" IT'S TIME FOR HAPPY RETURNS "
Group Blog
 
All blogs
 
ขอโทษ..

ตู๊ดดด..ตู๊ดดด..ตู๊ดดด..
ตึกตัก.. ตึกตัก..ตึกตัก..

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ระหว่างเสียงรอสายที่กำลังดังอยู่แนบหูกับเสียงหัวใจที่กำลังเต้นอยู่ในอก เสียงไหนที่ดังกว่ากันแน่ในตอนนี้

.
.

วันวานที่ผันผ่าน เนิ่นนานแรมปี
ที่เคยคลุกคลี อยุ่ที่ห้องเรียน
กาลเวลาผันแปรเปลี่ยน
การเรียนจบลง
พวกเรายังคง .. ซื่อบื้อเหมือนเดิม



เพียงแค่เปิดหน้าแรกของสมุดเฟรนด์ชิฟเล่มเก่า ที่ฉันเพิ่งเจอมันนอนอยู่ในกล่องพลาสติกใบที่ไม่ได้เปิดเป็นเวลานาน ก็ทำให้ฉันต้องหัวเราะออกมาเบา ๆ ยิ้มอ่อน ๆ ติดอยู่บนริมฝีปากกับรอยอดีตที่หลั่งไหลจากหน้าแต่ละหน้าที่เปิดผ่านไป ก่อนจะจางลง..เมื่อเห็นหน้าสุดท้าย รูปกีตาร์ลงสีหลากสีวาดใหญ่เต็มหน้ากระดาษ และลายมือที่คุ้นตา “ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีดีที่เคยได้ห่วงใย ใส่ใจกัน .. วันข้างหน้าจะผ่านไปนานแค่ไหน เราจะไม่มีวันลืมเธอ เราสัญญา”



ฉันลูบตัวหนังสือประโยคนั้นเบา ๆ ราวกับจะให้มันส่งผ่านไปถึงคนที่เขียนมันออกมาจากใจ คนที่จากกันไปนาน เขาเป็นคนแรกที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า การได้เป็นคนพิเศษสำหรับใครซักคน นั้นสวยงามเพียงใด .. ชายหนุ่มตาหวาน กับริมฝีปากที่แย้มยิ้ม หนุ่มขี้ใจน้อย ติดสำอางค์หน่อย ๆ แต่จริงจังและจริงใจ 2 ปี ที่เขาพยายามจะพาความสัมพันธ์ไปให้ไกลกว่าการเป็นเพื่อนพิเศษระหว่างกัน แต่ฉันเองที่เป็นคนทำลายความสัมพันธ์นั้น




“สวัสดีครับ” เสียงทุ้ม ๆ ที่ดังขึ้นแทนเสียงสัญญาณ ทำเอาฉันแทบจะหยุดหายใจ

“สวัสดีค่ะ บอลใช่ไหมคะ” ฉันถามเบา ๆ ทั้งที่แน่ใจว่าเป็นเขาแน่ ๆ อยู่แล้ว

“ครับ บอลพูด ไม่ทราบใครพูดสายครับ” ฉันอึกอักก่อนจะตอบ

“จำกันไม่ได้จริง ๆ หรือ .. คุณหนู” เขาอึ้งไปนานก่อนจะถามกลับมาด้วยเสียงไม่แน่ใจ

“ฟี่ .. ฟี่ใช่ไหม” ฉันยิ้ม อย่างน้อยแม้ว่าจะผ่านไปขนาดไหน เขาก็ยังจำได้

คำค่อนขอดที่มักจะมาพร้อมสายตาค้อน ๆ ของฉันเวลาที่เห็นเขาเลือกมาก หรือ เรื่องมากกับอะไรซักอย่าง ‘ชิส์.. คุณหนู’ เขาจะหัวเราะและจับหัวฉันโยกเบา ๆ เสมอ

“โอยยย .. ดีใจจัง นึกยังไงวันนี้ถึงโทรมาหากันได้เนี่ย” เขาถามเร็ว ปิดน้ำเสียงดีใจไม่มิด และนั่นทำให้ฉันยิ้มได้กว้างขึ้น มีกำลังใจที่จะพูดต่อ

“เก็บข้าวเก็บของ อยู่ ๆ มาเจอสมุดเฟรนด์ชิฟเล่มที่บอลเขียนไว้ให้ เลยคิดถึง อยากรู้ว่าสบายดีไหม” ฉันตอบออกมาจากใจจริง

