" IT'S TIME FOR HAPPY RETURNS "
Group Blog
 
All blogs
 
:: กอด ::

‘สถานีต่อไป กำแพงเพชร next station ….’



ฉันก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ หลังจากได้ยินเสียงประกาศสถานีที่ต้องการจะลง
อีก 20 นาทีกว่าจะถึงเวลานัด ฉันจึงเดินอย่างไม่รีบร้อน หากก็ระวังไม่ให้เกะกะเพื่อนร่วมทาง
ฉันยังคงเป็นยังงี้เสมอ นัดคุณทีไรฉันก็จะรีบมาให้ทันเวลาที่เรานัดกันไว้
แม้จะรู้ว่าฉันต้องเป็นฝ่าย “รอ” คุณเสมอ ๆ ก็ตาม





แสงแดดในบ่ายวันอาทิตย์ และอากาศที่ร้อนระอุทำให้ฉันต้องหยีตาและเป่าปากฟู่
ฉันเลือกที่จะยืนแอบ ๆ อยู่หน้าสถานีมากกว่าจะเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อยก่อนวนกลับมาอีกครั้ง
อย่างที่คุณรู้ ฉันมันจอมหลงทาง เดินไปเดินมา ดีไม่ดีก็กลับมาที่เก่าไม่ถูก





เรามาที่นี่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นะ ต้นเดือนมกรา ของเมื่อปีหรือ 2 ปีก่อน
คนยังเยอะเหมือนเดิม นักดนตรีที่เล่นเปิดหมวกยังเป็นคนเดิมอีกเหมือนกัน
คุณคงว่าฉันมั่วอีกตามเคย แต่ฉันจำได้จริง ๆ นะ ก็เราหยุดยืนฟังกันตั้งหลายเพลงไม่ใช่หรือ





หนุ่มน้อยสาวน้อยหลายคนที่เดินจูงมือกันหนุงหนิงผ่านหน้า ทำเอาฉันอดอมยิ้มไม่ได้
เมื่อนึกถึงข้ออ้างเล็ก ๆ ในวันนั้นของคุณ ‘จะได้ไม่หลงกัน’





คุณรู้ไหม ฉันยังจำได้ทุก ๆ สัมผัสของคุณ .. มืออุ่นใหญ่ที่กุมมือ มือที่ลูบหัว
ที่ฉันซึมซับได้ว่ามีความรัก ความห่วงใย มากมายเพียงใด
ถูกส่งมาผ่านรอยสัมผัสนั้น ..





เพียงแค่เราแตะกันเพียงปลายนิ้ว หรือรอยจูบแผ่ว ๆ ของคุณที่หน้าผาก
ก็ทำให้เกิดรอยอุ่นย้ำลึกเข้าไปถึงหัวใจ





อ้อมกอดอุ่น ๆ ของคุณ
ทำให้เวลาราวกับถูกหยุดไว้ เสียงใด ๆ รอบตัวไร้ความหมาย
มีเพียงเสียงหัวใจของเราเท่านั้นที่กำลังเต้นสอดประสานกัน


.
.



“รอนานไหมอ่ะ” เสียงที่อยู่ ๆ ดังขึ้นทำเอาฉันหันขวับจนคนทักเองก็ตกใจ

“. . . ทักซะตกใจหมด” ฉันตอบ

“โอเคหรือเปล่าน่ะ ยังไงเราเดินเลือกคนเดียวก็ได้นะ ของชำร่วยอ่ะ” คนมาใหม่ทำสีหน้ากังวล

ฉันมองเธอขำ ๆ เธอเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของฉัน วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตฉัน

เธอก็เป็นคนแรกที่มาอยู่เคียงข้าง .. แล้วในวันที่น่ายินดีที่สุดที่ได้รู้ว่า

เธอและแฟนหนุ่มของเธอ คนที่คบกันมา พร้อม ๆ กับที่ฉันคบกับคุณ จะแต่งงาน

ฉันจะไม่ช่วยเธอได้ยังไงจริงไหม แม้ลึก ๆ ในหัวใจจะอดรู้สึกไม่ได้

ถ้าคุณยังอยู่ .. จะเป็นวันที่น่ายินดีสำหรับเราบ้างไหมนะ ..

