A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2552
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
12 สิงหาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 55 การทดสอบ

When The Destiny Comes Along

Ep.55 การทดสอบ

“พี่จ๊อบ ต้องทำงานวันนี้เลยเปล่า” แตงเหยี่ยวข่าวสาวบ่นกระปอดกระแปด

หลังจากรอกระเป๋าตรงสายพานที่มาจากเที่ยวบินที่เพิ่งเดินทางมาถึง

“เดี๋ยวดูก่อน แต่อาจจะพักก่อนซักแป๊บ”

เสียงถอนหายใจเบาๆของเพื่อนร่วมเดินทางตัวเล็กดังสวนขึ้นทันที

ทำเอาหนุ่มตากล้องร่างสูงหันมามอง “เป็นไร?”

“เหนื่อยสิพี่ เนี่ยะ ตื่นก็เช้านะวันนี้แถมบนเครื่องก็ไม่ได้นอน”

จ๊อบอมยิ้มน้อยๆก่อนจะเดินไปใกล้ๆกระเป๋าเดินทางของตัวเองกับแตง

ที่เพิ่งไหลมาตามสายพานแล้วยกออกมา

“แต่พี่ว่าอาจจะต้องชวนแตงเซอร์เวย์แถวๆมหาวิทยาลัยของเป้าหมายกันคืนนี้”

พูดจบก็เดินผ่านไปอย่างยิ้มๆ อย่างรู้สึกเป็นต่อ

แต่ทำเอาคนฟังแทบจะทรุดลงด้วยความอ่อนใจกันตรงนั้นเลยทีเดียว


แสงไฟสีส้มสลัวๆในอิซากะยะ(ร้านเหล้านั่งคุยสไตล์ญี่ปุ่น)

ประกอบกับอยู่ในมุมลับสายตามุมหนึ่งหลังPartitionไม้สีทึมแบบโบราณ

ทำให้ไม่มีใครสังเกตว่ามีหนุ่มหล่อ ผิวใสสะอ้านชวนสะดุดตานั่งอยู่

นอกเสียจากพนักงานในร้านแต่ทว่าพวกเขาก็ได้แต่เมียงๆมองๆ

ไม่มีใครกล้าหรือมีเวลาพอที่จะจับกลุ่มบอกเล่าให้กันฟังว่า

มีนักร้องจากเพื่อนบ้านที่กำลังมีชื่อเสียงที่นี่ นั่งอยู่มุมนั้น

ควันจางๆจากชาอู่หลงร้อนในถ้วยหินตรงหน้ายังมีอยู่

เป็นข้อกังขาให้กับพนักงานที่เพิ่งเข้ากะหรือพนักงานที่บริการอยู่โซนอื่น

ว่า ชาถ้วยนั้นเพิ่งมีพนักงานเดินมาเติมให้เขาหลังจากที่ดื่มหมดไปแล้ว

หรือว่าเขาเพิ่งมาถึงแล้วเพิ่งได้รับชากันแน่

แต่ยังไงก็ตามมันก็ไม่สำคัญเท่าการที่รอคอยจะได้รู้ว่า เขามานั่งรอใคร


เสียงต้อนรับด้วยน้ำเสียงบีบจนแหลมเล็กอย่าง “อิรัสไชอิมาเสะ”

ดังเป็นระยะๆตามจำนวนแขกที่ทยอยเข้ามาร้าน

และหากเดินผ่านพนักงาน 5 คนก็คงต้องได้ยิน 5 ครั้งเป็นเรื่องปกติ

แล้วเมื่อเสียงนั้นดังอยู่เข้ามาใกล้บริเวณที่ยูชอนนั่งเรื่อยๆ

เขาก็รู้ทันทีว่า ..ฝ้ายมาถึงแล้ว..

ยูชอนลุกขึ้นยืนเพื่อให้เธอมองเห็นเขา รอยยิ้มหวานที่ส่งถึงกัน

ทำเอาพนักงานที่เดินกันอยู่แถวนั้น ตาร้อนผ่าว

“ขอโทษนะคะ ต้องอยู่เตรียมเรื่องพิธีจบตั้งนานเลยกลับมาช้า”

ยูชอนคว้ากระเป๋าของฝ้ายไปวางไว้ แล้วจูงมือเธอมานั่งใกล้ๆ

ที่ที่นั่งหันหน้าให้กับผนังร้าน “คนมองเยอะแยะเลยนะคะ จะเป็นอะไรมั้ย?”

ยูชอนยิ้มเล็กๆพร้อมส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่ต้องการให้ฝ้ายสนใจ

ฝ้ายนั่งลงตามเขาอย่างงงๆ แต่ก็คิดว่า ว่าไงก็คงว่าตามกัน

“หิวมั้ยครับ กินอะไรดี” ฝ้ายหันมองไปด้านหลังเป็นพักๆ

เพราะรู้สึกว่ามีสายตาอีกหลายคู่พยายามที่จะมองเธออยู่

“จริงๆเราน่าจะทำกินเองที่บ้านนะคะ มาแบบนี้ฉันเป็นห่วงคุณ”

น้ำเสียงฝ้ายฟังดูห่วงใยยูชอนมากจนทำให้เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้

และแล้วเขาก็ลุกขึ้นพรึ่บแบบไม่ทันให้ฝ้ายตั้งตัว “มีอะไรคะ?”

ยูชอนไม่ตอบแต่กลับยื่นมือให้แทน ยิ่งสร้างความงุนงงให้ฝ้ายหนักเข้าไปอีก

“จะไปแล้วเหรอ?” เขารู้สึกขำเล็กๆกับท่าทางของฝ้าย

“ก็คุณบอกว่าทำกินเองที่บ้านก็ได้นี่นา ก็ไปสิ”

คำชักชวนของเขายังไม่ทำให้ฝ้ายหายงง

“ไม่ห่วงผมแล้วเหรอ? ดูสิ พนักงานร้านเริ่มมองกันมากขึ้นแล้ว

โทโฮชินกิดังใช้ได้นะนี่” ฝ้ายหยิกที่เอวเขาเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

“ยังจะมาเล่นอีก..ฉันหมายถึงเราควรจะตกลงกันล่วงหน้าว่า

จะทำกับข้าวทานกันที่บ้าน ไปตอนนี้ก็ไม่มีอะไรให้ทำกินอยู่ดี

ดึกแล้วนะคะ” ยูชอนหย่อนก้นลงอย่างว่าง่าย

จริงๆเขาก็เพียงแค่อยากจะทำให้เห็นว่าเขายอมตามใจเธอได้ทุกเรื่อง

แม้ว่าเรื่องนั้นเธอจะแค่พูดขึ้นลอยๆไม่ได้อยากจะทำจริงจัง

“จริงๆมุมนี้ใช้ได้นะ” ฝ้ายมองรอบๆ “ออกไปข้างนอกอาจจะเจอผู้คน

ที่รู้จักคุณมากกว่านี้ก็ได้นะคะ สั่งอะไรกินเถอะค่ะ หิวแล้ว”

ยูชอนจ้องหน้าฝ้ายยิ้มๆก่อนจะเอื้อมหยิบเมนูยื่นให้เธออย่างว่าง่าย



อากาศข้างนอกยามดึกแบบนี้หนาวเหน็บทีเดียว

ฤดูหนาวย่างใกล้เข้ามาทุกที ยูชอนกวาดตามองรอบๆ

แม้จะเป็นเวลาขนาดนี้แต่ผู้คนก็ยังเยอะและถือว่าพลุกพล่าน

เรียกได้ว่าไม่เคยได้หลับเลย ฝ้ายเดินตามออกมาติดๆ

สีหน้าเธอยังดูสดใสอยู่เลยทั้งที่เหนื่อยมาทั้งวัน

มันทำให้ยูชอนพลอยรู้สึกสดชื่นไปด้วย เขาดึงผ้าพันคอของเขา

พันรอบคอให้เธอทันทีที่เธอมาหยุดตรงหน้า

ฝ้ายเงยหน้ามองขึ้นพร้อมส่งยิ้มแทนคำขอบคุณ

ก่อนที่เขาจะรวบตัวเธอเข้ามาใกล้แล้วเดินออกไปพร้อมกัน

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างเดินผ่านและไม่มีใครให้ความสนใจทั้งคู่

ทำให้ฝ้ายและยูชอนรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

หัวร่อต่อกระซิกกันไปตามทางเรื่อยๆ “จบการโปรโมทครั้งนี้แล้ว

ยังจะอยู่ที่ญี่ปุ่นต่อนานแค่ไหนคะ?”

“ต่อเนื่องเลยคงไม่หรอกครับเพราะผมก็คงไปๆมาๆเหมือนเดิม”

“เหรอคะ ฉันอาจจะหางานทำที่นี่ คุณว่าดีมั้ย?”

“คุณไม่กลับไปอยู่ที่กรุงเทพแล้วเหรอ?” ฝ้ายส่ายหน้าช้าๆเป็นเชิงลังเลอยู่ในที

“คิดว่าอาจจะไม่น่ะค่ะ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะหางานได้รึเปล่า”

“ทำไมถึงอยากอยู่ที่นี่ล่ะ ตั้งสองปีนะที่คุณไม่ได้อยู่กับที่บ้าน”

ยูชอนพูดพลางมองนั่นมองนี่ไปเรื่อยแต่ฝ้ายกลับหยุดเพื่อมองหน้าเขานิ่งๆ

พยายามค้นหาความต้องการในสายตาเขาว่าจริงๆแล้วมันเป็นยังไง

“ฮื้ม?”ยูชอนเอียงศีรษะเล็กๆเมื่อไม่แน่ใจว่าฝ้ายมองเขาแบบนั้นทำไม

“ไม่มีอะไรค่ะ ไปเถอะ” ฝ้ายจะออกเดินต่อแต่ถูกเขาดึงเอาไว้

“ผมอยากให้คุณอยู่ใกล้ๆผมน่ะแหละ ไม่ว่าผมอยู่ทีไหน

ผมก็อยากมีคุณอยู่ใกล้ๆ อย่าเพิ่งหนีผมไปนะครับ”

ฝ้ายหันมายิ้มๆแล้วหันกลับเพื่อสาวเท้ายาวๆเดินหนีเขาไปทันที

ยูชอนร้อง อ๊า อย่างขัดใจก่อนเอามืดปิดหน้า

เพราะเขาจริงจังแต่ฝ้ายกลับมาแกล้งเขาเสียอย่างนั้น

ฝ้ายหัวเราะเดินห่างออกไปค่อนข้างไกลแล้ว ยูชอนจึงต้องวิ่งตาม

จังหวะนั้นเองทำให้ฝ้ายและยูชอนสะดุดตาใครบางคน

“พี่จ๊อบ นั่นดงบังชินกิ” แตงพูดด้วยความตื่นเต้นบวกลังเล

ไม่แน่ใจว่าที่เห็นน่ะมันใช่แล้วหรือแค่ใครที่หน้าเหมือน

“พี่จ๊อบ ดงบังชินกิ” แตงยังพูดขึ้นอีกเหมือนไม่รู้ตัว

เพราะสายตามัวแต่จับจ้องจะมีก็แต่ประสาทการรับรู้เท่านั้นแหละ

ที่บอกเธอว่า ใช่เขาแน่ล่ะ 1ในสมาชิกทงบังชินกีที่โด่งดังในประเทศไทย

**********************************************

สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันกี่วันนี่ 3 อาทิตย์ใช่ม้าย

แงๆ ขอโทษนะคะน้องหยก ที่พี่อัพช้าแต่ก็ดีใจที่มีฟิคพี่เป็นยาชูกำลัง

มีเรื่องไม่สบายใจอะไรหลังไมค์ได้นะคะ รับฟังและเป็นกำลังใจให้

ตอนหน้าขอไม่เกินวันจันทร์เนอะ ไม่นานไปหรอก ใช่มั้ยคะ? ทุกคน

อยากจะรีบปั่นให้จบเร็วๆแล้ว อีกไม่กี่ตอน แคสทุกคน อดทนกันหน่อยน้า







Create Date : 12 สิงหาคม 2552
Last Update : 12 สิงหาคม 2552 16:47:21 น. 6 comments
Counter : 173 Pageviews.

 
คนแรกอีกแล้ว ฮิฮิ

อารัยยังงั๊ย อารัยยังไง

มาแบบ สั้นๆ ได้ใจความอีกแล้ว

โฮๆๆๆ พี่แอนมาลงให้อยากแล้วจากไปอีกแล้ววว

ToT


โดย: Fah~* IP: 58.8.129.206 วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:22:26:03 น.  

 
สวัสดีค่าพี่แอน ผลสัมภาษณ์เป็นไงมั่งคะ??

เรื่องไม่สบายใจ คิดว่าเป็นเรื่องเดียวกันกับคุณฟ้านั่นแหละค่า (แกจะทำลึกลับทำไมเนี่ย เรื่อง SM อ่ะค่ะ เครียดๆๆๆ)

ตอนนี้ฝ้ายยังแสบ น่ารักและกวนได้เหมือนเคยเลย อิจฉาตามิคจัง

รอตอนหน้านะคะ ^^


โดย: ห IP: 78.147.230.74 วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:22:27:02 น.  

 
กว่าจะมา


โดย: เจร้ นาด IP: 202.176.82.193 วันที่: 13 สิงหาคม 2552 เวลา:13:14:08 น.  

 
แอนจังจ๋า
ผลสัมภาษณ์เป็นไงมั่ง
ดีใจได้เฮยังไง บอกกันด้วยน้า
...อีกไม่กี่ตอนก็จะได้เจอแจจุงแล้วใช้มั้ย
และสำหรับมิคกี้ ก็ขออย่ามีอะไรพลิกล็อคนะคะ


โดย: ju IP: 192.168.102.218, 61.7.231.117 วันที่: 13 สิงหาคม 2552 เวลา:15:56:21 น.  

 
มีพรายกระซิบชื่อ "พี่จุ" บอกว่าฟิกมาแล้วจ้า
ก็เลยต้องรีบเข้ามาอ่านซะหน่อย
น้องแอนหายไปนาน พี่หนูเล็กคิดถึงยูชอนจัง (?!?!)
ตอนนี้ก็ยังคงกุ๊กกิ๊กต่อเนื่องนะคะ
แต่ท้ายๆ เริ่มส่อเค้าไม่ค่อยดี
อย่าใจร้ายกับสองคนนี้เลยนะ
เห็นใจสาวไทยตาดำๆ หน่อย

สอบสัมภาษณ์ทราบผลหรือยังคะ
เอาใจช่วยอยู่นะ



โดย: Blue_Butterfly IP: 115.67.83.110 วันที่: 13 สิงหาคม 2552 เวลา:19:44:29 น.  

 
เอ่อ พี่แอนจ๋า ไม่เกินวันจันทร์ที่เท่าไหร่อ่ะคะ

เขาไม่ได้อยากทวงนะ แต่อยากอ่านอ่ะ

เอายาวๆเลยได้มั้ยคะ??? ^^

แต่ว่าถ้ายุ่งๆอยู่ ให้ว่างๆแล้วค่อยอัพก็ไม่ว่ากันค่า


โดย: หยกค่า IP: 78.147.21.58 วันที่: 19 สิงหาคม 2552 เวลา:18:48:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.