A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
กันยายน 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
19 กันยายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 28 ความพยายาม

When The Destiny Comes Along

Ep.28 ความพยายาม


ความคิดถึงการกระทำเก่าๆของเชนยังวนเวียนอยู่ในหัวฝ้ายตลอดเวลา

โดยเฉพาะครั้งนี้ ขณะที่กำลังเดินทางไปจุดเดิมอีกครั้งที่พบเชนเมื่อตอนเย็น

ฝ้ายหลับตาลงเมื่อนึกถึงความเจ็บปวดที่เคยได้รับ แล้วตอนนี้มันอะไรกันนี่์?

เธอไม่เคยสลัดเขาออกไปจากใจได้จริงๆเลยซักที

ทั้งที่พยายามแล้ว..แต่ก็เหมือนไม่ได้ช่วยอะไรเลย


“ฝ้าย..”

เชนผุดลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นฝ้ายมาหาเขาที่ศูนย์นักท่องเที่ยว

ฝ้ายมองหน้าเขาเเวบหนึ่งแล้วเดินตรงไปคุยกับเจ้าหน้าที่ก่อน

แต่นั่นก็ยังทำให้เขามองเห็นสีหน้าและเเววตาที่ดูห่วงใยเหมือนแต่ก่อน

นั่นทำให้เชนรู้สึกดีใจ ..มันคงจะไม่ยากเกินไปเท่าไหร่นักถ้าจะดึงเธอกลับมา..


เชนยืนนิ่งอยู่ซักพักฝ้ายก็เดินย้อนกลับมาหาเขา

“ติดเสาร์อาทิตย์น่ะ คงไปสถานทูตพรุ่งนี้ไม่ได้เเล้วเชนจะทำยังไง?”

“ไม่เป็นไร เชนโทรไปแคนเซิลงานแล้ว” คำพูดของเขาดูไม่ได้เดือดร้อนเท่าไหร่

นั่นทำให้ฝ้ายตวัดสายตามองอย่างแปลกใจ

“อ่ะ เอ่อ ฝ้ายไม่ต้องห่วงเชนหรอก เรื่องมันสุดวิสัยขนาดนี้

ผู้จัดการเชนเขาเข้าใจ” ฝ้ายพยักหน้าน้อยๆก่อนจะออกปากถามเกี่ยวกับมื้อเย็นของเขา

“เชน กินอะไรรึยัง?” เขาส่ายหน้าทันที ท่าทางแบบนั้นมันทำให้ฝ้ายนึกถึงตอนที่ยังคบกันอยู่

เวลาดีๆเขาก็ยังคงเป็นคนดีและน่ารักของเธอเสมอ

เเต่เวลาเขาร้าย ฝ้ายก็ไม่อยากจะนึกถึง

“ฝ้ายกินมาแล้วอ่ะ เเต่เดี๋ยวพาเชนไปกินได้..ป่ะ”

พูดจบก็เดินนำหน้าเขาไปแต่เชนคว้ามือฝ้ายเอาไว้

“ฝ้าย เดินไปด้วยกันสิ” เขาพูดอ้อนๆเล็กๆพลางกุมมือเธอไว้แน่น

ฝ้ายหันมาสบตาเขาก่อนจะยิ้มให้บางๆ

หลังจากนั้นเธอก็กลายเป็นคนที่ถูกนำไปซะเอง

เชนเดินจูงมือฝ้ายมาตามทางเรื่อยๆจนจะถึงร้านสะดวกซื้อ

เพื่อหาของกินเล่นง่ายๆ คำพูดของเขาหลายๆอย่างในค่ำคืนนี้

ทำให้เธออ่อนยวบลงไปมากเหมือนกัน

เยื่อใยเก่าๆที่เคยจางก่อนหน้านี้ มันเริ่มจะไม่บางเหมือนเดิมซะเเล้ว


“นั่งกินไส้กรอกริมแม่น้ำกลางดึกแบบนี้นึกถึงสมัยเรียนเนาะ”

เชนพูดยิ้มๆแล้วก็กัดไส้กรอกคำโตก่อนหันมามองหน้าฝ้าย

คำพูดของเขาทำให้ฝ้ายอดยิ้มเพราะนึกถึงวันเก่าๆไม่ได้เหมือนกัน

แม้เขาจะทำไม่ดีกับเธอหลายครั้งเเต่ก็มีไม่น้อยเหมือนกันที่เขาดีต่อเธอ

..เเต่ทั้งๆที่ยูชอนยังคงอยู่ในใจอย่างนี้

มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกันที่จะสามารถลืมความผิดเชนได้หมด..

