กิน เที่ยวและกวนสบู่
Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
29 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
แสนสเน่ห์..กัวเตมาลา ตอนที่ 3-โลกนี้ช่างไม่มีความพอดี

อยู่แอนติกัวสี่วันสี่คืนนี่ พวกดิฉันไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากเดินเล่น กิน นอน พักผ่อน ไปตลาดหาของกิน นั่งดูชาวบ้านแต่งตัวชุดพื้นเมืองสวยๆ มีความสุขเป็นที่สุด

วันที่สองพี่ท่านกับเจ้าไทไปปีนภูเขาไฟลูกที่เห็นนี่ล่ะค่ะ งานนี้ดิฉันขอลา บอกสองคนนั่นว่าชั้นจะนอนรออยู่โรงแรมละกัน พอลับตาไปดิฉันรีบแต่งตัวไปช้อปปิ้ง ก๊ากกกก

สองคนกลับมาก็บ่ายแก่ๆมาแล้ว กลับมาแบบหมดสภาพ ป้อแป้กลับมาเลยเชียว บอกเหนื่อยมากแต่สวยมากและหนาวมากข้างบนนั่น
Photobucket

ลืมบอกไปว่าแอนติกัวนี้ มีอากาศเย็นสบายตลอดปีค่ะ เพราะอยู่บนที่ราบสูง ตอนกลางคืนนี่จะเย็นประมาณ 8-10องศาเซลเซียส ต้องห่มผ้าสองผืนเพราะโรงแรมไหนๆก็ไม่มีฮีทเตอร์ กลางวันพอแดดออกแล้วเสื้อยืดตัวเดียวกำลังสบาย

วันที่สามเลยหาอะไรทำนอกเหนือจากนั้น ด้วยการไปเที่ยวไร่กาแฟค่ะ กัวเตมาลาได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่ส่งออกกาแฟมากเป็น 1 ในสามของโลก อีกสองประเทศคือ บราซิลและเวียดนาม

รถที่เรานั่งไปไร่กาแฟ มาจอดรอที่จตุรัสกลางเมืองแอนติกัว
Photobucket

น้ำพุที่จตุรัส
Photobucket

ตอนที่ดิฉันไปเป็นปลายเดือนมีนาคน ดอกไม้สีม่วงๆฟ้าๆอย่างนี้เต็มเมืองไปหมด สวยมาก

ที่นี่เรียกว่าต้น Periwinkle ที่เมืองไทยคือต้นอะไรคะ ศรีตรังหรือเปล่า
Photobucket

กาแฟของกัวเตมาลาเป็นกาแฟมีคุณภาพสูงมาก โดยเฉพาะกาแฟพันธุ์อะราบิก้าที่มีชื่อว่า Genuine Antigua ซึ่งผลิตจากแอนติกัว กัวเตมาลาเท่านั้น ราคาขายนั้นสูงถึง 17 เหรียญยูเอสต่อ 1 ปอนด์ (ประมาณครึ่งกิโลกรัม)

ไร่กาแฟ เพิ่งรู้ว่าเวลาปลูกกาแฟนี่ต้องปลูกพืชอื่นเป็นร่มให้ต้นกาแฟด้วย กาแฟชอบแดดแบบรำไร
Photobucket

ทีแรกนั้น ดิฉันนึกว่าเขาจะพาไปดูไร่กาแฟชาวบ้านค่ะ แบบที่เรียกว่า Fair trade coffee คือเป็นไร่กาแฟของชาวบ้าน ชาวบ้านปลูกเอง ขายเอง

คนรับซื้อต้องรับซื้อมาด้วยราคาที่ยุติธรรม ไม่ใช่กดราคาคนปลูก ต้องมี certification ด้วยว่าเป็น fair trade coffee ด้วยจริงๆ กาแฟของสตาบัคส์ ส่วนมากเป็น fair trade coffee
Photobucket

แต่ที่ไหนได้ นั่งรถออกนอกเมืองแอนติกัวมาสัก 20 นาที คนขับก็เลี้ยวปรู๊ดผ่านกำแพงสูงๆซึ่งมีคนเฝ้าถือปืนยาวเฝ้าอยู่ มันกลายเป็นคล้ายๆกับ country club ของคนรวยไปได้ มีคอกม้าและลูกคนรวยจากกัวเตมาลาซิตี้มาเรียนขี่ม้า มีสนามกอฟสวยงาม มีโรงแรมแบบสิบห้าดาวคืนละแปดร้อยเหรียญและมีอยู่แค่ 15 ห้องเท่านั้น

ต้นกล้าของกาแฟ
Photobucket

สามีหันมาบอกว่า ไหนล่ะไร่กาแฟแบบ fair trade อ่ะ

คนรวยกับคนจนที่กัวเตมาลานี่ ดูจากสีผิวค่ะ คนรวยที่นี่จะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายๆกับชาวยุโรปทางใต้ แบบคนสเปนหรือคนอิตาเลี่ยน มีผมสีอ่อน ตาสีฟ้า แบบสั่งตรงมาจากยุโรปเลย ไม่มีเลือดผสมคนพื้นเมืองเลย

