" IT'S TIME FOR HAPPY RETURNS "
Group Blog
 
All blogs
 
เธอ (หรือ..เขา) บนเส้นคั่นเวลา




“พี่ฟี่ ซื้อไอ้นั่นนะ”” ศิ น้องสาวของฉันเอ่ยขึ้นตรงกับที่ฉันกำลังชั่งใจอยู่พอดี
คนเดินถือตะกร้าใส่ ดอกจำปีที่ห่อด้วยใบตอง ดึงดูดสายตาสองพี่น้องได้มากกว่าดอกกุหลาบ
หรือพวงมาลัย ที่เห็นขายทั่วไปตามสี่แยก

ยื่นแบงค์ยี่สิบแลกกับกระทงดอกไม้มา 1 กระทง
ฉันหยิบเจ้าดอกสีเหลืองนวล ที่ส่งกลิ่นหอม และรูปลักษณ์แบบไทย ๆ
ขึ้นมาหมุนวน ตรงปลายจมูก

เห็นทีไรก็นึกถึง ...
.
.
.

“ฟี่ ตื่นได้แล้วลูก คุณตาเอาดอกไม้มาให้แล้ว ไปเร็ว ลุก เดี๋ยวดอกไม้หายไม่รู้น๊า”
แม่เขย่าปลุกเบา ๆ แต่ถ้อยคำนั้นต่างหากที่ทำให้ฉันตาสว่าง ‘เดี๋ยวดอกไม้หาย’

ฉันวิ่งตุบตับลงบันได หน้าตายังไม่ล้าง ก็เปิดประตูโผไปที่ช่องกำแพงหน้าบ้านที่ก่อด้วยอิฐบล็อคเป็นแถว มือเล็ก ค่อย ๆ ล้วง ‘ของสำคัญ’ ออกมาจากช่องเล็ก ๆ ของอิฐก้อนหนึ่งอย่างทะนุถนอม

ดอกจำปีสีเหลืองนวล 2-3 ดอก ส่งกลิ่นหอม อยู่ในมือเล็ก ๆ ข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งเกาะรั้ว
สอดส่องลูกตาหาคุณตาใจดีบ้านตรงข้าม ที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่

“ขอบคุณนะคะคุณตา” เสียงเล็ก ๆ ตะโกนลอดช่องกำแพงออกไป คนมองย้อนมาคงตลก
ที่เห็นปากเล็ก ๆ ตาเล็ก ๆ โผล่ติดก้อนอิฐช่องนั้นที ช่องนี้ที
“ตื่นแล้วเหรอลูก” คุณตาตะโกนตอบยิ้ม ๆ ฉันโบกมือตอบ ส่งยิ้มกว้าง




ต้นจำปีต้นใหญ่ของบ้านตรงข้าม คุณตาใจดี .. ภาพที่หายไปนาน .. มาก..ในความรู้สึกผุดขึ้นมา
จำไม่ได้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
ที่คุณตาจะเอาดอกจำปีมาวางให้ที่ช่องอิฐบล๊อคก้อนริมสุดของกำแพง ก้อนที่ไม่สูงนัก
พอที่จะให้เจ้าของดอกไม้ ตื่นและออกมาหยิบเองถึง ดอกไม้ที่มีมาวางรอ .. ทุกวัน
.
.

“แม่จ๋า ทำไมคุณตาไม่เห็นเอาดอกไม้มาให้ฟี่เลย มีคนมาหยิบไปหรือเปล่านะแม่”
ฉันวิ่งมาถามแม่ หลังจากพบแต่ความว่างเปล่าที่ช่องกำแพงหลายวันเข้า
“คุณตาไม่สบายลูก เลยไม่ได้เอาดอกไม้มาให้ คุณตาเดินไม่ไหว” แม่ตอบ

..

“เมื่อไหร่คุณตาจะหายล่ะแม่จ๋า”
“คุณตาไปสวรรค์แล้วลูก เอาดอกไม้มาให้ไม่ได้แล้ว แต่จะมองลงมาจากบนนู้นแทน”
แม่ลูบหัวเบา ๆ ชี้นิ้วขึ้นบนฟ้า
ส่วนฉันจ้องความว่างเปล่านั้นเงียบ ๆ รับรู้และเข้าใจแค่ว่า จะไม่มีดอกไม้อีกแล้ว




ตัวเลขนับเวลาถอยหลังของไฟแดงสี่แยกนั้นค่อย ๆ ลดลง
22 ..21 ..20 .. ฉันหลับตา นับถอยหลังในใจ
ถอย .. ย้อนไปในวันวาน
.
.
ใช้เวลานานแค่ไหนกันนะ ที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะหยุดเฝ้ามองความว่างเปล่า
หยุดเฝ้ารอความเคยคุ้น เติบโต ก้าวและก้าว ปล่อยให้วันวานผ่านไปดังสายลม ..

