เส้นทางนี้



บนถนนและเส้นทางทุกสายที่ก้าวเดินไปด้วยกัน มีทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตา

แต่เราทั้งคู่ก็ยังอยากเดินช้าๆไปพร้อมๆกัน เดือนหน้าเราสองคนมีโครงการ

จะเที่ยวกันอีกแล้วครับ ผมกับคุณหนิงอยากไปตลาดจั๊กจั่นที่หัวหินกัน

แต่ไม่รู้จะได้ไปรึเปล่าลุ้นๆดู จริงเราไปเที่ยวหัวหินกันสองรอบแล้ว แต่ไปไม่

ถึงสักทีเพราะจำชื่อตลาดไม่ได้แถมที่สำคัญ ฟังพี่เจี๊ยบเล่ามาอีกทีเลยลืม

หมดเลยว่าที่ไหนยังไง จริงเมื่อวานเราสองคนช่วยกันทำมื้อเช้าด้วยกัน

ซึ่งปกติผมจะเป็นคนเตรียมคุณหนิงทานอย่างเดียว เมื่อเช้าเมื่อวานเราเริ่มต้น

ด้วยการเตรียมและทำแพนเค้ก วันนี้เลยขออีกรอบ ผมว่าประสบความสำเร็จ

เลยนะดีกว่าครั้งแรกที่ทำเยอะมาก อร่อยดีครับ เอ่อลืมถ่ายรูปไว้เลยเนอะ

ประวัติศาสตร์คุณหนิงเข้าครัว แถมทำออกมาหน้าทานมากๆเลย ทานกัน

สองคนไม่หมดเลยต้องเอาไปฝากลูกน้องคุณหนิงที่ทำงาน แต่พรุ่งนี้

คุณหนิงบอกว่าไม่เอาแล้วนะเบื่อแล้ว 2 วันนี้ผมไม่ได้ออกไปไหนเลย

เบื่อมากๆ เพราะหมอห้ามโดดแดด สัก 2 วัน อาจจะเพราะรอยไหม้ตาม

ร่างกายผมนี้แหละ หมอเลยห้าม คงทานยาเยอะไปหน่อยหมอบอกว่า

ร่างกายเลยพยายามขับออกทุกทางที่มันจะทำได้ ผลก็คือหลัง แขน ขา

มีรอยไหม้ เป็นวงๆเลย เอาน่า 2 วันเองอดทนๆ เดี๋ยวก็หาย เมื่อคืนน้องสาว

ผมมีตารางบินมาเชียงใหม่พอดี ผมก็ไปรับแอร์สาวที่สนามบิน ผมไปรอก่อน

เวลาเครื่องลงเพราะอย่างน้อยพอเครื่องลงปุ๊บ ผมจะได้รู้ว่าน้องปลอดภัยดี

พอผู้โดยสารคนสุดท้ายออกมาแล้วหลังจากนั้น แอร์สาว(ไม่เห็นสวยเลย)

เดินทางกระเป๋าออกมาทางออกลูกเรือ หน้าตาไม่เหมือนเด็กหญิงขี้แย

เมื่อยี่สิบปีก่อนเลย เธอเดินมากับกลุ่มเพื่อน ผมนึกในใจตอนเด็กไม่คิดว่าโต

มาจะได้ทำงานแบบนี้นะเนี้ยะ ทะโมนก็ทะโมน กระโดกกระเดกสะ แต่ดันมา

เป็นนางฟ้าสะงั้น น้องสาวผมพอเห็นหน้าผม นึกว่ามันฉีกยิ้ม ดันทำหน้าหุบ

แล้วบอกว่า "โกทำไมโทรมงี้ละ" ดูปากมันดิ อยากกระโดดทีบ 2 ขาคู่เลย

จริงๆ 555+ ก็นะเจอกันประโยคแรกแทนที่จะดีใจ กอดหรือยิ้มหรืออะไรก็

ได้ สร้างสรรค์จริงๆน้องผม และแล้วผมก็สวนว่า เจอพี่เจอเชื้อจะยิ้มแย้มไม่

มีละดันปากแมวใส่ น้องสาวผมสวนทันทีเหมือนกัน (มันได้เลือดใครมานะ)

"โถ่ โกยิ้มเหงือกจะแห้งมาเป็นชั่วโมงแล้วยังมาให้ยิ้มอีกปกติยิ้มแล้วไ

ด้ตังนะ โกอะเค้ายิ้มโกจะให้เท่าไหร่ แถมดูดิผอมมากกเกินไปละ

โกหนิงดูแลไม่ดีรึไงเนี้ยะ" ดูมันพาลอีก ตอนแรกก็บอกไม่กินอะไรละ

เหนื่อยอยากนอนพรุ่งนี้ต้องกลับไฟท์แรกเลย ผมก็อืมดีมากไปนอนสะเดี๋ยวส่งกลับโรงแรมแล้วตู่จะชิ่งละ พอจะถึงอิมพีเรียลแม่ปิงอยู่แล้ว คุณนายก็เปลี่ยนไปกินข้าวต้มดีกว่าอยากกินอะ เอาดูมันดิ บอกทำไมละเด็กกำลังกินกำลังนอน ท่าทางมันจะกินก่อนนอนมากกว่า ยังมีหน้ามาพูดอีกนะ "จริงก็ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่หรอกนะแต่กลัวดึกจะหิว" แม่คุณจะเที่ยงคืนอยู่แล้วยังจะมีดึกๆอีก แต่ก็นะเพื่อน้องๆ