ส่วนคนจนหรือชาวบ้านนั้น ผิวจะเข้ม หน้าตาจะเข้มคมเหมือนชาวมายาที่เป็นบรรพบุรุษเปี๊ยบเลย แล้วจะแต่งตัวด้วยชุดพื้นเมือง

บอกแล้วว่าความแตกต่างของคนที่นี่มันมีมากเหลือเกิน

ลงจากรถ สามีเลยถามไกด์ว่า ไอ้ที่นี่นี่ใครเป็นเจ้าของ ได้ความมาว่า เจ้าของเป็นคนรวยมากของกัวเตมาลา เป็น 1 ใน 66 ตระกูลที่สืบทอดมาจากคองคิสตาดอร์โดยตรง (Conquistador = the conquerer = ผู้พิชิต หมายถึงพวกสเปนที่ยึดครองอเมริกากลางได้)

พี่ท่านหันมากระซิบอีกว่า These people are not just super rich. They are FILTHY rich!

เอาเถอะ ไหนๆก็มาแล้ว อย่าบ่นเลย ไปดูเสียหน่อยว่าเขาปลูกกาแฟกันยังไง

อีสาวคนพื้นเมืองที่มารับจ้างเก็บกาแฟ เห็นกล้องแล้วหลบวูบ
Photobucket

บริเวณไร่กาแฟ
Photobucket

**สำคัญมาก**
ที่แถบอเมริกากลางนี่ เวลามาเที่ยวจะถ่ายรูปใครหรืออะไร ระวังตัวหน่อยค่ะ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะเนี่ย

โดยเฉพาะถ้าคุณจะถ่ายรูปชาวพื้นเมือง (Indigeneous people) ในชุดพื้นเมืองแสนสวย

เพราะคนพวกนี้ไม่ค่อยไว้ใจใคร ไม่ชอบคนแปลกหน้ารวมทั้งพวกนักท่องเที่ยว ต้องเข้าใจเขาเพราะพวกเขาถูกปฏบัติอย่างเลวร้ายตลอดเวลา300-400ปีที่ผ่านมา ถึงปัจจุบันก็เช่นกัน

คิดดูสิคะ อย่างพม่า อย่างเวียดนาม เป็นเมืองขึ้นอังกฤษฝรั่งเศสไม่กี่สิบปียังอกไหม้ไส้ขม ขมขื่นต่างๆนานา

จะให้พวกเขาเฟรนลี่อย่างเวลาเราไปเที่ยวเอเชียไม่ได้หรอกค่ะ

จะถ่ายรูปคนที่นี่ ควรจะขออนุญาตเขาก่อนทุกครั้ง ไม่ว่าจะในสถานที่ท่องเที่ยว ในเมือง ในตลาด ที่ไหนก็ตาม โดยเฉพาะเวลาคุณอยากจะถ่ายภาพเด็กเล็ก

สังเกตได้ว่า รูปถ่ายชาวบ้านทั้งหมดที่ดิฉันถ่ายมา เป็นภาพถ่ายจากไกลๆแล้วซูมเอาทั้งนั้น ไม่มีที่ถ่ายใกล้ๆ

เมื่อปี 2001 มีนักท่องเที่ยวจากญี่ปุ่นกับไกด์ชาวกัวเตมาลา โดนชาวบ้านรุมตีตายทั้งคู่ในหมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากเมือง Chichicastenango เพราะว่าชาวญี่ปุ่นคนนั้นถ่ายรูปเด็กเล็กๆคนหนึ่งแบบประชิดตัวโดยไม่ได้ขออนุญาตใครก่อน

ทั้งตอนนั้นมีข่าวลือว่านักเท่องเที่ยวต่างชาติลักพาเด็กๆไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม

บอกแล้วว่าไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

คนนี้หลบจัง นี่ขนาดขอแม่ของอีสาวคนนี้แล้วนะคะว่าถ่ายรูปได้ไหม
Photobucket

ลานตากกาแฟ เห็นตึกใหญ่นั่นไหมคะ นั่นคือGuest house ของเจ้าของไร่ค่ะ ตัวบ้านใหญ่ที่เจ้าของนอนมองยังไงก็ไม่เห็น
Photobucket
Photobucket
Photobucket

ดูกาแฟที่ตากแล้วว่าแห้งได้ที่หรือยัง ถ้าแห้งยังไม่ได้ที่แล้วเอาไปอบ จะได้กาแฟคุณภาพไม่ดีเพราะยังมีความชื้นอยู่
Photobucket

