A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
22 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 15 วันฝนพรำ

When The Destiny Comes Along

Ep.15 วันฝนพรำ

ฝ้ายกลับเข้ามาในห้องด้วยสภาพเปียกปอนบางส่วน

เพราะฝนที่กระหน่ำเทลงมาด้านนอก

เเต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอใส่ใจมากนัก

ตอนนี้ฝ้ายนึกถึงยูชอนมากกว่า

คิดได้ดังนั้นก็ตัดสินใจทิ้งทุกอย่างลงบนพื้นก่อนจะคว้าร่มอีกคัน

แล้ววิ่งออกไปข้างนอก เธอตั้งใจจะหาเรื่องคืนร่มให้เขา

จึงมุ่งหน้าไปที่ร้านสะดวกซื้อเเต่เขาไม่อยู่เสียเเล้ว

ฝ้ายมองเข้าไปในร้านก่อนพ่นลมออกมาอย่างรู้สึกเสียดาย

..นี่แหละนะที่ว่ากันว่าโอกาสที่ปล่อยให้ผ่านไปไม่มีทางเอากลับมาได้จริงๆ..


ตอนนี้ฟ้าเริ่มเปิดนิดๆเพราะฝนซาลงไปแล้ว

..อา..ความรู้สึกหลังฝนตกนี่ มันดีจริงๆเลย..ยูชอนคิด

เขาเดินเตร่มาเรื่อยๆตามถนนเล็กๆเเต่ภาพตรงหน้า

ก็ทำให้เขาหยุดชะงัก ความบังเอิญเล่นตลกกับเขาสองครั้งเเล้วนะ

ฝ้ายที่เดินเลี้ยวมาจากอีกทางก็รู้สึกไม่แตกต่างกัน

เขาและเธอรู้สึกตกใจและประหลาดใจที่ยังสามารถเดินมาเจอกันได้อีก

ยูชอนเเละฝ้ายส่งยิ้มให้กัน อีกฝ่ายทำด้วยความเต็มใจ

เเต่อีกฝ่ายหนึ่งทำเพราะความลืมตัว เขามองร่มที่เธอถือในมือ

และร่มที่กางอยู่ ฝ้ายมองดูก็คิดว่าเขาน่าจะรู้

ว่าทำไมถือร่มออกมาสองคัน เธอจึงรู้สึกอึดอัด

อยากจะหาคำแก้ตัวที่ฟังดูเข้าท่าเเต่ก็ทำได้แค่ยิ้มแก้เก้อ

แล้วหลบสายตาเขาก่อนจะออกเดินอีกครั้ง

เพื่อจะเข้าไปที่พักของตัวเอง แต่ยูชอนเร็วกว่า

เพราะตอนนี้เขาเดินเข้ามายืนตรงหน้าเธอแล้ว

"อยู่ที่นี่เหรอครับ?" เขาพูดพลางหันไปมองแมนชั่นสีเท่าหม่นด้านหลัง

"คะ?" ฝ้ายเงยหน้าขึ้นมองเขา..โอ๊ย อย่ามาใกล้ฉันขนาดนี้ ได้โปรด..

"อ๋อ ค่ะ" ฝ้ายตอบเพียงสั้นๆเเต่ในใจคิดสารพัดเรื่อง

"นี่กลับเข้าบ้านไปแล้วเหรอครับ?" เขาถามเมื่อมองไม่เห็นถุงน้ำผลไม้เมื่อครู่

เพราะตอนนี้ในมือฝ้ายถือเเต่ร่มของตัวเองเเละกางร่มที่ยูชอนเพิ่งซื้อให้

"อ่ะค่ะ คือ..ฉันเดินไปส่งเพื่อนที่สถานีมา"

โกหกเขาอีกแล้วนะฝ้าย..ฝ้ายคิดอย่างนึกโมโหตัวเอง

ขณะที่ยูชอนตอนนี้ได้เเต่ยิ้ม

"ขอบคุณมากนะคะเรื่องร่ม" ฝ้ายหุบร่มที่กางอยู่คืนให้เขา

แล้วก้มศีรษะเล็กน้อย "ฉันขอตัวนะคะ"..โอ๊ย ซื่อบื้อได้อีก...

