น้ำหลากโจนข้ามฝายสูงๆของรีสอร์ทใหญ่ๆต้นทางลงบึงข้างบ้านป่า กว่าจะดั้นด้นมาถึงก็ฝนหยาดสุดท้ายแล้ว ![]() เช้าวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เมฆหมอกหนา ฝนยังไม่หยุดสนิท อากาศมืดครึ้ม ได้คลิป มาเพียงเท่านี้ แต่ก็พอได้ยินดีปรีดาที่ก้นบึงแห้งผากจนแตกระแหงอยู่สองแล้ง ได้น้ำมาชุ่มฉ่ำเสียที ฝูงนกเป็ดน้ำและนกที่หากินในบึงพากันกลับมาทุกชนิด แถมแต่ละชนิดก็แอบไปเพิ่มจำนวนสมาชิกฝูงกันที่ไหนไม่รู้ แห่กลับมา มากมาย และแม้น้ำจะยังขุ่นข้นด้วยโคลนดินแดงๆ ทุกชีวิตก็ร่าเริง แถมมีปลาตัวใหญ่ๆฮุบโผงๆตอนกลางคืนด้วย บ้านเก่าๆหลังเล็กๆท้ายคลิปแรกนั้นคือบ้านป่าของเรา ช่องลูกกรงระเบียงนั้นแหละ ที่เจ้านุ้งชอบโผล่ไปยื่นหน้ายื่นตาดูฝูงนกเป็ดน้ำ ระเบียงเล็กๆนี้เป็นมุมสงบพอให้ พี่ปูนั่งวาดภาพ หรือค่ำๆก็นั่งสมาธิได้ เงียบดี มีแต่เสียงธรรมชาติ คนละอารมณ์ กับระเบียงเอนกประสงค์อีกด้านที่กว้างๆราวๆ 40 กว่าตรม.สำหรับกิจกรรม ทุกประเภท แต่ตอนนี้สภาพบ้านโดยทั่วไปก็ทรุดโทรมพอสมควร
|
อ่านบล็อกพี่ผมนึกถึงคำว่า "เกื้อกูล"
ไม่ว่าเรื่องใดก็ตามถ้าเราไม่มีความเห็นแก่ตัว
มีความเกื้อกูล
ปัญหาจะเกิดขึ้นน้อยมาก
ถึงเกิดก็เป็นปัญหาที่เกิดจากธรรมชาติ
ไม่ได้เกิดจากความเห็นแก่ตัวของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง
ที่คิดครองธรรมชาติเป็นของตนเอง
แล้วจัดการตามอำเภอใจ
เรื่องนี้ไม่ควรเป็นเพียงแนวคิดในการจัดการเรื่องน้ำของคนในชุมชน
แต่ต้องมองภาพรวมแบบระดับประเทศไปด้วยเลย
โหวต Home & Garden Blog ครับ