นานมาที ทนไว้ๆ สั่งกันไป กินกันไป แต่เยอะมากจะกินหมดไหม (คิดในใจ)

"โอ้ววแม่เจ้า ท้าวแสนปม เดินเหมือนนางแบบ แดก(ไม่สุภาพหน่อย)เหมือนกรรมกร"

น้องสาวผมพาเพื่อนมาด้วย 1 คน น่าตาน่ารักดีแต่พอเวลาทาน

ละก็ไม่ห่วงสวยเลยสาวๆ 2 คน หมดไป 400กว่าบาท ผมกับคุณหนิงทานเยอะ

แค่ไหนเต็มที่ก็แค่ 200 กว่าบาท สองคนนี้กินยังกะกลับมาจากสนามรบเลย

555+ เอาน่าเพื่อน้องๆ แต่ความน่าของน้องสาวผมพอไปส่งที่โรงแรม

เธอก็สวัสดี บ๊ายบายแล้วก็เดินลากกระเป๋าขึ้นลิฟไป ผมก็โปกมือแล้วก็เดิน

หันหลังจะกลับ กำลังเดินกลับมาที่รถสักพักมีสาวน้อยที่เคยเป็นเด็กดื้อ

ของผมวิ่งตามมาแล้วกอดผมสะแน่นเลย หอมแก้มผมอีก 1 ที

แล้วบอกว่า"ดูแลตัวเองบ้างสิ ดูสิหมดหล่อเลยจากที่ปกติก็ไม่เหลือความ

หล่ออยู่แล้ว ดูสิหมดเลย (เอ่อกำลังซึ้งขอบใจมากน้องรัก มันใช่เวลามั้ยหาเนี้ยะ)

คิดถึงโกนะ ฝันดีคับ" แล้วก็เดินจากไป ผมมองน้องสาวผมจนเธอเข้า

โรงแรมไป ผมยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัวว่ายิ้มตอนไหน เอาน่ายังมีคนที่รักผม

อยู่อีกตั้งหลายคน สู้สิครับแค่นี้เอง จะพาคุณหนิงไปเที่ยวที่ๆเราอยากไป

ด้วยกันได้ ปัญหาและอุปสรรค เป็นแนวทางให้เราเข้มแข็งขึ้น

ผมจะท้อทำไมในเมื่อผมยังมีอีกหลายๆคนพร้อมที่จะเดินไปข้างผม

ใครจะมองผมว่าผมไม่ดีเลวร้ายยังไงขอแค่ สัก 1 คนที่เข้าใจในความเป็นผม

แค่นี้ ชีวิตผมก็ไม่ต้องการอะไรแล้วครับ

P.s ลุ้นดูอีกทีว่าเดือนหน้าจะได้ไปเที่ยวด้วยกันมั้ย



Create Date : 21 กันยายน 2553
Last Update : 21 กันยายน 2553 14:07:47 น.
Counter : 627 Pageviews.

5 comments
ทนายอ้วนพาเที่ยวเหนือสุดแดนสยาม - เชียงราย - วัดกลางเวียง เชียงราย ทนายอ้วน
(11 ม.ค. 2564 13:36:28 น.)
วัดประจำชาวไทลื้อ SertPhoto
(12 ม.ค. 2564 16:24:39 น.)
ขนมปังอบ "เนย &กระเทียม" สมาชิกหมายเลข 3661152
(14 ม.ค. 2564 13:12:12 น.)
夫妻比强 Fūqī bǐ qiáng สามีภรรยาใครดีกว่ากัน Kavanich96
(4 ม.ค. 2564 04:15:51 น.)
  
โห ตามมาอ่าน

ที่แท้ ก็ปากหวานซ่อนรูปนะเนี่ย

อิอิ

โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 21 กันยายน 2553 เวลา:14:32:23 น.
  
ผมจะท้อทำไมในเมื่อผมยังมีอีกหลายๆคนพร้อมที่จะเดินไปข้างผม

ใครจะมองผมว่าผมไม่ดีเลวร้ายยังไงขอแค่ สัก 1 คนที่เข้าใจในความเป็นผม

.
.


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กันยายน 2553 เวลา:14:57:14 น.
  
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายค่ะ
แอร์โฮสเตรส เป็นอาชีพในฝันของสาว ๆ เลยนะคะ
แถมแอร์คนนี้มีพี่ฃายใจดีด้วย
โดย: magic-women วันที่: 21 กันยายน 2553 เวลา:21:10:06 น.
  
หวัดดียามเช้าครับน้องวิน


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 กันยายน 2553 เวลา:6:06:45 น.
  
ใกล้ถึงเดือนหน้าแล้วสิเน้อ

ลุ้นๆ

โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 25 กันยายน 2553 เวลา:14:40:07 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Winggang.BlogGang.com

wingang
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด