A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2552
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
1 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 49 เพราะรัก

When The Destiny Comes Along

Ep.48 บีบ

ฝ้ายกลับมาถึงแมนชั่นได้ครู่ใหญ่แล้ว

แต่ยังคงนั่งนิ่งคิดกระวนกระวายเรื่องที่แม่โทรมาด้วยเรื่องของเชน

ทำให้เธอลืมยูชอนไปชั่วขณะหนึ่ง จะว่าไปแล้ว

ถ้าพูดถึงแง่ของความรัก แม้มันจะไม่มีเหลือแล้วก็ตาม

แต่ว่าในแง่ความผูกพันและความห่วงใย

ฝ้ายยังไม่มั่นใจว่ามันมีอยู่มากแค่ไหน รู้แต่เพียงว่า

มันยังเหลืออยู่จริงๆ ฝ้ายทอดถอนใจอย่างรู้สึกเหนื่อยอ่อน

ทั้งที่คิดว่าวันนี้จะเป็นวันที่มีความสุขแล้วเสียอีก

พอคิดได้แบบนี้ก็ทำให้นึกถึงยูชอนขึ้นมา

ฝ้ายผุดลุกขึ้นอย่างเร่งรีบเพื่อเช็คโทรศัพท์ในกระเป๋า

ว่ามีอีเมล์ตอบกลับจากเขาหรือไม่..

คำตอบคือ..ไม่มี.. ไม่มีอะไรปรากฏอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์

ที่แสดงให้เห็นว่ามีการติดต่อจากใครคนใดคนหนึ่งเข้ามา

โดยเฉพาะคนที่เฝ้ารอ ฝ้ายทรุดลงนั่งเพียงเพราะไม่รู้ว่า

การรอเขาวันนี้จะเป็นการรอคอยที่ทำให้เธอต้องเสียเวลาทั้งชีวิต

หรือสุขทั้งชีวิตกันแน่ ทันใดนั้นเสียงอินเตอร์คอมในห้องก็ดังขึ้น

ฝ้ายผุดลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

เพราะมันอาจจะเป็น ”ยูชอน” ที่เป็นคนเรียกเข้ามา

ฝ้ายพุ่งตัวไปที่กล่องสีขาวที่ติดอยู่ข้างฝาผนังที่กำลังดังอยู่

“ค่ะ?” ..“ฉันนะ” แม้จะไม่ใช่ยูชอน

แต่เสียงของเพื่อนรักก็ไม่ได้ทำให้ฝ้ายรู้สึกผิดหวัง

“ฮยอนอา!” ฝ้ายเรียกอย่างดีใจที่รู้ว่าเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว

ติดต่อกลับมาหลังจากที่งอนไปเสียนาน “อยู่หน้าห้องเหรอ?”


“เปล่า..อยู่ข้างล่าง” เสียงปลายสายตอบนิ่งๆ

น้ำเสียงยังคงฟังดูงอนอยู่นิดๆ แต่นั่นก็ไม่ทำให้ฝ้ายใส่ใจมากนัก

เพราะแค่เพื่อนรักยอมคุยกับเธอได้ก็ดีมากแล้ว

“แล้วไม่ขึ้นมาล่ะ?” “ก็จะเรียกเธอลงมาน่ะ”

ฮยอนอายังคงพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆไม่หาย

“จะไปไหน?” ฝ้ายฉงนใจเล็กน้อยว่าทำไมฮยอนอาไม่ขึ้นมาข้างบน

แต่ฝ้ายก็รีบตอบตกลงเพียงเพราะกลัวจะทำให้เพื่อน

งอนหนักลงไปกว่าเดิม “งั้นๆ เดี๋ยวลงไปนะ รอแป๊บ”

ฝ้ายรีบกุลีกุจอคว้าเสื้อโค้ทสีหวานตัวเดิมมาใส่อย่างลวกๆ

ก่อนจะคว้ากระเป๋าเงินออกไปเพียงอย่างเดียวและทิ้งโทรศัพท์เอาไว้...


