โปสการ์ดกระดาษส่งความรู้สึก

มีคนเคยบอกว่า ส่วนที่ดีที่สุดของการเขียนโปสการ์ด ไม่ใช่ตอนที่นึกว่าเขาจะอ่านข้อความในโปสการ์ดของเราหรือเปล่า แต่เป็นตอนที่เราคิดจะเขียนโปสการ์ดถึงเขามากกว่า
ปานตา เป็น คน ปานตา เรียน แพทย์ ปานตา เป็น เพื่อนผม หากนับเวลาจริงๆผมว่าผมรู้จักปานตามามากกว่า 6 ปี เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน บางเรื่องผมปรึกษาปานตา และเช่นกันบางทีเธอก็ปรึกษาผม บ่อยครั้งผมเจอปานตา ออนไลฟ์ และเกือบจะทุกครั้ง ผมต้องแวะไปทักทายเพื่อนเก่าคนนี้ ปานตาเป็นเพื่อนที่สามารถคุยด้วยในหลายๆเรื่อง แนวคิดของผมกับเธอบางครั้งก็คล้าย หลายครั้งก็ต่าง แต่สุดท้ายเราสองคน ก็จะมีจุดๆนึงที่เชื่อมเรื่องหลายเรื่องเข้าด้วยกัน ผมว่างั้นนะ
ผมได้รับโปสการ์ดใบแรกในชีวิตจากปานตา เป็นโปสการ์ดที่ส่งมาจากอัมพวา ในกระดาษมีข้อความเขียนประมาณว่า ผลไม้อร่อย หิ่งห้อยสวย อุดมไปด้วยความแนว อะไรของเค้าเนี๊ย ผมงงกับข้อความนิดๆ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงงงอยู่ ปานตาส่งกระดาษรูปเรือ จากอัมพวามาบ้านผม ทุกวันนี้ผมยังเก็บโปสการ์ดแผ่นนี้เอาไว้ และส่งโปสการ์ดจากงานแฟตเฟสกลับไปให้ปานตา ปานตาส่งข้อความมาบอกว่า เหมือนได้ไปด้วยตัวเองเลย อะไรของเค้าอีกเนี๊ย ขนาดผมเดินเที่ยวในงานแท้ๆยังไม่อินเท่ากับปานตาที่อ่านข้อความจากกระดาษแผ่นน้อยเลย
ล่าสุด ปานตาส่งโปสการ์ดมาจากเชียงคาน เลย เหมือนปานตาจะส่งมาเย้ย เฮ้ย โอเล่ ฉันลงจากคานแล้วนะ นายล่ะ คงต้องขึ้นไปอยู่บนคานแทนฉัน ใช่คับ ผมกำลังจะไปขึ้นคาน หมายถึงไปเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ที่ปานตาเขียนโปสการ์ดส่งมาให้ผม ปานตาบอกว่า เชียงคานสุดยอดเลย คำคำนี้แหละคับเป็นเหมือนแรงกระตุ้นทำให้ผมอยากออกเดินทางไปดินแดนที่เพื่อนผมพูดว่าสุดยอด และอะไรมันจะบังเอิญเหมือนนิยายน้ำเน่าของไปไทย ที่มหาลัยของผม มีค่ายจิตอาสา ไปลั่นล้าที่เชียงคาน ผมไม่รอช้า รีบคว้าโอกาสคับ เย้ เราจะไปเชียงคานกันแล้ว แต่ที่ที่ผมจะไปไม่ใช่ตัวอำเภอเชียงคาน แต่เป็นหมู่บ้านเล็กๆที่มีชื่อว่า คกมาด ผมคาดว่าคกมาดคงไม่มีโปสการ์ดขาย ผมจึงออกเดินทางตามหาซื้อโปสการ์ดสำรองไว้ เพื่อเขียนส่งไปให้ใครที่ผมอยากส่งความรู้สึกว่า อยู่บนคาน แล้วมันรู้สึกยังงัย
โปสการ์ดกระดาษแผ่นน้อย ที่ข้างในมีข้อความเรียงร้อยจากความรู้สึกของคนส่ง ขณะส่งผมว่าคนเขียนคงอยากให้คนอ่านได้มาด้วย มาเห็นสิ่งที่คนเขียนเล่า มาเจอสิ่งที่คนเขียนประทับใจ คับ แน่นอนตอนนี้ผมก็มีโปสการ์ดเป็นของตัวเองเรีบยร้อยแล้ว ที่คกมาด คาดว่า ผมคงเฮฮากับการช่วยเหลือสังคม และชื่นชมธรรมชาติ ส่วนเวลาที่เหลือผมจะเอาไปนั่งเขียนโปสการ์ดส่งไปให้คนที่ผมอยากบรรยายสิ่งที่ประทับใจ
การเดินทางของโปสการ์ดมันเป็นธรรมชาติกว่าการเดินทางของข้อความมือถือ ผมว่ามันคลาสสิคกว่าน่ะคับ
ขอบใจปานตาที่ทำให้รู้ว่า การเขียนโปสการ์ดนี่มันก็สนุกเหมือนกัน ขอบคุณเจ๊ดำที่ลดราคาโปสการ์ดจาก 13 บาทเหลือ 12 บาท ขอบคุณไปรษณีย์ไทยที่ทำให้ความคิดถึง ความรู้สึก ความประทับใจ เดินทางไปถึงกัน
| Create Date : 03 ธันวาคม 2552 |
| Last Update : 3 ธันวาคม 2552 2:41:13 น. |
|
6 comments
|
| Counter : 1758 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: chenyuye วันที่: 3 ธันวาคม 2552 เวลา:11:19:06 น. |
|
|
|
| โดย: ปานตา IP: 202.12.97.115 วันที่: 3 ธันวาคม 2552 เวลา:19:14:20 น. |
|
|
|
| โดย: THITIKORN IP: 125.26.192.169 วันที่: 5 ธันวาคม 2552 เวลา:14:01:54 น. |
|
|
|
โดย: กลิ่นดอย วันที่: 6 ธันวาคม 2552 เวลา:20:50:43 น. |
|
|
|
| |
|
|
ก็คิดๆ เหมือนกันว่า ..คนรับเขาจะคิดอย่างไรหนอ
ก็เลยเอาความรู้สึกตัวเองลงไปว่า .. แค่เขารู้ว่า เป็นการ์ดเราทำ
บางครั้ง ข้อความไม่ต้องมีมากมาย รับความรู้สึกดีๆ ที่ได้รับไว้ ก็พอแล้ว
อย่างน้อย ..ก็มีคนๆ หนึ่ง คิดถึงเรา
ปีนี้ ยังมะได้ส่งถึงใครมากมาย แต่ปีใหม่นี้ มีแน่ๆ ที่ต้องส่ง
็Happy for everything in your life. ^^