:: วันที่พ่อเราอยากบอกเล่าเรื่อง "พ่อหลวง" ::




เมื่อสองวันก่อนเราแวะบ้านพ่อแม่เอาของไปให้  จังหวะที่กำลังจะกลับพ่อบอกว่าฝากเขียนบล็อกหน่อยสิเพราะปกติเห็นลูกเขียนบ่อยๆ  คือ พ่ออยากบอกเล่าบ้าง แต่ไม่มีบล็อกไม่มีอะไรเลยแต่อยากบอกเล่าเลยได้แต่เขียนบอกเล่าความรู้สึกออกมาบ้างเกี่ยวกับในหลวง   เพราะทุกวันนี้นั่งดูพระราชกรณียกิจ นั่งดูคนที่เคยถวายงานออกมาพูดคุยมันรู้สึกเหมือนอกตื้อๆ เลยอยากบอกเล่าบ้าง เราก็รับปากพ่อเลยยื่นแผ่นกระดาษให้สองแผ่น แล้วถามว่า อ่านออกหรือเปล่า ??  

ออกสิ .. อ่านออก  อ่านไป 1 รอบ ร้องไห้ 
อ่านไป 2 รอบก็ร้องอีก  อ่านไป 3 รอบ ไม่ไหวล่ะ เขียนดีกว่า 


พ่อฉันผู้ที่ไม่อินังขังขอบกับเทคโนโลยีใดๆ มือถือไม่มี บัตรเครดิตไม่ใช้ คอมพิวเตอร์ก็ไม่เป็น  แต่อยากบอกเล่าอารมณ์ลึกๆของพ่อก็เลยวานลูกอย่างเดียวเลย ฉันก็เลยช่วยพ่อกับการถ่ายทอดความรู้สึกของพ่อตัวเองต่อพ่อหลวงของคนไทยมาดังนี้


ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม 2559 เป็นต้นไป จะไม่เห็นภาพของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9  ในลักษณะทรงงาน โดยพระหัตถ์ซ้ายถือแผนที่ พระหัตถ์ขวาถือดินสอ วิทยุสื่อสสารอยู่ในกระเป๋าเสื้อ  กล้องถ่ายภาพคล้องพระศอ 

ความรักความห่วงใยที่พระองค์มีต่อราษฏร 

ในครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชินีนาถเสด็จเยี่ยมราษฏรในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีราษฏรเฝ้ารับเสด็จซึ่งพระองค์ตรัสถามว่ามาจากที่ไหน  ราษฏรทูลว่าเดินทางมาจากหลังภูเขาลูกนี้โดยต้องเดินข้ามภูเขาลงมมา  หากเจ็บป่วยจะต้องนั่งเรือไปรับการรักษาทางจังหวัดชลบุรี  หลังจากนั้นไม่นานก็มีทหารช่างมาตัดทำทางเข้าไปหาหมู่บ้านราษฏรดังกล่าว

หรือในกรณีอ่างเก็บน้ำในท้องที่จังหวัดชัยภูมิชำรุด ราษฏรขอให้ทางราชการเข้ามาช่วยเหลือซ่อมแซมให้ เพราะไม่มีน้ำเพียงพอที่จะใช้อุปโภคบริโภค ราษฏรขอความช่วยเหลือหลายครั้งก็ไม่มีการดำเนินการช่วยเหลือแต่อย่างใด ดังนั้นราษฏรจึงทูลเกล้าถวายฏีกา อีกไม่นานทางราชการที่เข้ามาดำเนินการซ่อมแซมอ่างเก็บน้ำให้มีสภาพดีเหมือนเดิม

และในการที่พระองค์ทำให้ราษฏรชาวเขาในบริเวณภูเขาสูงของจังหวัดทางภาคเหนือเลิกการปลูกฝิ่นหันมาปลูกพืชผักผลไม้ดอกไม้เมืองหนาว โดยมีรายได้มากกว่าการปลูกฝิ่น ซึ่งถือว่าเป็นพระราชกรณียกิจที่ยิ่งใหญ่มาก 

มีอีกมากมาย มากมาย อีกมากมาย มากมาย 


ความรักที่ราษฏรมีต่อพระองค์ 

เมื่อครั้งที่พระองค์และสมเด็จพระบรมราชินีนาถเสด็จเยี่ยมราษฏรในจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือโดยเสด็จทางรถไฟ ก่อนรถไฟจะถึงสถานีจังหวัดนครราชสีมา ราษฏรได้มารอรับเสด็จเป็นจำนวนมาก โดยได้นำสิ่งของอาหารมาถวายเพราะเกรงว่าในหลวงและพระราชินีของพวกเขาจะมีอาหารกินไม่พอเพียง  เพราะเมื่อสมัย  60-70 ปี ที่แล้วภาคตะวันออกเฉียงเหนือแห้งแล้งและกันดารมาก

ครั้งใดที่พระองค์เสด็จ ราษฏรจะปูผ้าขาวให้พระองค์ใช้พระบาาทเหยียบย่ำเพื่อที่ราษฏรจะได้นำผ้าเหล่านั้นไปบูชา

อีกมากมาย มากมาย อีกมากมาย มากมาย 


ดังนั้น ถ้าจะเก็บภาพของพระองค์ท่านไว้ใน สมอง เพื่อให้จำได้ว่าท่านทำอะไรบ้างอาจจะมีโอกาสที่เราหลงลืมไปตามอายุที่เราเพิ่มมากขึ้น  ด้วยเหตุดังกล่าวข้าพระพุทธเจ้าขอเก็บภาพของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถไว้ใจ หัวใจ เพื่อที่จะเก็บไว้ให้นานแสนนานจนกว่าชีวิตจะหาไม่

***************

เราอ่านเนื้อหาที่พ่ออยากบอกเล่า อ่านแล้วคิด่ว่าพ่อคงนั่งดูพระราชกรณียกิจวนไปเรื่อยๆ  เห็นอะไรก็อยากเขียนถึง เห็นทีไรก็คงเหมือนอีกหลายๆคนที่รู้สึกเหมือนกัน  ความรู้สึกที่เหมือนว่ามันจะค่อยๆดีขึ้นไม่เศร้าไม่โศกแต่มันกลับทำให้เรารักพระองค์มากขึ้นเรื่อยๆ  รักและยังคงประทับใจกับสิ่งที่พระองค์ทำมาตลอดชีวิตของพระองค์ แล้วย้ำเตือนว่าทุกวันที่เหนื่อยหนักเราคงต้องเลิกพูดแล้วเพราะเรามีต้นแบบของเราที่เหนื่อยและหนักมาหลายสิบปีทำให้เราเห็นอยู่นี่ล่ะว่าท่านยังไม่บ่น ยังไม่เลิกเลยแล้วเราจะบ่นทำไมกัน


รักในหลวงค่ะ


เมื่อวันที่พ่อได้รับพระราชทานปริญญาบัตรปี 2509



เมื่อวันที่พ่ออยากบอกเล่า




Create Date : 05 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2559 19:30:21 น.
Counter : 1399 Pageviews.

12 comments
2020 ปีแห่งความหวังและการเริ่มต้นใหม่ของเรา Lonely Happy
(31 ธ.ค. 2563 20:53:51 น.)
31 ธค 63 ของขวัญปีใหม่ mcayenne94
(31 ธ.ค. 2563 22:13:13 น.)
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 268 "Blog 2021" toor36
(29 ธ.ค. 2563 00:20:13 น.)
Blog 2021 อาจารย์สุวิมล
(30 ธ.ค. 2563 23:38:10 น.)
  
เรื่องราวของท่านมีมากมายเล่ายังไงก็ไม่จบจริงๆ ครับ ถึงท่านจะจากไปแล้ว แต่คำสอนและสิ่งดีๆ ที่ท่านได้มอบไว้ยังอยู่ครับ

JewNid Literature Blog
+
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2559 เวลา:19:03:09 น.
  
รู้สึกเดียวกับำอล่ะค่ะพู่

มาอ่านล่ะ มีคำว่า กำ ที่ควรเป็น การ นะคะ
บรรทัดที่ 16
โดย: พี่ธัญ IP: 58.9.40.149 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2559 เวลา:19:25:26 น.
  
ไม่ได้แวะมานาน
วันนี้ฤกษ์ดี ได้แวะมาอ่านเรื่องราวดีๆ
โดย: oa IP: 101.108.244.155 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2559 เวลา:19:38:25 น.
  
นานมากแล้วที่ไม่ได้แวะหาจิ๋วนิดในบล็อคแก๊งค์. วันนี้คุณพ่อของจิ๋วนิดท่านได้เล่าเรื่องราวผ่านบล็อค ทำให้พี่กลับเข้ามา เพราะหัวใจดวงเดียวกัน ขอบคุณนะคะ
โดย: นักเดินทางพเนจร IP: 171.5.251.152 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2559 เวลา:19:40:23 น.
  

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

จะบอกว่ารักในหลวงเหมือนกันครับ ตั้งแต่เกิดมาก็เห็นท่านทรงงานตลอด เห็ฯในข่าวพระราชสำนักตั้งแต่เด็กๆ จนโต พอได้ข่าวว่าสวรรคตผมก็เสียใจเหมือนกันครับ

เห็นคุณพ่อรับปริญญาปีก่อนผมเกิดเยอะเลยครับ จำได้ว่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในสมัยก่อนมีไม่กี่คณะ น่าจะสักแค่ 4 คณะ ไม่คณะเกษตรก็น่าจะคณะประมง เดาว่าคุณพ่อน่าจะเรียนคณะเกษตรใช่ไหมครับ?

ในรูปดูแล้วขลังมากเลยครับ มีปี พ.ศ. ด้วย ดูเหมือนจะเก็บภาพไว้ได้ดีมากเลยครับ

ฝากบอกคุณพ่อด้วยนะครับว่ารุ่นน้องรุ่นหลานอย่างผมได้มาอ่านแล้วครับ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
JewNid Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


อิอิ

โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 5 พฤศจิกายน 2559 เวลา:20:57:30 น.
  
ตามมาอ่านจ้า แม้ว่าจะไม่ได้เกิดในประเทศเจริญก้าวหน้า แต่ว่าได้เกิดใต้ร่มพระบารมี ช่างโชคดีเหลือเกิน น้ำพระหฤทัยของท่านที่มีต่อราษฎรช่างยิ่งใหญ่ พระองค์ท่านยังคงอยู่ในดวงใจผสกนิกรตราบนานเท่านาน...
โดย: คุณย่า IP: 101.108.165.245 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2559 เวลา:11:45:13 น.
  
อ่านแล้วก็น้ำตาซึมอีกละคุณพู่
โดย: Summer flower เองจ้า IP: 1.47.202.132 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2559 เวลา:7:28:38 น.
  
อ่านแล้วน้ำตาคลอเลยค่ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
JewNid Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 7 พฤศจิกายน 2559 เวลา:8:42:32 น.
  
สวัสดีครับคุณพู่

มาทักทายที่บล็อกกันบ้างนะครับ
เดือนที่แล้วเป็นเดือนที่คนไทยสะเทือนใจกันมากๆ
กับการจากไปของพระองค์ท่าน

ผมเองก็ปิดบล้อกไปหลายวันเลยครับ
ช่วงนั้นเม้นท์ไม่ออก ไม่รู้จะอัพบล้อกยังไง
มันตื้อไปหมดเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 พฤศจิกายน 2559 เวลา:22:33:20 น.
  
สวัสดีค่ะคุณน้องพู่..

ถ้ามีโอกาสลงมากรุงเทพ..

แนะนำให้ไปกราบพระบรมศพนะคะ

สักครั้งก็ยังดีนะค่ะ

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 10 พฤศจิกายน 2559 เวลา:18:38:05 น.
  
มาอ่านเรื่องราวที่น่าประทับใจที่บล็อกพี่พู่ค่ะ
โดย: sawkitty วันที่: 11 พฤศจิกายน 2559 เวลา:19:14:32 น.
  
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้ว จุกในอก เศร้าที่สุด
เข้าใจคุณพ่อเลยค่ะ ยิ่งได้รับพระราชทานปริญญาบัตรจากพระหัตถ์ในหลวงด้วย ท่านคงอยากพูดคุยกับใครซักคน ทั้งๆ ที่รู้แล้วล่ะว่า ทุกคนมีความรู้สึกเดียวกันกับท่าน

เป็นเรื่องที่เศร้ามาก ทุกวันนี้น้ำตารื้นตลอด เมื่อเห็นพระบรมฉายาลักษณ์พร้อมคำกล่าวแสดงความอาลัยทั่วทุกที่น่ะค่ะ
โดย: ไม้น้ำ (เจ็บไม่อั้น ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2559 เวลา:21:29:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Gewoonleven.BlogGang.com

JewNid
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]

บทความทั้งหมด