ตอนที่ 3(1) ประกายไฟในแวร์ซายส์ (A Spark in Versailles)






   วันที่ 16 พฤษภาคม ปี 1770 พิธีฉลองอภิเษกสมรสระหว่างมกุฏราชกุมาร หลุยส์ ออกัส กับ พระนางมารี อังตัวเน็ต ถูกจัดขึ้นในโบสถ์ภายในพระราชวังแวร์ซายส์  ต่อหน้าขุนนาง ชนชั้นสูง และนักบวชกว่า 6000 คน ซึ่งออสการ์ก็อยู่ที่นั่นด้วย "ต่อไปเป็นการลงนามในทะเบียนสมรส" องค์ชายรัชทายาทเดินไปเซ็นต์ชื่อในทะเบียนสมรสที่วางเอาไว้บนโต๊ะด้านหน้า แล้วเดินกลับมาที่เดิม จากนั้นเลดี้อังตัวเน็ตก็เดินเข้าไปเซ็นต์ชื่อในกระดาษแผ่นเดียวกัน แต่แล้วทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก เพราะในขณะที่อังตัวเน็ตลากปลายปากกาลงบนแผ่นกระดาษ ปรากฏว่าหัวปากกาเกิดแตก น้ำหมึกหยดลงบนกระดาษเป็นจุดด่าง  ช่างแย่อะไรเช่นนี้ รอยด่างบนทะเบียนสมรส ไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อน นี่จะเป็นลางร้ายของการแต่งงานครั้งนี้หรือไม่?

         ที่บ้านของออสการ์ อังเดรกำลังเตรียมม้าเพื่อรอออสการ์อยู่ที่หน้าประตู แล้วออสการ์ก็เดินออกมาจากบ้าน โดยมีแนนนี่ตะโกนตามหลัง
แนนนี่ : "คุณหนู ได้โปรดรอก่อน! 
คุณหนูคุณหนูนี่จริงๆเลย.."ออสการ์ยังคงเดินไปที่ม้าโดยไม่สนใจแนนนี่ "คุณหนู!"
แนนนี่ : "
คุณหนูไม่รู้หรอว่า วันนี้พระนางมารี อังตัวเน็ตจะเสร็จมาที่แวร์ซายส์เป็นครั้งแรก?"  แนนนี่พูดเตือนความจำของออสการ์ด้วยความเป็นห่วง
ออสการ์ : "ไม่ต้องเอะอะโวยวายขนาดนั้นได้มั้ย? ชั้นรู้แล้ว  แนนนี่"
แนนนี่ : " โอเค  ถ้าท่านรู้อย่างนั้นแล้ว..." แนนนี่กำลังจะบอกออสการ์ว่าควรจะต้องทำอย่างไร
อังเดร  : "ยาย  ออสการ์ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ" อังเดรขัดขึ้น
แนนนี่  : "เรียก ท่าน ออสการ์สิ!" แนนนี่ตะคอกใส่อังเดร  อังเดรจึงรีบกระโดดขึ้นหลังม้าไป เพราะไม่อยากฟังแนนนี่บ่น
อังเดร  : "เอ่อ  ออสการ์  ไม่สิ..ท่านออสการ์ 55” อังเดรประชดแนนนี่ “ชั้นได้ยินมาว่า จากการช่วยชีวิตพระนางอังตัวเน็ตวันนั้น เธอกลายเป็นคนดังในวังเลยนะ  ระวังน๊า..จะมีผู้หญิงมาไล่จับเธอ" อังเดรแซวออสการ์ แต่ออสการ์ไม่ได้มีทีท่าอยากเล่นด้วยเลย
ออสการ์ : "เธอพูดอะไรไม่เข้าท่าเลยอังเดร"  แล้วออสการ์ก็ควบม้าออกไป โดยมีอังเดรตามไปด้วย