ยูชอนไม่รับร่มเเต่กลับเดินมาบังหน้าเธอไว้นิดๆ "เอ่อ ผม.."

ฝ้ายรู้สึกเหมือนตัวเองหายใจไม่ออก

นึกลุ้นในใจว่าเขาจะพูดอะไร

"คุณพูดภาษาเกาหลีได้ ผมเข้าใจถูกมั้ย?"

ฝ้ายจำเป็นต้องถือร่มไว้ตามเดิมเพราะเขาไม่ยอมรับคืน

แถมยังเบี่ยงประเด็นอีก เธอพยักหน้า

"คุณชื่ออะไร? ผมยังไม่รู้เลย" ยูชอนถามด้วยความสุภาพ

ด้วยภาษาที่เขาคุ้นเคยมากที่สุด ฝ้ายตอนนี้ในใจกระโดดโลดเต้น

ไปไหนต่อไหนแล้วเเต่ทว่าสีหน้ายังดูเรียบเฉยๆ

..ผู้หญิงคนนี้ นอกจากจะใจร้ายเเล้วยังเย็นชาอีกนะ..

"ฝ้ายค่ะ" ยูชอนทำหน้าเหวอเล็กน้อย..อ่า ขออีกทีเถอะนะ..

นึกแล้วเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆแก้เก้อ เพราะเป็นศัพท์ที่เขาไม่คุ้นเคย

"ฝ้ายค่ะ” เธอย้ำอีกครั้ง....

เขายิ้มออกมาแต่ก็ไม่ได้ทำให้จำการออกเสียงได้เลย

ฝ้ายอดขำในท่าทางของเขาไม่ได้จึงบอกชื่อภาษาญี่ปุ่นกับเขา

ไปด้วยภาษาอังกฤษ “แต่เรียก ไอ ก็ได้ค่ะ คนที่นี่เขาเรียกฉันแบบนั้น"

ยูชอนยิ้มกว้าง "ที่แปลว่าความรักใช่มั้ยครับ?"

เขาตอบกลับเธอด้วยภาษาอังกฤษเช่นกัน ฝ้ายพยักหน้า

สายตาของเขามันชวนจะให้ละลายไปซะตรงนี้จริงๆเลยให้ตาย..

"ผม พัก ยู ชอนครับ เป็นคนเกาหลี" เขาพูดแค่นั้น

((ฉันรู้แม้กระทั่งวันเดือนปีเกิดคุณด้วยซ้ำ))

ฝ้ายยิ้มรับก่อนจะบอกว่าเธอเป็นคนไทย

ยูชอนทำสีหน้าแปลกใจ คราวนี้ฝ้ายสามารถจ้องมองเขาอย่างเต็มตา..

..หน้าตาของเขาเวลาแบบนี้ก็น่ารักมากเลยล่ะ

อยากจะรู้นักผู้หญิงคนไหนที่อยู่ใกล้แล้วใจไม่ละลายมั่ง

โดยเฉพาะเป็นคนที่คลั่งไคล้เขาอยู่เเล้ว..อย่างฉัน..

"ทำไมเหรอคะ?" ฝ้ายถามเพราะเห็นว่าเขามีสีหน้าแปลกใจ

"เปล่าครับ ผมสนใจที่นั่นอยู่เหมือนกัน เคยไปอยู่สองครั้ง"

"ค่ะ น่าดีใจนะคะที่คนต่างชาติสนใจบ้านเกิดของฉัน" ยูชอนแค่ยิ้มๆ..

ฝ้ายกับยูชอนยืนคุยกันอยู่หน้าแมนชั่นค่อนข้างนาน

ยกเว้นอยู่เรื่องหนึ่ง นั่นคือเรื่องที่เขาเป็นสมาชิกวงไอดอลชื่อดัง

ยูชอนเองก็ไม่ได้เอ่ยปาก ยิ่งฝ้ายด้วยเเล้ว

เธอไม่คิดที่จะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ออกไปเลยแม้เเต่นิด

แล้วจู่ๆฝนก็กระหน่ำเทลงมาอีก ทั้งคู่จึงพากันวิ่งไปอยู่ใต้ตึกแมนชั่นของฝ้าย

ฝ้ายเริ่มเก้ๆกังๆทำตัวไม่ถูก เขาจึงบอกให้เธอกลับขึ้นไป

ส่วนเขาจะรอฝนซาสักพัก ยูชอนมองหน้าเธอเพราะแอบลุ้นคำตอบ

ใจหนึ่งเขาก็เกรงใจเธอ แต่อีกใจหนึ่งเขาก็อยากชวนเธอคุย

เรื่องที่เขาอยากจะรู้เพราะเขายังหวังที่จะอยากให้เธอช่วยอยู่

"อ่ะค่ะ งั้นขอตัวนะคะ" สีหน้าเขาสลดลงเล็กน้อย

เเต่ก็ยังยิ้มรับก่อนจะบอกขอบคุณเธอ ฝ้ายเดินหันหลังกลับเข้าไป

เเล้วเธอก็เปลี่ยนใจ ..แค่อยากทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง ก็เท่านั้น..

"คุณอยากได้อะไรร้อนๆมั้ย? ฝนตกขนาดนี้ฉันคิดว่าคุณอาจจะหนาว"

ยูชอนยิ้มก่อนกล่าวขอบคุณเธออีกครั้ง

ฝ้ายคิดว่าถ้าเธอไม่แสดงพิรุธเขาก็คงไม่มีทางรู้

ยูชอนมองตามเธอเข้าไป สายตาคู่นั้นบ่งบอกว่า

เขารู้สึกถูกชะตากับผู้หญิงคนนี้จริงๆ

ซักพักฝ้ายลงมาพร้อมโกโก้ร้อน 1 ถ้วย

เธออุตส่าห์ยกเก้าอี้ลงมาให้เขาได้นั่งด้วย

ฝนทำท่าจะไม่หยุดง่ายๆ ฝ้ายจึงอยุ่คุยเป็นเพื่อนเขา

"คุณนั่งเถอะ" "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยกมาให้คุณนั่ง"

เมื่อฝ้ายเห็นว่าเขาทำท่าลังเล เธอจึงยิ้มแล้วผงกหัวเป็นการบอกให้เขานั่งลง

ยูชอนค่อยๆนั่งลงแต่เขาก็ยังรู้สึกแปลกๆที่เขานั่งแล้วเธอต้องยืน

แล้วเสียงโทรศัพท์ฝ้ายก็ดังขัดจังหวะขึ้น

ก่อนที่ยูชอนจะปฏิเสธเธออีกรอบ ปลายสายยังคงเป็น เชน นั่นเอง

"ฮัลโหล" ฝ้ายรับสายเเล้วมองไปทางยูชอนที่คราวนี้

เธอเห็นเขาค่อยๆจิบโกโก้ที่ถืออยู่ในมือ

"ฝ้าย ทำอะไรอยู่ครับ"

"ไม่ได้ทำอะไร วันนี้วันหยุด" ฝ้ายตอบด้วยเสียงเรียบ

"เหมือนฝ้ายอยู่ข้างนอกเลยอ่ะ" ปลายสายทำเสียงงอน

"ก็ฝ้ายอยู่ข้างล่างตึก ออกไปซื้อของมา"

"ฝนตกเหรอ?"

"อื้ม"ฝ้ายเหมือนอยากจะรีบวางสายเร็วๆ

เเต่อีกฝ่ายกลับไม่มีทีท่าว่าจะวางสายง่ายๆ

"วันนี้เชนไปให้สัมภาษณ์มา เดี๋ยวนี้งานเชนเริ่มเยอะเเล้วนะเเต่เชน.."

"เชน" ฝ้ายตัดบทเขาอย่างไร้เยื่อใยอีกแล้ว

การที่เธอเรียกชื่อของปลายสาย ทำให้ยูชอนเหลือบตามามองเล็กน้อย

แม้เขาจะไม่เข้าใจภาษาไทยแต่อย่างน้อยเขาก็รู้ว่า

ฝ้ายกำลังเรียกชื่อใครคนหนึ่งที่อยู่ในสายตอนนี้

"ฝ้ายวางก่อนได้มั้ยถือของไปด้วยอ่ะ เดี๋ยวขึ้นไปแล้วจะโทรกลับนะ"