“ทำหน้าอะไรยังงั้น เราอาสามาเอง ตัวเองไม่ได้บังคับซะหน่อย ไม่ต้องกังวลน่า

มันผ่านไปนานแล้วล่ะ สถานที่เดียวกันก็จริง แต่ก็คนละวัน คนละเดือน คนละปี”

ฉันพูดทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ว่า ถ้าฉันเห็นสถานที่ที่เขาคนนั้นของฉันล้มลงจมกองเลือด

ฉันจะเดินผ่านมันไปได้จริง ๆ ไหม


.
.


7 ปีของความรัก และ 2 ปี ของการร้างรา อย่างไม่มีวันจะได้กลับมาเจอกันอีกเลย
ก็ทำให้การต้องกลับมาในสถานที่สุดท้ายแห่งความทรงจำระหว่างเราเจ็บปวดไม่น้อย




เราชอบมาเดินเล่นที่นี่กันในวันหยุด ของเยอะ และคนก็เยอะ
คนร้อยแปดจำพวกที่ทำให้คนเดินอย่างเราๆ ต้องระวังตัวไว้บ้าง




ฉันจำได้ว่าสะดุ้งจากเสียงกรี๊ดจากด้านหลัง ก่อนถูกแรงปะทะจนล้มลง
เสียงตะโกนโหวกเหวกว่าคนกระชากกระเป๋า วินาทีที่ฉันเงยหน้าขึ้น
ฉันเห็นเขาออกวิ่งตาม ..
เห็นมีดยาวสะท้อนแสงพระอาทิตย์ยามบ่าย
และสุดท้าย..เห็นร่างของเขาที่ล้มลง


.
.


“แล้วดูอะไรอยู่น่ะ” คนถามสีหน้าดีขึ้นหน่อยเมื่อได้ฟังคำตอบ

“นางฟ้าตัวน้อยนั่นไง เคยมาไม่เห็นมี” ฉันชี้มือไปที่หน้าร้านขายของฝั่งตรงข้าม

เด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ใส่ปีกนางฟ้า ยืนหน้าตายิ้มแย้ม ข้าง ๆ กันมีป้าย FREE HUGS เขียนไว้


“การตลาดอย่างหนึ่งน่ะ มีมาพักนึงแล้ว กลายเป็นเดี๋ยวนี้เอาเด็ก ๆ มาเรียกลูกค้ากันใหญ่ ”

คนที่มาบ่อยกว่าตอบผ่าน ๆ ตามองคนเดินผ่านไปผ่านมา ที่มีทั้งเดินผ่านไปเฉย ๆ และแอบอมยิ้ม

“หืมม เดี๋ยวมานะ” ฉันบอกโดยไม่รอฟังประโยคตอบรับ

หากเดินเข้าไปยิ้มให้นางฟ้าตัวน้อยตรงหน้า ก้มลงกอดเธอเบา ๆ






‘ ถ้าคุณได้ผ่านมาแถวนี้ ฉันฝากอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยความรักและความคิดถึงไว้ตรงนี้นะคะ’






Create Date : 31 สิงหาคม 2552
Last Update : 31 สิงหาคม 2552 16:45:24 น. 28 comments
Counter : 332 Pageviews.

 
เจิมก่อนดีมั้ย..อิอิ..

เดี๋ยวมากอ่านต่อ..555+



โดย: Little Knight วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:9:32:27 น.  

 

อ่านไปก็ยิ้มไปค่ะคุณฟี่

สุขสันต์วันสิ้นเดือนนะคะ


โดย: I_sabai วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:9:34:24 น.  

 
น่ารักมั๊กๆ แวะมาอ่านเรื่องราวของน้องฟี่แล้ว
รู้สึกถึงความน่ารัก อ่าน และ เพลินอบอุ่นตามไปด้วยเลย..

มีความสุขมากๆนะครับ..





โดย: Little Knight วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:9:57:31 น.  