       ออสการ์กับอังเดรมาถึงพระราชวังเพื่อร่วมงานเลี้ยงต้อนรับเลดี้อังตัวเน็ต ระหว่างที่กำลังเดินผ่านทางเดินนั้น ก็มีเสียงซุบซิบจากผู้หญิงที่อยู่แถวนั้น "นั่นท่านออสการ์นี่ ท่านดูสมาร์ทและมีเสน่อะไรเช่นนี้"  แล้วผู้หญิงเหล่านั้นก็เดินมาลุมล้อมออสการ์  "ออสการ์ ชั้นได้ยินมาว่าท่านทำหน้าที่ได้ยอดเยี่ยมมากที่แม่น้ำไรน์ , ท่านจัดการกบฏไปกี่คนหรอ?" ผู้หญิงเหล่านั้นต่างชื่นชมในตัวออสการ์ แต่ว่าออสการ์ไม่ได้ใส่ใจอะไร "ขออภัยด้วย"  แล้วออสการ์ก็เดินจากไป  ผู้หญิงพวกนั้นก็กลับมาซุบซิบนินทากันต่อ "เธอช่างดูเย็นชาจัง แต่นั่นก็เป็นข้อดีของเธอนะ ถ้าเธอเป็นผู้ชายล่ะก็ ชั้นจะไม่ปล่อยให้เธออยู่ตัวคนเดียวแน่นอน"

   ทางด้านเลดี้อังตัวเน็ตกำลังมุดอยู่ใต้โต๊ะเพื่อจับแมวน้อยออกมาเล่น โดยมีพี่เลี้ยงยืนดูอยู่อย่างหนักใจในกริยาท่าทางแบบนั้น
อังตัวเน็ต : "ไม่ ไม่ อย่าเข้าไปอยู่ในนั้นสิ" อังตัวเน็ตพูดกับเจ้าแมวน้อย พร้อมทั้งอุ้มเจ้าแมวน้อยออกมา
พี่เลี้ยง : "พอได้แล้วเพคะ เลดี้อังตัวเน็ต!" พี่เลี้ยงดุ
อังตัวเน็ต :"ดูซิ ชั้นโดนดุเลย เพราะเธอแท้ๆเลยนะ" อังตัวเน็ตหันไปตำหนิเจ้าแมวน้อยอีกครั้ง
พี่เลี้ยง : "นี่! หยุดได้แล้วเพคะ" พี่เลี้ยงแย่งแมวมาจากมือของอังตัวเน็ต "พระองค์อย่าลืมสิ่งสำคัญอย่างนึงนะเพคะ.."ยังไม่ทันพูดจบแมวก็กัดมือของพี่เลี้ยงเข้าอย่างแรง พี่เลี้ยงตกใจจึงปล่อยแมวน้อยไป  อังตัวเน็ตหัวเราะชอบใจ
พี่เลี้ยง : "ฟังนะเพคะ! ธรรมเนียมปฏิบัติของแวร์ซายส์ ผู้หญิงที่มีตำแหน่งต่ำกว่าจะไม่ได้รับอนุญาตให้พูดคุยกับผู้หญิงที่มีตำแหน่งสูงกว่าก่อน"
อังตัวเน็ต : "ยุ่งยากจังเลย"
พี่เลี้ยง : "ไม่เลยเพคะ! ตั้งแต่พระราชินีองค์ก่อนสิ้นพระชนม์ พระองค์  พระนางมารี อังตัวเน็ต องค์หญิงรัชทายาท จึงมีตำแหน่งสูงที่สุดในวัง"
อังตัวเน็ต : "ชั้นหรอ?!" อังตัวเน็ตรู้สึกแปลกใจมาก
พี่เลี้ยง : "ใช่แล้วเพคะ  รองลงมาก็คือลูกสาวของพระราชา ก็คือน้องสาวของมกุฏราชกุมาร ทุกๆคนต่างเฝ้ารอให้พระองค์พูดคุยกับพวกเค้าก่อน ได้โปรดพูดคุยกับพวกเค้าด้วยเพคะ"  อังตัวเน็ตรู้สึกตื่นเต้นและดีใจมาก  "ทุกๆคนรอให้ชั้น ผู้หญิงซึ่งมีตำแหน่งสูงที่สุดในวังพูดคุยกับพวกเค้า  โอ้ว  ช่างวิเศษจังเลย" อังตัวเน็ตคิด