ทันทีที่พ้นประตูออกมา

ฮยอนอาและหนุ่มๆทงบังชินกียืนตีหน้าเครียดกระจายๆกันอยู่แต่ละมุม

แต่กลับไม่มี “ยูชอน” ฝ้ายมีสีหน้างงงัน

เมื่อตั้งใจว่าจะลงมาเจอแค่ฮยอนอา แต่กลับมี4หนุ่มเพิ่มเข้ามา

และยิ่งงงหนักเข้าไปอีกเมื่อทงบังชินกีมาไม่ครบคน

นั่นบ่งบอกว่า มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้!

“คมบังวะ ไอซัง” ยุนโฮเปิดปากทักทายคนแรก

ในขณะที่อีกสามคนที่เหลือแค่ยิ้มเจื่อนๆและพยักหน้าทักทายเท่านั้น

..นี่พวกเขาโกรธเธอเหรอ?...ฝ้ายอยากรู้คำตอบจึงหันไปที่ฮยอนอา

แต่กลับเจออีกฝ่ายทำหน้ามุ่ยยืนอยู่ข้างๆจุนซู

ยุนโฮเห็นท่าไม่ดีเมื่อเห็นฝ้ายเริ่มทำหน้าเหยเก

“ไอซัง เป็นยังไงบ้าง ไม่เจอกันซะนาน” ฝ้ายยิ้มเล็กๆ

อย่างน้อยก็มียุนโฮคนนึงที่ยอมคุยกับเธออย่างเป็นมิตร

“สบายดีค่ะ ยุนโฮซังล่ะคะ?”

“ไม่มีใครสบายหรอกครับตอนนี้” แจจุงโพล่งขึ้นด้วยเสียงขุ่นเคือง

ตัดหน้าคำตอบของยุนโฮ ทำเอาทุกคนหน้าตาตื่น

ไม่คิดว่าแจจุงจะเปิดเผยอาการไม่พอใจเร็วขนาดนี้

แม้แต่ชางมินที่นิ่งเหมือนไม่รับรู้อะไรตั้งแต่ตอนแรกอยู่อีกมุมหนึ่

งยังต้องนิ่วหน้าลงเมื่อได้ยินเพราะรู้สึกสงสารฝ้าย

ยุนโฮหันไปทำตาขวางใส่แจจุง

เหตุเพราะต้องการปรามเขาไม่ให้พูดอะไรมากกว่านี้

“นายจะมาห้ามอะไร ไอซังเองควรจะต้องรู้อะไรบ้างนะ”

ยุนโฮเงยหน้าขึ้นสูดลมหายใจเพราะเขาคิดว่าในยามนี้

แม้แต่จะเอาเรื่องการเป็นลีดเดอร์ของวงมาอ้าง

ก็ไม่อาจทำให้แจจุงยอมฟังเขา “คุณเคยนึกซักครั้งมั้ยว่า

เวลาคุณหายไป ยูชอนเขาเจ็บปวดทรมานยังไง”

แจจุงพูดพลางก้าวไปหาฝ้ายอย่างช้าๆ

เหมือนกับจะปล่อยเวลาให้เธอได้คิด

“แล้วเคยนึกบ้างมั้ยว่าเวลาที่มีปัญหา เขาพร้อมที่จะทิ้งทุกอย่า

งเพียงเพราะคุณ” ฝ้ายเงียบเพราะรู้สึกสะท้อนใจ ..

ที่แจจุงพูดถึงจะไม่ถูกทั้งหมดแต่มันก็มีอยู่บางส่วนที่จริง

ไม่ใช่เธอไม่เคยนึกถึงข้อนี้แต่เพราะนึกถึงตลอดเวลา

เธอเลยต้องพยายามที่จะดิ้นรนหนีไปจากเขา

แต่ที่คิดว่ามีส่วนถูกนั้นหมายถึง ทุกครั้งที่ผ่านมา

เธอกำลังนึกถึงตัวเองมากกว่าตัวเขา

เธอต้องการแค่ที่จะหนีปัญหาเลยแค่ผลักเขา

ไปพ้นๆจากตัวเธอเท่านั้นเองจริงๆหรือ? ฝ้ายอึกอัก

น้ำตาเริ่มคลอหน่วย สายตายังคงกวาดมองไปที่ทุกๆคน

ที่กำลังจ้องมาที่เธออยู่เหมือนกัน

“แล้วมิคกี้ล่ะคะ ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?” เสียงสะอื้นในลำคอ