 

แวะมาปาด..................เอาอ้อมกอดไปนิ่ม ๆ
อ่านแล้วก็แอบซึ้ง
แอบคิดถึง งือ งือ


เดี๋ยวจะแอบน้ำตาคลอ .. ตามไป



อืมม คืนกอดให้ดีกว่า เพราะเหมือนว่า ..
บางสิ่งบางอย่าง ก็มีค่าให้เก็บไว้เฉพาะ สำหรับบางคน
สำหรับตัวเอง ขอ ขโมยจูบ จุ๊บ ๆ ไปแทนก็แล้วกัน
เน๊อะ ^^ เน๊อะ


โดย: บันทึกไว้ในจำ IP: 58.10.74.87 วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:12:01:58 น.  

 
ตกลงเขาตายไหมครับ?
ผมว่าตายนะ หรือเปล่าหว่า?


ปล.อ่านแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ครับ น่ารักจัง


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:13:27:26 น.  

 
ฟี่จ๋า

คิดถึงเช่นกันนะจ๊ะ

แวะมาบอกว่า เค้าไม่สบายจิงๆด้วย (เดาถูก)
แบบว่าสายตาไม่ค่อยดี มองคอมพ์นานๆไมได้อ่ะ มันจะอาเจียน
เค้าแวะมาบอกแค่นี้ก่อนน๊า พิมพ์ไม่ค่อยไหวอ่ะจ้ะ

รักฟี่นะ ดูแลตัวเองด้วย
ปวดหัวตรงหน้าผาก ก้ออาจมาจากสายตาล้าก้อเป็นได้จ้ะ
เป็นห่วงนะ


โดย: unsa วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:13:51:34 น.  

 
จากการอ่านนะ
ไม่รู้ว่าตีความถูกมั้ยอ่า

คือ ผู้ชายไม่ได้ตาย แต่เลิกกับผู้หญิง
ก่อนหน้านี้ผู้ชายคนนี้เคยวิ่งไล่กวดโจรวิ่งราว แล้วโดนแทง

พอเลิกกัน ผู้หญิงก็มาเดินเลือกของชำร่วยเป็นเพื่อน
แต่ว่าเลิกกันแล้ว

ใช่ป่าวอ่า


โดย: oanotai วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:14:21:41 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณฟี่
แง ๆ อ่านแล้วไม่เข้าใจอ่ะค่ะ
สงสัยเพราะกำลังเบลอ ๆ อยู่
ตกลงว่าคนที่ตาย คือ แฟนเก่าเหรอคะ
หรือว่าเป็นคนเดียวกันกับที่มาเดินด้วย
แล้วเลือกของชำร่วยงานแต่งงานเหรอคะ?

แหะ แหะ

แต่ชอบตอนจบนะคะ
ถ้าผ่านไปแถวนั้น จะไปกอดเธอบ้างนะ
ท่าทางจะน่ารักดีค่ะ อิอิ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:14:54:57 น.  

 
55 สงสัยคนเขียนเบลอเหมือนกันค่ะ
สามารถเขียนให้คนอ่าน งง ได้ขนาดนี้

..

rewrite ใหม่แล้วนะคะ ลองดูอีกที


โดย: Paulo วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:17:05:47 น.  

 
เข้าใจแล้วจ้า

แหะๆ ตีความซะไกลเลย...

ช่วงนี้เริ่มงานเยอะแล้วล่ะ มันเริ่มคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบๆ
แต่ทำให้เราตั้งตัวไม่ติด
ไปถักอาหารต่อแล้ว เหลือพริก อีกอึดใจเดียวเท่านั้น หึหึ


โดย: วีเองจ้า (oanotai ) วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:18:05:47 น.  

 
เอ อ่านมาตอนแรกก็ว่าเข้าใจ
แอบอ่านเม้น เอ เค้างง อะไรกันหว่า
อ๋อ หนูมาอ่านตอนที่รีแล้วนี่เอง

อ่านแล้ว เหงานิดๆ นะคะ
คิดถึง แต่พยายามเข้มแข็ง



โดย: แม่ภูมิ IP: 61.7.189.64 วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:18:37:04 น.  