“เราก็คิดถึงฟี่เหมือนกัน อยากโทรแต่ก็ไม่กล้า” เขาบอกถอนใจเบา ๆ

“คงเหมือนกันล่ะมั้ง” ฉันตอบยิ้ม ๆ ทั้ง ๆ ที่อดคิดไม่ได้ว่าฉันควรเป็นคนพูดประโยคนั้นมากกว่า





10 กว่าปีที่เวลาหมุนเวียนเปลี่ยนวันไปเรื่อย ๆ เรื่องราวของบอลจะโผล่มาในความทรงจำนาน ๆ ที หากแต่ว่าทุกทีที่ได้นึกถึง ไม่มีซักครั้งที่จะไม่มีการจบลงด้วยการทอดถอนใจ และรู้สึกผิดในใจ


ฉันทำร้ายคนที่รักฉัน ทำร้ายอย่างไม่เข้าใจ และ ไม่สนใจว่าเขาจะเจ็บปวดแค่ไหน จนวันหนึ่งที่ฉันถูกคนที่ฉันรักทำแบบเดียวกัน หน้าของบอลแว้บเข้ามาในความรู้สึก และฉันก็ได้รู้ ว่าที่บอลเจ็บ.. เป็นยังไง


หลังจากวันนั้น หลายต่อหลายครั้งที่ฉันนึกอยากจะยกหูโทรศัพท์โทรไปขอโทษบอล แต่ความกลัวก็จะก้าวเข้ามาให้มือหยุดชะงักทุกทีไป ถ้าเขายังโกรธยังเกลียดฉันอยู่ล่ะ ถ้าเขาไม่ยอมคุยกับฉันล่ะ ถ้าเขาไม่ยกโทษให้ฉันล่ะ .. คำถามเหล่านั้นจบลงที่ฉันวางหูโทรศัพท์ลงที่เดิม หากไม่ใช่กับวันนี้


15 นาทีหลังจากนั่งมองภาพกีตาร์ในกระดาษหน้านั้น ฉันตัดสินใจยกหูโทรศัพท์.. พอซักทีกับความรู้สึกผิดในใจ

.
.

“ ฟี่ .. พรุ่งนี้เป็นวันแต่งงานของเราล่ะ วันนี้เราเจอคนที่เรารัก รักเรา และอยากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยแล้ว แต่เราก็อยากจะบอกฟี่ว่า ฟี่เป็นรักแรกที่เราจะไม่มีวันลืม” หลังจากเราคุยกันอย่างยาวนาน บอลก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงมีความสุข และอบอุ่น เหมือนที่เคยเป็นมาเสมอ


“ยินดีด้วยนะบอล และเราอยากจะขอโทษสำหรับวันเวลาในอดีตที่เราไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรให้ดีกว่าเดิมได้แล้ว เราอยากจะให้บอลรู้ว่าเราเสียใจจริง ๆ และอยากให้บอลยกโทษให้” ฉันปาดน้ำตา พยายามบังคับไม่ให้เสียงสั่น พูดในสิ่งที่อยากพูดมาตลอดออกไป


“อย่าร้อง .. เราไม่เคยโกรธฟี่ จะวันนั้นหรือวันนี้ก็ไม่เคยโกรธ แต่ถ้ามันจะทำให้ฟี่สบายใจ ทุก ๆ อย่างที่ฟี่ทำ เรายกโทษให้” เสียงที่ดังอยู่ข้างหูปลอบประโลมราวกับมีมืออุ่นลูบหัวเช่นในวันก่อน


เท่านั้นเอง .. ความทุกข์ที่ฉันแบกมายาวนาน มันได้ถูกปลดปล่อย ลงแล้ว ฉันเงยหน้าขึ้นยิ้มทั้งน้ำตา









Create Date : 26 ตุลาคม 2552
Last Update : 26 ตุลาคม 2552 15:07:18 น. 35 comments
Counter : 513 Pageviews.

 
ไม่มีเวลาเขียน มาแอบอ่านของเพื่อน
ก็ยังดีครับ

เมื่อไรที่คนเราสามารถยิ้มได้ทั้งน้ำตา
เมื่อนั้นทั้งชีวิตของเราก็เป็นสุขแล้วครับ





โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:15:20:34 น.  

 
เรื่องนี้นางเอกชื่อคุ้นๆนะ ตะเอง



โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:17:50:07 น.  

