ลมหายใจของใบไม้
Group Blog
 
 
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
29 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
เชิงชาย ลายสิงห์ จิ้งจอก เต่าถุย

เต่าถุย ..
ฉันจำสำนวนนี้มาจากเว็บไหนสักแห่งตอนเที่ยงคืน
เปรียบมนุษย์เป็น " บัวสี่เหล่า "
เด็กประถมก็รู้จักและแยกประเภทได้
บัวเหล่าที่สี่ในโคลนตมที่ไม่มีวันโผล่แม้แต่จากตม
แต่บัวเหล่าที่สี่ยังนับว่าเป็นประโยชน์ต่อสัตว์น้ำ
เป็นอาหารกุ้ง หอย ปลาปู เต่าใต้น้ำ
บัวใต้น้ำ ใต้โคลนตม เต่าถุย เหอะ แม้แต่เต่ายังถุย..

ฉันพูดถึงอะไร อยากให้พลังเงียบของฉันไปถึงใครสักคน
ใครคนที่เห็นฉันเป็นก้อนหิน
เธอไม่เคยพบพลังหินกลิ้งจากยอดเขาล่ะซี
ฉันเจออะไรมา
ในหลายวันที่ขลุกอยู่กับงานใหม่ใหญ่กว่าเดิม เที่ยงคืนที่ฉันควรจะได้หลับสบาย
เสียงประตูเหล็กบ้านข้างเคียงที่ใช้ผนังร่วมกันครูดคราดกลางดึกอย่างไม่เกรงใจฟ้าดิน
ก็ก้อนหินอย่างฉันจะไปรู้สึกอะไร เธอคงคิดอย่างนี้
รู้ว่ามีงานเลี้ยงในท้องถิ่น รู้ว่างานเลี้ยงเพิ่งเลิกรา
รู้ว่าเพื่อนบ้านคนใหม่เป็นนักการเมืองท้องถิ่น
รู้ว่าเป็นนักการเมืองหนุ่มไฟแรงไต่เต้ามาด้วยความสามารถ
รู้ว่ากฤษณะดำในธรรมชาติชายบางคนมืดมน
รู้ว่าความสำนึกได้ในแต่ละคนไม่เท่ากัน

ปกติ ฉันไม่ยื่นจมูกไปหายใจร่วมกับคนอื่น
ความเป็นฉันไม่เปิดโลกเผื่อใครอยู่แล้ว
ฉันคนสังคมใหม่ "ไก่ตกหลังคาบ้านกลับไม่ถูก"
ฉันไม่คลุกคลีตีโมงกับใคร ที่พักเป็นแค่ที่ซุกหัวนอน
มุดออก มุดเข้าเป็นเวลา วันเวย์ของฉันไร้เงาตะวัน
ก็ฉันคนสร้างฝันด้วยสองมือของตัวเอง
ฉันคิดว่ามุมสงบหลังตะวันตกดินน่าจะไม่มีใครรบกวน
ชีวิตคนทำมาหากินควรจะได้สงบนิ่งเพื่อรอชีวิตวันใหม่เท่าเทียมกัน
ถึงฉันจะให้ความสำคัญกับการพักผ่อนน้อยกว่าความสุขจากการทำงานที่ใจรัก
แต่ฉันก็ควรจะได้พักผ่อน เพื่อเติมฟืนเติมไฟเหมือนชีวิตอื่นๆ
สองเดือนก่อนต้องหลังจากปรับอุณหภูมิชีวิตใหม่ ที่ร่ำๆจะต้องเปลี่ยนที่สิงสถิตอีกครั้ง
เพราะเวทนาลมหายใจสีกระดำกระด่างของตนเอง
เกือบจะต้องถอดใจยอมแพ้ถอยจากชีวิตคนแถวนี้
เหมือนอยู่ๆมีใครมาจัดการชีวิตให้ฉันยังงัยก็ไม่รู้ เป็นโชคดีหรือเปล่า
คนข้างเคียงต้นเหตุ มีอันเป็นไปต้องชิงสละพื้นที่ออกไปก่อนหน้า
ทำให้ฉันยังคงนั่งอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบ มีความสุขกับโลกของตัวเองเท่าเดิม
จนในวันหนึ่งเพิ่งได้รู้ว่าเพื่อนข้างเคียงเปลี่ยนใหม่แล้ว
พบกันวันแรกก็ไม่ประทับใจเลย
ที่จอดรถถูกเบียดเบียน ทนได้ ...ฉันจอดข้างถนน
กลิ่นบุหรี่ ทนได้ ... เป็นหวัดอยู่สองวัน
เอาเหอะ อุ่นใจว่าจะไม่มีเสียงด่าทอให้รำคาญใจ

คืนสีดำ
ฉันถูกกระชากออกจากฝันด้วยเสียงประตูเหล็ก
ตามมาด้วยอะรัยที่ยังงงไม่หาย อธิบายไม่ถูก
ในความมืดสัมผัสของคนไอทีใช้การไม่ได้
ความฉุกละหุกมากกว่า ฉันเดาเหตุการณ์ไม่ออก
ต่อมงงแตก เกิดอะไรขึ้นกับห้องสี่เหลี่ยมร่วมผนังของฉัน
สมยอม ขู่บังคับ หรือร่วมรู้เห็นเป็นใจ

แล้วฉันไปรู้เห็น ไปยุ่งอะไรกับชีวิตเขาด้วย
แค่ตัวเองนอนไม่หลับอีกเลยจนเช้า ทำไมต้องเก็บมาคิด
เสียงรบกวนนั่นอาจอนุโลมว่าเป็นธรรมชาติจิ้งจอกฤดูผสมพันธุ์
แม้ว่าจะเกินเลยไปสักหน่อย ไร้วัฒนธรรม
แต่ใครใช้ให้ฉันมาใช้ชีวิตร่วมผนังกับคนอื่น
ใครใช้ให้ฉันสัมผัสเร็ว ตื่นขึ้นมารับรู้ กลางดึก
หรือเพราะสงสัยเสียงที่สามที่ร้อนรนชวนให้พากันออกไปก่อนเช้ามืด
"หรือจะรอให้มีเรื่อง"? มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า

หลังจากคืนนั้น
ฉันกังวลใจกับเสียงเด็กผู้หญิง ถ้าเธอถูกบังคับ เหมือนฉันดูดาย
แต่ถ้าเป็นการสมยอม หมูเขาจะหาม ฉันจะเป็นตัวอะไร
หรือขบวนการหาของกำนัลให้เจ้านาย ขยายมาถึงนี่ ?
เท่าที่รู้เจ้าหนุ่มยังใช้สถานภาพโสด จิ้งจอกสังคมหรือเปล่า
เด็กผู้หญิงที่ตามชายไปถึงถิ่นที่ แค่หยั่งเชิงชายใช่มั๊ย
เสียงที่สามยังหลอนฉันอยู่จนเดี๋ยวนี้

สาวเอย
ผ่านร้อนผ่านหนาวมาถึง 18 ปีหรือยัง
คนที่รักห่วงใยรออยู่ที่บ้านรู้ไหม เขารอเธอนานเท่าไหร่แล้ว
รู้หรือเปล่าว่าคืนนั้นลูกสาวในวัยเรียนหลบเร้นไปเรียนวิชาอะไร
สาวเอย ยังรักตัวเองหรือเปล่า
สาวเอย นึกถึงอนาคตตัวเองไหม

หนุ่มเอย
เธอสร้างชื่อเสียงมานานเท่าไหร่
หรือคิดว่าฐานตัวเองแน่นแฟ้นพอแล้ว
หรืออารมณ์ชั่ววูบเธอไม่แคร์กับชื่อเสียง ของเธอ
หากว่าหลังหน้ากากผู้อุทิศตนให้สังคมของเธอคือจิ้งจอกสังคม
บางที เธออาจจะผิดไปที่มองข้ามผ่านก้อนหินอย่างฉัน

หากสัมผัสที่หกไม่หลอนฉัน
ใครคนที่จัดระเบียบชีวิตฉันอยู่ช่วยจัดการให้หน่อยซีเล่า
ช่วยเตือนเธอที อย่าเล่นกับไฟ
ในสังคมปากว่าตาขยิบ พรมจรรย์ยังมีค่าต่อการประมูล
ในบรรทัดฐานของชายไทยแม่ของลูกต้องบริสุทธิ์เสมอ
แม้ว่าในที่สุดผู้หญิงที่มาร่วมหัวจมท้ายทีหลังจะเป็นแค่หญิงจัดเจนชีวิต
หรือเธอก็จัดตัวเองไว้ในกลุ่มสตรีที่เกิดมาเพื่อชุบมือเปิบด้วยเหมือนกัน

หากสัมผัสที่หกไม่หลอนฉัน
ใครคนที่จัดระเบียบชีวิตฉันอยู่จัดการให้หน่อยเถิดช่วยเตือนเขาที
คิดจะปักหลักเล่นการเมืองไม่ควรด่างพร้อยเสียหายเรื่องของเพศแม่
อย่าฉุดตัวเองให้ตกต่ำเพราะ กิเลสดำ
อย่าให้อำนาจฝ่ายต่ำครอบงำ จนลืมโลก ลืมอุ้งดิน
อย่าหันหลังให้วันที่สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยความดี
รู้แล้วใช่ไหมจุดจบนักการเมืองเต่าถุยจะเป็นอย่างไร..

หากสัมผัสที่หกไม่หลอนฉัน
ใครคนที่จัดระเบียบชีวิตฉันอยู่จัดการให้หน่อยนะ
บอกเขาที ...ไปซกมกห่างๆหน่อย อย่าให้งงจัดเพราะฉันจะกัดไม่ปล่อย..

' ก้อนหินข้างทาง


Create Date : 29 มกราคม 2553
Last Update : 29 มกราคม 2553 22:34:39 น. 0 comments
Counter : 654 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Peakroong
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 41 คน [?]





"หากต้องตัดสินใครสักคน

เริ่มจาก "ทำไม"คงจะดีกว่า"อย่างไร"

เพราะสิ่งที่มองเห็นไม่แน่ว่ามีอยู่จริง

สิ่งที่มองไม่เห็นใช่ว่าไม่มี

สิ่งที่คิดว่าใช่อาจไม่ใช่

สิ่งที่ไม่คิดว่าใช่สำหรับคุณ

มันอาจใช่เลยสำหรับใครอีกคน"


"
๐ ให้ลมหายใจของใบไม้เป็นบันทึกคนกล่อง
คำเขียนของคนล้มลุกคลุกคลาน
แต่ยังมีลมหายใจเป็นของตัวเอง
แม้ไม่ใช่ทุกอย่างที่มีหากเป็นทุกอย่างที่เป็น
เก็บความว่างเปล่าไว้เติมเต็ม..

๐ ขอบคุณตัวละครทุกตัว
ทั้งที่มีอยู่จริงและที่ไม่มีตัวตน
ขอบคุณวันเวลา-ครูบา-อาจารย์
ที่สอนให้เก็บเกี่ยว ฝึกให้คิด สอนให้เขียน

๐ ขอบคุณเพื่อนเพื่อนชาวไซเบอร์
ที่กรุยทางให้สร้างสรรรค์บล็อคได้เท่าใจ
ขอบคุณทุกภาพงดงามจากบล็อกน้องญามี่ขอบคุณ https://www.thaipoem.com
ที่ให้เพลงประกอบเป็นอมตะนิรันดร์กาล

๐ ขอบคุณความเป็นเธอ..
ที่ส่งผ่านการ"ให้"มาเสมอฝัน
ขอบคุณความเป็นฉัน..
คนเกี่ยวประสบการณ์ระหว่างวันมาถักทอ


'ปีฆรุ้ง
27 มกราคม 2553


Friends' blogs
[Add Peakroong's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.