แล้วฝ้ายก็วางสายทันที เธอหันกลับมามองยูชอนที่ตอนนี้

กำลังจิบโกโก้อยู่ตามเดิม

"โอเคมั้ยคะ?" ที่เธอถามหมายถึงรสชาดของโกโก้ที่เธอชงให้เขาดื่ม

ยูชอนยิ้มกว้าง "ครับ ผมชอบดื่มโกโก้อยู่เเล้ว"

...ชอบโกโก้เหมือนกันเลยอ่ะ..ฝ้ายนึกดีใจเเต่ยังคงสีหน้าเดิม

ที่จะต้องทำให้เป็นปกติ เธอไม่อยากเสียหน้าเพราะเธอโกหกเขาไปแล้ว

ว่าเธอไม่รู้จักเขาแต่หากจะให้ดูใจดีออกนอกหน้ากับคนที่เพิ่งรู้จักกันครั้งเเรก

ก็ดูจะเกินงามไปหน่อย เงียบกันอยู่ครู่หนึ่ง

ยูชอนก็ลุกขึ้นเเล้วยื่นเเก้วเปล่าให้กับเธอ

"ขอบคุณมากครับ อร่อยมาก"

"อ่ะค่ะ"

"ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณเรื่องศูนย์คอมพิวเตอร์ในมหาวิทยาลัย”

ยูชอนตัดสินใจพูดออกไป หลังจากที่เขาคิดแล้วคิดอีก

ผ่านระยะเวลาในการดื่มโกโก้ถ้วยนั้น

แม้ก่อนหน้านี้ฝ้ายมีท่าทีเฉยชาและเหมือนไม่ได้ใส่ใจ

ที่จะให้ความช่วยเหลือเขาทำให้เขารู้สึกลำบากใจ

เเต่ในเมื่อเขามาอยู่ที่นี่กับเธออีกครั้ง

เขาจึงคิดว่ามันเป็นโอกาสที่เขาจะพูดแม้จะทำให้เธอไม่พอใจก็ตาม

เมื่อได้ฟังคำพูดของยูชอน ฝ้ายก็รู้สึกเหมือนปั่นป่วนในท้อง

((คุณคิดจะทำอะไรกันเเน่่์? ฉันจะถามให้รู้กันไปเลย))

*****************************************



ผ่านไปอีกตอนนึงแล้ว เย้!!

ตอบคำถามคุณหยก ว่าตู้โทรศัพท์ในใบปิดที่แปะไว้ตอนที่เเล้วเกี่ยวอะไร?

จะบอกว่าตู้โทรศัพท์นั้นไม่เกี่ยวกับตอน14ค่ะ

เพราะมันเป็นใบปิดของเรื่องนี้

เเต่ถ้าถามอีกว่าเกี่ยวอะไรกับเรื่องอีกล่ะก็

ก็ต้องบอกว่าไม่เกี่ยวค่ะ เป็นแบ็คกราวด์เพื่อความสวยงามเฉยๆ

เอ๊ะ หรือว่าอาจจะเกี่ยว 555+ ปล่อยให้เดาค่ะ

เพราะจะระวังไม่ให้มีการสปอยล์ กลัวไม่ลุ้น

ขนาดน้องสาว อ้อนเเล้วอ้อนอีกขออ่านล่วงหน้า

ไม่ก็บอกพล็อตเรื่องทั้งหมดมาเลย ก็ไม่สำเร็จ

เพราะห่วงน้า เดี๋ยวจะอ่านไม่สนุกกัน

สุดท้ายก็จะบอกว่า ต้องติดตามเหมือนเคยนั่นแหละ อิอิ

((ไม่ตอบอะไร จะดูดีกว่ามั้ยนี่))

