ตอนที่ 22(1) ลางร้ายสร้อยพระศอ (The Necklace Shines Ominously)
วันหนึ่งมีพ่อค้าเพชรนามว่า โบห์แมร์ ได้มาขอเข้าเฝ้าพระราชินีมารี อังตัวเน็ต ในพระราชวังแวร์ซายส์ พร้อมกับนำกล่องใส่สร้อยคอเพชรมาด้วย

โบห์แมร์ : “หม่อนชั้นเป็นพ่อค้าเพชรมาจากกรุงปารีส นามว่า โบห์แมร์ พระนางมารีอังตัวเน็ตพะยะค่ะ ที่หม่อมชั้นมาเข้าเฝ้าฝ่าบาทก็เพราะว่าหม่อมชั้นมีเรื่องเดือดร้อนจะให้พระองค์ทรงพระราชทานความช่วยเหลือพะยะค่ะ” เขาวางกล่องเครื่องเพชรลงตรงหน้า “หม่อมชั้นมีของที่ถูกสั่งทำขึ้นโดยพระเจ้าหลุยส์ที่15 พระราชาองค์ก่อน เพื่อเป็นของขวัญให้กับมาดามดูเบอรี่ แต่แล้วพระราชาก็สิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน ของสิ่งนี้จึงไม่มีผู้ซื้อพะยะค่ะ” เขาเปิดกล่องเครื่องเพชร และหยิบสร้อยคอเพชรเส้นใหญ่ออกมา เพชรส่องแสงแวววาวระยิบระยับ สวยงามจับตา “นี่คือสร้อยพระศอที่มีมูลค่ามหาศาล ถ้าไม่ใช่ราชนิกูลแล้วคงจะไม่สามารถซื้อได้ถึงแม้ว่าอยากได้ก็ตาม นอกเสียจากพระนางมารีอังตัวเน็ต พระราชินีแห่งฝรั่งเศสผู้มั่งคั่งแล้ว ก็คงไม่มีใครสามารถซื้อมันได้พะยะค่ะ” ความสวยงามของสร้อยเพชรนั้นได้ดึงดูดความสนใจของพระราชินีทันทีที่ได้เห็น

อังตัวเน็ต : “มันราคาเท่าไหร่หรอ?”

โบห์แมร์ : “1,600,000 ลีฟ พะยะค่ะ”

1,600,000 ลีฟ ปัจจุบันเทียบเท่ากับ 19.2 พันล้านเยน แต่เนื่องจากราคาของมันมหาศาลเกินไป พระนางอังตัวเน็ตจึงบอกกับพ่อค้าเพชรไปว่า พระนางไม่สนใจที่จะซื้อมัน แต่หลังจากนั้นสร้อยพระศอเส้นนี้ก็ทำให้พระนางอังตัวเน็ตต้องตกที่นั่งลำบากกับปัญหาใหญ่ที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน

เช้าที่แจ่มใสวันหนึ่ง ในขณะที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่น อังตัวเน็ตก็ได้มาเข้าเฝ้าฝ่าบาท

เสนาบดี : “ฝ่าบาทพะยะค่ะ พระราชินีเสร็จมาเข้าเฝ้าพะยะค่ะ”

อังตัวเน็ตเดินเข้ามาในห้องแล้วถอนสายบัวหน้าพระพักตร์ของฝ่าบาท

หลุยส์ออกัส : “โอ้ว...ชั้นอยากรู้จังว่า มีอะไรหรอ มีอะไรงั้นหรอ? ทำไมต้องดูเป็นทางการขนาดนั้นเล่ามันดูแปลกๆ”

อังตัวเน็ต : “ฝ่าบาทเพคะ”

หลุยส์ออกัส : “ฮึ?”

อังตัวเน็ต : “หม่อมชั้นมาที่นี่เพื่อต่อว่าข้าราชบริพารของพระองค์ ที่บังอาจเตะท้องของหม่อมชั้นเพคะ”

หลุยส์ออกัส : “ ฮะ! เตะท้องของเธองั้นหรอ?” พระราชาตกพระทัยมากที่มีคนกล้าทำอะไรเช่นนี้ แต่แล้วอังตัวเน็ตก็หัวเราะคิดคักออกมา

หลุยส์ออกัส : “อืม..แต่ทำไมเธอดูสดใสจังเลยล่ะ?” แล้วพระราชาก็นึกได้ว่า มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะทำอย่างนั้นได้ 

หลุยส์ออกัส :“โอ้! เธอ...เธอ...?!” เมื่อเข้าใจในสิ่งที่อังตัวเน็ตพูด หลุยส์ออกัสก็รู้สึกดีใจมาก

เมื่อทราบข่าวดีเสนาบดีก็รีบวิ่งไปแจ้งข่าวดีนี้กับคนอื่น

เสนาบดี : “พระราชินีทรงมีรัชทายาทแล้ว! ฝ่าบาททรงพระครรภ์แล้ว!”

