ตอนที่ 11(2) แฟร์ซองเดินทางกลับไปทางเหนือ (Fersen Departs for the Northland)

           ทางด้านของพระนางมารี อังตัวเน็ตที่ตอนนี้ดีใจเป็นอย่างมากที่ได้พบกับแฟร์ซอง เธอใช้เวลาอยู่กับแฟร์ซองนานมากโดยไม่สนใจคนอื่นๆเลย

อังตัวเน็ต : “โอ้ว รู้สึกสดชื่นจังเลย แฟร์ซอง แม้แต่สายลมยังดีใจที่ได้พบท่านเลย”

แฟร์ซอง : “พระนางอังตัวเน็ต หม่อมชั้นคิดว่าหม่อมชั้นควรจะกลับได้แล้วพะยะค่ะ หม่อมชั้นคงไม่สามารถมาเยี่ยมพระองค์ได้อีกบ่อยๆ หม่อมชั้นรู้สึกแย่ที่ทำให้ฝ่าบาทต้องเสียเวลามากมายกับหม่อมชั้น”

อังตัวเน็ต : “พูดอะไรอย่างนั้นแฟร์ซอง? ได้คุยกับท่านแล้วจิตใจชั้นรู้สึกสงบลง ไม่ต้องเกรงใจหรอก มาได้ตามสบายเลย”

แฟร์ซอง : “แต่...” ทันใดนั้น มาดามโนอิลก็เดินเข้ามาขัดจังหวะการสนทนาพอดี

มาดามโนอิล : “พระนางอังตัวเน็ตได้เวลาชมคอนเสิร์ตแล้วเพคะ”

อังตัวเน็ต : “ได้โปรด ยกเลิกคอนเสิร์ตด้วย”

มาดามโนอิล : “พระนางอังตัวเน็ต!” มาดามโนอิลตกใจที่พระนางอังตัวเน็ตพูดแบบนี้

อังตัวเน็ต : “นี่แฟร์ซองเราไปเดินเล่นข้างนอกกันเถอะ?” อังตัวเน็ตปฏิเสธทุกอย่างโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

แฟร์ซองได้ยินดังนั้นเค้าเองก็ไม่เห็นด้วยเช่นกันที่พระนางจะยกเลิกคอนเสิร์ต เค้าคิดว่า “พระนางจะยกเลิกการแสดงคอนเสิร์ตไม่ได้ แต่น่าอนาถ! อยู่ต่อหน้าพระพักตร์ของพระนางอังตัวเน็ตแล้ว ชั้นหลงใหลในความงดงามของพระองค์จนไม่สามารถจะเอ่ยปากปฏิเสธได้เลย”

อังตัวเน็ต : “มีอะไรหรอแฟร์ซอง? ไปเดินเล่นกันมั้ย?”

แฟร์ซอง : “พะยะค่ะฝ่าบาท” แล้วแฟร์ซองเองก็ไม่สามารถจะปฏิเสธหัวใจของตัวเองได้

อังตัวเน็ต : “วันนี้เป็นวันเปิดน้ำพุใหญ่ มันสวยมากเลย” แล้วพระนางอังตัวเน็ตกับแฟร์ซองออกไปเดินเล่นกันสองคน

ระหว่างที่พระนางอังตัวเน็ตกับแฟร์ซองกำลังเดินเล่นกันอยู่ในสวน มาดามโนอิลกับเค้าท์เมอร์ซี่ก็ได้แต่ยืนดูห่างๆ อยู่ตรงระเบียงห้อง พอดีกับที่ออสการ์กำลังจะเดินมาที่ห้องของพระนางอังตัวเน็ต ออสการ์จึงบังเอิญได้ยินการสนทนาของมาดามโนอิลและเค้าท์เมอซี่

มาดามโนอิล : “ถ้าท่านปล่อยให้พระนางทำตามอำเภอใจแบบนี้ละก็ อาจจะมีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้นกับพระนางอังตัวเน็ตก็ได้ เธอปฏิเสธความสัมพันธ์กับครอบครัวของดยุคซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์ ก่อนหน้านี้เธอก็ทำให้คอนเสิร์ตต้องเสียหายหลายครั้งแล้วด้วย”

เค้าท์เมอร์ซี่ : “ฮือ...” เค้าท์เมอร์ซี่ถอนหายใจเพราะไม่รู้จะทำเช่นไรเหมือนกัน

มาดามโนอิล : “เธอยังเด็กและเปิดใจให้คนที่ไม่มียศฐาบรรดาศักดิ์ได้ใกล้ชิดกับเธอมากเกินไป ดูนั่นสิ” มาดามโนอิลชี้ให้เค้าท์เมอร์ซี่ดูพระนางอังตัวเน็ตกับแฟร์ซองที่กำลังคุยกันอย่างสนิทสนม