ต้นจำปีต้นใหญ่ กำแพงอิฐบล๊อค เด็กผู้หญิงผมม้าในชุดกระโปรงนอนเท่าเข่า รอยยิ้มของคุณตา ..ล้วนจาง และลางเลือน




เมื่อลืมตา ไฟแดงเปลี่ยนเป็นเขียว
ฉันเข้าเกียร์ เหยียบคันเร่ง ชีวิต..ก็ยังคงต้องเดินหน้าต่อไป
คนที่ผ่านเข้ามาในช่วงเวลาหนึ่งถูกเก็บไว้ในกล่องความทรงจำที่สวยงาม..ดังเดิม
.
.
กลิ่นดอกจำปียังหอมอวล





ด้วยความระลึกถึง "คุณตา"
คนที่ผ่านเข้ามาให้ช่วงเวลาหนึ่ง
ของชีวิตเด็กผู้หญิงตัวน้อย ๆ
มีรอยยิ้มและมีความสุข

"หลับให้สบายนะคะ"









Create Date : 25 พฤษภาคม 2552
Last Update : 13 กันยายน 2552 21:50:10 น. 31 comments
Counter : 1269 Pageviews.

 
มาอ่านคนคั่นเวลาของคุณฟี่ค่ะ

มีเรื่องราวของคนรอบข้าง
มากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
อยู่ที่ว่า..เราจะเลือกหยิบคนใด
ขึ้นมาเขียนถึงในหัวข้อนี้

คุณฟี่ทำให้แจงแปลกใจค่ะ..
ที่เลือกหยิบเรื่องราวของคุณตามาเล่าสู่กันฟัง
แต่ก็ดีค่ะ ได้อ่านอะไรที่ต่างออกไปบ้าง..
อ่านแล้วก็คิดถึงคุณตาขึ้นมาเหมือนกัน
แต่ท่านเสียไปสองปีแล้ว..คิดถึงจัง

เวลาผ่านไป..แต่ความทรงจำยังชัดเจนนะ
ยังจำคำพูด คำสอน..อ้อมแขนที่โอบอุ้ม..


ขอบคุณค่ะ..ที่ร่วมโครงการเสมอๆ

ปล.ตอบคำถามที่บล็อกเก่า..เรื่องรีวิวหนังสือ
ไม่มีลิมิตค่ะ..สำหรับการรีวิวหนังสือ..ของแจง
คุณฟี่รีวิวได้ตามสบายเลยค่ะ..แจงไม่กลัวสปอยล์
เพราะแจงอ่านหนังสือสนุกที่สำนวนมากกว่าพล็อต

แล้วจะรออ่านรีวิวบ้านร้อยดอกไม้..และเรื่องอื่นๆค่ะ


โดย: nikanda วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:11:53 น.  

 
สวัสดียามสายครับน้องฟี่

เป็นบล็อกแรกในโครงการฯ
ที่ไม่ได้เขียนถึง "คนรัก"
แต่เราทุกคนก็เขียนถึง "ความรัก" เหมือนกัน

พี่ก๋ากลับมาประจำการแล้วล่ะครับ













โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:02:27 น.  

 
สวัสดีค่าคุณฟี่

ไล่ตามอ่านคนคั่นเวลาบล๊อคนู้นบล๊อคนี้ สนุกไปเลยค่ะ

ตอนแรกก็ยังงงๆ กับเครือข่ายมิตรภาพอยู่นะคะ

แต่ตอนนี้พอจะเข้าใจบ้างแล้วค่ะ

เมื่อเช้าเพิ่มกระโดดเก็บดอกจำปีที่บ้านให้คุณย่าอยู่เลยค่ะ

เอามาปลูกเอง หิ้วมาจากจตุจักรเลย ตอนนี้พี่แกสูงแข่งกับต้นอโศกของอีกฝั่งนึง

ทำให้เราเก็บดอกสูงๆ ไม่ไหว ปล่อยให้บานคาต้น หอมฟุ้งทั่วบ้านเลยค่ะ


โดย: oanotai วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:54:53 น.  

