ตอนที่ 21(2) ดอกกุหลาบสีดำบานตอนกลางคืน (The Black Rose Blooms at Night)




จินนี่ได้นำจดหมายปลอมฉบับนั้นไปมอบให้กับคาร์ดินัลโรฮานและบอกเขาว่าเป็นจดหมายจากพระนางมารีอังตัวเน็ต

โรฮาน : จดหมายตอบกลับหรอ?! เธอเขียนจดหมายตอบชั้นหรอ?!”

จินนี่ : “ชั้นบอกท่านแล้วว่าปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชั้นเองไงล่ะ” คาร์ดินัลโรฮานรับจดหมายมาด้วยความดีใจสุดขีด

โรฮาน : “จดหมายนี้เป็นของจริง มีตราสัญลักษณ์ดอกลิลลี่ด้วย(Fleur – de – Lis) โอ้ว” คาร์ดินัลโรฮานรีบเปิดจดหมายออกดูในทันที

โรฮาน : “ถึง คาร์ดินัลโรฮาน ได้โปรดยกโทษให้ชั้นในความเข้าใจผิดที่ผ่านมาและชั้นหวังว่าจะได้แลกเปลี่ยนจดหมายอย่างลับๆอีก ชั้นจะไม่ลืมความจงรักภักดีของท่านเลย...อ๊าและนี่ลายเซ็นต์ที่น่ารักและสวยงาม มารีอังตัวเน็ต เดอ ฟรานซ์ ชั้นไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลย! ฮือ ฮือๆ” คาร์ดินัลโรฮานถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความปลื้มใจ ในจังหวะนั้นเอง จินนี่จึงถือโอกาสที่จะรีดไถ่เงินของคาร์ดินัลโรฮานได้อย่างง่ายดาย

จินนี่ : “เออ ท่านคาร์ดินัล...”

โรฮาน : “อะไรหรอ?”

จินนี่ : “พระราชินีขอให้ท่านบริจาคเงิน 50,000 ลีฟ เพื่อแสดงถึงความจงรักภักดีของท่าน”

โรฮาน : “ง่ายนิดเดียว ได้สิ 50,000 ลีฟ ไม่มีปัญหา โอ้วใช่สิ ชั้นจะแสดงความขอบคุณท่านด้วย มาดามจินนี่”

จินนี่ : “โอ้ ขอบคุณค่ะท่านคาร์ดินัลโรฮาน”

จินนี่นำเงินที่หลอกคาร์ดินัลโรฮานมาเก็บไว้ที่บ้าน นิโคลัสเทเหรียญทองมากมายออกมากองไว้ที่พื้นและชื่นชมกับมัน

นิโคลัส : “ว๊าว 50,000ลีฟเราสามารถอยู่ได้ 10 ปี โดยไม่ต้องทำงานเลยนะจินนี่”

จินนี่ : “เหอะ! เธอมีเป้าหมายต่ำจังนะ! จากนี้ไปในนามของพระราชินี พวกเราก็จะสามารถรีดไถเงินเท่าไหร่ก็ได้ ตามที่เราต้องการ!” จินนี่นอนอยู่บนเตียงพร้อมกับกระดกขวดวอทก้าในมือจนหมด

นิโคลัส : “เฮ้พอได้แล้ว นั่นมันวอทก้านะ ดื่มเยอะๆแบบนี้มันไม่ดีต่อสุขภาพ” นิโคลัสเตือนจินนี่ด้วยความหวังดี

จินนี่ : “ขอบใจนะ แต่ปล่อยชั้นเถอะ ปล่อยชั้นอยู่คนเดียวเถอะ! ชีวิตที่น่าสนใจคือชีวิตยามค่ำคืนไงล่ะ...”

นิโคลัส : “ก็ตามใจ มันมีอะไรน่าสนใจนักหรอ?”

จินนี่ : “เงียบน่า!” จินนี่ยกขวดวอทก้าในมือทำท่าจะฟาดไปที่นิโคลัสจนเขาต้องผงะถอยหลัง แต่เธอก็วางมันลง

จินนี่ : “มันน่าสนใจสิ...” แล้วเธอก็เริ่มร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ

นิโคลัส : “แล้วเธอจะร้องไห้ทำไมล่ะ?”