มาดามโนอิล : “โดยเฉพาะกับแฟร์ซอง พระนางแสดงท่าทางสนิทสนมมากกว่าปกติ”

เค้าท์เมอร์ซี่ : “555 ท่านคิดมากไปแล้ว เค้าท์เทสโนอิล”

มาดามโนอิล : “ไม่นะ เค้าท์เมอร์ซี่ นี่ชั้นซีเรียสนะ! ถ้าพระนางยังเป็นองค์หญิงรัชทายาทก็คงไม่เป็นไรแต่นี่มันต่างกัน เพราะพระองค์เป็นถึงราชินีนะ!”

เค้าท์เมอร์ซี่ : “อืม...”

หลังจากที่ออสการ์ได้ยินการสนทนาของมาดามโนอิลกับเค้าท์เมอร์ซี่ในตอนนั้น ออสการ์ก็เห็นด้วยกับสิ่งที่มาดามโนอิลพูด ออสการ์ไม่สามารถจะนิ่งนอนใจได้ จึงต้องทำอะไรซักอย่าง ในเย็นวันนั้น ออสการ์กับอังเดรเดินทางไปที่บ้านของแฟร์ซอง ออสการ์เข้าไปพบแฟร์ซองเพียงคนเดียว โดยที่อังเดรรออยู่ในรถม้า ออสการ์เคาะประตูบ้านของแฟร์ซองจากนั้นก็มีคนสนิทของแฟร์ซองออกมาเปิดประตูต้อนรับ

คนสนิทของแฟร์ซอง : “โอ้ ท่านคือ...”

ออสการ์เดินเข้ามาหาแฟร์ซองที่ห้องทำงาน

แฟร์ซอง : “ออสการ์!” แฟร์ซองรู้สึกแปลกใจที่อยู่ๆ ออสการ์ก็แวะมาอย่างกระทันหัน

ออสการ์ : “แฟร์ซองชั้นมาที่นี่เพื่อเตือนท่าน” ออสการ์ไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอเข้าประเด็นทันที

แฟร์ซอง : “อ๋อ ชั้นพอจะเดาออกว่าเรื่องอะไร ได้โปรดนั่งลงก่อน” ออสการ์เดินมานั่งที่เก้าอี้

ออสการ์ : “ถ้าท่านพอจะเดาออกแล้วล่ะก็ มันก็จะได้ง่ายหน่อยที่จะพูดกับท่าน  แฟร์ซอง รีบออกไปจากฝรั่งเศสจะดีกว่า กลับไปสวีเดนซะ” แฟร์ซองได้ยินดังนั้น ก็ตกใจมาก เค้าไม่คิดว่าออสการ์จะพูดตรงขนาดนี้

แฟร์ซอง : “เกี่ยวกับพระนางมารีอังตัวเน็ตใช่มั้ย? มีใครกระจายข่าวลือที่น่ารังเกียจอย่างนั้นหรอ?”

ออสการ์ : “ยังไม่มีหรอก หรืออาจจะมีก็ได้ แต่ชั้นยังไม่เคยได้ยิน แต่มีซัก 2-3 คนที่พอจะสังเกตเห็น”

แฟร์ซอง : “ชั้นก็คิดอยู่เหมือนกัน พระนางอังเน็ตทรงสนพระทัยในตัวชั้นและก็มีน้ำพระทัยดีต่อชั้นมาก”

ออสการ์ : “ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่พระองค์ยังเป็นองค์หญิงรัชทายาทก็คงไม่เป็นไร แต่ตอนนี้มันต่างกัน ฝ่าบาทเป็นถึงราชินีของฝรั่งเศส” ออสการ์พูดเตือนสติแฟร์ซอง แฟร์ซองได้ยินคำพูดนั้น ก็เหมือนกับสายฟ้าฟาดลงที่กลางใจ สายลมพัดเข้ามาทางหน้าต่างเหมือนจะพัดเอาใจของเค้าให้หายออกไปด้วย

ออสการ์ : “แฟร์ซองเธอควรจะกลับไปอยู่ประเทศของเธอซักพัก ในสถานะการณ์เช่นนี้ ท่านไม่รู้หรอกว่าจากนี้ต่อไปจะมีอันตรายอะไรเกิดขึ้นกับท่านหรือไม่?”

แฟร์ซอง : “ชั้นเข้าใจแล้ว ออสการ์ ชั้นจะไป ชั้นจะไปจนกว่าในวังจะลืมเรื่องของชั้น แต่...แต่พระนางอังตัวเน็ตช่างมีพระศิริโฉมงดงามเหลือเกิน” แฟร์ซองเห็นด้วยกับออสการ์ แต่ก็ยังยากที่จะทำใจได้

ออสการ์ : “ขอบคุณมาก ขอบคุณที่ท่านอุตส่าห์ฟังชั้น ลาก่อน แฟร์ซอง” ออสการ์ลุกออกจากเก้าอี้กำลังจะเดินหันหลังออกจากห้อง แต่แล้วก็ต้องหยุด เมื่อได้ยินเสียงเรียกของแฟร์ซอง

แฟร์ซอง : “เดี๋ยวก่อน ออสการ์ เธอไม่รู้สึกโดดเดี่ยวบ้างหรอ? เธอเป็นผู้หญิงแต่ต้องแต่งตัวแบบนี้และใช้ชีวิตโดยปราศจากความสุขในแบบของผู้หญิง?”

ออสการ์ : “ชั้นถูกเลี้ยงดูมาอย่างลูกผู้ชายเพื่อที่จะได้เจริญรอยตามท่านพ่อของชั้น นายพลจาร์เจเยส ชั้นไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวและชั้นก็มีความสุขในสิ่งที่ชั้นเป็น” ออสการ์ตอบอย่างฉะฉาน ด้วยแววตาที่มุ่งมั่นเช่นเคย

แฟร์ซอง : “ออสการ์เราจะได้พบกันอีกใช่มั้ย?” ออสการ์พยักหน้าตอบ แล้วออสการ์ก็ขึ้นรถม้าออกมาจากบ้านของแฟร์ซองไป  “ทั้งหมดนี้ก็เพื่อประโยชน์ของพระนางอังตัวเน็ตและแน่นอน เพื่อฝรั่งเศสของเรา ได้โปรดยกโทษให้ชั้นด้วย  แฟร์ซอง” ออสการ์คิด

ระหว่างที่รถม้าของออสการ์กำลังจะเดินทางกลับบ้านนั้น ระหว่างทางก็พบกลุ่มคนมากมายกำลังมุงดูอะไรบางอย่างอยู่ อังเดรจึงถามกับชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นว่า

อังเดร : “เกิดอะไรขึ้นหรอ?”

ชาวบ้าน : “มีเด็กคนนึงขโมยเงินของท่านดยุค”

อังเดร : “เด็กหรอ?” เด็กชายตัวเล็กๆ คนหนึ่งยืนร้องไห้อยู่หน้ารถม้าซึ่งมีดยุคเจอร์เมนยืนอยู่ตรงหน้า

ออสการ์ : “นั่นดยุคเจอร์เมน!” ทันใดนั้นโรซารี่ก็วิ่งออกมาคุกเข้าและกอดเด็กคนนั้นไว้

โรซารี่ : “ได้โปรดยกโทษให้เค้าด้วย เค้าเป็นเด็กยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ได้โปรดยกโทษให้เค้าด้วยเถอะค่ะท่าน”

อังเดร : “ออสการ์นั่นมันเด็กผู้หญิงคนนั้นนี่” อังเดรจำเด็กสาวคนนั้นได้

ออสการ์ : “ใช่แล้ว โรซารี่ ที่เธอพยายามขายตัวให้ชั้นวันก่อน”

เค้าท์เจอร์เมน : “เธอรู้จักเด็กคนนี้หรอ?” ดยุคเจอร์เมนถามโรซารี่

โรซารี่ : “ใช่ค่ะเค้าเป็นเพื่อนบ้านของชั้น ชื่อ ปิแอร์ เค้าไม่ได้กินอะไรมา 2 วันแล้ว...ได้โปรดยกโทษให้เค้าด้วยเถอค่ะ ชั้นขอร้องล่ะ ท่านดยุคผู้มีเมตตา ได้โปรด!” ดยุคเจอร์เมนได้ยินดังนั้นก็ดูท่าว่าจะไม่เอาเรื่อง

เค้าท์เจอร์เมน : “ก็ได้ ไม่มีอะไรแล้ว ไปได้” ทุกคนในที่นั้นรวมทั้งออสการ์และอังเดรได้ยินคำพูดของเค้าท์เจอร์เมนก็รู้สึกโล่งอก ที่เค้าไม่เอาเรื่องกับเด็ก

โรซารี่ : “ท่านดยุค! ขอบคุณมากค่ะ ปิแอร์ สัญญากับชั้นนะว่าเธอจะไม่ขโมยเงินใครอีก กลับบ้านกันเถอะ”

ปิแอร์ : “ครับ” เด็กคนนั้นวิ่งหันหลังกลับไปเพื่อที่จะไปหาพ่อแม่ของเค้า แต่ทันใดนั้น เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ดยุคเจอร์เมนชักปืนออกมายิงเด็กคนนั้นทางด้านหลัง เด็กชายตัวเล็กๆ คนนั้น ล้มลง นอนจมกองเลือด ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แม่ของเด็กวิ่งออกมากอดศพของลูกชายเอาไว้ แล้วร้องไห้ปิ่มขาดใจ “ปิแอร์! ปิแอร์! อ๊า..! ปิแอร์!!!” แต่ดยุคเจอร์เมนกลับหัวเราะออกมาอย่างไม่ได้รู้สึกผิดในสิ่งที่เค้าได้ทำลงไปเลย แล้วเค้าก็ขึ้นรถม้าไป

ออสการ์ : “แกจะกลับไปแบบนี้ไม่ได้ เจอร์เมน! หยุดก่อน!” ด้วยความโมโหสุดขีดออสการ์พุ่งตัวออกมาจากรถม้าทันที แต่อังเดรตามลงมาดึงแขนออสการ์ไว้

อังเดร : “ออสการ์! เดี๋ยวก่อน ออสการ์! เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ” อังเดรทั้งดึง ทั้งขวางออสการ์ไว้

ออสการ์ : “ปล่อยชั้นนะ! ปล่อยชั้นนะ! อังเดร!”

อังเดร : “เค้าเป็นถึงดยุคนะ แม้แต่พระราชายังไม่กล้าแตะต้องเค้าเลย! เค้าไม่ใช่คนที่เธอจะจัดการได้หรอก!

ออสการ์ : “ปล่อยชั้นนะ หลบไป!” อังเดรพยายามห้ามออสการ์แต่ออสการ์ก็ไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น อังเดรดันตัวออสการ์กลับขึ้นไปบนรถม้าและสั่งให้ออกรถทันที

อังเดร : “ใจเย็น! ใจเย็นก่อน ออสการ์! ไป! ออกรถเดี๋ยวนี้!”  ความโศกเศร้าแผ่กระจายไปทั่วพื้นที่ โรซารี่ยืนน้ำตาไหลพรากเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ออสการ์กับอังเดรเดินทางกลับมาถึงบ้าน พวกเค้ารู้สึกเสียใจมากกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้น

ออสการ์ : “เรื่องที่โหดร้ายทารุณเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรกัน? ไปลงนรกซะเจ้าพวกขุนนาง! ไปลงนรกซะดยุค!” ออสการ์กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่

ในคืนนั้นเอง ฮานน์ แอ็กเซล วอน แฟร์ซอง ได้เดินทางออกจากฝรั่งเศสกลับไปยังสวีเดน เป็นเวลากว่า 4 ปี ที่เค้าจะได้เหยียบกลับเข้ามาในแผ่นดินฝรั่งเศสอีกครั้ง ในวันรุ่งขึ้นออสการ์ได้กราบทูลเรื่องนี้ให้กับพระนางมารีอังตัวเน็ตทรงทราบ ว่า แฟร์ซองกลับประเทศไปแล้ว

อังตัวเน็ต : “ทำไมกะทันหันแบบนี้...ชั้นเป็นอะไรไปเนี่ย? เหมือนใจจะขาด มันคือความรู้สึกว้าเหว่ใช่มั้ย? แฟร์ซอง ทำไมถึงไปโดยไม่บอกชั้น...แฟร์ซอง! แฟรซองจากนี้ไปชั้นจะต้องโดดเดี่ยวอีกแล้วหรอเนี่ย ชั้นควรจะทำยังไงดี แฟร์ซอง? แฟร์ซอง!!!” การจากไปอย่างกะทันหันของแฟร์ซองทำให้พระนางอังตัวเน็ตรู้สึกเศร้าพระทัยเป็นอย่างมาก ในใจของพระนางเพรียกหาแต่เค้าเพียงคนเดียว

จบตอนที่ 11

หน้าถัดไป




Create Date : 24 มิถุนายน 2555
Last Update : 12 ตุลาคม 2556 0:23:07 น.
Counter : 929 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]



New Comments
มิถุนายน 2555

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
 
All Blog