ยังคงติดเกมและเล่นเฟสมากกว่า อาจไม่ค่อยมาตอบคอมเม้นท์นะคะ

ยาคูลท์
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




ข้าพเจ้าเป็นสุข และเชื่อว่าใครก็ตามซึ่งมีรสนิยมในการอ่านหนังสือดี ย่อมสามารถทนต่อความเงียบเหงาในทุกแห่งได้ -- วาทะของท่านมหาตมะ คานธี


Book Archive by Group



หมายเหตุ: โซน Romance และ การ์ตูน ยังไม่ทำเพราะมีน้อย


Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
14 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ยาคูลท์'s blog to your web]
Links
 

 
นอน


ผู้แต่ง: ศักดิ์ชัย ลัคนาวิเชียร
สำนักพิมพ์: แพรวสำนักพิมพ์
พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม 2549
ราคา 155 บาท

งานวรรณกรรมสร้างสรรค์แหวกแนว... “นอน” ...
ยาถอนพิษของสังคมที่ทำงานมากเกินไป คือการตระหนักถึงคุณค่าของการนอน


ตรงนี้รีวิวได้ครบถ้วนดีแล้ว

จากเว็บผู้จัดการออนไลน์

นอน ของ ศักดิ์ชัย ลัคนาวิเชียร เสนอเรื่องราวของผู้คนและสังคมในแง่มุมที่เสียดสียุคสมัย บอกเล่าถึงความโดดเดี่ยวอ้างว้างในท่ามกลางความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยีและการเติบโตของตัวเลขทางเศรษฐกิจอย่างไม่หยุดยั้ง ผู้คนจึงต้องทำงานแข่งขันไปตามระบบกลไกโลก
จึงเกิดเป็นคำถามว่า..แท้จริงแล้วมนุษย์ดำรงอยู่เพื่ออะไร เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนมนุษย์ด้วยกันถูกจำกัดและแบ่งกั้นด้วยภาระหน้าที่การงาน และความสัมพันธ์ใกล้ชิดก็ถูกลดทอนให้เหลือเพียงการสนทนาผ่านเครื่องมือสื่อสาร มนุษย์จึงโดดเดี่ยวและแทบไม่เหลือเวลาในแต่ละวันให้ใครอีก แม้แต่เวลานอนอย่างเต็มอิ่มให้กับตัวเอง

ผู้เขียนนำประเด็นเล็กๆ เรื่องการนอนมาเชื่อมโยงสู่ปัญหาต่างๆ ในสังคมได้อย่างน่าสนใจ การนอนเป็นเรื่องง่าย ๆ ที่กลับทำได้ยาก เมื่อมนุษย์ลดเวลานอนเพื่อเพิ่มเวลาสำหรับแสวงหาทุกความต้องการอย่างไม่รู้จักพอ มนุษย์ในระบบจึงต้องทำงานหนักขึ้น ยาวนานขึ้น เพื่อให้ได้เงินมาต่อชีวิต ให้อยู่ทำงานอันซ้ำซากจำเจในวันต่อไป

และความต้องการอย่างไม่รู้จักพอนี่เองที่ทำให้สังคมเต็มไปด้วยปัญหามากมาย ทั้งปัญหาความยากจน ปัญหามลพิษ ขยะล้นเมือง ปัญหายาเสพติด อาชญากรรมและสงคราม

ผู้เขียนได้แสดงให้เห็นว่า ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้เป็นปัญหาของสังคมใดสังคมหนึ่ง แต่เป็นปัญหาร่วมของสังคมโลกที่คนทั้งโลกต้องตระหนักร่วมกัน เราจึงได้พบ จอห์น เลนนอน ได้รู้จัก ดอน กิโฮเต้ ผู้ใฝ่ฝันถึงโลกอุดมคติและยังต่อสู่เพื่อให้บรรลุซึ่งความฝันนั้น

งานของ ศักดิ์ชัย ลัคนาวิเชียร ทำให้เห็นถึงความซับซ้อนของมนุษย์และโลก และตั้งคำถามให้ผู้อ่านหวนนึกถึงคุณค่าแห่งการดำรงอยู่ของชีวิตในโลกที่เต็มไปด้วยปัญหาและความขับแย้งสับสนได้บีบคั้น...แยบคาย

* * * * * * *


หยิบเล่มนี้มาลองอ่านในร้านแล้ววางเสียทุกทีไป เพราะมันแหวกแนวไปหน่อย จนได้ยืมเล่มนี้จากโครงการ Lend it Forward ของคุณ unwell ถึงได้อ่านเสียที ขอขอบคุณมาไว้ตรงนี้ด้วยค่ะ

เป็นเล่มที่อ่าน/ย่อยยาก ไม่ชวนอ่านยาวเท่าไหร่ เพราะจขบ. ไม่ถูกจริตกับแนวเสียดสีเสียด้วย โดยเฉพาะเมื่อจงใจให้ตัวละครทำอะไรสุดโต่งผิดมนุษย์มนา เช่น ลงไปคุกเข่าคลาน เห่าหอนอย่างสุนัข นอนทั้งวันไม่กินไม่คุยกับใคร

พล็อตคือพระเอกชื่อ เคแอลเอ ลุกขึ้นมาขบถสังคม (โดนไล่ออกจากงานนั่นแหละ) โชคบันดาลให้เขาได้พบกับนักธุรกิจใหญ่ชื่อบีบีซี ซึ่งกลายเป็นผู้อุปถัมภ์ให้เขาพบลัทธิแห่งการนอน เกิดเป็นเรื่องเป็นราวต่อเนื่องไปอีก เมื่อมีคนมานับถือ เลียนแบบ จนเขากลายเป็นตัวก่อกวนในสายตารัฐบาล

ตัวละครในเรื่องจะเป็นชื่อย่อแทบทั้งนั้น เคแอลเอ, บีบีซี, เอบีซี, เจบีซี, ไอเอ็มเอฟ ฯลฯ มีตัวละครหญิงและจอห์น เลนน่อนกับดอนกิโฮเต้เท่านั้นที่ใช้ชื่อปกติ ตัวละครส่วนใหญ่จะไม่มีพัฒนาการ บ้าเงินยังไงก็บ้าเงินยังงั้น บ้างานก็บ้างานจนจบ มีเคแอลเอคนเดียวที่ (คล้ายจะ) มีพัฒนาการบ้าง

เนื้อเรื่องก็โอเค มีอะไรให้ตามอ่านไปเรื่อย ๆ แต่ถูกใจโลกจำลองในเรื่องมากกว่า เพราะถึงจะรู้ว่าเป็นโลกสมมติ มันก็สะท้อนให้เห็นทิศทางที่อาจจะกลายเป็นอนาคตของเราได้ง่าย ๆ (บางจุดนี่เป็นไปแล้ว)

เช่น

การทำงาน: ระบบสังคมในเรื่อง ประชาชนจะไม่หลับไม่นอน แข่งกันทำงานเหมือนหุ่นยนต์เพื่อรักษาตำแหน่งงาน เพื่อสร้างผลผลิตให้ชาติได้ทัดเทียมกับชาติอื่น และเพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีประโยชน์ต่อสังคม ทำงานเก็บเงินมาจ่ายค่าตู้นอน พร้อมหวังจะได้นอนตามธรรมชาติยามแก่ แต่พอแก่ กลับต้องเอาเงินมารักษาร่างกายที่ทรุดโทรมจากการโหมทำงาน

การพักผ่อน: คนจะไม่นอนถ้าไม่จำเป็น และกิน 'ยาขยัน' เพื่อที่จะได้ไม่ต้องนอน เวลาจะนอนก็ไปนอนในตู้นอน (โปรดนึกภาพตู้ขนาดโลงศพเรียงเป็นล็อคเกอร์แบบที่เคยมีในญี่ปุ่น--ไม่รู้เดี๋ยวนี้ยังมีไหม) การนอนหลับโดยไม่ใช้ยาวันละ 8 ชั่วโมงคือสิ่งที่ทุกคนฝันใฝ่..แต่ไม่ทำ