ค่ำคืนหนึ่งภายในพระราชวังแวร์ซายส์ที่เต็มไปด้วยเหล่าขุนนางและชนชั้นสูงที่ต่างมาร่วมงานเลี้ยงเต้นรำที่จัดขึ้นเป็นประจำ แต่คนที่มาร่วมงานก็ต้องแปลกใจที่ได้เห็นคาร์ดินัลโรฮานมาปรากฏตัวอยู่ในงานด้วย ซึ่งโดยปกติแล้วเขาไม่เคยได้รับการเชิญให้มาร่วมงานเลี้ยงเลย โดยเฉพาะงานเลี้ยงที่จัดขึ้นโดยพระนางมารีอังตัวเน็ต

ผู้หญิงในวัง :“โอ้ แปลกจัง นั่นคาร์ดินัลโรฮานนี่ ทำไมเค้าถึงมางานเต้นรำที่ราชินีจัดขึ้นได้นะ?” “จริงสินะ ราชินีเกลียดเค้ามากเลย เธอไม่เคยเอ่ยปากพูดกับเค้าเลยแม้แต่คำเดียว” “จริงหรอ?” “นี่เธอไม่รู้หรอกหรอ? มันเริ่มมาตั้งแต่พระมารดาของพระราชินีเลยนะ คาร์ดินัลโรฮานเคยเป็นเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำออสเตรีย แต่เขากลับใช้เวลาส่วนใหญ่เที่ยวโสเภณีในขณะที่ยังเป็นนักบวชอยู่! พระราชินีมาเรียเทเรซ่าเป็นคริสเตียนที่เคร่งศาสนา พระองค์จึงไม่ชอบคาร์ดินัลโรฮาน และพระราชินีอังตัวเน็ตก็ได้รับอิทธิพลโดยตรงมาจากพระมารดา” “คนสองรุ่นเกลียดเค้า” “ใช่ แต่อาจจะไม่รุนแรงขนาดนั้นก็ได้นะ” คนในงานต่างซุบซิบกัน

คาร์ดินัลโรฮาน เดินวนเวียนไปรอบๆงาน ทานอาหารและดื่มไวน์มูมมามโดยไม่สนใจคนรอบข้างที่หันมองเขาเป็นตาเดียว เขารอแล้วรอเล่าที่จะได้พบกับพระนางมารีอังตัวเน็ต แต่พระนางก็ยังไม่เสด็จออกมา เขาจึงเดินเข้าไปบริเวณทางเดินด้านในซึ่งไร้ผู้คน ซึ่งเป็นทางเดินที่พระนางมารีอังตัวเน็ตจะเสด็จผ่านเมื่อไปถึงทางเดิน เขาก็ได้พบกับออสการ์ซึ่งเดินผ่านมาเพียงลำพังพอดี

โรฮาน : “ท่านผู้บัญชาการขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของท่านนะ” คาร์ดินัลโรฮานทักทายออสการ์เหมือนคุ้นเคยกันดี

ออสการ์ : “ฮะ?”

โรฮาน : “แล้วพบกันใหม่!” แล้วโรฮานก็เดินจากไป ปล่อยให้ออสการ์ยืนงงไม่รู้ว่าโรฮานหมายความว่าอะไร

ออสการ์ : “ท่านคาร์ดินัลพูดอะไรของเค้านะ?” แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แล้วออสการ์ก็เดินจากมา

โรฮานเดินตามทางเดินไปเรื่อยๆจนถึงบันไดซึ่งเป็นทางลงจากที่ประทับของพระนางมารีอังตัวเน็ต เขาจึงแอบซุ่มอยู่ข้างเสาบริเวณนั้น เพื่อรอที่จะได้เข้าเฝ้าพระนางอย่างใกล้ชิด ทันใดนั้นพระนางอังตัวเน็ตก็เสด็จมาพอดี

เสนาบดี : “พระราชินีเสด็จแล้ว!”

