อันเป็นรักนิรันดร

ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ..
อาจจะสมหวัง ผิดหวัง มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ และบางครั้งอาจมีน้ำตา
ความรักในปัจจุบัน ควรเก็บรักษาเอาไว้ให้เรายิ้มได้เมื่อคิดถึงมัน
ความรักที่ผ่านมาเก็บมันไว้เป็นประสบการณ์
ความรักที่ต้องเสียน้ำตาเก็บเอาไว้เป็นบทเรียน
และความรักในอนาคต เราต้องการให้เป็นอย่างไหนออกแบบได้คงดีที่สุด..
ฉันกำลังจะออกแบบความรัก..


ในมุมมองที่ต่างกัน การรักใครสักคนไม่ใช่เรื่องผิด
เรารักเขา เราคิดถึงเขา เขาอาจจะรักใคร หรือคิดถึงใครอยู่ก็ได้ที่ไม่ใช่เรา
และในทางกลับกัน อาจมีใครที่คิดถึงเรา และรักเราอยู่ แต่เรากลับไม่สนใจเขาเลยก็ได้
ความรัก..ไม่จำเป็นจะต้องได้ครอบครอง ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นเจ้าของ
อย่าหวังอะไรจากความรัก เพราะถ้าเรารู้จักความรักจริง ๆ แล้ว ความรักจะสอนให้เราเป็นผู้ให้ ไม่ใช่ผู้รับ
มันอาจจะต้องทุกข์บ้าง แต่อย่างไหนจะทุกข์กว่ากัน?
กับการที่ต้องหลบตาเขาเพื่อที่จะตัดใจ หรือว่าได้สบตาและรักเขา



จงขอบคุณที่อย่างน้อยเราก็ได้ให้ความรักกับเขาไป
และจงขอบคุณที่อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็ได้เรียนรู้ความรัก
อย่าปล่อยให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราหลุดลอยไป รับรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายด้วยใจ
จะทำให้เรารู้ว่าเราโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้รู้จักความรัก
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งมีน้ำตา ทั้ง ๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังดีใจ
อย่าปล่อยให้ใครอีกคนหนึ่งยิ้ม ทั้ง ๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังร้องไห้
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งพูด ทั้ง ๆ ที่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการฟัง
ความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่งหยิบยื่น
แต่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการ........



"ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ ที่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่าง ๆ
ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง.......... ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเราแข็งแกร่ง ความซื่อสัตย์จะทำให้ความรักของเรามั่นคง
ความเสมอต้นเสมอปลายจะทำให้ความรักสวยงาม และสุดท้ายความรักก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน
สิ่งเหล่านี้จะทำให้สายใยบาง ๆ ของความรัก กลายเป็นเชือกเส้นหนาที่ผูกคนสองคนไว้ด้วยกัน



เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว จงทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว
อย่าปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว อย่าปล่อยให้เขาเดียวดาย
คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน อย่าลืมวันแรก ๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้
เขาเป็นคนดีที่สุดแล้วสำหรับเรา พยายามรักษาเขาไว้
เพราะเมื่อเขาหลุดลอยไปแล้ว เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่าง ๆ กลับมาได้อีก
อย่าพูดอย่างเดียว การกระทำจะเป็นคำตอบทุกอย่าง เวลาจะเป็นสิ่งสนับสนุนการกระทำและคำพูดให้น่าเชื่อถือ
อย่ารอเลย...เมื่อเราคิดอะไร รู้สึกยังไง พูดเถอะ ทำเถอะ อย่าปล่อยให้คำพูดดี ๆ เก็บไว้อยู่กับตัวเราเพียงคนเดียว "





-เก็บมาจากที่ไหนสักแห่งในเน็ท แล้วตัดต่อด้วยความรู้สึกจากบึ้งใจ

การรักใครสักคน การคิดถึงใครสักคน การห่วงใยใครสักคนไม่ใช่เรื่องผิด
และในทางกลับกัน อย่าปล่อยอะไรให้ค้างคาใจ
พูดสิ่งที่ไม่เข้าใจให้เขารับรู้บ้าง อย่าปล่อยให้เราหรือเขารู้สึกเพียงฝ่ายเดียว
การคิดเชิงบวกให้มากๆ ถือว่าเป็นพื้นฐานในการที่ตัวเองจะรักตัวเอง
เพราะการคิดในเชิงบวกคือการหว่านพืชทางด้านความคิด มองอะไรเป็นเหตุเป็นผล
การปรับทัศนคติย่อมส่งผลให้ตัวตัวเองเป็นคนที่มองอะไรกว้างขึ้น
ไม่มองตัวเองในแง่ร้าย ไม่หวาดหวั่นกับคำพูดใดๆ และต้องเชื่อในตัวเองค่าของตัวเองอยู่เสมอ
เห็นค่าตัวเองมากขึ้นแต่ก็ไม่ถึงกับคลั่งไคล้จนเกินเหตุ
อย่าลืมว่าถ้าตัวเองมัวแต่หลงระเริงกับความสุขที่ได้จนมากเกินไป
นั่นอาจจะทำให้ตัวเองอ่อนแอที่สุด

นี่ฉันกำลังจะออกแบบหรือยำความรักกันแน่

แค่ฉันกำลังพลิกแผ่นดินไถหว่าน มองดูความเจริญเติบโตของผลผลิต
พอใจความงอกงาม..เพียงแค่ความรักจะเหมือนการเก็บเกี่ยวสิ่งที่เพาะหว่าน..

เฟื่องฟ้ากระทบหนาวออกดอกสะพรั่งเป็นแนวบนกลางเลนหน้าที่พัก
ความสงบและกลิ่นกรุ่นของชนบทยังแทรกมาท่ามความจอแจ
เทศกาลสืบสานประเพณีโฉบวาบมาเขย่าตะกอนในก้นบึ้ง
ฟ้าคืนเดือนใสที่เคยงดงามศักราชนี้มีอะไรแตกต่าง?
หน่วยงานต่างๆขานรับนโยบายการอนุรักษ์วัฒนธรรม
ทุกหนแห่งต่างแข่งกันสืบสานประเพณีตามหย่อมเหย้า

โคมไฟตัวอันตรายต่อบ้านเรือนและทุ่งหญ้าป่าแล้งปีนฟ้าให้เห็นอยู่ลิบลิบ
เสียงอึกทึกของวัตถุต้องห้ามจากมือคนวัยดึกไร้จิตสำนึกทำลายบรรยากาศ
คนคุ้มกฏกับคนแหกกฏสถานะแตกต่างกันจริงอย่างว่า..คนคุ้มกฏไม่มากพอควบคุมคนแหกกฎ

คนคุ้มกฎสลายสถานะตัวเอง..หรือเจ้าหน้าที่บ้านเมืองไม่มีอิทธิพลมากพอที่จะคุมประพฤติของชุมชนแล้ว?

ความอลังการที่เห็นบ่งบอกถึงความตั้งใจของผู้จัด
ดอกบัวบานลอยคว้างกลางสระใหญ่ที่มีแสงสีประดับสวยงามแข่งแสงจันทร์
พลุถูกจุดสว่างวาบบนท้องฟ้าที่นั่นที่นี่เหมือนปลุกดาวให้ตื่นมาประดับฟ้า
"งานลอยกระทง" ที่เคยเป็นงานยิ่งใหญ่สวยงามเปลี่ยนไป
รู้สึกเสียดายงบประมาณการตระเตรียมงาน และความปรารถนาดี
ความพยายามที่จะยุดยื้อสิ่งที่เคยมีเคยเป็นในอดีตเหมือนรอปาฏิหารย์
หนุ่มสาวที่เคยรอเวลาชุมนุมนี้แรมปีเล่า หายไปไหนกัน ?
หรือทศวรรษนี้หนุ่มสาวซ่อนเร้นตัวเองในมุมต่างของคืนเดือนเต็ม..

กลุ่มคนที่นั่งสังสรรค์ต่างรูปแบบที่เห็นส่วนใหญ่คือฝ่ายบริหารและกรรมการจัดงาน
หาสาเหตุกันหน่อยมั้ย ทำไมคนร่วมงานไม่มากเท่าที่ควร หรือผู้คนต่างเคยชินกับการวางเงื่อนไข ?
หรือต่างแยกไปตามหย่อมเหย้าอันเป็นที่พึงใจจนไม่สามารถรวมกลุ่มได้เป็นหนึ่งเดียว
หรือให้เป็นกรณีตัวอย่างสำหรับการลงแข่งขันการเลือกตั้งผู้แทนในทุกองค์กร
วันนี้กระทงกลีบบัวใบใหญ่ยังลอยอยู่กลางบึงน้ำใส เงาในน้ำคงกระทบใจใครหลายๆคน
ทำไม ทำไม ทำไม ยังเป็นคำถามที่ผุดพรูวันที่สังคมเคว้งอยู่บนเรือลอยกลางน้ำเชี่ยวกราก

คนข้างบ้านที่หายเงียบไปนานกลับเข้ามากระตุ้นต่อมเซ็ง
เสียงเปิดปิดประตูเหล็กพับกระชากฉันออกมาจากความคิด
หัวใจเต้นร็อคเหมือนหลงเข้าสู่สมรภูมิรบ ความเครียดมาเยือน
หนักหนาสาหัสที่สุดก็กลิ่นบุหรี่ที่คละคลุ้งฝ่าป้าย "ควันบุหรี่ทำร้ายคนข้างเคียง"
สังคมไทยโบราณอบรมบ่มนิสัยให้ลูกหลานรู้จักความเกรงใจ
แต่คนรุ่นใหม่ คงไม่คำนึงถึง ไม่เป็นไรนะ ฉันผิดเองที่ไม่ปรับตัว

ควันธูปครึ่งกำใหญ่ที่ประณีตจุดกระพือควันค่อนดึกวันนั้น
แค่อยากบอกเธอว่าในทุกอณูควันเราสื่อถึงกันเสมอ
รักนะ เด็กโง่..จะทำร้ายกันไปถึงไหน

"เธอรักตัวเองเป็นไหม? "

ผิดแล้ว ความจริงคือ ความรักตัวเองกับความเห็นแก่ตัวไม่เหมือนกัน
ความรักตัวเองเป็นสัญชาตญาณหนึ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้นเพื่อให้มนุษย์อยู่รอด
เมื่อสังคมมนุษย์ทวีความซับซ้อนขึ้น ความรักตัวเองจึงลดระดับลงไปเป็น‘ความเห็นแก่ตัว’
นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คนบางคนรักตัวเองจนเกินกว่าจะรักคนอื่น

ในมุมมองของฉันความรักตัวเองไม่ได้หมายถึงการแย่งชิงสิ่งอื่นใดทั้งปวงมาเป็นของตัวเอง
ความรักตัวเองของฉันคือการรักกายภาพ รักชีวิต รักจิตใจของตนเอง
ไม่ว่าเป็นสภาวะใด ก็สามารถยอมรับสิ่งที่ธรรมชาติกำหนดให้ได้
ไม่แสวงหาความสุขใส่ตัวจนร่างกายเสื่อมสภาพ ไม่ทำร้ายตัวเอง ทั้งร่างกายและจิตใจ
ฉันเองก็รักตัวเองที่สุด จริงจริงนะ

ฉันรักตัวเองจนไม่อยากเสียใจแม้สักครั้ง พบว่าบ่อยไปที่เข้าข้างตัวเอง
บ่อยไปที่คิดว่า ทุกความคิดมีปลายทาง ฉันส่งความคิดไปถึงปลายทาง
ก็นะ..เราจะรักคนอื่นได้อย่างไร หากเรารักตัวเองไม่เป็น ?
คนดีของฉัน..เธอรักตัวเองเป็นไหม?
วันนี้..เธอรักตัวเองมากพอที่จะรักฉันหรือยัง?
วันไหน เธอจะรักฉันเท่าฉันรักเธอ?



Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 1 กุมภาพันธ์ 2553 23:01:33 น.
Counter : 432 Pageviews.

0 comments
ขอรักคืน สมาชิกหมายเลข 7221829
(28 ม.ค. 2566 20:22:25 น.)
เกสรดอกงิ้ว ในแกงแค ลำเนา
(27 ม.ค. 2566 17:23:21 น.)
Ocean Breeze Sleepless Sea
(27 ม.ค. 2566 14:47:00 น.)
: ตัวตนที่หล่นหาย : กะว่าก๋า
(27 ม.ค. 2566 05:29:26 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Peakroong.BlogGang.com

Peakroong
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 41 คน [?]

บทความทั้งหมด