รอจดหมายรัก

บ่ายแก่ๆเมื่อตอนวันเสาร์ ฉันเข้าไปในห้องเก็บของ
ได้เจอจดหมายอยู่หนึ่งซอง เป็นของพ่อที่เขียนถึงแม่…
จดหมายรัก : super baker

เรื่องราวของจดหมายฉบับนี้ เริ่มต้นจากเพลงๆนี้ เพลงหวานๆของวง super baker เพลงจดหมายรัก

เริ่มจากชอบ
ตอนนี้เธอเป็นเพื่อนคนนึงที่คอยแวะมาทักทายผมตลอด คอยมาถามไถ่ว่าตอนนี้ผมเป็นยังไง สบายดีไหม เธอมักมีเรื่องสนุกๆ เศร้าๆ เหงาๆ เครียดๆ มาแบ่งปันให้ผมได้ฟังประจำ
เช่นกัน ถ้าหากผมพบเจอเธอในโลกไร้สายผมก็ไม่รอช้าที่จะแวะไปทักทายเธอ และเปิดประเด็นเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นช่วงที่เราไม่ได้คุยกัน
ผมชอบที่มันเป็นอย่างนี้ และอยากให้มันเป็นอย่างนี้ไปอีกนานเท่านาน

ผมเจอเธอครั้งแรกเมื่อประมาณ 8 ปีก่อน เธอเป็นคนที่ใครหลายคนรู้จัก เป็นเด็กใหม่ซึ่งถือว่าเด่นกว่าคนอื่นในรุ่นพอสมควร เด่นที่ว่าอาจจะหมายถึงความบ้าที่มีอยู่ในตัวเธอก็ได้ เธอเป็นคนกล้า กล้าในทุกๆอย่าง กล้าเล่น กล้าพูด กล้าทำ ฯลฯ หากเปรียบเทียบกัน ผมในตอนนั้นน่าจะเป็นคนที่ไม่มีอะไรในตัวน่าสนใจ
ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับเธอจริงๆ ก็ตอนขึ้น ม.2 ผมจำได้ว่าตอนนั้นได้ข่าวว่าเธอเป็นหัวหน้าห้อง แต่เธออยู่คนละห้องกับผมนะ พูดตรงๆคือระดับสติปัญญาผมไม่มีความสามารถเทียบเท่าเธอ
ตอนนั้นผมคิดในใจ ‘เอ๊ะ!! อิเจ๊นี่ทำไมมันได้เป็นหัวหน้า ห้องคิงมันไม่มีผู้ชายรึไงวะ’ มันเป็นแค่ความคิดช่วงสั้นๆที่ผุดขึ้นมาแล้วมันก็หายไปตามกาลเวลาและรอยยิ้มของเธอ!!
ผมจำอะไรเกี่ยวกับช่วงนั้นได้ไม่มากนัก แต่ที่รู้แน่ๆคือ ผมประทับใจเธอมาก จากเหตุการณ์หรือเหตุผลอะไรผมก็ไม่สามารถบอกได้ จริงนะ รู้ตัวอีกทีผมก็พูดคำๆนี้กับเพื่อนแล้ว
“เจ๊แกมีเบอร์ไหมวะ??”
ผมติดตามผลงานของเธอตลอด ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ที่ไหน กับใคร เมื่อไหร่
จนวันนึง เธอก็ทำให้ผมเศร้าสุดๆ เศร้าจนผมไม่อยากจะพบเธออีกเลย แต่แปลก หลังจากนั้นไม่นานผมมีโอกาสได้คุยกับเธอ และคุยกับเธอเยอะขึ้นกว่าแต่ก่อน ผมเริ่มกล้าทักทายเธอ กล้ายิ้มให้ กล้าแซว กล้าร้องเพลงด้วยกัน ฯลฯ ยอมรับว่าช่วงนั้นผมก็แอบคิดอะไรอยู่บ้างเล็กน้อย
แต่วันนึงเรื่องราวต่างก็จางหายไป หายไปแบบเบาๆ เหมือนใบไม้ที่ค่อยๆหล่นลงจากต้น อยู่เฉยๆเราก็เงียบๆกันไป เราสองคนห่างหายกันอีกรอบ และรอบนี้ไม่มีท่าทีว่าเราจะได้กลับมาคุยกันอีก
วันสุดท้ายของชีวิต ม.6 ผมเดินไปหาเธอ ขอให้เธอเขียนเสื้อให้ผม ผมจำไม่ได้ว่าเธอเขียนว่าอะไร แต่ผมจำได้ว่าเธอวาดรูปโบว์ที่คอเสื้อให้ผม
แล้วเราก็จากกัน

เธอก็หายไปจากชีวิตผม…………………………………….

จนวันนึง ตลกดีไหมครับ ผมได้กลับมาคุยกับเธออีกครั้ง
ตอนนี้เรากลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน มีเรื่องอะไรหนักใจ ผมก็มักแวะไปปรึกษาเธอ เธอมักจะมีคำตอบดีๆรออยู่เสมอ
ครั้งนึงเธอโทรมา บอกให้ผมพูดซักประโยคที่คิดว่าฟังแล้วหายเครียด
“เยี่ยวเหนียว” คือคำที่ผมนำเสนอ
ผมพูดสั้นๆ แต่เธอหัวเราะยาว

เรื่องราวของจดหมายฉบับนี้ เริ่มต้นจากเพลงๆนี้ เพลงหวานๆของวง super baker เพลงจดหมายรัก
ขณะที่เธอกำลังเพลงจดหมายรัก ผมทักทายเธอ และเธอก็พูดกับผมว่า
“ทุกวันนี้คนเราไม่ค่อยส่งจดหมายหากันเลยเนอะ เอางี้เรามาส่งจดหมายหากันดีกว่า ว่าไงโอเล่ สนใจไหม”
ผมตอบตกลงทันที

กระดาษ a4
ผมไม่รู้จะเขียนอะไรดี
ผมบอกเธอสั้นๆ ผมไม่ถนัดเขียน ผมชอบการพิมพ์มากกว่า ให้เธอไปอ่านจดหมายในเมลล์เธอละกัน
ซึ่ง ทั้งหมดที่คุณได้อ่านจนถึงตรงนี้ ก็คือสิ่งอยู่ในจดหมายที่ผมส่งให้เธอ

ตอนนี้ผมรอจดหมายจากเธออยู่ครับ ไม่รู้เมือไหร่จะมาถึง คิดว่าคงเร็วๆนี่แหละ

ด้วยรักและห่วงใย
โอเล่



Create Date : 17 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 17 พฤศจิกายน 2553 13:56:52 น. 26 comments
Counter : 465 Pageviews.

 

แต่ถ้าเป็นโปสการ์ดจากพี่อุ้ม
ไม่ต้องรอนานพรุ่งนี้คงร่อนมาถึงน้องโอเล่
ชัวร์ป๊าบบบบบจ๊ะ
ด้วยลักและผุพังกาละมังตั้งเด่



โดย: อุ้มสี วันที่: 17 พฤศจิกายน 2553 เวลา:6:04:34 น.  

 
มีความสุขทุกวันจ๊ะ
การรอคอยมันแสนทรมาน แต่ผลของมันหอมหวานเสมอ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แวะมาราตรีสวัสดิ์ เจ้าค่ะ

สองพี


โดย: SongPee วันที่: 17 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:26:45 น.  

 
อ่านไปยิ้มไป คล้ายๆเรื่อง แฟนฉันเลยนะคะ


โดย: lazypiggy วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:1:15:16 น.  

 
ขอให้การรอคอยสมหวังนะจ้ะ โอเล่

ปล.ผู้เฒ่าเข้าใจ ณ บัดนาว ว่าคำว่า"เฟี้ยวเงาะ" หมายถึงอะไร โอเล่...เฟี้ยวเงาะมากเลยจ้า อิอิ


โดย: kapeak วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:10:39:40 น.  