“กินเเค่นี้ จะอยู่ท้องเหรอ?” ฝ้ายเอ่ยปากถามขึ้นบ้าง

หลังจากปล่อยให้เขาพูดเรื่องอะไรต่อมิอะไรอยู่นานสองนาน

“อื้อ สบายมาก” เขาตอบขณะที่ยังเคี้ยวอยู่..ดูเหมือนจะไร้เรื่องกังวลใจเล้วสินะ..

“มีฝ้ายอยู่เป็นเพื่อนแบบนี้ เชนไม่กินอะไรยังได้” ฝ้ายเบ้ปากใส่เขาพร้อมเบือนหน้าหนี

เเต่ไม่วายยังทิ้งรอยยิ้มให้เขาสังเกตเห็นจนได้

“ฝ้ายไม่โกรธเชนแล้วใช่มั้ย?” ท่าทางแบบนั้นของฝ้าย

ทำให้เขากล้าที่จะถามเธอตรงๆ เเต่ทว่าฝ้ายไม่ได้้หันกลับมาตอบเขา

“อย่าถามเลย ฝ้ายตอบไม่ได้หรอก”

“จนมาถึงวันนี้เชนรุ้เเละเข้าใจฝ้ายทุกอย่างแล้ว ทุกอย่างจริงๆ

ความจริงใจที่ฝ้ายให้กับเชนมาตลอด หาไม่ได้ง่ายๆจากใครจริงๆ

เเละเชนก็เพิ่งรู้ว่าในที่สุดแล้ว ความรักของเชน..ก็ให้ใครได้ไม่ง่ายเหมือนกัน”

คำพูดของเขาทำให้ฝ้ายสะอึก ฝ้ายค่อยๆเบี่ยงหน้าออกไปอีกทางอย่างช้าๆ

เธอไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาของเธอตอนนี้

ฝ้ายไม่แน่ใจว่าเพราะซาบซึ้งใจหรือเป็นเพราะสับสนจนอยากจะีร้องไห้..

ตลอดเวลาตั้งเเต่เจอยูชอนในความคิดของเธอเหมือนจะมีเเต่เขา

เเล้วในวันนี้ วันที่เชนกลับเข้ามาเหมือนจะเป็นการบอกว่า

เขาจะต้องเอาเธอกลับไปที่เดิมให้ได้

นั่นทำให้ฝ้ายลำบากใจ แม้ความจริงแล้ว

เรื่องของยูชอนจะเป็นไปไม่ได้ก็ตาม


ฝ้ายบิดข้อมือเล็กน้อยเป็นการเตือนให้เชนรู้ว่าควรปล่อยมือเธอได้แล้ว

หลังจากที่เดินมาถึงหน้า่โรงแรม

“ฝันดีนะ พรุ่งนี้ฝ้ายจะมาหา”

เชนมุ่นคิ้วเล็กน้อย “ฝ้ายจะมาหาจริงๆใช่มั้ย?”

“ทำไมถามอย่างนั้นล่ะ?”

“เปล่า..” เชนส่ายหน้าแล้วโคลงศีรษะเธอเบาๆ

“ไม่ให้เชนเดินไปส่งที่สถานีจริงเหรอ?”

ฝ้ายเอียงตัวเพื่อให้มือของเขาหลุดออกก่อนจะปฎิเสธ

“ไม่เป็นไร ไว้พรุ่งนี้เจอกัน”

เชนเริ่มเป็นคนละคนกับเมื่อครู่เเล้ว

เมื่อเห็นท่าทีฝ้ายดูเหมือนไม่อยากอยู่กับเขาเท่าไหร่

“อื้ม..โอเค งั้นกลับดีๆนะ พรุ่งนี้เชนจะลงมารอ”

ฝ้ายยิ้มใ้ห้เขาแม้จะดูออกว่าฝืนมากก็ตาม

เธอยกมือขึ้นแทนการกล่าวลาเเต่เชนกลับเอามือของเขา

มาทาบมือของเธอเอาไว้ “เเค่ให้เชนรู้ว่า ยังไงก็มีฝ้ายอยู่ข้างๆต่อไปนะ”

