อุ่นหัวใจ

อุ่นหัวใจครับ รู้สึกอุ่นหัวใจมากๆ เพิ่งได้ดูหนังเรื่องรถไฟฟ้ามาหานะเธอครับ ยอมรับเป็นหนังที่ทำได้น่ารักมาก ยิ่งดูก็ยิ่งอิน ยิ่งอินก็ยิ่งชอบ ยิ่งชอบก็ยิ่งย้อนกลับมามองที่ตัวเอง
ผมชอบเหมยลี่ เพราะ ผมว่าผมคล้ายเหมยลี่ สนุกแต่แอบเหงา มั่นใจแต่ก็แอบกลัว หลายอย่างเราคล้ายกัน ผมเรียนวิศวะเหมือนลุง หนังเรื่องนี้ตีแผ่ชีวิตวิศกรได้อย่างดีเยี่ยมครับ เหล่าวิศกรอย่างเราๆส่วนมากจะใช้เวลาหมดไปกับความเหงา และเรื่องเหล้าๆที่แวะเวียนเข้ามาตลอด ยิ่งเหงาก็ยิ่งเมา แต่ในเรื่องลุงไม่เมาเพราะเค้าเป็นคนดี ผมก็เป็นคนดีครับ ทุกวันนี้ไม่ค่อยได้ดื่มเท่าไหร่แล้ว ฮ่าๆๆ
เชื่อเรื่องเนื้อคู่มั๊ยครับ? ผมเชื่อนะ ผมว่าเรื่องเนื้อคู่เป็นอะไรที่ยากแก่การหาเหตุผลมาอธิบาย บางคนคิดว่าเป็นเนื้อคู่กันแล้ว ตกลงปลงใจใช้ชีวิตร่วมกัน แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอดจอดป้ายหน้า อย่างนี้ก็มีให้เห็นถมไป บางคนกว่าจะได้มาเจอกันผ่านเรื่องราวร้อยพัน ร้องไห้ใจขาดสะบั้น แต่ก็จบลงตรงที่รักกัน
ผมว่าในโลกกว้างๆใบนี้ ต้องมี ใครซักคนเกิดมาเพื่อเรา เพียงแต่เราจะใช้เวลานานแค่ไหนในการค้นหา ใคร คนนั้น หลายคนคิดว่าเดี๋ยวรอคนๆคงเดินมาหาเราเอง อย่าคิดอย่างนั้นเลยครับ ลองออกเดินทางหาเค้าดู
เป็นแฟนกันแล้วไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้ไปกินข้าวด้วยกัน แล้วจะมีแฟนไปทำไมวะ? เหมยลี่ถามเป็ด แฟนน่ะ เค้ามีไว้ให้เรายังรู้ว่ามีใครอีกคนที่เป็นห่วงเรา รักเราอยู่ เป็ดตอบ ทำเอาผมอึ้ง!
ลุงทำงานกลางคืน เหมยลี่ทำงานกลางวัน ยากแท้แก่การที่พวกเค้าได้มาเจอกัน แต่ผมบอกแล้วงัย เนื้อคู่ สุดท้ายยังงัยเรื่องราวแปลกๆจะทำให้เขาและเธอได้เจอกัน ดูแล้วอุ่นหัวใจครับ
ตอนหนังใกล้จบ เหมยลี่มองดาวหางแมกไบต์จากดาดฟ้าบนบ้าน ลุงมองดาวหางแมกไบต์จากหน้าต่างเครื่องบิน ความรู้สึกตอนนั้นผมต้องบอกว่าหนังสื่อออกมาได้ดีมากครับ เราห่างกันแต่เราก็ยังอยู่ใต้ฟ้าแผ่นเดียวกัน
สงกรานต์ปีนี้ว่างมั๊ยครับ? ถ้าใครว่างก็ไปเจอผมได้ที่ขอนแก่นนะครับ ฮ่าๆๆ ผมไปเล่นสงกรานต์ที่ขอนแก่นทุกปี ปีนี้ก็คงเป็นอีกปีนึงที่จะผึ่งเสื้อเปียกๆสาดน้ำเปาะแปะ เดินเหยาะแหยะ แถวๆถนนหน้าเมือง เรื่องมันเยอะคับถนนหน้าเมือง
อีกฉากที่ชอบคือ ฉากที่ลุงส่งของมาให้เหมยลี่ ของข้างในนั้นต่างเป็นความทรงจำที่เกิดขึ้นและเป็นเหตุเป็นผลกันว่าทำไมเรื่องราวต่างๆมันเดินทางมาอย่างนี้ หลายอย่างยิ่งกว่าความบังเอิญ
ห่างกันไปนานแต่สุดท้ายก็ได้กลับมาเจอกัน อิจฉาเหมยลี่กับลุงจัง สองปีที่หายไป สองปีที่ใช้ชีวิตใต้ฟ้าแผ่นเดียวกัน สองปีที่ไม่มีอะไรแน่นอน เฮ้ย ชอบครับชอบ
ที่จริงตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องโปสการ์ด แต่พอดีรู้สึกว่าวันนี้อุ่นหัวใจกับหนังเรื่องรถไฟฟ้ามาหานะเธอมากกว่าเลยหยิบเอามาเขียนเบียดเบียนกันไป พรุ่งนี้เจอกันใหม่ครับ
ขอบคุณหนังเรื่องรถไฟฟ้ามาหานะเธอ ที่ทำให้ได้เจอความรู้สึกที่อุ่นหัวใจ ขอบใจแว่นใหม่ที่ทำให้มองอะไรชัดขึ้นกว่าเดิม ขอบคุณแม่ที่โทรมาหาลูกชายเมื่อคืน
| Create Date : 10 พฤศจิกายน 2552 |
| Last Update : 10 พฤศจิกายน 2552 8:09:59 น. |
|
7 comments
|
| Counter : 809 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: Type Car วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:43:16 น. |
|
|
|
| โดย: vv^^ IP: 202.28.62.245 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:20:31 น. |
|
|
|
| โดย: THITIKORN IP: 125.26.196.233 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:21:25:43 น. |
|
|
|
| โดย: THITIKORN IP: 113.53.172.42 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2552 เวลา:18:04:21 น. |
|
|
|
โดย: zerxiustor วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:6:09:54 น. |
|
|
|
| |
|
|
ผมก็ชอบมากเลยตอนที่ น้องของลุงเอาของมาให้เหมยลี่ มันสือให้เห็นว่า เหมยลี่สำคัญแค่ไหนสำหรับลุง (ผมเองก็มีความต้องการจะทำแบบนั้นให้กับใครสักคน แต่ ตอนนี้ก็มีแต่ก็ไม่สามารถทำได้ แค่ ... อยู่ตลอด)