 
อ่าน 2-3 รอบเลย เข้าใจแล้ว

มันต้องคิดกลับไปกลับมาเนอะ

มะคืนพี่แซลลี่ก็เย็บๆๆถึงตีสี่ครึ่ง ทำของสปอนเซอร์ก่อน เพลินเชียว โดนหลายจึ๊กอยู่ เย็บสายเป๋าด้วย เอาเข็มใหญ่ๆมาเย็บมือ ยังกะเย็บกระสอบข้าวแหน่ะ นิ้วเยินนน ปลอกนิ้วเอาไม่อยู่เลย

วันนี้คงเสร็จของสปอนเซอร์ ของถักๆ มึนตรึ๊บบบ


โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:21:34:37 น.  

 
ซึ้งๆเศร้า แต่ก็อบอุ่นจังเลยนะ


โดย: Roseshadow วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:0:13:59 น.  

 
แง แง..เมื่อกี้เม้นท์ไปตั้งเยอะ เม้นท์ไม่ได้เฉยเลย

เอาใหม่ๆ..ตอนแรกอ่านเม้นท์ข้างบนแล้วงงงง
สรุปว่าrewriteใหม่ใหม เพราะอ่านแล้วเข้าใจเลย

เริ่มอุ่นๆ แล้วหนาวๆ แล้วอบอุ่นอีกครั้ง..
ให้อารมณ์อบอุ่นแกมเหงาดีค่ะ เกือบสงสารตัวเอก
แต่ไม่สงสารหรอก เราว่าเธอเป็นคนที่เข้มแข็งมากๆ

ไม่มีเขา เราก็ยังต้องมีชีวิตต่อไป แค่มีรักในใจ ก็พอ เนอะ..


โดย: nikanda วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:5:30:10 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องฟี่

เป็นเรื่องสั้นที่ดีนะครับ
มีขมวดปมให้คิดต่อได้หลายแนวทาง


เขียนได้ดีครับ

พี่ก๋าว่าน้องฟี่มีเซ้นท์ที่ดีในการเขียนเรื่องสั้นเลยนะครับ
ใช้ภาษาง่ายๆแต่เห็นภาพ
แล้วก็ดำเนินเรื่องฉับไวดีครับ

เขียนบ่อยๆนะ
จะรออ่านครับ










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:7:50:23 น.  

 

โอ๋ ๆ ๆ
ไม้ร้องน๊า
ไม่งอแง ไม่งอแง

ให้แค่ซึ้งแต่อย่าเศร้า
โอ๋ ๆ นิ่งเตะ นิ่งเตะ






โดย: inmemoir วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:9:35:15 น.  

 
สงสัยเมื่อคืนจะนอนดึก วันนี้ก็ตื่นสายโด่ง
ยังมึนไปหมด อ่านแล้วเลยงงๆซะเอง ไม่รู้
ไหนจริง ไหนจินตนาการ ไหน flashback
หรือเปล่า

ไว้ตื่นเต็มที่แล้วมาอ่านใหม่ แต่เห็นได้ชัดว่า
มีความสุขุมในการขมวดปมครับ แค่ความ
รู้สึกของคนอ่านคนหนึ่งน่ะครับ ไม่ใช่วิจารณ์
หรือวิเคราะห์ เพราะตัวเองก็เขียนแบบนี้ไม่เป็น



โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:9:57:59 น.  

 
แสดงว่าตอนที่ผมอ่านรอบแรกนี่เข้าใจถูกอยู่คนเดียวใช่ไหมครับ? อิอิ



ปล. เจอกันแน่นอนครับ แต่ผมยังคิดไม่ออกเลยจะเขียนอะไรดีกับ "กาแฟถ้วยนั้น"


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:10:03:22 น.  

 
อ่านแล้วซึมไปเลยอ่ะครับ

เขียนถ่ายทอดออกมาได้เศร้าจัง


โดย: Unravel วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:11:15:34 น.  

 
หมิงหมิงจะแบกเิงนใส่กระเป๋า
ไปลงทุนกับนายกทักษิณแล้วล่ะครับ 555

ไปลงทุนเหมืองเพชรดีกว่า

อยู่เมืองไทยแล้วเหนื่อยอ่ะ
นายกหน้าหล่อ
บริหารงานไม่ได้เรื่องเลย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:12:28:56 น.  

 
แหะ แหะ
เลยทำให้คุณฟี่ต้องมารีไรท์ใหม่เลย 55
อ่านแล้วเข้าใจแล้วค่ะ แบบใหม่ อิอิ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:15:59:55 น.  