          ณ งานเลี้ยงพบปะสังสรรค์เพื่อต้อนรับเลดี้อังตัวเน็ต  "องค์ชายรัชทายาทและองค์หญิงรัชทายาทเสด็จแล้ว"  เลดี้อังตัวเน็ตและองค์ชายรัชทายาทเดินเคียงคู่กันบนพรมแดง ที่ทอดยาวจากประตูไปสู่ที่ประทับ ทุกคนในงานต่างตกตะลึงและชื่นชมในความสง่างามของเลดี้อังตัวเน็"ทุกคนกำลังจ้องมองมาที่ชั้น ดูแววตาของพวกเค้าที่มองชั้นสิ พวกเค้ากำลังหลงไหลในความงามของชั้น ช่างวิเศษอะไรเช่นนี้ ชั้นคือราชินีของแวร์ซายส์" เลดี้อังตัวเน็ตคิด  พอทั้งสองพระองค์เสด็จถึงที่ประทับ ดนตรีคลาสสิคก็บรรเลงขึ้น  คู่ชายหญิงต่างพากันจับคู่เต้นรำ
อังตัวเน็ต :"ฝ่าบาท, เต้นรำกันมั้ยเพคะ?" อังตัวเน็ตชวนองค์ชายรัชทายาทเต้นรำ
องค์ชาย: "เออ..ชั้น ชั้นเต้นไม่เป็น  ถ้าเธออยากเต้นรำก็เชิญตามสบายเลย อังตัวเน็ต" องค์ชายปฏิเสธ อังตัวเน็ตกวาดสายตาไปรอบๆห้อง เธอเห็นออสการ์กำลังยืนคุยอยู่กับอังเดร
อังตัวเน็ต: "ออสการ์! ชั้นรู้ว่าเธอต้องมา" อังตัวเน็ตดีใจลุกขึ้นยืนกำลังจะเดินไปหาออสการ์ ในขณะที่เดินไป เธอก็สังเกตเห็นสายตาคู่หนึ่งมองมาที่เธอด้วยแววตาหยิ่งยโส ต่างจากสายตาของคนอื่น "ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันนะ? ดูท่าทางหยิ่งยโส สวยดึงดูดใจ แต่บางทีก็ดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงที่หยาบคาย" อังตัวเน็ตคิดอยู่ในใจ แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินตรงไปหาออสการ์  
อังตัวเน็ต: "ออสการ์ เธอสบายดีใช่มั้ย?" ออสการ์ยืนตรงแสดงความเคารพ
ออสการ์:"ขอบพระทัยฝ่าบาท หม่อมชั้นดีใจที่เห็นฝ่าบาทสบายดีเช่นกัน" ผู้หญิงในห้องโถงนั้นต่างพากันซุบซิบนินทา "ดูนั่นสิ! พระนางอังตัวเน็ตพูดกับออสการ์เป็นคนแรก เราจะเข้าไปร่วมวงกับเธอด้วยดีมั้ย"
อังตัวเน็ต :"นี่ ออสการ์  ผู้หญิงคนนั้นมีตำแหน่งอะไรกัน คนที่กำลังมองมาที่ชั้นน่ะ" อังตัวเน็ตใช้พัดป้องปาก แล้วกระซิบถามออสการ์ด้วยความอยากรู้
ออสการ์:" มาดาม ดู เบอรี่? เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่องค์หญิงรัชทายาทจะต้องใส่ใจหรอกพะยะค่ะ"
"แต่เธอรายล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย เหมือนเธอเป็นราชินีอย่างงั้นแหละ ทำไมคนพวกนั้นจะต้องก้มหัวให้เธอด้วย?" อังตัวเน็ตคิด แล้วก็กลับเข้าห้องไปอย่างไม่สบอารมณ์นัก โดยมีเหล่าป้าๆของราชินีองค์ก่อนเดินตามไปอีก 3 คน ป้าๆพวกนั้นมีสายตาที่เกลียดชังมาดามดู เบอรี่เอามากๆ
ออสการ์ :"ดูนั่นสิ อังเดร  พวกป้าๆของราชินีองค์ก่อน พวกเค้ารังเกียจมาดามดูเบอรี่อย่างกับกิ้งกือ ไส้เดือน  เธอคิดว่าพวกเค้าจะทำอะไร?"
อังเดร: "อืม ชั้นก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพระนางอังตัวเน็ตได้รับรู้เรื่องราวของมาดาม ดูเบอรี่?"