 
ว้าวๆๆ ไปเจอจดหมายรักของพ่อ แล้วแซวพ่อกับแม่หรือป่าวอ่ะ


โดย: Always & Forever วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:11:48:11 น.  

 
สวสัดีคะน้องโอเล่ ทานข้าวเช้า ข้าวกลางวัยแล้วหรือยังคะ
..เราไปทานข้าวกลางวันกันเถอะคะ

เขียนจดหมายส่งทางไปรษณีย์มันโรแมนติคดีนะคะ แต่ว่าคนตอบอาจตอบแล้วคะ....รอนายไปรษณีย์นำส่งเท่านั้นเอง..อดใจรอนะคะ เอาใจช่วยคะ


โดย: Maew-Tua-Lek วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:11:59:20 น.  

 
อืม ชอบเขียนเหมือนกัน แต่เขียนผ่านเมล์ ผ่านข้อความ


โดย: ชิโยจัง วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:13:36:51 น.  

 

เมื่อไหร่จะได้รับ...เราไม่ค่อยชอบการรอคอยเลยละ
การรอยคอย รู้ว่าถ้าได้เจอหรือได้พบ ก็พร้อมจะรอเสมอ
นานแค่ไหนก็รอได้....

แต่ถ้าไม่รู้ว่ารอคอยแล้วเมื่อไหร่จะมา ทรมานจัง ใจไม่เป็นสุข

ไม่ได้เขียนจดหมายนานแล้ว...ว่าง ๆ ต้องเขียนบ้างแล้วละ


โดย: aenew วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:15:37:39 น.  

 
เป็นความทรงจำที่ดูน่ารักดีออกครับ
ขอให้ได้รับจดหมายเร็วๆครับ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:59:12 น.  

 
มันเป็นความมหัศจรรย์อย่างหนึ่งของมนุษย์นะครับ

การเขียนเนี่ย

---------

หวังว่า รัฐบวมนี้

คงจะเป็นรัฐบวมอนุรักษ์นิยม คณะสุดท้ายนะครับ


โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:17:01:44 น.  

 
ทักทายสวัสดีครับ
ช่วงก่อนก็สนุกสนานกับการเขียนทั้งจดหมาย และอีเมล์มากๆ อยู่เช่นกันครับ แต่ช่วงนี้ก็ลดน้อยหายลงไปเยอะเลย


โดย: ถปรร วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:19:27:09 น.  

 
ความทรงจำดีๆทำให้เรามีความสุขใจเมื่อระลึกถึงทุกครั้ง..ส่วนความทรงจำที่เลวร้ายก็เก็บไว้เป็นบทเรียนสอนใจ..จริงป่าว

ขอบคุณนะที่แวะมาทักทายกันอีกครั้ง..
ฝันดีนะจ๊ะ


โดย: หมูหยอง_w วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:56:33 น.  

 
สงสัยจัง....

เขาห้ามฟังเพลง.....

ก่อน ล้างหน้าหรือป่าว

กรุงเทพ หายหนาวแล้วค่ะ อยากให้อากาศเย็นๆ

แต่ไม่ถึงขั้นหนาว หนาวมากๆไม่ไหวค่ะ


โดย: นุ่มณอ่อนนุช วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:06:56 น.  

 
ขอให้ได้รับข่าวดีจากเธอในไม่ช้าไม่นานนี้นะคะ
เอาใจช่วยค่ะ




โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 18 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:14:10 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
แวะมาทักทายยามบ่ายค่ะคุณโอเล่


โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 19 พฤศจิกายน 2553 เวลา:14:18:09 น.  