 
วิ่งมาบอกว่าเสร็จแล้ว
แต่คนที่บ้านอ่ะ ขำกันใหญ่เลย เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ่ายรูป แล้วจะอัพบล๊อคเขียนให้ฮาเล่น
เฮ้อ เป็นน้ำจิ้มเรื่องนึง
แม่เดินมามองงานของเรา แล้วถามว่า "ทำอาหารญี่ปุ่นเหรอ"
ง่ะ ...ฮามิ แต่คนทำขำไม่ออกเลย แง่มๆๆๆ


โดย: oanotai วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:22:03:49 น.  

 
ไปสำเพ็งมาฝนตก งือๆๆๆ ทุลักทุเลเป็นที่สุด

ทำเป๋าเสร็จแย้ววว อิอิ ดีใจที่มันเสร็จ ทั้งโปะ ทั้งแปะประโคมกระดุมลูกไม้เข้าไป

กลัวมะสบายกินยาเข้าไป กลัวจะผล๊อยหลับนะนี่ เด๋วถักม่ายทันงิ


โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:23:00:19 น.  

 


แม้จราจรจะเป็นจลาจล
แต่เรารักษาใจไม่ให้จลาจลได้



หอบความคิดถึงมาฝากค่ะ

ฝีมือนู๋ฟี่ไม่มีตกจริงๆ

หลับกับบรรยากาศเย็นสบายของสายฝนนะคะ


คมคำ : แค่วางเป็นก็เย็นได้





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:23:23:35 น.  

 
คุณฟี่ เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง 100 % ใช่ไหม
มีส่วนไหนเป็นเรื่องจริงบ้างหรือเปล่า เศร้าจังคะ
ถึงแม้ว่าตอนท้ายจะน่ารักเพราะมีนางฟ้าน้อย
แต่เมื่อคิดว่าต้องมาเดินเลือกของงานแต่งให้เพื่อน
ในสถานที่ที่คนรักได้จากไปมันเศร้ามากเลยนะคะ

คราวนี้เราสองคนเลือกเขียนเรื่องเศร้าเหมือนกันเลยเนอะ


โดย: BeCoffee วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:23:55:36 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องฟี่










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 กันยายน 2552 เวลา:7:46:34 น.  

 
วิ่งมาบอกก่อนไปทำงาน เอาขึ้นแล้วจ้า
แล้วห้ามขำนะ


โดย: oanotai วันที่: 2 กันยายน 2552 เวลา:7:52:22 น.  

 
เอาหน้าขนมของฟี่ขึ้นเป็นหน้าแรกจิ พรุ่งจะโหวตแล้ว

Photobucket


โดย: oanotai วันที่: 2 กันยายน 2552 เวลา:8:40:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Paulo
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




เค้าว่ากันว่า " สิ่งดี ๆ นั้นรออยู่และอาจพบเมื่อเราเปลี่ยนแปลง " ข้อความนี้คงจะจริง เพราะไม่ยังงั้น เราจะได้มาเจอกันเหรอ


Blog Update
"Paella ข้าวอบสเปน ที่เจ้านายสอนทำ"


"กุ้ง หอย ปู ปลา @ แดงโภชนา"


"กินลม ชมทะเล @ CHER Resort"


"แม่ปั้นดิน ชวนชิม "ไข่นายก"


"โฮมสเตย์ "แม่ปั้นดิน พ่อทำสวน" @ เชียงใหม่ (ภาค 2 )"

"โฮมสเตย์ "แม่ปั้นดิน พ่อทำสวน" @ เชียงใหม่"

"Anna & Charlie's Cafe"

"เมี้ยววว .. เค้าเรียกป๋มว่า "ลูกลิง"

"กระเป๋าน้องซู (ทรงหอยเชลล์) กับการหัดแอพพลิเคครั้งแรก "

"เงาเสน่หา .. นราเกตต์ "

"หมวกพระ.. บุญในหน้าหนาว "

"ตะลึ่งตึ่งโป๊ะ !!"

"โหมด : รำพัน"

<

Friends' blogs
[Add Paulo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.