เลดี้อังตัวเน็ตซึ่งตอนนี้ถูกลุมล้อมด้วยป้าๆ ทั้งหลายที่พยายามยุแหย่ให้เลดี้อังตัวเน็ตรังเกียจมาดามดูเบอรี่เหมือนพวกเค้า
อังตัวเน็ต:"อะไรนะ! ภรรยาลับของฝ่าบาทหรอ?" อังตัวเน็ตตกใจเมื่อรู้ว่ามาดามดูเบอรี่คือภรรยาลับๆ ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15
ป้าๆ: "จริงเพคะ  เธอเกิดในเมืองที่สกปรก เป็นสามัญชนธรรมดา และก็เป็นโสเภณี"
อังตัวเน็ต :"โสเภณีหรอ?"
ป้า: "เป็นหญิงขายบริการ เธอขายตัวให้กับผู้ชายเพื่อแลกกับเงิน" อังตัวเน็ตได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งรังเกียจมาดามดูเบอรี่มากขึ้นอีก
อังตัวเน็ต: "ผู้หญิงสกปรกอย่างนั้นมาอยู่ในแวร์ซายส์ได้ยังไงกัน?  ที่ออสเตรีย พระมารดาของชั้นจะโบยผู้หญิงพวกนี้แล้วโยนเข้าคุก!"
ป้าๆ :"เค้าลือกันว่า เธอหักหลังผู้ที่ให้การอุปการะเธอ ทำให้เค้าต้องจ่ายเงินให้เธอเป็นจำนวนมหาศาล  และด้วยเงินก้อนนั้น เธอได้หลอกลวงขุนนางผู้หนึ่ง คือ เค้าท์ดูเบอร์รี่ เธอแต่งงานกับท่านเค้าท์เพียงเพื่อให้ได้รับนามสกุลเท่านั้น  หลังจากนั้นก็ฆ่าท่านเค้าท์ด้วยการวางยาพิษในวันต่อมา"
อังตัวเน็ต : "ยาพิษหรอ?! ร้ายกาจ!"
ป้าๆ :"ใช่เพคะ หลังจากที่เธอได้กลายเป็นภรรยาของท่านเค้าท์ เธอก็เข้ามาในวังทันที  เธอใช้ความสวยยั่วยวนพระราชา  และตั้งแต่นั้นเธอก็กลายเป็นภรรยาลับของพระราชา เธอแต่งตั้งแล้วก็ปลดรัฐมนตรีออกตามอำเภอใจ  เธอใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือย"
ป้าๆ :"ฝ่าบาทไม่ทรงสนพระทัยในคำคัดค้านของพวกเราเลย ตั้งแต่ฝ่าบาทถูกผู้หญิงคนนั้นบงการ"
ป้าๆ : "ดังนั้นทุกคนจึงปรารถนาที่จะได้เป็นคนโปรดของเธอ” 
“ช่างเป็นผู้หญิงที่อวดดีอะไรเช่นนี้  นั่นคงเป็นเหตุผลที่ทำไมเธอถึงจ้องมองชั้นด้วยสายตาแบบนั้น” อังตัวเน็ตคิดอยู่ในใจ
ป้าๆ: "ถึงแม้ว่าเธอจะมีอำนาจและต้องการจะแข่งขันกับพระองค์... แต่เค้าก็ไม่คู่ควรกับพระองค์หรอกเพคะ พระองค์ผู้ซึ่งมีสายเลือดของราชวงศ์อย่างแท้จริงและจะกลายเป็นราชินีของพวกเราในอนาคต  ดังนั้นพระองค์จะต้องไม่สนใจเธอนะเพคะ"  คำบอกเล่าและยุแหย่เหล่านั้นได้ผลทันตาเห็น เลดี้อังตัวเน็ตรู้สึกเกลียดชังมาดามดูเบอรี่เอามากๆ




Create Date : 06 มิถุนายน 2555
Last Update : 17 พฤษภาคม 2560 21:13:42 น.
Counter : 1298 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]



New Comments
มิถุนายน 2555

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
 
All Blog