 
ยังกับชีวิตจริงแหละอิอิ

หากอยากจะรักอีกต้องลืมคำว่าเสียใจ น่ะจ้ะ

ขอให้โชคดีในความรักค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:18:27:26 น.  

 
อยากเขียนแบบผูกเรื่องอย่างนี้บ้าง แต่ไม่เคยเขียนเลย หาตอนจบไม่ได้แน่ๆ เจอกันใหม่หัวข้อหน้านะจ๊ะ


โดย: settembre วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:19:12:04 น.  

 

แค่อยากรู้เรื่องจริงหรือไก่กา
ทำนาห์อินตามไปเลยนะคะพี่ฟี่


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:19:26:07 น.  

 
อ่านแล้วชวนให้อมยิ้มครับ

มันเป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆเวลาที่ใครบางคนยกโทษให้เรา

แต่ชื่อนางเอกเรื่องนี้เหมือนชื่อเพื่อนผมเลยอ่ะ


โดย: Unravel วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:20:56:50 น.  

 
ขอโทษวันนี้ของน้องฟี่..
รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลยเนอะ..

พี่ก็มีประสบการณ์ประมาณนี้เหมือนกันเลย
อยากขอโทษแต่เค้าบอกไม่เป็นไร..

เค้าทิ้งให้คำพูดที่ว่า..ถ้าเรามีใครแล้วเราจะลืมเธอได้..
ผ่านมากี่ปี..เค้าก็ยังไม่มีใคร...

ความรู้สึกผิดก็ยังคงทิ้งให้อยู่ในอก..
วันนี้เราดูแลเค้าไม่ได้..แต่ก็อยากให้เค้ามีความสุขจัง..


แต่บางที..เค้าก็หยิบยื่นความรักให้ใครไม่ได้เนอะ..



ขอโทษนะครับ..ที่อินเรื่องราวอย่างแรง...อิอิ



โดย: Little Knight วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:22:01:42 น.  

 
โอ้
ดีค่ะ
อดีตมีไว้ให้จดจำและรำลึกถึง


โดย: ชญาลี วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:0:22:11 น.  

 
นึกอยากโทรศัพท์บ้าง
ตะว่า จะโทรหาใครดีอ่ะ

^ ^


โดย: U can IP: 202.57.129.65 วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:8:07:46 น.  

 
เพิ่งเปลี่ยนเวลาส่งนิดนึง พี่แซลลี่ปลูกผมตุ๊กตาทั้งคืนเช่นกัน

31 นะ ก่อนเที่ยงคืนได้



โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:9:06:57 น.  

 

N3-2

สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้เงียบๆไปนะคะ
กำลังคร่ำเคร่งกับ ขบวนกระทง?
เย็นนี้ป๊อบคงนำของฝากไปให้ค่ะ
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
ที่เชียงใหม่อากาศเย็นมา 2 วันแล้วค่ะ
พี่หนิงเตรียมซักชุดกันหนาวแล้วนะ


โดย: พี่หนิงค่ะ (Heart&Home ) วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:10:16:49 น.  

 
เล่นจริง เจ็บจริง
แต่ก็คือช่วงเวลาแห่งความสุขครั้งหนึ่งของชีวิตนะคะพี่ฟี่

มีความสุขสำหรับวันนี้และวันต่อๆไปนะคะ


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:11:26:46 น.  

 
หวัดีค่ะฟี่..แจงหายไปนาน
ขอโทษทีน้า..ไปหอบหนังสือมาจากไทยจ้า

อ่านเรื่องราวของฟี่วันนี้..แล้ว..อิจฉา
อยากมีโอกาสได้ยกหูโทรหาคนบางคนบ้างจัง

เรื่อง"เหมันต์ขยันอ่าน" ให้เพื่อนนำไปก่อนแล้วกัน
เดี๋ยวค่อยๆตามอ่านกระทู้ และล่ารายชื่อหนังสือเหมือนเคย

ปล.ได้"น้ำเพชร"กับ"แด่ดวงดาวในดวงใจ"มาแล้วจ้า..


โดย: nikanda วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:14:40:01 น.  

 
ปล.อิจฉาไม่ใช่เพราะมันหวานนะ
แต่อิจฉาตัวละครฟี่..เพราะอยากน้อยก็ได้แก้ไข
ได้เอ่ยคำที่คลั่งค้างในใจมานมนาน..สบายใจขึ้นด้วย


โดย: nikanda วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:14:45:18 น.  

 
หง่ะ นังหนู เรื่องของตัวเองป๊ะเนี่ย
คิดถึงนะ
ตอนนี้ป้ากล้วยไปติด facebook อยู่ล่ะ แนวสุด ๆ


โดย: ชินโจมายุ วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:15:40:43 น.  

 
ตอนเขียนแอบบิดคอม (แทนกระดาษ) ไปด้วยหรือเปล่านี่
แบบมาพิมพ์ไปยิ้มไป แล้วก็กรี๊ดๆ ทุบโต๊ะเพราะความเขินอะไรอย่างเงี้ย
(นึกภาพตามด้วยนะ ฮะๆๆ)
ความหลังวัยเอ๊าะ
เราเองก็เคยมีอะไรคล้ายๆ แบบนี้ แต่ไม่ใช่ไปหักอกเค้าน่ะสิ
แต่โดนเค้ากระทำ ฮือๆๆ เล่นเอาเสียเซลฟ์ไปหลายปี
พอตอนหลังมารู้ว่าที่พี่แกแสดงออก เพราะว่ามัน "เขิน"!!!!!!!!
เรางี้เซ็ง ป๊าดธ่อ เล่นเอาชีช้ำกระหล่ำปลีไปเลย
ก็เป็นความหลังแบบเด็กๆ นึกถึงแล้วยิ้มทุกที

ปล. จะไปเที่ยวละ งวดนี้หวยออกที่วังน้ำเขียว กรี๊ด จะถักๆ ทันมั้ย


โดย: oanotai วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:15:52:27 น.  

 
แวะมาส่งกำัลังใจให้หนูฟี่ก่อนเตรียมตัวกลับบ้านจ๊ะ
สู้ ๆ เห็นเขาว่าเลื่อนไปถึงสิ้นเดือนนี่นา (แต่ก็อีกไม่กี่วันเองเน๊อะ)
สู้ ๆ เสร็จแล้วเดี่ยวไปเชียร์จ๊ะ


โดย: ชินโจมายุ วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:16:35:32 น.  

 
เรื่องนี้โดนใจค่ะ แอบลุ้นให้สองคนนี้เค้าเป็นแฟนกันแต่อีกคนดันกำลังจะแต่งงานซะนี่ เศร้าเลย

เรื่องสมุดเฟรนด์ชิบนี่ยังเก็บไว้อยู่เลยนะคะ นานๆ ครั้งจะเอามาเปิดอ่านซักทีก็ขำๆ ดีเหมือนกัน


โดย: Summer Flower วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:18:03:41 น.  

 
เพิ่งฟื้นจากสลบ ปลูกผมมันส์จริงเลย แต่ใช้เวลามากสุดๆอ้ะนะ

ไปทำงานก่อง เย้ววววว


โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:22:48:58 น.  

 
เป็นการข้อโทษที่ทำให้โล่งใจมากเลยนะคะกับเรื่องนี้
ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา เก็บไว้แต่ความทรงจำดีๆ เนอะ

สำหรับเรื่องที่บล็อกอ้อน คุณฟี่ถูกแล้วค่ะ
ตั้งใจเขียนให้เห็นถึงการให้ความสำคัญของคน
ที่มักจะมองเห็นเรื่องราวของตัวเองสำคัญกว่า
ฉะนั้นผู้ชายในเรื่องก็เป็นคนที่มองเห็นคนในครอบครัว
สำคัญกว่าหญิงมอมแมมคนนั้นนั่นเอง
อิอิ อ้อนคงเขียนไม่แตกด้วย เลยเหมือนเข้าใจยากไปหน่อยมังคะ


โดย: BeCoffee วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:22:56:21 น.  

 

คำขอโทษสำหรับคนบางคน ต่อให้เวลาผ่านไปเนิ่นนานแค่ไหน คนที่รับฟังก็พร้อมที่จะให้อภัยอยู่ตลอดเวลา
แต่คนที่จะเอ่ยต่างหากล่ะที่อาจจะรู้สึกกลัวไปเอง


พี่ฟี่เขียนได้น่ารักดีอ่ะครับ ชอบครับ



ปล. เล่นชมผมอย่างนี้ผมก้เขินแย่เลยสิครับ อิอิ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 27 ตุลาคม 2552 เวลา:23:19:50 น.  