คาร์ดินัลโรฮานเมื่อเห็นพระนางมารีอังตัวเน็ตเสด็จมา เขาจึงโผล่ออกไปแสดงตัวต่อหน้าพระพักต์โดยหวังว่าพระนางจะทรงทักทายด้วยความยินดี แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็นอย่างที่เขาคิด ทันทีที่พระนางเห็นหน้าของโรฮาน จากพระพักต์ที่ยิ้มแย้มก็กลายเป็นสีหน้าที่แสดงถึงความโกรธและรังเกียจอย่างมาก

อังตัวเน็ต : “ชั้นจะกลับห้องแล้ววันนี้ชั้นรู้สึกไม่ค่อยสบาย!” พระนางอังตัวเน็ตเดินหันหลังกลับเข้าที่ประดับทันทีโดยไม่ไยดีเลยซักนิด จนนางกำนันต่างตกใจกันยกใหญ่

นางกำนัน : “ฝ่าบาทเพคะ!”

โรฮาน : “นี่มันอะไรกัน? มันหมายความว่ายังไงกัน?!” โรฮานรู้สึกโกรธ และเสียใจอย่างมาก เขาจึงรีบเดินทางไปหาจินนี่ที่บ้านโดยทันที เมื่อพบกับจินนี่ เขาก็เปิดฉากต่อว่าเธอเป็นการใหญ่

โรฮาน : “มันหมายความว่ายังไง?! มาดามจินนี่เธอได้มอบเงินและจดหมายของชั้นให้กับพระหัตถ์ของพระราชินีรึเปล่า? ถ้าเธอให้ไปแล้ว ทำไมพระนางถึงทำกับชั้นเหมือนว่าชั้นเป็นกิ้งกือไส้เดือนแบบนี้ล่ะ! อย่างน้อยพระนางก็ควรจะยิ้มให้ชั้นซักนิดสิ!” แต่จินนี่ก็ตอบกลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

จินนี่ : “พระราชินีบอกว่า เป็นความลับ ไม่ใช่หรอคะแลกเปลี่ยนจดหมายอย่างลับๆ เธอเขียนไว้ในจดหมายตอบกลับ ได้โปรดใจเย็นๆก่อน ท่านคาร์ดินัลโรฮาน ทุกอย่างต้องเป็นความลับ ถ้าท่านกลายเป็นคนสนิททันที มันก็จะดูเป็นจุดเด่นเกินไป เพราะถ้าราชินีดูสนิทสนมกับผู้ชาย มันก็จะกลายเป็นหัวข้อซุบซิบนินทาได้ เธอจึงเขียนจดหมายและส่งของขวัญมาแทน นั่นเป็นเหตุผลของการกระทำที่แสดงออกมา”

คาร์ดินัลโรฮานได้ฟังเหตุผลดังนั้น ก็ใจเย็นขึ้นแต่ก็ยังรู้สึกไม่ไว้ใจจินนี่

โรฮาน : “ชั้นจะขอร้องเพื่อนของชั้นในวังให้ช่วยหาความจริงให้อีกที” จินนี่และนิโคลัสรู้สึกตกใจที่ได้ยินคำขู่เช่นนี้ แต่เพื่อทำให้คาร์ดินัลโรฮานเชื่อใจและไม่ให้แผนการทั้งหมดถูกเปิดโปงจินนี่จึงต้องงัดไม้ตายของเธอออกมา

จินนี่ : “งั้นก็เชิญทำตามที่ท่านต้องการเถอะ”

โรฮาน : “ชั้นไม่อยากตำน้ำพริกละลายแม่น้ำหรอกนะ!”

จินนี่ : “ชั้นถึงบอกว่าก็เชิญทำตามที่ท่านต้องการยังไงล่ะ แต่ถ้าท่านเชื่อใจชั้น ท่านก็จะได้เข้าเฝ้าพระราชินีด้วยตัวท่านเอง”

โรฮาน : “อะไรนะ?” โรฮานรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีที่ได้ยินประโยคนี้

จินนี่ : “ในตอนกลางคืนอีกสี่สัปดาห์ข้างหน้า ในสวนการ์เด้นออฟวีนัส ในพระราชวังแวร์ซายส์ พระราชินีบอกว่าจะมาพบท่านและมอบหมายให้ชั้นตกลงวันนัดพบได้เลย” เมื่อได้ยินที่จินนี่พูด ความคลางแคลงใจทั้งหมดก็หายไปทันที เปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นและดีใจเข้ามาแทนที่

โรฮาน : “จริงหรอ จินนี่ ? มาดามจินนี่!”