ท่อล้างกาแฟก่อนเอามาตาก
Photobucket
Photobucket

ส่วนหนึ่งของ Guest house
Photobucket
Photobucket

จบทัวร์แล้วเขาชงกาแฟพันธุ์ดีที่สุดให้ดื่มคนละแก้ว ดิฉันดื่มแล้วก็งั้นๆ ถามสามีว่าอร่อยไหม(นังนี่กินกาแฟวันละ 5 เหยือกได้) สามีบอกก็เหมือนๆนี่ชั้นกินที่บ้าน ไม่เห็นแตกต่างกันมากเลย

สรุปว่าสองคนผัวเมียเป็นคอกาแฟที่รสนิยมต่ำมาก เหมือนกินเหล้านั่นแหละค่ะ ดิฉันกลับเมืองไทย เพื่อนซื้อจอห์นนี่ วอคเกอร์ป้ายเขียว หรือไม่ก็แบบที่เขาเรียกว่า สวิง ที่ขวดมันแกว่งๆได้ มันบอกแพงนะแก

กินเข้าไปก็งั้นๆ เมาเหมือนกันเป็นพอ ทีหลังไม่ต้องเอามาให้ชั้นกินนะแก เปลือง เหล้าอะไรชั้นกินได้ทั้งนั้น
Photobucket

กลับมาจากเที่ยวไร่กาแฟแบบหิวซ่ก ต้องแวะตลาดกินทาโก้คนละอัน รูปนี้ถ่ายตอนกำลังรอเขาย่างเนื้อใส่ทาโก้อยู่

กรุณาสังเกตดูมือลูกดิฉันนะคะ เพิ่งเห็นที่แหละว่ามือมันสกปรกมากกก ดำปี๋เลย แล้วมันก็เอามือนั่นแหละถือทาโก้ยัดเข้าปาก
Photobucket

ต่อด้วยถนนหนทางในแอนติกัว
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

จบตอนที่สามค่ะ

ตอนหน้าสนุกกว่านี้เยอะค่ะ เพราะจะเคลื่อนขบวนไปเที่ยวที่ติกัล ที่ติกัลมีอะไรน่าดูติดตามพรุ่งนี้ค่ะ
Photobucket



Create Date : 29 เมษายน 2552
Last Update : 29 เมษายน 2552 21:07:11 น. 7 comments
Counter : 3701 Pageviews.

 
ไทน่ารักจังค่ะ

ตามพี่แอนไปเที่ยวอีกนะ สนุกดี


โดย: Off IP: 65.82.240.14 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:21:19:41 น.  

 
ไทน่ารักจังค่ะ

ตามพี่แอนไปเที่ยวอีกนะ สนุกดี


โดย: Off IP: 65.82.240.14 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:21:22:29 น.  

 
ตามมาเที่ยวค่ะ


โดย: แม่ลูกแฝด วันที่: 30 เมษายน 2552 เวลา:0:42:54 น.  

 
อ่านตอน 4 แล้วต้องย้อนมาอ่านตอน 3
หนุก ๆ
ลูกชายน่าร้าก ก ก ก ก ก


โดย: micky IP: 58.8.211.23 วันที่: 1 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:17:00 น.  

 
น้องไทน่ารักมากๆ เลยครับ
ส่วนดอกสีม่วงดูคล้ายดอกศรีตรังมากๆ ครับ...

เห็นคนรวยกับคนใช้แรงงานที่กัวเตมาลา แล้วทำให้นึกถึงกำเนิดเรื่องของระบบชนชั้นวรรณะในอินเดียนะครับ ที่ว่าแต่เดิมพวกอารยันเข้าไปรุกรานยึดครองพวกดราวิเดียนในอินเดีย และกดให้พวกพื้นเมืองเป็นสูตร เป็นชนชั้นต่ำใช้แรงงานห้ามสัมผัส

เจ้าของไร่กาแฟรวยโคดๆ ไม่ทราบว่าได้ดมกลิ่นดอกกาแฟไหมครับดอกกาแฟหอมดีนะครับผมได้ดมตอนไปเที่ยวจำปาสักอะครับ

บ้านเรือน ทิวทัศน์ สีสันอารมณ์ของอากาศ ยอดเยี่ยมไปเลย ขอบคุณที่นำภาพและเรื่องราวมาฝากกันนะคับ วันนี้ขออ่านเท่านี้ก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อครับผม


โดย: bite25 วันที่: 17 มิถุนายน 2552 เวลา:17:17:03 น.  

 
น้องไทน่ารักมากๆ ค่ะ คุณพ่อคุณแม่เข้าใจสอนทักษะชีวิตลูกนะคะ


โดย: lovetraveling IP: 125.24.58.19 วันที่: 3 กันยายน 2554 เวลา:16:55:38 น.  

 
ไม่ใช่คอกาแฟเหมือนกันค่ะ แต่มีคนในครอบครัยชอบดื่ม หนุกๆดีค่ะ


โดย: Nok (nokjeffus ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2557 เวลา:13:33:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

flymom
Location :
American Siberia--- United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 53 คน [?]




Friends' blogs
[Add flymom's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.