 
หวัดดีจ๊ะ โอเล่
ไปลอยกระทงที่ไหนก็ได้จ๊ะ ขอให้มีน้ำ 555
ตอบเหมือนกำปั้นทุบดินเลยเน๊อะ แต่ว่า จริง ๆ คือ
ไปลอยกับคนที่รู้ใจ บรรยากาศก็ยิ่งโรแมนติคนะจ๊ะ

อิอิ



โดย: SongPee วันที่: 19 พฤศจิกายน 2553 เวลา:19:29:43 น.  

 




สุขสันต์วันลอยกระทงค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2553 เวลา:1:12:24 น.  

 


ลอยกระทงอวยพรวอนคำกล่าว
อวุโส หนุ่มสาวทั่วสยาม
ลอยความทุกข์ไปไกลทุกโมงยาม
ให้ติดตามเพียงสุข...ทุกคนเอย







โดย: teansri วันที่: 21 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:34:35 น.  

 
สวัสดี น้องโอเล่

มาอ่านเรื่องราวจดหมายรักโอเล่

ชวนให้นึกถึงเรื่องแฟนฉัน..

ชวนให้นึกถึงจดหมายรักที่เคยเขียน..

ชวนให้นึกถึงความทรงจำสมัยเรียน..

ขอให้มีวันเวลา และความรุสึกดีๆ ต่อกันอย่างมั่นคงเรื่อยไปจ้า

ขอบคุณสำหรับความระลึกถึงเน้ออ ;)


โดย: เลื้อย วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 เวลา:12:20:05 น.  

 
จริงแล้วเสน่ห์ของจดหมายรักกระดาษที่อีเมล์พิมพ์ ๆ เคาะ ๆ ไม่อาจสู้ได้ก็คือลายมือนั่นเอง ลายมือลายเขียนมันสร้างความคลาสสิค ย้ำความประทับใจ ผู้รับต้องคอยชะเง้อมองตู้จดหมาย บรรจงหยิบมันมาอ่านจ่าหน้า ค่อย ๆ แกะมันออกเก็บซองไว้ นอนอ่านไปยิ้มไป แล้วพับเก็บใส่ซองไว้เป็นที่ระลึก
หุหุ เป็นไรไปเนี่ยตัวเรา เอาเป็นว่าอัพบล็อกท่องเที่ยวเรื่องใหม่แล้วจร้า ภูสอยดาวนั้นลาโรงแล้ว


โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 2 ธันวาคม 2553 เวลา:15:16:54 น.  

 
สวัสดี เจ้าโอเล่

ไม่ได้เจ๊อะเจ้านานแล้วเน้ออ

เวียนมาดูท่าจม.รัก ของเจ้าเป็นฉันใดไปแล้วหนอ

ขอให้รักษาใจกาย สบายดีละกันเน้ออ ;)


โดย: เลื้อย วันที่: 17 ธันวาคม 2553 เวลา:13:14:58 น.  

 


ขอให้คุณโอเล่มีความสุขสดชื่น สุขภาพแข็งแรง
คิดสิ่งใดสมปรารถนาตลอดไปนะครับ


โดย: Dingtech วันที่: 24 ธันวาคม 2553 เวลา:6:02:40 น.  

 


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 มกราคม 2554 เวลา:7:53:36 น.  

 



โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 1 มกราคม 2554 เวลา:13:06:51 น.  

 
ส่งความสุขสวัสดีปีใหม่ครับ


โดย: ถปรร วันที่: 1 มกราคม 2554 เวลา:17:38:47 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ น้องโอเล่

เป็นไงบ้านนี้ เงียบเลย สบายดีนะ

ขอให้ปีใหม่มีแต่เรื่องใหม่ๆ ดีๆ เกิดขึ้นกับชีวิต
เรียนจบไวๆ มีอนาคตก้าวหน้าสดใสนะ

รักษาสุขภาพด้วยจ้า ;)


โดย: เลื้อย วันที่: 2 มกราคม 2554 เวลา:22:31:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เบิกทวารแมน
Location :
นครนายก Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add เบิกทวารแมน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.