จินนี่ : “จริงสิ คาร์ดินัลโรฮาน” จินนี่ยืนยันอย่างหนักแน่น

ในเช้าวันหนึ่งก่อนที่จะถึงวันนัดหมายนั้น จินนี่ได้เดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งในกรุงปารีส โดยพานิโคลัสมาด้วย ระหว่างทางนิโคลัสจึงเอ่ยถามจินนี่ด้วยความกังวลใจ

นิโคลัส : “จินนี่ เธอจะเตรียมการเข้าเฝ้าพระราชินียังไงหรอ?!”

จินนี่ : “หุบปาก แล้วตามชั้นมา! ชั้นจะพาเธอไปหาราชินีของชั้น!”

นิโคลัส : “ราชินีของเธอหรอ?” นิโคลัสรู้สึกแปลกใจในคำพูดของจินนี่ แต่ก็เดินตามเธอไปแต่โดยดี

จินนี่พานิโคลัสเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูไม้เก่าๆภายในตรอกลึกลับแห่งหนึ่ง

นิโคลัส : “เฮ้ยอะไรกัน?! นี่มันซ่องโสเภณีนี่!”

จินนี่เคาะประตูไม้เก่าๆนั้น ก๊อก ก๊อก ก๊อก แล้วก็มีเสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น

โสเภณีตาบอด : “เชิญเข้ามาเลยค่ะ” จินนี่เปิดประตูเข้าไปข้างในก็พบหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนเตียงภายในห้องเล็กๆโทรมๆ แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเก่าๆ หญิงสาวคนนั้นกล่าวต้อนรับพวกเขา

โสเภณีตาบอด : “ยินดีต้อนรับค่ะ ขอให้มีความสุขนะคะ แค่คืนละ 10 เหรียญเท่านั้น จ่ายก่อนนะคะ” เมื่อนิโคลัสได้เห็นใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นก็ต้องตกตะลึงเพราะใบหน้าของเธอนั้นคล้ายกับพระนางมารีอังตัวเน็ตมาก

นิโคลัส : “ว๊าว เธอหน้าตาคล้ายราชินีมากเลย”

จินนี : “ช่างน่าสงสาร เธอตาบอดน่ะ ถ้าไม่นับเรื่องนั้นเธอดูเหมือนราชินีมากเลย!”

โสเภณีตาบอด : “จ่ายก่อนนะคะคืนละ 10 เหรียญเท่านั้น”

แผนการของจินนี่ก็คือ จัดการให้คาร์ดินัลโรฮานได้เข้าเฝ้าพระราชินีตัวปลอมที่เธอจ้างมานั่นเอง

สี่สัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงวันที่จินนี่ได้นัดหมายกับคาร์ดินัลโรฮานว่าจะได้เข้าเฝ้าพระราชินี โรฮานรู้สึกตื่นเต้นและอารมณ์ดีมาก

คนรับใช้ : “ท่านโรฮานได้เวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วครับท่าน”

โรฮาน : “อะไรนะ? โอเค ได้เลย”

ส่วนทางด้านจินนี่นั้น ตอนนี้เธอได้แปลงโฉมโสเภณีตาบอดที่หน้าตาละม้ายคล้ายกับพระนางอังตัวเน็ต ให้เหมือนกันพระนางอังตัวเน็ตมากที่สุดทั้งเสื้อผ้าและทรงผม จากที่มีความคล้ายอยู่แล้วก็ยิ่งคล้ายกับพระราชินีอังตัวเน็ตมากขึ้นไปอีก ต่างกันก็แต่แววตาเท่านั้น จินนี่จึงจัดการซักซ้อมสิ่งที่เธอจะต้องพูดกับโรฮาน