ทำให้เสียงที่เปล่งออกมานั้นสั่นพร่า

“พี่ยูชอนยังโดนกักตัวอยู่ที่งานน่ะครับ” ชางมินตอบเสียงนิ่มๆ

ทำให้คนที่เหลือต้องหลบสายตากับฝ้ายแทบไม่ทัน

แต่ยังดีที่ตอนนี้ฝ้ายไม่ได้สนใจใคร

นอกจากคนที่ให้คำตอบกับเธอเมื่อครู่ เธอย่างก้าวไปหาเขา

ตรงที่เป็นจุดที่อยู่ไกลจากตัวเธอที่สุด

“เป็น..เป็นเพราะเรื่องที่เขาออกมาพบกับฉันรึเปล่าคะ?”

ฝ้ายเริ่มใจเสียแม้แต่ฮยอนอาเอง

ฝ้ายก็ยังไม่ได้ยินคำปลอบใจจากเธอซักคำ

“ฮึ? ชางมินชี..” ไม่มีคำตอบใดๆอีก ฝ้ายปล่อยโฮ

เธอเริ่มรู้สึกกดดันขึ้นมาอีกแล้ว แต่ครั้งนี้มันเหมือนจะทวีคูณมากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะมันไม่เหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา

จากที่เธอเคยได้รับคำพูดดีๆ ความช่วยเหลือ

ความจริงใจและความปรารถนาดีจากหนุ่มๆทงบังชินกี

ที่สำคัญ..ฮยอนอา..เคยอยู่ข้างๆฝ้ายทุกๆครั้งที่เธอมีปัญหา

แต่กลับผิดที่เธอเสียอีกที่คอยแต่จะผลักไสเพื่อนดีๆอย่างนั้น

และก็เป็นที่เธอเองรังแต่จะปฏิเสธสิ่งดีๆ

ที่พวกหนุ่มๆคอยหยิบยื่นให้มาตลอด

สิ่งที่เคยทำ สมควรแล้วที่วันนี้พวกเขาจะโกรธเธอ..

“เรื่องแค่นี้ไม่ได้ทำให้เขากลัวหรอกครับ..อย่างที่พี่ยูชอนบอก

ถ้าการได้รักกับไอซังทำให้ทุกคนเจอแต่ปัญหา

เขาก็พร้อมที่จะทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง

แล้วไอซังล่ะครับ รักพี่ยูชอนจริงๆรึเปล่า ถ้าไอซังรักพี่ยูชอนจริงๆ

ไอซังจะคอยหนีเขาเรื่อยๆแบบที่ผ่านมาได้เหรอฮะ?..

หรือว่าไอซังไม่ไต้องการเขาจริงๆ”

“ฉันต้องการเขา..” ฝ้ายแย้งขึ้นทันทีแม้เสียงสะอื้น

จะกดทับคำพูดเมื่อครู่แต่ถ้าฟังดูดีๆแล้วมันหนักแน่นมากทีเดียว

“ไอซัง..” เสียงหนึ่งดังอยู่ด้านหลัง แม้จะไม่ได้หันไปมอง

แต่ฝ้ายก็รู้ว่าเป็นเสียงของยุนโฮ เขาเดินมาจับไหล่เธอทั้งสองข้า

งและยืนนิ่งด้านหลังอยู่นานโดยปล่อยให้เธอสะอื้นไห้อย่างนั้น

ฝ้ายรู้สึกตื้นตันอยู่ในใจที่อย่างน้อยก็ยังมียุนโฮ

ที่ดูอ่อนโยนกับเธอที่สุดในเวลานี้ แต่ถ้าจะให้หันไปหา

ฝ้ายเลือกที่จะยืนร้องไห้ให้ชางมินเห็นคนเดียวมากกว่า

ที่จะหันไปแล้วให้อีกสี่คนยืนมองเธอร้องไห้

สองมือหนาของยุนโฮยังคงจับไว้อยู่ที่ไหล่ก่อนจะบีบเบาๆ

เป็นการให้กำลังใจจนฝ้ายรู้สึกว่ามือของเขาค่อยๆเลื่อนลง

แล้วผละออกไปก่อนจะมีอีกสองมือเข้ามาแทนที่

“คุณบอกชางมินว่ายังไงนะ ไอ..”