ฝ้ายจ้องหน้าเขานิ่งจนได้ยินคำพูดที่ไม่ได้ยินมานานมากแล้ว

“รักฝ้ายนะครับ” น้ำตาฝ้าย คลอแล้วตอนนี้ ถ้าไม่รีบปลีกตัวออกมา

มันคงร่วงเเน่ๆ “ไปนะ..” ฝ้ายเลื่อนมือลงมาก่อนจะหันหลังเดินออกไป

เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า สูดลมหายใจเข้าเพื่อให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลาย

..เข้าใจเเล้ว ตอนนี้เข้าใจเเล้ว เธอแค่รู้สึกสงสารเขา เเค่สงสารจริงๆ


เชนเดินคอตกกลับเข้าไปในห้องพัก

ดวงไฟในห้องติดสว่างขึ้นทันทีที่ประตูเปิด

เขาเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงอย่างอ่อนเเรง

มือทั้งสองข้างกุมใบหน้าเอาไว้พร้อมกับก้มหน้านิ่ง..

เขารู้สึกเข็ดแล้วจริงๆ หากครั้งนี้เขาทำให้เธอกลับมาได้

เขาจะไม่ทำแบบที่เคยทำอีกอย่างแน่นอน..

และร่างของเขาก็เริ่มสั่นไหว เเล้วเพิ่มขึ้นทีละนิดตามเเรงสะอื้น

น้ำตาค่อยๆไหลลงมาตามฝ่ามือที่เกาะกุมใบหน้าอยู่

เชนปล่อยตัวเองร้องไห้อยู่อย่างนั้นค่อนข้างนาน

เเล้วเขาก็นึกอยากที่จะเอาบางอย่างขึ้นมาดู

เพื่อเป็นเเรงเตือนให้เขารับรู้ว่าเขาควรจะทำมันต่อไป

เชนค่อยๆเลื่อนๆมือทั้งสองข้างเสยผมให้ไปด้านหลัง

เขาลูบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อช่วยให้น้ำตาเหือดแห้งลง

ก่อนจะเปิดลิ้นชักหัวเตียงขึ้นมา...กระเป๋าตังค์และพาสปอร์ต..

ยังคงวางอยู่ในนั้นอย่างดี

เเม้การจ้องมองดูของที่อยู่ในลิ้นชักมันจะทำให้เขารู้สึกผิดมากแค่ไหน

เเต่มันก็ดีไม่ใช่เหรอ? หากมันจะใช้เเลกโอกาสให้ฝ้ายกลับมาหาเขาได้....

******************************

โอวว ตอนนี้ ไม่มีหวานใจของคนเเต่ง

เเต่เขียนไปเขียนมาเริ่มรู้สึกว่าใจอ่อนตามฝ้ายอ่ะ 55+

วีคหน้าลางานทั้งวีคค่ะ เดอะแก็งค์จะตามมาสมทบจากไทย

ลาเจ้านายไปเเล้วขอลาคนอ่านด้วยนะคะ อนุมัติเถอะน้อออ

ขอลาประมาณ 9 วันเน้อ ((โหยย เลิกเขียนไปเลยป่ะ ไม่อ่านละ-คนอ่าน))

ต้องเทคเเคร์แอนด์พาเที่ยว นานๆเจอกันก้อเงี้ย พวกคนแก่ๆๆ55

9วันข้างหน้าเจอกันคร่า อย่างอนเน้อออ


Hitomi Wo Tojite - Ken Hirai




Create Date : 19 กันยายน 2551
Last Update : 19 กันยายน 2551 11:23:10 น. 3 comments
Counter : 242 Pageviews.

 
เชนเจ้าเลห์มากกกกก
ซ้าาาาธุ ขอให้มีอะไรดลใจให้เชนกลับไปไทยซะที เพื้ยงง

อ่อ เที่ยวให้สนุกนะคะพี่แอน

แล้วเจอกันค่ะ


โดย: หยก IP: 217.171.129.77 วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:23:29:38 น.  

 


ตามหาอยู่ค่ะ


โดย: Cheria (SwantiJareeCheri ) วันที่: 22 กันยายน 2551 เวลา:11:17:54 น.  

 
มาให้กำลังใจพี่แอน ^^


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 23 กันยายน 2551 เวลา:18:51:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.