 
55++ มัวแต่ทำอย่างอื่นเลยยังไม่ได้อัพบล็อกน่ะจ๊ะ
เดี๋ยวอีกวันสองวันจะอัพ ให้ห่างหายจากทู้ไปซั๊กนิ๊ดก่อน
วันนี้เป็นหวัดด้วยอ่ะ เซ็งมาก ๆ อยากพัก แต่พักไม่ได้ งานเข้าอย่างแรง
เฮ้อ ๆ ๆ


โดย: ชินโจมายุ วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:8:08:54 น.  

 

Ningani1

สวัสดีค่ะ
ตามอัธยาศัยเลยค่ะน้องท๊อป
ลองทำซองใส่มือถือก็ดีค่ะ
แต่ว่ามีอุปกรณ์ครบครันหรือยัง
ขาดเหลืออะไร
ติดขัดตรงไหน หลังไมค์มานะคะ
พี่หนิงจะรอชื่นชมซองใส่มือถือค่ะ


โดย: พี่หนิงค่ะ (Heart&Home ) วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:9:38:58 น.  

 
ขอโทษที่วันนี้มาทักทายกันสายเลยจ๊ะ งานเยอะเหมือนเดิมอะ


โดย: Summer Flower วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:10:29:02 น.  

 
ฟี่เอ๊ย พี่แซลลี่ว่า คิดถูกแล้วที่มะปลูก ป่านนี้ยังขึ้นมะหมดหัวเยย งานกะเยอะแยะ ตาแป๊ะไก่ นอนบ่เต็มตาแย้ว

สู้ๆๆ


โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:11:59:49 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณฟี่
เป็นคำขอโทษที่อ่านแล้วรู้สึกดีสุด ๆ ไปเลยนะคะรู้ไหม
เพราะเป็นการขอโทษที่ไปถึงผู้รับ ด้วยการรวบรวมความกล้าของผู้พูด
ด้วยความรู้สึกผิดอย่างเต็มที่ที่อยากจะขอโทษกับสิ่งที่ทำผิดไป
และผู้รับก็ให้อภัย ต่างฝ่ายต่างรู้สึกดี ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการให้อภัย
และการได้รับการให้อภัยอีกแล้วนะคะ รู้สึกดีตามไปด้วยเลยล่ะค่ะเนี่ย


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:20:45:05 น.  

 



สวัสดีค่ะนู๋ฟี่

เขียนได้ดีมากค่ะ อ่านแล้วอินไปด้วย
ได้อารมณ์ยังกะเรื่องจริงเชียว

มีความสุขกับทุกทุกวันนะคะ


คมคำ : แม้เกิดมาต่ำต้อย ….แต่ก็ทำสิ่งที่ดีที่สุดได้





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:21:00:16 น.  

 
เพิ่งกลับมาจากงานแต่งงานเพื่อนล่ะ
เห็นเม้นท์ฟี่ ก็สนใจจ้าที่วังน้ำเขียว เราออกสายๆ พรุ่งนี้ล่ะ ส่งเมล์มาให้ดูได้เลยจ้า
oanotai@hotmail.com
ขอบคุณนะจ๊ะ

ปล. ไปงานแต่งเพื่อนที่ทำการ์ดให้ ถักตุ๊กตาให้อีก ยังไม่ได้เอาลงบล๊อคเลย
แต่วิ่งมาบอกฟี่ก่อนว่า "เราได้ช่อดอกไม้เจ้าสาว" ฮิ้ววววววววว


โดย: วีเองจ้า IP: 202.176.98.119 วันที่: 28 ตุลาคม 2552 เวลา:23:45:29 น.  

 


มาหา


โดย: U can call me anytime วันที่: 29 ตุลาคม 2552 เวลา:7:43:39 น.  

 
สวัสดีจ้าน้องฟี่..

ใกล้วันลอยกระทงแล้ว...ไปลอยกระใครเอ่ย..
หรือจะเอาบัญชีที่กองเป็นตั้งๆ ไปลอยดีน้อ..

สมัยอยู่กทม..ไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่กับเทศกาลนี้..
แต่อยู่ทางเหนือเนี่ย..มันอินจริงๆเลย


บรรยากาศให้..อากาศก็หนุน..ทุนซื้อกระทงก็เตรียมมาแล้ว
แต่ยังไม่มีใครไปลอยด้วยเลย..(ปีก่อนๆ)

พอมาปีนี้..คงไม่ได้ไปอีก..คนเยอะ..เอด้าไม่ปลื้มมม 555+


มีความสุขมากๆจ้าาา



โดย: Little Knight วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:8:38:31 น.  