*******************************************


มาตามสัญญาค่ะ แต่มีแอบมาเปิดกันก่อนรึป่าว?

เพราะแอนมีพูดไว้ว่าอาจจะอัพก่อนวันที่หนึ่ง

แต่เอาเหอะ มาแล้วเนาะ วันที่หนึ่งพอดิบพอดีค่ะ

สัปดาห์นี้ยุ่งเหยิงมากมาย กระเป๋าเพิ่งได้จัดวันนี้หลังเลิกงานแน่ะค่ะ

ไม่รู้ทำไมทั้งวีคหลังกลับจากทำงาน มันเหนื่อยอ่อนขั้นรุนแรง

ราวกับไปแบกหินแบกทรายตามไซท์ก่อสร้าง

ทำให้อัพฟิคไม่ไหว มาอัพเอาแบบฉิวเฉียดเส้นยาแดงอย่างนี้

เพราะจะบินหกโมงกว่าๆ นั่นหมายถึงต้องเช็คอินราวๆตีห้า

จะเป็นการพอดีเเละเสี่ยงต่อความเวิ่นเว้อน้อยที่สุด

ไม่อยากไปสติแตกที่สนามบินเพราะเวลาน้อย

เดี๋ยวลืมนู่น นี่ นั่น อีก

เอาล่ะค่ะ จากวันนี้ก็ขอลาก่อนชั่วคราวนะคะ

กลับมาอีกทีคืนวันที่เก้า ก่อนหน้านี้ไม่ต้องมาเปิดดูก็ได้น้า

เพราะไม่มีอะไรอัพเดทแน่นอน อ้อ ตอนนี้

เรื่องราวดำเนินเข้ามาใกล้ตอนจบมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว

แอนเคยบอกว่า หลังจบเรื่องนี้จะเล่นเกมค่ะ

ของรางวัลจะมาจากไหนไม่ได้นอกจากญี่ปุ่น

อย่าลืมร่วมเล่นกันน้า อ้อ แล้วเรื่องต่อไป

ที่คุณ Ju และคุณ Blue Butterfly ขอแจจุง

คิดว่าเป็นแจจุงจ่อคิวแน่ๆค่ะ พล็อตเรื่องมีละ เหลือแต่เนื้อเรื่อง ฮ่าๆ

((พูดเหมือนมันเล็กน้อยเนอะ))

ส่วนน้องหยก พีซอรี่จริงๆ เรื่องที่หนูมีปัญหากะการล็อกอิน

เพื่อคอมเมนท์ พี่ก็ไม่เค้ยไปเยี่ยมเยียนชาวบ้านชาวช่องเขาเท่าไหร่ แหะๆ

ขอโทษน้า ถามน้องขนมสิ รู้แน่เลย อิอิ

((อ้าว พี่แอน ไหงงั้นอ่า โบ้ยมาเฉ้ย..-น้องขนม))

ติดคอมเมนท์พี่อยู่นะ น้องขนมอ่ะ ไหนอ่า รออ่านทุกวันเลย

หรือจะเป็นแผนเอาคืนให้เรารอมั่ง โอวว ม่ายยน้า

ไปแระ อยู่นานเพ้อเจ้อ ว่าแต่ง่วงจังง่วงจิงนะนี่

กะว่าไม่นอนสงสัยจะไม่ได้ซะแร้น นอนก่อนดีก่า

ไม่ไหวแร้ววว ไปละค่า เจอกันตอนหน้า




Bu De Bu Ai (English/Korean) - Bu De Bu Ai- ( Korea )




Create Date : 01 พฤษภาคม 2552
Last Update : 1 พฤษภาคม 2552 1:56:39 น. 7 comments
Counter : 145 Pageviews.

 
คนนิชิวะค่ะแอนจัง
ตอนนี้คาดว่าแอนคงจะเดินเล่นเย็นใจอยู่ที่ญี่ปุ่นแล้ว
เพิ่งกลับจากไปดู Fast 4 มาค่ะ
เข้าบ้านมาก็รีบมาหามิคเลย
ค่อยหายใจได้หน่อยแม้จะไม่โล่งนัก
ลุ้นมาจนเหนื่อยแล้วนะคะ
และก็ขอบคุณที่คิวหน้าจะเป็นคิวของแจจ๋า
ขอให้เที่ยวให้สนุกนะคะ
ถ้ามีโอกาสเจอหนุ่ม ๆ โทโฮชินกิ ก็ฝากทักทายด้วยนะคะ


โดย: ju IP: 117.47.47.76 วันที่: 1 พฤษภาคม 2552 เวลา:14:57:12 น.  

 
อ๊า...เป็นคนที่ 2 ต่อจากพี่จุละ
(แหม...พี่จุ มาเร็วเคลมเร็วเชียวนะคะตอนนี้)

ขอบใจน้องแอนนะจ๊ะที่มาอัพตามกำหนดเป๊ะ
ดีใจ ใกล้จบแล้ว แจจุงจะได้มาสักที...ม่ายช่าย
ดีใจที่ทุกอย่างมีแววว่าจะคลี่คลายไปในทางที่ดี
สี่หนุ่มนี่ฝีมือการแสดงใช้ได้เลยนะ
แจจ๋า...เริ่ดมากค่ะน้องพี่
แอบเดาต่อว่าสองมือกับประโยคคำถามตอนท้ายนั้นของพี่เหม่งใช่มะ ^_--

ขอให้เที่ยวอย่างสนุกสนาน เดินทางกลับมาอย่างปลอดภัยนะจ๊ะ

พี่หนูเล็ก


โดย: Blue Butterfly IP: 115.67.215.19 วันที่: 1 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:00:45 น.  

 
อ่า ไม่เป็นไรหรอค่ะพี่แอน ช่างมันนิ ^^

ง่ะๆๆๆ แจจ๋าโกรธฝ้ายจรืงๆหรือนี่ แต่ก็น่าโกรธอยู่หรอกแหละ เป็นหยกๆก็โกรธนะนี่

เดาว่าตาปาร์คแน่ๆเลยอ่ะ อ๊ากๆๆๆ อยากอ่านต่อแล้วนะนี่ พี่แอนขา --"

ขอให้เที่ยวญี่ปุ่นสนุกๆๆๆนะคะ อาจจะเจอเทพด้วยนะนี่

แล้วเกม ????? บอกเมื่อไหร่นิ เอ๋หรือบอกแล้วทว่าหยกความจำสั้น(แต่รักหยกยาวนะเออ )

เจอกันค่า ^^


โดย: หนูน้อยสายรุ้ง วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:51:58 น.  

 
ฮิฮิ

ยูชอนใช่มั้ยค๊า อิอิ


แล้วพี่แอนอยู่ถึง คอนที่ไซตามะรึเปล่าคะ อิอิ??



โดย: Fah~* IP: 58.8.129.209 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:13:14 น.  

 
โอ้โอ้พี่แอน หยกขอมาเม้นอีกรอบ

คือว่าฟังเพลงประกอบมาก็หลายคราแล้ว วันนี้ก็นึกคึกไรไม่รู้ กดเข้าไอมีมง่ะ myra mudderhell คือล๊อกอินของพี่แอนใช่ป่ะค่ะ ถ้าใช่ งั้นคนในรูปก็เป็นพี่แอนใช่ป่าวเอ่ย

อยากรู้นิๆๆๆๆๆ

เที่ยวเผื่อด้วยนะค้า เก็บรูปมาฝากด้วยได้มั้ยอ่า ^^


โดย: หนูน้อยสายรุ้ง วันที่: 3 พฤษภาคม 2552 เวลา:2:25:25 น.  

 
หลับรอไปสิบตลบ
อยากอ่านต่อจริงๆๆๆนะๆๆๆ
โฮๆๆๆ TOT


โดย: Fah~* IP: 192.168.50.248, 58.8.118.71 วันที่: 16 พฤษภาคม 2552 เวลา:14:43:05 น.  

 
มาลงชื่อค่า


ปล.ไม่ชอบอีตาเชน ให้ตายเหอะ


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 26 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:33:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.