 
บันนาจาเฮ้
ร้อง "กึ๊ด..กึ๊ด" ครับน้องฟี่ อิอิอิ

เชียงใหม่ร้อนมากเลย
ฝนก็ไม่ตกครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:15:07:04 น.  

 
การที่เรารำลึกถึงคนที่เรารักอยู่เสมอ แสดงว่าเขายังมีชีวิตอยู่ในความทรงจำของเราตลอดเวลาค่ะ


โดย: ภาวันต์ วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:16:22:49 น.  

 
มาร่วมระลึกถึด้วยค่ะ แต่ของผึ้งไม่ใช่คุณตา แต่เป็นคุณปู่..ถึงผึ้งไม่ค่อยสนิทกับปู่เท่าไหร่ แต่ก็ระลึกถึงคำสอนของท่านอยู่เสมอ
--------------------
ผึ้งก็เขียนถนนสายนี้มีมิตรภาพ หัวข้อนี้เหมือนกัน ลองเข้าไปอ่านดูนะคะ อยากได้กำลังใจเยอะ ๆ


โดย: Sweety PB วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:16:43:22 น.  

 
เรื่องหนุ่มในร้านบะหมี่นี่เป็นความทรงจำที่ดีค่ะ
ตอนนั้นเราเครียดเรื่องเรียนมากๆ มันเซ็งสุดๆ
เผอิญไปเจอหนุ่มน้อย ทำให้เราคิดนะว่า เออ ในวันที่แย่ๆ
เบื้องบนก็ส่งคนมาทำให้เรายิ้มได้เนอะ
ถึงแม้มันจะเป็นเพียงช่วงสั้นๆ เท่านั้นเอง

อยากมีน้องชายขึ้นมาเลยล่ะ

อิอิ




โดย: oanotai วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:49:47 น.  

 
น่ารักค่ะคุณฟี่ ถึงแม้ดอกจำปีจะไม่มีมาวางแล้ว
แต่คุณตาที่อยู่เบื้องบนมองลงมาเห็นคุณฟี่เติบโต
และยังคิดถึงเธออยู่ก็คงสุขใจ

ไม่เศร้านะคะอ้อนว่าอบอุ่นดีหน่ค่ะ

^________^

(ปล.อ้อนว่าคุณฟี่เขียนดีขึ้นทุกทีเลยค่ะ
อ่านแล้วมองเห็นภาพชัดเจนดีล่ะ)


โดย: BeCoffee วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:50:16 น.  

 
ระลึกถึงคุณตาด้วยคนค่า



โดย: ปลาทองแก้มยุ้ย วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:46:56 น.  

 



คนที่รู้น้อย หากปิดปากไว้
จะหลอกคนได้อีกนาน


เมื่อวานป้ากุ๊กไม่ได้เดินสายเลย
เหตุเพราะออกนอกบ้าน กลับมาเหนื่อยมาก….เลยเดี้ยงซะงั้น
……………….


รู้สึกจะครึ้มๆมาอีกแล้ว
จะครึ้มแล้วตกลงมาเป็นฝอยฝน หรือครึ้มเพียงเพื่อผ่าน ไม่อาจจะตอบได้
คงต้องรอดูกันต่อไป ค่ะ

แต่ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่ก็ขอให้ใจเป็นสุขนะคะ
……………………….

เขียนดีมากค่ะฟี่ อ่านแล้วพลอยคิดถึงคุณตาใจดีไปด้วย
เขียนเรื่องใหม่เมื่อไหร่ไปจูงมือป้ามาอีกน๊ะ


คมคำ : จำก่อนจะเจ็บ ดีกว่ารอให้เจ็บจึงจำ




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:0:01:08 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องฟี่












โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:56:54 น.  

 
กรี๊ดดด แซลลี่ก่ะมาบ้านเฟื่องอยู่ อ่านๆๆ กลับรีเฟรชดู ฟี่มาเม้นต์แล้ว มัวตะอ่าน แม่ดอกจำปา

1500 เลยหยอ หารสองเหลือ 750

อิอิ ยังมะได้วิ่งทะไหร่เลย พอกไว้จนกลมไปหมดแล้ว

ไปทำธุระก่องนา


โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:9:08:13 น.  

 


โดย: MM (ongchai_maewmong ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:9:28:06 น.  

 
นึกถึงต้นจำปีที่บ้านคุณยายเลยคะคุณฟี่
จะอยู่ตรงห้องนอนพอดี..หอม..

ตอนนี้คุณยายของอันก็หลับสบายแล้วเหมือนกัน


โดย: uncha วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:9:47:57 น.  