หลังจากที่พระนางและแฟร์ซองได้แยกจากกันพระนางมารีอังตัวเน็ตก็ประสูติเจ้าหญิงพระองค์แรก และหลังจากนั้นก็ประสูติองค์รัชทายาทเจ้าชาย โจเซฟ ในปี 1781

ในวันที่องค์รัชทายาทประสูติ ในปารีสมีการจุดพลุและเฉลิมฉลองกันทั่วทุกแห่ง

ออสการ์ : “เป็นพระโอรสน่ะ อังเดร ในที่สุดองค์รัชทายาทก็ประสูติ!”

ออสการ์และอังเดรขี่ม้าออกมาชมพลุรอบๆปารีสและร่วมเฉลิมฉลองเช่นกัน

ออสการ์ : “ตอนนี้พระนางก็ทรงเป็นพระมารดาของฝรั่งเศสทั้งในนามและในชีวิตจริง อังเดร ไปดื่มฉลองกันเถอะ พาชั้นไปร้านที่เธอชอบไปดื่มหน่อยสิ”

อังเดร : “ได้เลย หัวหน้า!”

ในกรุงปารีสเต็มไปด้วยความคึกคัก ทุกคนต่างเฉลิมฉลองให้กับพระราชินีอังตัวเน็ตนั่นคือสิ่งที่ออสการ์คิดและรู้สึกได้ เธอรู้สึกมีความสุขภายในส่วนลึกของหัวใจ แต่ออสการ์ไม่รู้เลยว่าความจริงแล้ว ประชาชนมีความสุขแค่ในช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น เธอไม่เคยรับรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของพวกเขา ไม่แม้แต่รับรู้ถึงชีวิตจริงของพวกเขา

ชายเร่ร่อนตาเดียวร้องเพลงและเล่นตนตรีอยู่ใต้สะพาน “ดื่มสิ ทุกคน ดื่มในขณะที่ยังดื่มได้ เร็วๆนี้พวกเราจะได้ถือปืนแทนแก้วเบียร์ ดื่มสิ ทุกคน ดื่มในขณะที่ยังดื่มได้ น้ำซุปจืดๆและภาษีหนักๆ ดื่มให้หมดแก้ว”

วันเวลาล่วงเลยไปพระโอรสและพระธิดาของพระนางมารีอังตัวเน็ตก็เติบโตขึ้น พระนางใช้เวลาส่วนใหญ่ในการดูแลลูกๆของเธอ วันนี้ก็เช่นกัน พระนางทรงกล่อมพระโอรสให้บรรทมกลางวัน

อังตัวเน็ต : “ถ้าโจเซฟตื่นแล้วเรียกชั้นนะ” อังตัวเน็ตพูดกับพี่เลี้ยงของโจเซฟ

นางกำนัน : “เพคะฝ่าบาท”

อังตัวเน็ต : “มานี่สิ มาเรีย เทเรซ เราไปเดินเล่นในสวนกัน วันนี้เราไปดูดอกไม้ทางใต้กันนะ”

ระหว่างที่พระราชินีอังตัวเน็ตกำลังเล่นสนุกสนานอยู่กับพระธิดาในสวนนั้น ในท้องพระโรงต่างเต็มไปด้วยขุนนางที่รอคอยเพื่อจะเข้าเฝ้าราชินี

ขุนนาง : “พระราชินียังไม่เสด็จมาอีกรึนี่?”