 
สวัสดีขอรับ...

กลับมาซะแล้ว...

หงืดๆๆ...

เขียนเก่งเน้อ...

แล้วเจอกันบล็อกหน้า...

เจ้าข้า..






โดย: ลิงกัง..ขี้เก๊ก.. (อสัญแดหวา ) วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:13:41:30 น.  

 
หวัดดีจ๊ะ พรุ่งนี้ได้หยุดใช่มะดีใจจัง


โดย: Summer Flower วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:14:46:29 น.  

 
น่าร๊ากกกกมากเลยอ้ะ ฟี่

แปปเดียวเสร็จแย้ว เก่งจริงๆ


โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:15:50:33 น.  

 
พี่ฟี่
เป็นการขอโทษที่ ให้ความรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยความรู้สึกผิดออกไปจริงๆค่ะ
ดีจังเลยนะคะ ที่ได้ทำแบบนั้น

ตอนอ่านนินึกว่า สองคนนั่นจะกลับมาคบกันอีกครั้งนะเนี่ย
แหะแหะ แต่ว่าก็ไม่ใช่
แต่ยังไงก็ดีใจ ที่ได้เอ่ยคำขอโทษออกไปเนอะคะ อิอิ

แล้วก็ ขอโทษที่มาช้าไป(ไม่)หน่อยนะคะพี่ฟี่



โดย: บุยบุย วันที่: 30 ตุลาคม 2552 เวลา:20:24:03 น.  

 
แสดงว่าเพื่อนร่วมงานเห็นว่าฟี่มีความสามารถเยอะ
ได้ใช้สมองทั้งสองซีกเลยนะ
ต้องระวังเรื่องหลังนะ เวลาก้มเก็บของต้องย่อเข่าด้วย
เดี๋ยวหลังเสียตอนอายุมากๆ ทุกวันนี้เราต้องกินนมทุกวันตุนแคลเซียมไว้อยู่
กลัวเป็นโรคกระดูกพรุนน่ะ (คงไม่ใช่การวิตกจริตมากไปเนาะ)

อาหารการกินนี้ระวังสุดฤทธิ์ แต่กยังเผลอใจกับพวกขนมปังเรื่อย

ใกล้ปีใหม่แล้ว ที่ทำงานเลี้ยงฉลองกันไปยัง
เราเป็นฟรีแลนซ์ได้แต่นั่งหง่าวอยู่หน้าคอมคนเดียว
พยายามเคลียร์งานให้เสร็จนะเนี่ย

วันนี้ไปกินก๋วยเตี๋ยวปลากับพี่แซลลี่มาด้วย อิอิ
ให้พี่แซลลี่อัพบล๊อค
เราจะอัพเรื่องอื่นแทน หุหุ (แต่รอก่อนนะ)


โดย: oanotai วันที่: 11 ธันวาคม 2552 เวลา:17:44:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Paulo
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




เค้าว่ากันว่า " สิ่งดี ๆ นั้นรออยู่และอาจพบเมื่อเราเปลี่ยนแปลง " ข้อความนี้คงจะจริง เพราะไม่ยังงั้น เราจะได้มาเจอกันเหรอ


Blog Update
"Paella ข้าวอบสเปน ที่เจ้านายสอนทำ"


"กุ้ง หอย ปู ปลา @ แดงโภชนา"


"กินลม ชมทะเล @ CHER Resort"


"แม่ปั้นดิน ชวนชิม "ไข่นายก"


"โฮมสเตย์ "แม่ปั้นดิน พ่อทำสวน" @ เชียงใหม่ (ภาค 2 )"

"โฮมสเตย์ "แม่ปั้นดิน พ่อทำสวน" @ เชียงใหม่"

"Anna & Charlie's Cafe"

"เมี้ยววว .. เค้าเรียกป๋มว่า "ลูกลิง"

"กระเป๋าน้องซู (ทรงหอยเชลล์) กับการหัดแอพพลิเคครั้งแรก "

"เงาเสน่หา .. นราเกตต์ "

"หมวกพระ.. บุญในหน้าหนาว "

"ตะลึ่งตึ่งโป๊ะ !!"

"โหมด : รำพัน"

<

Friends' blogs
[Add Paulo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.