 
สวัสดีครับน้องฟี่..

เรื่องราวน่ารักจริงๆเลย..
อ่านแล้วรู้สึกว่าฟี่เขียนได้ดีจริงๆ..นึกตามไปเรื่อยๆ เหมือนดูหนังเลยคับ

แถมยังจบได้ดี มีข้อคิดซะอีกด้วย..




โดย: Little Knight วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:55:55 น.  

 
วันนี้เน็ตมีอาการแปลกๆครับน้องฟี่
เวลาพี่ก๋าเปิดเข้าบล้อก
มันจะดับวูบไปเลย

เซ็งเป็ดเลยอ่ะ

อิอิอิ


ปล. เอาไว้พี่ก๋าค่อยๆคิดชื่อก่อนนะ
น้องฟี่จะได้เป็นหนึ่งในนักแสดงนำของดาวอะบึ๊ดจะฮึดด้วยไง 555555




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:12:42:29 น.  

 
หุหุหุ

พี่ก๋าไม่ค่อยได้วาดตัวละครผู้หญิงซะด้วยสิ 5555
วาดออกมาไม่เคยสวยเลย 55555

น้องฟี่ทำใจไว้ด้วยนะครับ 5555



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:29:41 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณฟี่
ปอยอ่านแล้วขนลุกซู่ เขียนได้ดีมาก ๆ เลยนะคะ
ใจความสั้น ๆ แต่อ่านแล้วเห็นภาพและรู้สึกตามได้อย่างชัดเจน
ทั้งภาพตอนนั่งอยู่บนรถในสี่แยกและเรียกซื้อดอกจำปี
และภาพคุณตาใจดีเอาดอกจำปีมาวางไว้ให้ที่ริมรั้ว

ปอยเองก็ชอบดอกจำปีมากเหมือนกันนะคะ
เวลาเห็นคนขายดอกจำปี จะต้องเปิดกระจกขอซื้อมาไว้
เพราะกลิ่นหอมแบบไทย ๆ แบบรัญจวนใจของมันนี่แหละค่ะ
แต่ไม่เคยมีความทรงจำสวยงามเหมือนคุณฟี่หรอกนะคะ
ขอไว้อาลัยแด่คุณตาผู้มีรอยยิ้มอบอุ่นด้วยคนค่ะ
ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวดี ๆ อย่างนี้ไว้นะคะ
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดี ๆ ที่มาแบ่งปันกันค่ะ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:15:05:51 น.  

 
เป็นความทรงจำที่งดงามจังเลยค่ะ ถึงแม้ว่าคุณตาจะเฝ้ามองอยู่บนสวรรค์แล้ว แต่ท่านยังอยู่ในใจเสมอนะคะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:57:22 น.  

 
สวัสดีตอนเย็น ๆ ค่ะ...สำหรับเรื่องหน้าผึ้งไม่แน่ใจค่ะว่าจะเขียนมั้ย เพราะว่าหัวข้อ ฤดูนั้นที่ฉันรัก ถ้าเอาเรื่องราวจากชีวิตจริง ๆ ผึ้งไม่เคยมีฤดูที่รักเลยค่ะ ที่ผ่านมามีแต่ฤดูช้ำ ๆ ค่ะ เลยไม่คุ้นเท่าไหร่ แต่ก็ไม่แน่ค่ะนั่ง ๆ ไปอาจมีไอเอียอะไรดี ๆ ก็ได้เนอะ แถมอาทิตย์หน้าจะได้ไปเขาใหญ่ด้วย ไปชมป่าชมเขา อาจได้อะไรดี ๆ ค่ะ


โดย: Sweety PB วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:18:04:49 น.  

 
เขียนนิยายได้เลยน้า คุณฟี่เนี่ย

ชอบค่ะ บางทีเรื่องเก่าๆ เล่าแล้วน้ำตาคนเล่าพาลจะไหลเสียเองเนอะ
อย่างอิฉันเอง ต้องเรื่องแกงเห็ดกับคุณยาย...

แหม๊ พูดแล้วก็คิดถึงยายจัง


โดย: ชญาลี วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:22:14:28 น.  

 
คนคั่นเวลาของคุณฟี่ ก็น่ารักดีจัง...


โดย: นัทธ์ วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:22:43:07 น.  

 


เส้นบางๆที่คั่นระหว่างความเป็นไปได้ และความเป็นไปไม่ได้
คือการตัดสินใจของคนเรา



มาส่งความคิดถึงในยามดึกซึ่งเจ้าของบ้านคงหลับไปแล้ว

รักษาสุขภาพและหลับสบาย…ฝันดีค่ะ


คมคำ : หลังปัญหาผ่านไป มักพบว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียว




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:1:00:38 น.  