มหาดเล็กจึงต้องไปทูลเชิญพระราชินีอังตัวเน็ต

มหาดเล็ก : “ขอประทานอภัยพะยะค่ะฝ่าบาท ได้เวลาเข้าประชุมแล้วพะยะค่ะ ได้โปรดเสด็จไปที่ห้องประชุมด้วยพะยะค่ะ” พระนางอังตัวเน็ตจึงจำใจต้องกลับไปทำหน้าที่ของราชินีที่เธอแสนจะเบื่อหน่าย

เสนาบดีขานรายชื่อผู้ที่จะมาเข้าเฝ้าเป็นรายคน

เสนาบดี : “โวโฟล ขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ”

โวโฟล : “หม่อมชั้นมีที่ดินในมอนพาเนส ในเมืองเบลฟอร์ท แต่เนื่องจากฤดูฝนที่ยาวนานทำให้การเก็บเกี่ยวองุ่นในปีนี้แย่ลงพะยะค่ะ การเรียกเก็บภาษีจากชาวนาจึงไม่ราบลื่นนัก...”

เสนาบดี : “คนต่อไป มาเวนด์ ขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ! บารอนเดอโมเล...”

เสนาบดีขานชื่อคนแล้ว คนเล่า....

หลังจากวันนั้นพระนางมารีอังตัวเน็ตจึงตัดสินพระทัยทูลขอกับฝ่าบาทเพื่อย้ายออกจากวังไปอยู่พระตำหนักเล็ก (Petit Trianon)

หลุยส์ออกัส : “ย้ายออกจากพระราชวังไปอยู่ตำหนักเล็กหรอ?”

อังตัวเน็ต : “เพคะ ถ้าหม่อมชั้นอาศัยอยู่ที่นี่ หม่อมชั้นก็จะไม่มีเวลาให้กับเด็กๆ เพราะภาระหน้าที่ของหม่อมชั้นเพคะ”

หลุยส์ออกัส : “ชั้นไม่รู้จะทำยังไง...เธอเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถควบคุมการประชุมกับเหล่าขุนนางได้”

อังตัวเน็ต : “ได้โปรดเถอะเพคะ ฝ่าบาท”

            มารีอังตัวเน็ตย้ายจากพระราชวังแวร์ซายส์ไปอยู่ที่พระตำหนักเล็ก เธอหลีกหนีจากภาระหน้าที่และกฏเกณฑ์ต่างๆในวัง 
Petit Trianon เป็นพระตำหนักเล็กๆ บรรยากาศสบายๆ อยู่กลางสวนของพระราชวังแวร์ซายส์อันกว้างใหญ่ มันมีสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดที่จะทำให้พระราชินีได้ใช้เวลาอยู่กับลูกๆของเธอ นอกจากนี้ยังจำกัดเฉพาะเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้มาที่นี่ได้ ด้วยเหตุนี้เอง จึงเป็นการสิ้นสุดการเข้าเฝ้าประราชินีมารีอังตัวเน็ต

ค่ำวันหนึ่งที่บ้านของออสการ์ เธอเล่นเปียโนอยู่ภายในห้องคนเดียว และภายในใจก็ครุ่นคิดถึงคำพูดของอังเตร

อังเดร : “ทุกวันนี้เหล่าขุนนางต่างพูดถึงพระราชินีในแง่ร้ายมากขึ้น มากขึ้น ถึงแม้ว่าพวกเขาจะต้องใช้เวลาถึง 10 หรือ 20 วัน ในการเดินทางมาจากเมืองของพวกเขา เพื่อมาขอเข้าเฝ้า แต่พวกเขาก็ถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าเฝ้าที่พระตำหนักเล็ก บางคำตำหนิว่าพระราชินีลืมไปว่าขุนนางต่างทำเพื่อราชวงศ์”

ออสการ์ : “พอแล้วอังเดร ชั้นไม่อยากได้ยิน” เมื่อคิดถึงคำพูดของอังเดรออสการ์ก็รู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างมาก แต่ก็ไม่รู้จะทำเช่นไร

“พระนางเล่นสนุกไร้เดียงสาอยู่กับโอรสและธิดาของพระองค์ พระนางยิ้มอย่างสดใสอย่างที่ชั้นไม่เคยเห็นมานานแล้ว มันก็น่าจะเพียงพอแล้วไม่ใช่หรอ?” ออสการ์คิด

ณ พระราชวังเชินบรุนน์ ประเทศออสเตรีย พระนางมาเรีย เทเรซ่า จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย  พระมารดาของพระนางมารีอังตัวเน็ต ที่พระวรกายอ่อนแอ ได้รับทราบเรื่องราวของพระนางอังตัวเน็ตจากจดหมายที่ส่งมาจากฝรั่งเศส ก็รู้สึกเสียพระทัยยิ่งนัก