ครอบครัว: สามีภรรยาไม่ค่อยใกล้ชิดสนิทสนมกัน อย่างมากก็นัดเจอกันที่ตู้นอนถ้าว่างทั้งคู่ จุดที่ขำมากคือตู้นอนจะมีเครื่องช่วยระบายความใคร่ให้ผู้ชายด้วย

ปฏิสัมพัทธ์ในสังคม: คนไม่ค่อยพูดกันกันซึ่ง ๆ หน้าจนแทบออกเสียงพูดกันไม่ได้แล้ว ไม่สนใจกัน สะดุ้งตกใจแม้แต่กับคำสบถเล็กน้อย ส่วนใหญ่ คนจะพูดคุยกันผ่านเว็บบอร์ด ถกกันตามหัวข้อที่สนใจ ใครที่ไม่มีงาน ไม่มีเงินถือเป็นคนไม่มีประโยชน์ ไม่มีใครคบด้วย

ปัญหาสังคม: 'ยาขยัน' กลายเป็นสิ่งเสพติดทั้งสำหรับคนวัยทำงานและเด็กนักเรียน สิ่งเสพติดนำไปสู่ปัญหาเด็กใจแตก อาชญากรรม บวกกับปัญหาเดิม ๆ เช่น มลพิษ ขยะล้นเมือง ความยากจน ฯลฯ

การแทรกซึมทางวัฒนธรรม: ในเรื่อง รัฐบาลจะแยกพวกนักต่อต้านสังคมไปไว้ในเขตหนึ่ง ปล่อยให้เป็นชนกลุ่มอิสระอะไรไป แล้ววางนโยบายบ่อนทำลายด้วยการตัดถนน (ชื่อสวยหรูว่าถนนประชาธิปไตย) เข้าไปในชุมชนที่เคยอยู่กันแบบเศรษฐกิจพอเพียง เป็นเหตุให้ชาวบ้านเลิกเข้าวัด หันมาติดจอทีวี ติดเหล้าเคล้าอบายมุข ธรรมชาติกลายเป็นบ้านปูน แหล่งความบันเทิง พร้อมกับค่านิยมใฝ่หาความศิวิไลซ์ของเด็กรุ่นใหม่

ยังมีจุดย่อยที่เสียดสีสังคมได้อย่างเจ็บแสบอีกแทบทั้งเรื่อง (ถึงขนาดที่จขบ. อ่าน ๆ แล้วต้องวางค้างไว้ก่อน ไม่งั้นจะสลดหดหู่กับสังคมเกินไป) สรุปว่าเล่มนี้ การเดินเรื่องไม่มีอะไรพิเศษ--ออกจะเป็นแนวจงใจและพยายามแอนตี้สังคมมากไปด้วยซ้ำ แต่ต้องยอมรับว่าเปรียบเทียบเสียดสีได้จั๋งหนับจริง ๆ ค่ะ



Create Date : 14 กันยายน 2549
Last Update : 14 กันยายน 2549 10:43:15 น. 16 comments
Counter : 921 Pageviews.

 
แนวเสียดสี

ตอนนี้ไม่พร้อมอ่านค่ะ

อ่านได้แต่ต้องเป็นบางอารมณ์ง่ะ



แต่ท่าทางน่าสนใจนะนี่


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:10:59:45 น.  

 
ชื่อย่อตัวละครนี่แปลกดี อิอิ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:11:09:30 น.  

 
อืมม์ รู้สึกเป็นหนังสือมองโลกในแง่ร้ายเกินไป

เพราะจริง ๆ แง่งามยังมีอยู่ หากรู้จักมอง...และร่วมด้วยช่วยกันทำดี ๆ ตั้งแต่วันนี้

ไม่นิยมแนวนี้เหมือนกันค่ะ....


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:11:25:10 น.  

 
คุณสาวไกด์
เล่มนี้ความจริงน่าสนและมีประเด็นให้คุยมากกว่า "ความสุขของกะทิ" ที่ได้ซีไรต์ไปด้วยซ้ำค่ะ แต่กลวิธีการเสนอเรื่อง..เราว่ากะทิทำได้สวยกว่า

คุณแพนด้ามหาภัย
ชื่อแปลกจริง ๆ ค่ะ ตอนแรกนั่งนึกอยู่นานว่ามันมีความหมายอะไรเปล่าฟะ แต่บางชื่อก็ไม่มีนะ เลยงง ๆ นิดหน่อยว่าคนแต่งขี้เกียจนึกชื่อผู้ชายรึไง

คุณ ~:พุดน้ำบุศย์:~
นาน ๆ อ่านทีก็ดีค่ะ เปลี่ยนบรรยากาศ พอดีปีนี้มีหนังสือซีไรต์ในมือหลายเล่มพอดู เลยคิดว่าลองอ่านเปรียบเทียบกันดูดีกว่า

เล่มนี้ถูกใจชื่อค่ะ "นอน" เราก็อยากนอนมันทั้งวันทั้งคืนมานานแล้ว เลยแอบนึกว่าจะใช่หนังสือที่ใฝ่ฝันหาหรือเปล่าน้า? .... แป่ววว ฝันสลาย คนละเรื่องเลย


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:11:37:18 น.  

 
อ่ะ ท่าทางเสียดสีอยู่มากนะนี่
กำลังอ่าน เด็กกำพร้าแห่งสรวงสรรค์ อยู่น่ะ

ป.ล. นัดกันมาช็อปหนังสือที่ข้าวสารไหม
( กลุ่มเล็ก ๆ ก็ได้)
จะได้พาไปกินของอร่อยๆ
แถว ถนนพระอาทิตย์ หรือ ถนน ข้าวสาร


โดย: grappa วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:13:02:24 น.  

 
ยังไม่พร้อมเหมือนกันค่ะ
ขอเวลาปรับอารมณ์ก่อนค่ะ
ช่วงนี้ชีวิตไม่สมควรเฉียดกรายเข้าใกล้การมองโลกในแง่ร้ายอย่างที่สุดเลยค่ะ
ต้องหาแง่ดีให้มองไม่งั้นแย่แน่ๆ ค่ะ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:13:32:19 น.  

 
ตอนนี้อยากเติมน้ำตาลให้ชีวิตค่ะ เพราะวัน ๆ เครียดมาก


โดย: กระปุกกลิ้ง วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:14:31:57 น.  

 
ตอนซื้อเล่มนี้ก็เลือกเพราะชื่อ "นอน" เหมือนกันค่ะ แต่พออ่านแล้วก็ไปคนละอารมณ์เหมือนคุณยาคูลท์ว่า

หลายปัญหาในสังคมที่พูดถึงในหนังสือเป็นสิ่งที่เรารับรู้อยู่แล้ว เพียงแต่บางทีก็อยากจะมองข้ามไป


โดย: unwell วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:14:46:39 น.  

 
เคยอ่านเรื่องสั้นของ ศักดิ์ชัย ลัคนาวิเชียร แต่รู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อมจะอ่านนิยายของนักเขียนท่านนี้นัก(ไม่อยากปีนบันไดอ่าน เป็นโรคกลัวความสูง)


เล่มก่อนหน้านี้ชื่อ "อ้วน"
เล่มนี้ "นอน"
เล่มถัดไป ... อะไรดี??

ปล. เรื่องราวเก็บตกข้างขอบเวทีซีไรต์
ว่ากันว่า (ใครไม่รู้ว่ามา อ้าว!)คุณ ศักดิ์ชัย ลัคนาวิเชียร ตั้งชื่อหนังสือเล่มนี้มาเพื่อเป็นศิริมงคลแก่ซีไรต์รอบนี้ เพราะจะได้ "นอน"มาไงคะ
(เก็ทไหมเนี่ย)



โดย: สายลมอิสระ วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:18:01:55 น.  

 
ว่าแล้วก็อยากนอนมั่ง หมู่นี้นอนเยอะมากเลย สงสัยเดี๋ยวคงจะต้องอ้วน ฮ่าๆๆ

สนับสนุนพี่กรัปฯ เต็มที่ ไปกิน เอ๊ย ไปซื้อหนังสือกันเหอะ


โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ (the grinning cheshire cat ) วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:21:16:05 น.  

 
คุณ grappa
สนค่ะ สนกินที่สุด (จะกินเย้ยคนอยู่แดนไกล 555) แต่นัดแถวข้าวสารนี่ไม่รู้พวกทู้มาราธอนจะสะดวกไหมน่ะสิ

คุณ I am just fine ^^
เข้าใจเลยค่ะ นี่เรายังสงสัยว่าที่ช่วงนี้เซ็ง ๆ ไปเป็นเพราะเล่มนี้รึเปล่า (คิดว่าไม่นะ แต่โทษหนังสือไว้ก่อน 55)

คุณกระปุกกลิ้ง
จริง ๆ เวลาเครียดมาก ๆ นี่เราอ่านการ์ตูนค่ะ
ยิ่งถ้าเรื่องตลกติงต๊องด้วย...โห คลายเครียดได้สุดยอด

คุณ unwell
ใช่เลยค่ะ ต้องชมนะว่าเขาเอาประเด็นสังคมใกล้ตัวมาใส่ไว้หมดเลย อ่านแล้วบีบคั้นมาก

คุณสายลมอิสระ
อ้อ อย่างงี้เองเหรอ นึกว่ามีแต่ "ร่างพระร่วง" ที่ถือเรื่องชื่อ ที่แท้ "นอน" ก็เอากับเขาด้วยเรอะ? แหม ช่างคิดกันจัง
เคยเห็นเรื่อง "อ้วน" เหมือนกัน ของคนนี้เขียนเหรอ? น่าสนแฮะ ไว้หามาอ่านบ้างดีกว่า

คุณลูกสาวโมโจฯ
ไว้นัดกินกันค่ะ อ้าว ไม่ใช่สิ นัดซื้อหนังสือ อืมๆๆ
แหะแหะ หมู่นี้อยู่ในช่วงเห็นแก่กินอยู่น่ะ


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:23:18:54 น.  

 
อ่านแล้วจะหลับไหมนี่



โดย: Masaomi วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:7:19:44 น.  

 
เล่มนี้นอนรอบนชั้นอยู่นานพอสมควร
ซื้อมาเพราะนึกว่าเรื่องจะออกเบาๆซะอีก


โดย: แมวปิลาร์ วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:8:59:46 น.  

 
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยถูกจริตกับการ์ตูนค่ะ เพราะออกมาเยอะมากไม่รู้ว่าจะเลือกอ่านเรื่องไหนดี


โดย: กระปุกกลิ้ง วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:9:00:10 น.  

 
คุณยาคูลท์ มีเพิ่มหนังสือในโครงการแล้วนะคะ ว่าง ๆ เชิญแวะชมแวะยืมนะค้า


โดย: unwell วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:9:30:11 น.  

 
คุณ Masaomi
ถ้าหลับ ก็แสดงว่าตรงจุดประสงค์ที่ตั้งชื่อไว้ว่า "นอน" ไง 555
ไม่ใช่หรอก อ่านแล้วจะแหยง ๆ แล้วคิดว่า "อะไรของมันฟะเนี่ย?" มากกว่า แต่พอปรับหัวไปคิดอีกแบบก็จะอ่านได้ค่ะ

คุณแมวปิลาร์
นั่งยันนอนยันว่าไม่เบาค่ะ เป็นแนวที่แต่งไว้เพื่อเข้าชิงรางวัลเลยก็ว่าได้

คุณกระปุกกลิ้ง
ลองหยิบมั่ว ๆ แบบเราสิ บางทีก็เจอเรื่องที่ปิ๊งโดยไม่รู้ตัวนะ แล้วบางเรื่องนี่ก็สุดยอดยิ่งกว่าหนังสือบางเล่มซะอีก (เร่หาเพื่อนอ่านการ์ตูนสุดชีวิต)

คุณ unwell
แวะไปมาแล้วค่ะ แนว..หนักโคตร ไว้ทำใจก่อนค่ะ (มีของเสกสรรค์อยู่สองเล่ม ยังไม่เคยลองเปิดเลย)


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:22:02:58 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.