จินนี่ : “โอเคมั้ย? แค่พูดว่า“ท่านคงรู้ว่าชั้นรู้สึกเช่นไร” แล้วก็ส่งดอกกุหลาบนี่ให้เค้า” จินนี่หยิบดอกกุหลาบสีแดงดอกใหญ่ใส่ในมือของโสเภณีตาบอด

โสเภณีตาบอด : “ท่านคงรู้ว่าชั้นรู้สึกเช่นไร”

จินนี่ : “นั่นแหละ! เธอจะสามารถหาเงินได้มากกว่าที่เธอทำงานของเธอ10 ปี ถ้าเธอทำมันสำเร็จ!”

นิโคลัส : “รถม้าพร้อมแล้ว”

ในค่ำคืนนั้นเองหลังจากที่ออสการ์ทำภารกิจต่างๆเรียบร้อยแล้วเธอจึงบอกให้อังเดรกลับบ้านไปก่อน

ออสการ์ : “อังเดรกลับบ้านไปก่อนเลยฝ่าบาทจะไปเดินเล่นในสวน หลังจากจบการประชุมคณะรัฐมนตรีในวันพรุ่งนี้ชั้นจะไปตรวจตราตามเส้นทางให้แน่ใจก่อน”

อังเดร : “ไปคนเดียวหรอ? ชั้นจะไปกับเธอด้วย”

ออสการ์ : “ไม่ต้องหรอกชั้นทำคนเดียวได้” อังเดรจึงเดินทางกลับบ้านไปก่อนตามคำสั่งของออสการ์

เมื่อถึงเวลานัดหมายคาร์ดินัลโรฮานจึงแอบเข้าไปในสวนการ์เด้นออฟวีนัสภายในพระราชวังแวร์ซายส์ตามที่ได้นัดหมายกับจินนี่เอาไว้ ภายในสวนเงียบสงัดและมืดมิดมีเพียงแต่แสงของดวงจันทร์ที่ส่องสว่าง

โรฮาน : “อืม การ์เด้นออฟวีนัสมันอยู่ตรงไหนซักที่แถวนี้นี่นา...” เขาเดินมองซ้ายมองขวาก็ได้พบกับจินนี่

จินนี่ : “ยินดีต้อนรับ ท่านคาร์ดินัลพระนางกำลังรอท่านอยู่” และโรฮานก็ดีใจสุดขีดเมื่อได้พบกับพระนางมารีอังตัวเน็ตโดยที่ไม่รู้เลยว่า พระนางอังตัวเน็ตที่เขาพบนั้นเป็นตัวปลอม เขารีบเข้าไปคุกเข่าต่อหน้าพระนาง

โรฮาน : “ฝ่าบาท! พระองค์ทรงพระศิริโฉมงดงามมากในยามค่ำคืนพะยะค่ะ!”

โสเภณีตาบอด : “ท่านคงรู้ว่ามันหมายถึงอะไร” โสเภณีตาบอดก็ได้พูดบทสนทนาที่เธอท่องมาเป็นอย่างดีและยื่นดอกกุหลาบสีแดงดอกใหญ่ให้กับคาร์ดินัลโรฮาน ตามที่ได้ซักซ้อมกันไว้

โรฮาน : “พะยะค่ะ! โอ้ว...ทรงมอบดอกกุหลาบให้หม่อมชั้นหรอพะยะค่ะ?!หม่อมชั้นรู้สึกเป็นเกียรติและมีความสุขที่สุดในโลกเลยพะยะค่ะ!”

โสเภณีตาบอด : “ท่านคงรู้ว่าชั้นรู้สึกเช่นไร”

โรฮาน : “แน่นอนพะยะค่ะ ฝ่าบาท! ฝ่าบาท!ฝ่าบาท!หม่อมชั้น...”

เพื่อไม่ให้คนอื่นมาพบกับพระราชินีตัวปลอม จินนี่จึงดำเนินการตามแผนขั้นต่อไปโดยการรีบเข้าไปขัดจังหวะการสนทนาของทั้งคู่

จินนี่ : “คาร์ดินัลโรฮาน! มีคนกำลังมาทางนี้!” จินนี่โกหก

โรฮาน : “ไม่ดีแน่เลย!”