มาเรียเทเรซ่า : “ลูกสาวของชั้น อังตัวเน็ต ช่างโง่เขลาเธอลืมและละเลยหน้าที่ของราชินี และยิ่งไปกว่านั้น เธอยังถอนตัวออกมาอยู่ตำหนักเล็ก!” ด้วยความสะเทือนใจ ทำให้อาการป่วยของพระองค์กำเริบขึ้นมา พระนางมาเรีย เทเรซ่าทรุดลงบนบัลลังก์ของราชินี

โจเซฟ : “ท่านแม่! ท่านแม่! ทำใจดีดีไว้นะท่านแม่!” เจ้าชายโจเซฟ พระโอรสของพระนางเทเรซ่า จึงรีบเข้าไปประคอง แต่พระนางก็ผลักเขาออกไป

มาเรียเทเรซ่า : ไม่เป็นไร โจเซฟ ชั้นไม่ต้องการความช่วยเหลือหรอก ลูกสาวของชั้นรักประชาชนของเธอและรักที่จะเป็นราชินี!”

“แม่ใหญ่” จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย สิ้นพระชนม์เมื่อมีพระชนมายุ 63 พรรษาในขณะที่ยังเป็นกังวลเกี่ยวกับอนาคตของพระนางอังตัวเน็ต

ท่านเค้าท์เมอซี่ได้มาแจ้งข่าวร้ายแก่พระนางอังตัวเน็ต

เค้าท์เมอซี่ : “ได้โปรดเขียนจดหมายแสดงความเสียใจถึงพระเชษฐา จักรพรรดิโจเซฟด้วยพะยะค่ะ” อังตัวเน็ต พยายามจะเขียนจดหมายด้วยความยากลำบาก เพราะน้ำตาของเธอไหลออกมาไม่หยุด

อังตัวเน็ต : “เค้าท์เมอซี่...”

เค้าท์เมอซี่ : “พะยะค่ะ”

อังตัวเน็ต : “แปลกจัง ทำไมชั้นมองไม่เห็นกระดาษที่ชั้นเขียนเลย แม่น้ำที่มองเห็นจากพระราชวังเชินบรุนน์ชื่อว่าอะไรนะ เมอซี่? ชั้นจำไม่ได้เลย... ท่านแม่...ท่านแม่!” อังตัวเน็ตรู้สึกเสียใจมาก เมื่อต้องเสียพระมารดาอันเป็นที่รักไปตลอดกาล

วันเวลาผ่านไป โบห์แมร์พ่อค้าขายเพชรก็ยังไม่สามารถหาคนที่จะมาซื้อสร้อยเพชรนั้นได้ จึงได้เดินทางมาขอความช่วยเหลือจากจินนี่ เพราะได้ข่าวผิดๆมาว่าจินนี่นั้นเป็นคนสนิทของพระนางอังตัวเน็ต

โบห์แมร์ : “4 ปีแล้วที่ชั้นเอาสร้อยเส้นนี้ให้พระราชินีทอดพระเนตร ชั้นพยายามไปที่ยุโรป รัสเซีย แต่ก็ยังหาคนซื้อไม่ได้เลย ชั้นภูมิใจในความเป็นพ่อค้าเพชรของชั้น ไม่ว่าอย่างไร ชั้นก็ยังต้องการให้พระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระนางมารีอังตัวเน็ตซื้อมัน! พระองค์มีเกียรติและสง่างาม สร้อยคอเส้นนี้เหมาะกับพระนางผู้เดียวเท่านั้นแต่ถึงอย่างไร ตอนนี้พระนางได้ย้ายไปอยู่ที่ตำหนักเล็กแล้วและชั้นก็ไม่มีโอกาสที่จะได้เข้าเฝ้าพระองค์เลย ชั้นได้ยินมาว่าท่านสนิทสนมกับพระราชินี ดังนั้นชั้นจึงมาที่นี่เพื่อขอร้องให้ท่านช่วย ท่านได้โปรดนำข้อความเหล่านี้ไปกราบทูลกับพระราชินีหน่อยได้มั้ย?