แต่ยังไงก็ขอบคุณที่สังเกตรายละเอียด

แสดงว่าเอาใจใส่กันดีมั่กๆ ชอบค่ะชอบ

อาจจะเป็นเพราะว่าตอนที่เเล้วเจอกันที่ร้านสะดวกซื้อ

เลยมีรูปร้านสะดวกซื้ออยู่ด้วย พอมาตอน14 ใบปิดมีตู้โทรศัพท์

เเต่ไม่ยักกะปรากฎในเนื้อเรื่องซักกะบรรทัดแฮะ เลยดูน่าสงสัยนิดนึง

อันนี้เข้าใจๆ ส่วนน้องขนมเจ้าเก่า

อย่าลืมที่สัญญานะ ว่าจะเอาไปให้น้องฝ้ายอ่านอ่ะ

เค้าจะได้มาเป็นแฟนทงบังฯ อีกคน อิอิ

วันนี้ไปแระ เจอกันใหม่ตอนหน้า เวลาเท่าเดิมอีกสองวันถัดไปค่า

ปล. ตอน14และตอน 15 เกิดวันขึ้นเดียวกันก็จริง

แต่เสื้อผ้าหน้าผมเปลี่ยนไป กรุณาอย่าจริงจังมากนะคะ อิอิ

ไปจริงแระ


Beautiful Thing [harmonica version] - Xiah Junsu [DBSK]



Create Date : 22 สิงหาคม 2551
Last Update : 23 สิงหาคม 2551 0:17:13 น. 3 comments
Counter : 219 Pageviews.

 
อ๊ากกกกกกก

คุยกันแล้ว....พระเอก นางเอก คุยกันดีๆแล้ว
อ๊ากกกกก...(ขออีกรอบ 555 )

เอ่อ...จะบอกว่า
เรื่องตู้โทรศัพย์ ถามเล่นๆเน้อ อย่าซีเรียสจิ

แบ็คกราวน์รูปตาปาร์คนี่ หล่อแบบเศร้าๆจัง ชอบอ่ะ

.....................................................................

ติดตามต่อแน่อนอเลยเจ้าค่ะ
เอ่อ เหมือนจะเคยอ่านว่า พี่แอน (ขอเรียกพี่นะคะ) จะ
แต่งฟิคทั้ง 5 คนเลยใช่มั้ยคะ มีนางเอกในใจรึยังคะ
ข้าเจ้าขอส่งใบสมัคร..เอ้ยยย ไม่ใช่
จะบอกว่าถ้าแต่งต่อ ก็จะตามอ่านนะค้า

เฮ้อ..ไม่ใช่สมาชิกบลอกใช้อีโมชั่นไม่ได้แฮะ


โดย: หยก IP: 78.147.99.9 วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:5:23:59 น.  

 
^________^ อื้มมมม..ในที่สุดพี่แอนก้อแต่งให้น้องฝ้ายเปนคนใจดีมาหน่อยนึง
เย้ๆๆ และแล้วนางเอกเราก้อยอมคุยกะมิคกี้ซะที (ลุ้นมาหลายตอน --') ดีใจมากมาย ยอมทำตามใจตัวเองซะที แถมยังชงโกโก้ให้กินอีกด้วย (ตอนแรกยังลุ้นอยู่ว่า ฝ้ายจะใจแข็งไม่ยอมคุยอีกหรือเปล่า เฮ้อออ )

ตอน 14 นี่อ่านแล้วมีความสุขสุดๆ อ่านหลายรอบมากๆ ^__^
ต้องยอมรับเลยว่าพี่แอน แต่งฟิคได้น่าลุ้น น่าอ่าน น่าสนใจมากๆ เพราะสังเกตว่าช่วงท้ายก่อนจบตอน จะต้องทิ้งอารมณืให้ลุ้น อยากอ่านต่อเร้วๆ อิอิ แถมน้องขนมฯเดาทางไม่ถูกด้วย สุดยอดๆๆ

เปนกำลังใจและติดตาม เสมอจ้า

...............................................

สัญญาแน่นอนค่า ถ้าเจอน้องฝ้ายเมื่อไหร่ จะเอาฟิคให้อ่านแน่นอน (สงสัยเหมือนกัน ฝ้ายจะรู้จักทงบังฯป่าเนี๊ยะ อิอิ)


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:17:18:09 น.  

 
ชอบมากกกกกกกก......ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ออนนะ
งานเยอะมิว่างเจงๆๆๆๆ

EP.14-15 ชอบมากกกกกกก อ่านไปยิ้มไป คิคิ

ปล.ขออนุญาตมาเม้นหน้าไมค์


โดย: AOMJAE........ IP: 124.157.160.36 วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:16:10:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.