จินนี่ : “ได้โปรดหลบไปก่อนเถอะ!”

โรฮาน : “ได้ ได้! ฝ่าบาทหม่อมชั้นจะมาเข้าเฝ้าใหม่นะพะยะค่ะ...ขอประทานอภัยพะยะค่ะ หม่อมชั้นเสียใจจริงๆ!”คาร์ดินัลโรฮานจึงรีบกลับออกไปเพราะกลัวคนอื่นจะมาเห็นเข้า หลังจากที่คาร์ดินัลโรฮานกลับออกไปแล้วจินนี่ก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่สามารถหลอกโรฮานได้สำเร็จ แต่ทันใดนั้นเองนิโคลัสซึ่งซุ่มดูต้นทางอยู่ก็ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาทางนี้จึงรีบบอกจินนี่

นิโคลัส : “แย่แล้วจินนี่!มีคนกำลังมาทางนี้จริงๆ!” เมื่อมองลอดพุ่มไม้ เขาก็เห็นออสการ์กำลังเดินมา

นิโคลัส :“อุ้ยนั่นหัวหน้านี่นา!”

เมื่อเห็นท่าไม่ดีจินนี่และนิโคลัสจึงพยายามจะวิ่งหนีออกจากสวนโดยให้นิโคลัสแบกโสเภณีตาบอดขึ้นบนหลัง พวกเขาวิ่งไปเรื่อยแต่ออสการ์ได้ยินเสียงฝีเท้าของพวกเขา จึงเดินตามเสียงนั้นมา เหมือนโชคไม่เข้าข้างนิโคลัสและจินนี่วิ่งมาจนสุดทางก็เจอกับแม่น้ำขวางอยู่ด้านหน้า ให้ขณะที่ออสการ์เดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

นิโคลัส : “นี่มันทางตัน!พวกเราจะทำยังไงดีจินนี่?พวกเราแย่แน่ๆถ้าเธอเห็นราชินีตัวปลอม!”

จินนี่ : “ไม่ต้องกลัวหรอก กล้าๆหน่อยพาเธอออกไปจากที่นี่ก่อน ชั้นจะจัดการทางนี้เอง” จินนี่ล้วงมือลงไปใต้เสื้อคลุมของนิโคลัสและหยิบเอามีดสั้นออกมาและซ่อนมันไว้ใต้ผ้าคลุมของเธอและเดินกลับออกไปเผชิญหน้ากับออสการ์ ส่วนนิโคลัสที่แบกร่างของโสเภณีตาบอดเอาไว้ก็กระโดดลงไปในน้ำและพาเธอหนีออกไปทันทีออสการ์ได้ยินเสียงกระโดดน้ำจึงรีบวิ่งตามเสียงมาแต่ก็พบเพียงแค่จินนี่เดินอยู่คนเดียวเท่านั้น

ออสการ์ : “เมื่อกี้ชั้นได้ยินเสียงเหมือนอะไรตกลงไปในน้ำ” ภายใต้เสื้อคลุมนั้นจินนี้กำดาบไว้แน่น

จินนี่ : “ไม่รู้สิ อาจจะเป็นปลากระโดดขึ้นมาหรืออย่างอื่นก็ได้” จินนี่ตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉย

ออสการ์ : “ท่านมาทำอะไรที่นี่ในยามวิกาลเช่นนี้?”

จินนี่ : “แค่มาเดินเล่น ไม่ต้องมีเหตุผลหรอกมั้ง? แล้วพบกันใหม่ขอตัวก่อน ท่านออสการ์ ฟรังซัวส์ เดอ จาร์เจส์...” แล้วเธอก็เดินผ่านออสการ์ไปราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จบตอนที่ 21


ถัดไป




Create Date : 27 กันยายน 2557
Last Update : 4 พฤษภาคม 2560 17:31:48 น.
Counter : 853 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]



New Comments
กันยายน 2557

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
 
 
All Blog