จินนี่ : “ชั้นเข้าใจแล้ว ท่านโบห์แมร์ ชั้นจะหาวิธีเอง”

โบห์แมร์ : “ถ้าท่านทำได้ ความพยายามของชั้นก็จะไม่เสียเปล่าที่เดินมาทางมาที่นี่” โบห์แมร์ดีใจมากที่จินนี่จะช่วย

ระหว่างที่ทั้งคู่สนทนากันอยู่นั้น นิโคลัส สามีของจินนี่ก็แอบมาได้ยินการสนทนาครั้งนี้

จินนี่ : “อีก 1 สัปดาห์ ได้โปรดกลับมาใหม่ ชั้นจะไปที่พระตำหนักเล็กพรุ่งนี้ และกราบทูลพระนางตามที่ท่านขอร้อง

โบห์แมร์ : “ได้โปรดมอบให้พระนาง ด้วยความเคารพอย่างสูงจากข้า”

หลังจากโบห์แมร์กลับไปแล้ว จินนี่ก็เดินไปหยิบขวดวอตก้ามาดื่มอย่างสบายใจ แล้วนิโคลัสก็เดินเข้ามาต่อว่าจินนี่

นิโคลัส : “จินนี่ เธอคิดบ้าอะไรของเธออยู่เธอไม่ใช่แค่ไม่เคยไปตำหนักเล็กนะ แต่เธอยังไม่เคยเข้าเฝ้าพระราชินีด้วยซ้ำ!” แต่จินนี่ก็ไม่ได้มีทีท่าสะทกสะท้านอะไรเลย และกลับพูดว่า

จินนี่ : “ทำไมไม่มาดื่มด้วยกันล่ะ? ดื่มให้กับ 1,600,000ลีฟ!”

ด้วยความโลภอันไม่มีที่สิ้นสุดของจินนี่ เธอจึงวางแผนการใหญ่ โดยหลอกให้คาร์ดินัลโรฮาน มาค้ำประกันการซื้อสร้อยเพชร โดยแอบอ้างว่าราชินีต้องการซื้อมัน จินนี่จึงได้นัดโรฮานออกมาพบที่หน้าโบสถ์แห่งหนึ่ง

โรฮาน : “มีธุระอะไรหรอจินนี่ เธอนัดชั้นออกมาในที่ลับตาคนแบบนี้ทำไม? อะไรหรอ? มีข่าวดีอะไร?”

จินนี่ : “แน่นอน ชั้นเคยมีข่าวร้ายมาให้ท่านที่ไหนกันเล่ากรุณามาทางนี้” จินนี่จูงโลฮานเข้าไปในโบสถ์อันเงียบสงบไร้ผู้คน และเริ่มเล่าเรื่องโกหกที่เธอแต่งขึ้น

โรฮาน : “อะไรนะ? สร้อยพระศอที่พระนางอยากได้มากงั้นหรอ?” เธอโกหกว่าราชินีต้องการจะซื้อสร้อยเพชร

จินนี่ : “ชู่ววว... อย่าเสียงดังไป ท่านคาร์ดินัลโรฮาน พระราชินีบอกชั้นว่าให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับสุดยอด โดยเฉพาะจากฝ่าบาท ฝ่าบาทรงคัดค้านเพราะว่ามันฟุ่มเฟือย แต่พระนางทรงตัดสินพระทัยแล้ว ว่าจะจ่าย 1,600,000ลีฟโดยการผ่อนชำระ

โรฮาน : “สมแล้วที่เป็นราชนิกูล เด็ดขาดมาก”

จินนี่ : “แต่มีปัญหาอยู่อย่างนึง คือพระนางต้องการคนค้ำประกันการผ่อนชำระ ใครซักคนที่เป็นขุนนาง รอบคอบและไว้ใจได้ พระนางตรัสว่า ไม่มีใครอีกแล้วนอกจากท่าน คาร์ดินัลโรฮาน!”

โรฮาน : “ว๊าว...ชั้นหรอถึงแม้ว่าจะมีคนอื่นอีกมากมายที่จะให้เลือก? มันช่างเป็นเกียรติ ครั้งหนึ่งในชีวิตชั้นจะทำ! ชั้นจะทำ จินนี่! ชั้น คาร์ดินัลโรฮาน จะค้ำประกันเงินกู้ให้พระองค์เอง!” คาร์ดินัลโรฮาน หลงเชื่อในคำโกหก จนตกหลุมพรางของจินนี่ 

หน้าถัดไป




Create Date : 11 ตุลาคม 2558
Last Update : 21 ตุลาคม 2558 22:30:25 น.
Counter : 186 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]



New Comments
ตุลาคม 2558

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog