ่มแยกเป็นคู่ๆ กลับไปยังโพรงเก่าหรือเสาะหาโพรงใหม่
เพื่อทำรังและวางไข่อีกครั้ง วนเวียนกันอยู่เช่นนี้ปีแล้วปีเล่า
"วันหนึ่ง ขณะที่ตัวผู้กำลังบินหาอาหารให้ตัวเมียและลูกน้อยอยู่นั้น
ก็มีคนใจร้าย เล็งปืนมาทางตัวผู้พร้อมกับลั่นไก นกเงือกตัวผู้ค่อย ๆ ร่วงลงสู่พื้นดิน
คนใจร้ายยิ้มหัวเราะเยาะ เพราะวันนี้เขาจะได้ปากนกเงือกที่แสนสวยไปตั้งประดับที่ผนังบ้านเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชิ้น
โดยที่เขาไม่รู้เลย หรืออาจจะรู้แต่ไม่ใส่ใจ ว่าการที่เขาฆ่านกเงือกตัวผู้ตายไปหนึ่งตัวนั้น
เขาได้ทำลายชีวิตนกเงือกอีกสองตัวที่รอรับอาหารจากตัวผู้ที่เขาเพิ่งจะจัดการสังหารไป
ตัวเมียรอ รอ และยังคงรอ รอวันที่ตัวผู้จะกลับมามอบอาหารให้ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปตัวเมียก็ยังคงรอ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เรี่ยวแรงของตัวเมียและลูกน้อย ก็ค่อย ๆ ลดลง ลดลง
และในที่สุดเธอทั้งสองก็ต้องจากไป โดยไม่รู้ว่าเขาทั้งสองทำผิดอะไร..
คิดถึงใจคนอื่นบ้างว่าสิ่งที่เราทำลงไปส่งผลร้ายกับคนอื่นหรือเปล่า
อย่าคิดเอาแต่สนุก เอาแต่ความสะใจอยู่แต่ฝ่ายเดียว
เพราะสัตว์ทุกตัว และคนทุกคน ก็รักชีวิตตัวเองอยู่เหมือนกัน"
(- ข้อมูลนี้เก็บจากที่ไหนสักแห่งในเน็ท )
หลายวันของบันทึกพรรคพวกแซวมาเสียงดัง "เล่นเกมทายใจหรืองัย "
เดาไม่ถูกว่าฉันจะสรรหาเรื่องราวใดมาเพิ่มหน้าเว็บ
เลยสงสัยอยู่ครันครัน สนใจเนื้อหาอะไรในเว็บกันแน่
"ถ้าเราไม่เขียน แล้วใครจะเขียนอย่างที่เราเขียน"ตามรอยนี้มาตลอด
ชีวิตต้องไม่เหมือนชีวิต เส้นทางเดินแต่ละคนเหมือนกันที่ไหน
ก็ฉันให้ที่ตรงนี้เป็นอนุทินส่วนตัว วันนี้ฉันแค่สนใจเรื่องราวโรแมนติคของนกเงือก
วิถีชีวิตของนกเงือกให้แง่คิดแก่สังคมมนุษย์
ในเรื่องของความซื่อสัตย์และภักดีต่อคู่ชีวิต ตลอดจนความรับผิดชอบในการเลี้ยงดูครอบครัว
และหน้าที่ต่อสังคมที่เขาอาศัยอยู่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงวิถีชีวิตที่วิวัฒนาการเพื่อการอยู่รอด
หากว่ามนุษย์เรามีความรับผิดชอบต่อครอบครัวของตนเฉกเช่นนกเงือกแล้ว
ปัญหาสังคมหลายๆ ประการที่พบเห็นอยู่ในปัจจุบันก็คงลดน้อยลง
ชาวปกากะญอ(กระเหรี่ยง)ไม่กินนกชนิดนี้ เพราะถือว่าเป็นนกบูชารัก
มีนัยว่าเพราะสะเทือนใจและเห็นคุณค่าในความรักของนกชนิดนี้
ถึงฉันจะไม่ใช่ปกากะญอ แต่ฉันก็ไม่กินนกเงือก (รวมถึงนกอื่นๆด้วย)
ฉันแค่คิดถึงหลายๆชีวิตที่ยังเวียนว่ายตายเกิด และรอยกรรมรอยเกวียน
ปางก่อนเธอเป็นนกเงือกแตกฝูงตัวที่แหวกม่านประเพณี
เป็นนายพรานใจร้ายล่าช้างเอางา ล่านกหวังขน
หรือปางก่อนเธอเป็นนกเงือกตัวเมียที่ถูกขังลืมเล่า..
ธรรมชาติเวอร์ชั่นไหนแล้วที่สร้างนกเงือกให้มีรักเดียวใจเดียว
หรือธรรมชาติเวอร์ชั่นนี้มีแค่แต่ปางก่อน ?
เพลง : แต่ปางก่อน
ศิลปิน : ศรราม-แอน
รอคอยเธอมาแสนนาน ทรมานวิญญาณหนักหนาระทมอยู่ในอุรา
แก้วกานดาฉันรอเธอผู้เดียวเธอเอยแม้เราจากกันแสนไกล
ชายใดดวงใจฉันไม่แลเหลียวรักเธอแน่ใจจริงเชียว รักเธอรักเดียวนิรันดร์*
แม้นมีอุปสรรคขวากหนาม ขอตามไม่ยอมพลัดพรากจากกัน
จะชาติไหนๆ ไม่ยอมห่างไกลกัน ดวงจิตผูกพันธ์ รักมั่นมีไว้เพียงเธอ**
คงเป็นรอยบุญมาหนุนนำ รอยกรรมรอยเกวียนหมุนเปลี่ยนเสมอให้เราได้มาเจอะเจอ
ฉันและเธอพบกันร่วมสุขสมดังรอคอย(ซ้ำ * , **)