 


นางฟ้า "วีๆ มาเคาะเรียกคุณฟี่ไปดูรักโอเวอร์โหลดเร็ว"
เรา "จ้า"

โป๊กๆๆๆๆๆๆ

อัพต่อจากคุณฟี่ค่ะ อิอิ เหมือนเป็นโครงการเลยเนอะ ฮิๆ


โดย: oanotai วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:48:30 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องฟี่













โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:53:24 น.  

 
หุหุหุ


เป็นแฟนกาหลิบกูรู
ไม่กลัวคนมองเหรอน้องฟี่ 555555


พี่ก๋าไปแจ้งขอนางฟ้ามาจากน้องวีแล้วนะ
แต่เดี๋ยวชื่อนางฟ้านี่จะเป็นชื่อน้องฟี่นี่ล่ะ
ขอเวลาพี่ก๋าครีเอทสักหน่อย 55555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:15:59 น.  

 
เอาสวยแบบอั้ม+พอลล่าเลยล่ะกัน คริคริ
ใต้โต๊ะตั้ง 200

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:47:56 น.  

 
คั่นเวลาแต่ยังจำได้ไม่ลืม
อ่านแล้วเศร้าๆจัง ช่วงเวลาที่คนเราได้พบและรู้จักกัน
บางครั้งอาจจะสั้นจนเราแทบไม่รู้ตัว



โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:12:44 น.  

 
มาดู เค้าคุยกะนางฟ้าเป็นเรื่องเป็นราวเลยงิ



ถักสลับตาแรกงงมาก ตัดไหมผูกไหมมึนไปเลย วีบอกว่า ปล่อยมันไว้จังซั่นแหละ

เออ...เนอะ มะเหนเปนไยเลย กลัวไปได้

คริ คริ แซลลี่ป่าวกดดัน

แค่รอดูกะป้ากล้วยอยู่น่ะ



โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:28:10 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกหวั่นไหวล่ะค่ะ

ความทรงจำงดงาม...
แต่แฝงไปด้วยรอยเศร้าจางๆ

โดนใจสุดๆ เลยค่ะคุณฟี่
คิดถึงคุณยายข้างบ้านสมัยที่เรายังเป็นเด็กๆ
จู่ๆ คุณยายก็หายไป ไม่รู้ทำไม...
แต่สุดท้าย...ความเป็นเด็กก็ทำให้เราลืม...

...คิดถึงนะคะ หลับให้สบายค่ะ...
อยากบอกคุณยายแบบนี้เหมือนกัน


โดย: ธาร นาวา วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:36:31 น.  

 
เป็นคนบนเส้นคั่นเวลาที่งดงาม และน่าจดจำค่ะ

สำหรับนิ คนบางคนแม้จะจากไปแล้ว แต่ก็ไม่เคยหายไปในความทรงจำค่ะ
: )

ขออภัยที่เข้ามาช้าไปหน่อยนะคะ


โดย: บุยบุย วันที่: 30 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:31:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Paulo
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




เค้าว่ากันว่า " สิ่งดี ๆ นั้นรออยู่และอาจพบเมื่อเราเปลี่ยนแปลง " ข้อความนี้คงจะจริง เพราะไม่ยังงั้น เราจะได้มาเจอกันเหรอ


Blog Update
"Paella ข้าวอบสเปน ที่เจ้านายสอนทำ"


"กุ้ง หอย ปู ปลา @ แดงโภชนา"


"กินลม ชมทะเล @ CHER Resort"


"แม่ปั้นดิน ชวนชิม "ไข่นายก"


"โฮมสเตย์ "แม่ปั้นดิน พ่อทำสวน" @ เชียงใหม่ (ภาค 2 )"

"โฮมสเตย์ "แม่ปั้นดิน พ่อทำสวน" @ เชียงใหม่"

"Anna & Charlie's Cafe"

"เมี้ยววว .. เค้าเรียกป๋มว่า "ลูกลิง"

"กระเป๋าน้องซู (ทรงหอยเชลล์) กับการหัดแอพพลิเคครั้งแรก "

"เงาเสน่หา .. นราเกตต์ "

"หมวกพระ.. บุญในหน้าหนาว "

"ตะลึ่งตึ่งโป๊ะ !!"

"โหมด : รำพัน"

<

Friends' blogs
[Add Paulo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.