A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
18 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 13 พลาด

When The Destiny Comes Along

Ep.13 พลาด

ยุนโฮเดินหน้ายู่ลงมา ผมเผ้ายุ่งเหยิง ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กในครัว

จึงร้องทัก " แจจุง นายจะทำอาหารเช้าเหรอวันนี้?"

พอเดินเข้ามาเท่านั้นแหละ ทำเอาหายง่วงทันที

ก็สภาพของยูชอนน่ะสิ พร้อมเเล้วที่จะออกจากบ้าน

ในขณะที่พวกร่วมแผนการแอบตามยูชอนวันนี้ยังคงไม่ตื่น

"จะไปแล้วเหรอ!? เอ๊ย จะไปไหนเหรอ?" ยุนโฮละล่ำละลักถาม

ยูชอนยังคงง่วนกับการปรุงรามยอนจึงไม่ได้เงยหน้ามองยุนโฮ

"ธุระน่ะ เย็นๆกลับนะ"ยุนโฮเดินเข้ามาใกล้เพื่อหาเรื่องถ่วงเวลา

"รามยอนเหรอ?..เช้าๆนี่นะ? เดี๋ยวฉันไปบอกแจจุงลงมาทำอาหารเช้า

จะได้กินพร้อมๆกะ.." "เอ๊ย ไม่ต้องหรอก"ยูชอนตัดบท

"แป๊บเดียว เดี๋ยวจะออกไปแล้ว" ยุนโฮอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง

เเต่ก็หาเรื่องถ่วงเวลาได้อีกเรื่อง "เออ งั้นฉันกินด้วย ทำเผื่อหน่อยนะ"

เขาขอแม้จะไม่ได้อยากกินเลยสักนิดแต่ก็ทำเพื่อให้ยูชอน

ได้ใช้เวลานานขึ้น เขาจะได้ไปปลุกพวกที่เหลือให้เตรียมตัว

เมื่อยูชอนรับคำแล้วเขาจึงขอปลีกตัวไปอาบน้ำ

เเล้วพุ่งขึ้นไปข้างบนอย่างรวดเร็วยูชอนมองตามอย่างนึกขำ

((ปกติวันหยุด ตื่นมาก็กินเลยไม่ล้างหน้าด้วยซ้ำ วันนี้จะอาบน้ำเลยซะงั้น))


ยุนโฮเคาะประตูห้องเเจจุงรัวถี่ยิบ แต่ก็ยังคงเสียงไว้ให้เบาที่สุด

เพื่อไม่ให้ดังลงไปชั้นล่าง เเต่เมื่อทุกอย่างยังนิ่งสนิท เขาจึงต้องถีบประตู

ปัง!! "โอ๊ย!! " ยุนโฮแกล้งร้องจนยูชอนตะโกนขึ้นมาถาม

"เปล่าๆ ฉันรีบไปหน่อยเลยสะดุดขาตัวเอง" ยุนโฮตะโกนตอบลงไป

แล้วเขาก็ได้ยินเสียงบ่นของยูชอนดังลอยมาขึ้นมา

ซักพักประตูก็เปิดออก..จุนซูนั่นเอง..

"เออ กว่าจะตื่นกันนะ" ยุนโฮทำเสียงเขียวก่อนจะเบี่ยงตัว

กึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้นไปบนเตียง คนเปิดประตูทำหน้างง

แต่ทว่าเขารู้สึกง่วงสุดขีดมากกว่าจึงไม่ได้สนใจนัก

ก่อนจะปิดประตูลงอีกครั้งอย่างเนือยๆ

ยุนโฮใช้ขาเตะเเจจุงที่นอนคุดคู้อยู่ในผ้าห่ม "ตื่น! ยูชอนจะไปแล้ว"

จุนซูที่กำลังทำท่าจะลงมานอนต่อร้องเฮ้ยด้วยความตกใจ

ก่อนจะวิ่งไปอาบน้ำ แจจุงก็รีบกระเด้งลุกขึ้นมาอีกคน

"หืม ไม่มีทางออกก่อนบ่ายสองแน่ๆ" ยุนโฮเลียนเเบบเสียงของเเจจุง

อย่างหมั่นไส้ก่อนจะทำเสียงเขียว "คนถูกตามจะออกไปแล้ว

เเต่ไอ่พวกนักสืบเรื่องชาวบ้านยังหน้ามึนกันอยู่เลย "

แจจุงลุกพรวดพราด "เฮ้ย ชางมินน่ะ ชางมินๆๆ"

ยุนโฮเพิ่งนึกได้เลยต้องรีบพุ่งไปที่ห้องตัวเองเพื่อบอกชางมิน

ส่วนเเจจุงจะไปอาบน้ำห้องยูชอนเขาเลยตะโกนบอกจุนซู

ให้รีบลงไปถ่วงเวลายูชอนเอาไว้ก่อน


จุนซูใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที เขาก็วิ่งลงมาด้านล่างจึงเห็นว่า

ยูชอนกินเสร็จเรียบร้อยพอดี "เอ๊ย กินไรอ่ะ ไม่เผื่อ"

จุนซูร้องทักหาเรื่องคุย "ทำกินเองดิ" ยูชอนพูดจบก็หันหลัง

เดินลุกเอาชามไปวางไว้ในอ่างล้างจาน จุนซูตีหน้ายักษ์ใส่อยู่ด้านหลัง

เเต่ก็ยังหาเรื่องถ่วงเวลาได้อีก "เฮ้ยๆ ล้างด้วยๆ มีกฎใหม่แล้ว"

ยูชอนหันมาตอบอย่างไม่สนใจ "เดี๋ยวกลับมาล้าง ทิ้งไว้งั้นแหละ"

แล้วก็เดินผ่านจุนซูออกไปที่หน้าประตูทำเอาอีกฝ่ายเหวอ ได้แต่อ้าปากค้าง

เเต่เเล้วทันทีที่ยูชอนเปิดประตู "ยะ ยูชอน" จุนซูเรียก

แม้ว่าในหัวจะไม่ทันได้คิดอะไรเลยก็ตาม

"อะไร" ยูชอนหันมารับคำด้วยหน้าตาออกจะดูรำคาญนิดๆ

จุนซูทำหน้าแหยๆเเทนคำตอบทำให้ยูชอนส่ายหน้าอย่างเสียอารมณ์

"นายนี่มัน..." พูดจบเขาก็เดินออกไป เสียงประตูปิดปัง

จุนซูถึงกับยกมือขึ้นขยี้ผมตัวเอง "เอ๊ยยย"

เขาร้องออกมาเบาๆด้วยความเซ็งสุดขีด แล้วเสียงวิ่งลงบันไดมา

อย่างเร่งรีบก็ทำให้จุนซูต้องหันไปมอง..เเจจุง นั่นเอง

"เฮ้ย อย่าบอกนะว่า.." เเจจุงทำหน้าเหมือนสิ้นหวัง

ก่อนที่จุนซูจะหันไปพยักหน้าให้ซะด้วยซ้ำ

เเล้วอาการเมื่อครู่ที่เกิดกับจุนซูก็ต้องมาเกิดกับเเจจุงอีกครั้ง

เขายกมือขึ้นปิดหน้าเเล้วส่งเสียงร้องในฝ่ามือ

เเต่ทว่าเสียงร้องดังกว่าจุนซูเมื่อครู่ "แผนฉันนนนนน"

จุนซูเหล่ตามองแจจุงที่ตอนนี้ลงไปนั่งแหมะกับพื้นเเล้ว

ซักพักยุนโฮกับชางมินก็ลงมา ดูการแต่งตัวของทั้งคู่ก็รู้เเล้วว่า

ไม่ได้พิถีพิถันมาก เนื่องจากข้อจำกัดของเวลา

แจจุงตอนนี้เงยหน้าขึ้นมองสองหนุ่มที่เพิ่งตามมาสมทบทีหลัง

ด้วยสายตาที่ดูผิดหวังสุดขีด "เฮ้ย ไปแล้วเหรอ?"

ยุนโฮละล่ำละลักถามจุนซูที่ยืนพิงผนังอยู่

ส่วนชางมินก็ยืนทำหน้าลุ้นอยู่ข้างๆ

จุนซูมองคนทั้งคู่ก่อนจะประชดนิดๆแล้วพยักเพยิดให้มองเเจจุง

"ยังอยู่มั้ง ดูหน้าพี่เเจจุง" ยุนโฮค้อนใส่จุนซู

ก่อนจะก้มมองสภาพของคนที่นั่งบนพื้นตอนนี้

"เฮ้ย จริงดิ?"แจจุงเบะปากทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

พลางพยักหน้าน้อยๆ ชางมินทำเสียงปลง "อ้าวเฮ้อออ อยู่เฝ้าบ้านกันต่อไป"

เเล้วเขาปลีกตัวเดินเข้าไปในครัว "พี่เเจจุง หิวเเล้วๆๆ..โอ๊ะ รามยอนใครอ่ะ"

ยุนโฮได้ยินถึงกับหูผึ่ง เพราะนึกได้ว่าสั่งให้ยูชอนทำให้

ก่อนจะร้องห้ามชางมินเเล้ววิ่งเข้าครัวไปอีกคน

เหลือจุนซูกับแจจุงที่มองหน้ากันอยู่ คนนึงอยากทำตามแผนตัวเองให้สำเร็จ

อีกคนนึงเกลียดการแช่อยู่บ้านโดยไม่มีอะไรทำ

ก่อนจะร้องออกมาพร้อมกันด้วยความขัดใจ


ยูชอนเข้าไปในมหาวิทยาลัยเป็นครั้งที่สอง

เขาคาดหวังที่จะได้เจอฝ้ายที่เดิมเพื่ออยากลองขอความช่วยเหลือ

จากเธออีกครั้ง เขาจึงไปวนเวียนใกล้ๆตึกที่เขาเห็นเธอเมื่อครั้งก่อน

ระหว่างที่เดินเตร็ดเตร่อยู่นั้น สายตาเหลือบไปมองเห็นศูนย์คอมพิวเตอร์

..หรือเขาจะจัดการเสียเองดีนะ?..

เมื่อคิดได้ดังนั้นยูชอนจึงตัดสินใจเดินเข้าไปเพื่อสอบถามรายละเอียด

แม้ภาษาที่ใช้สื่อสารจะเป็นภาษาอังกฤษ แต่เรื่องความเเตกต่างของสำเนียง

ทำให้ยูชอนไม่เข้าใจแต่จับใจความได้ว่า วันนี้ในส่วนของห้องควบคุม

หยุดทำการ แม้ที่นี่มีพนักงานชั่วคราวชาวเกาหลี

แต่วันนี้ก็เป็นวันหยุดของเธอด้วยเช่นกัน

เขาจึงถูกขอให้เขียนคำร้องเอาไว้เเละกลับมาใหม่วันหลัง

แต่ยูชอนก็เลือกที่จะเปลี่ยนใจโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย


เมื่อยูชอนออกมาข้างนอก ฝนกำลังตกปรอยๆ

..บรรยากาศเหงาๆเเบบนี้เขาไม่ชอบเลย..

ยูชอนกวาดตามองไปรอบๆเผื่อหวังจะเจอฝ้ายเเม้คิดว่าเป็นไปได้ยาก

จึงเดินออกไปทางด้านหน้าของมหาวิทยาลัย

เพื่อจะเดินไปที่สถานีรถไฟ เเต่เเล้วสาวผมหยิกที่ดูคุ้นตาคนนั้น

กำลังเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ ยูชอนรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังโลดเต้น

..นี่เขาได้เจอเธออีกจริงๆด้วย ครั้งนี้เขาต้องขอให้เธอช่วยให้ได้..

ยูชอนไม่รอช้ารีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามเข้าไปในร้าน

ฝนด้านนอกก็เทกระหน่ำลงมาพอดี

ยูชอนมองเห็นฝ้ายกำลังเลือกน้ำผลไม้อยู่

เขายืนมองเธออยู่ที่ล็อคสินค้าด้านหลัง

มีพนักงานหญิงสองสามคนที่มองเขาอยู่ตอนนี้

เสียงกระซิบกระซาบพูดคุยเกี่ยวกับตัวเขาทำให้เขารู้ตัว

ยูชอนจึงหันไปยิ้มให้ ทำเอาพวกเธอส่งเสียงกรี๊ด

จนทำให้ลูกค้าคนอื่นหันมามอง รวมทั้งฝ้ายด้วย

เธอหันไปมองที่พนักงานพวกนั้นอย่างงงๆ

เมื่อเห็นว่าสายตาของพวกเธอจับจุดที่ตรงไหน ฝ้ายจึงมองตาม...

ภาพของคนที่ยืนอยู่ล็อคสินค้าด้านหลังทำให้ใจหล่นไปกองตรงตาตุ่ม..

เขาต้องมาเรื่องเดิมเรื่องนั้นเเน่ๆ..ยูชอนยิ้มให้เธอพร้อมก้มศีรษะลงเล็กน้อย

ฝ้ายยังคงคิดว่าเธอจะเดินหนีไปเฉยๆดีมั้ยนะ

เเต่ไม่ทันซะเเล้วเพราะตอนนี้เขากำลังเดินเข้ามา............

*****************************************



ว้า แผนของเเจจุงล้มเหลวค่ะ

เลยกลายเป็นว่าพระเอกเจอนางเอกซะเอง ฮิ้วว

(เดาได้ตั้งเเต่ตอนที่เเล้วละย่ะ-คนอ่าน)

มีใบปิดๆ ใบปิดตอนที่ 13 อิอิ

รูปร้านสะดวกซื้อถ่ายมันเเถวเเมนชั่นนี่ล่ะค่ะ อ่ะ ล้อเล่นนน

จริงๆก็อยากทำนะเเต่ก็กระไรอยู่ กูเกิ้ลมีไว้ทำไรล่ะ ฮ่วยย

ไม่ใช่ไม่ใส่ใจอารมณ์คนอ่าน และบรรยากาศของฟิคตัวเองนะค้า

เนี่ย บิวท์เต็มที่ละ ทั้งภาพ ทั้งเสียง ถ้าจ้างคนในเรื่องมาเล่นได้

ก็จะจ้างมาเลย 55+ รู้สึกเพ้อเจ้อไปไกลเเระ กลับมาก่อนๆ

สุดท้ายขอบคุณคอมเมนท์จากคุณหยก ตอนนี้มีกำลังใจสุดๆ

เเละเจ้าเก่า น้องขนมฯ ที่เอาใจช่วยตลอด

พี่เห็นด้วยว่าแฟนฝ้ายก็จะได้รู้จักทงบังฯ

แฟนทงบังฯก็จะได้รู้จักฝ้าย เเต่ถ้าจะให้ดี

ให้ฝ้ายอ่านด้วยสิ อิอิ แล้วอยากจะเรียกพี่ด้วยชื่อเล่นจริงๆ

หรือเรียกว่า แฟนมิคกี้ก็ได้นะจ๊ะ ยินดีๆ

สุดท้ายอีกที ขอให้คนอ่านทู้กกกคนสนุกกะฟิคเรื่องนี้นะคะ เพี้ยงๆๆ

(อ้าววเล่นของไปซะเเละ)

คอมเมนท์ทุกอัน แม้จะมาจากคนสามสี่คน

เเต่มีความหมายสุดๆ รู้ซึ้งเลย กำลังใจเป็นยังไง 55+ เน่าไปมั้ย?

มันทำให้มีเเรงเขียนฟิค ทำให้คิดพล็อตได้ต่อเนื่องเลยค่ะ

อัศจรรย์เจงๆ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่า




행복합니다 - FT Island



Create Date : 18 สิงหาคม 2551
Last Update : 19 สิงหาคม 2551 0:13:04 น. 2 comments
Counter : 249 Pageviews.

 
ก็ต้องขอบคุณที่แต่งฟิคให้อ่านเหมือนกันค่ะ

เอ๋ วันนี้ชั้นเรียบร้อยไปป่าวเนี่ย แหะ แหะ

มาอัพไวไวนะคะ
ตัดฉับตอนไคลแมกซ์เลยนะเนี่ย
จะว่าไปมันก็เหมือนบุพเพสันนิวาสเนอะ
บังเอิญเจอกันอ่ะ อยากมีคนมาตามหาแบบนี้บ้างจัง
( แต่ขอเป็นเซียนะเคอะ 555 )

รักดงบังสุดจายยยยยยย


โดย: หยก IP: 78.147.142.128 วันที่: 19 สิงหาคม 2551 เวลา:5:10:42 น.  

 
แง้ว...เดาผิดคาด แหะๆ นึกว่ากลุ่มปาปารัสซี่แจจุง จะตามเจอฝ้ายก่อนซะอีก แป๋ววววววววว

และแล้ว ก้อจบแบบลุ้นอีกแว้วววววว ลุ้นๆๆ ใจเต้นตึกตักๆ (เว่อร์ไปป่ะเนี๊ยะ ฮี่ๆๆ)


ใบปิด..ก้อเซฟเหมือนเดิมน่ะค่ะพี่แฟนมิคกี้(เรียกชื่อนี่ละกั๊น เพราะฟอร์นสีเขียว อิอิ)

และก้อเปนกำลังใจให้เหมือนเดิมเสมอ ^_^ (ตอนนี้มีแฟนคลับเพิ่มขึ้นมาอีกคนล่ะ คือ คุณหยก)

....................................................................



ถ้าเจอน้องฝ้ายตัวเปนๆ สัญญาว่าจะเอาให้อ่านน่ะค่ะ


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 19 สิงหาคม 2551 เวลา:14:24:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.