Group Blog
 
 
ตุลาคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
22 ตุลาคม 2556
 
All Blogs
 

บันทึกการเล่านิทานให้ลูกฟัง

22 ตุลาคม 2556


เมื่อคืนลูกได้สอนธรรมชาติอันลื่นไหลแห่งการเล่าเรื่องให้พ่อแม่เลยขอนำมาเล่า ณ ที่นี้

......................

ขณะที่ทอฝันยังไม่นอน หลังจากการเล่นโยนตุ๊กตาจบไป ทอฝันเดินไปหยิบนิทานเรื่อง "เด็กเลี้ยงแกะ" เดินมาบอกพ่อว่า 

"ปะป๊า....อ่านจิ๊"

พ่ออ่าน "วันหนึ่งขณะที่เด็กเลี้ยงแกะต้อนฝูงแกะไปยังทุ่งหญ้า เกิดเบื่อหน่ายขึ้นมา 'เฮ้อ วันนี้ไม่มีเรื่องสนุกๆ เลย หาอะไรทำแกล้งชาวบ้านเล่นดีกว่า' " 

ทอฝันบอก "ไม่ใช่ๆ " ว่าแล้วก็เปิดไปหน้าใหม่ขณะที่เด็กเลี้ยงแกะกำลังเรียกชาวบ้านให้มาช่วย แล้วชี้ไปที่ชาวบ้านถือคราดคนหนึ่ง 

"อันนี้...หม่าม๊า" 

พ่อเลยผสมโรง "อ๋อ แล้วนี่ใคร"(ชี้ไปที่เด็กเลี้ยงแกะ) 

ทอฝันบอก "อันนี้...ทอฝัน" 

เลยถามต่อไปอีก "แล้วไหนยาย ?" ทอฝันชี้ไปที่ชาวบ้านอีกคน

คราวนี้ทอฝันเลยหันไปหาแม่ "หม่าม๊าร้องช่วยจิ๊" 

แม่เลยร้องแบบภาษาอังกฤษ "Help ! Help me please!" 

พ่อเลยบอก "เอ้า ทอฝันร้องด้วยเร็วๆ " 

ทอฝันร้องแบบภาษาไทยน้ำเสียงและสีหน้าราวกับเตรียมจะเข้าชิงรางวัลโทรทัศน์ทองคำ "ช่วยด้วย ! ช่วยด้วย !" 

จากนั้นทอฝันก็พลิกนิทานไปหน้าสุดท้ายเป็นภาพเด็กเลี้ยงแกะที่ร้องไห้ให้คนช่วยแต่ไม่มีคนสนใจ ทอฝันชี้ไปที่เด็กเลี้ยงแกะบอกว่า "ทอฝัน...ร้องไห้" แล้วก็แบะปากพูดว่า "ช่วยด้วย ! ช่วยด้วย !" ก่อนจะชี้ไปที่ขาของชายในมุมภาพนั้นว่า "นี่ ปะป๊า"

"อ๋อ ใช่แล้วนี่ปะป๊าไง ทอฝันไม่ต้องกลัวนะ ไม่มีใครมาทำอะไร"

ใช้คำปลอบได้เท่านี้ ลูกก็รีบตัดบท "ไม่ใช่ !" ปล่อยให้พ่องงว่ายังไงต่อล่ะนี่ แล้วก็รีบพลิกกลับไปยังหน้าที่หมาป่ากำลังกระโดดไล่ล่าฝูงแกะ

"หมาป่า" พ่อชี้ไปที่แกะที่ทำสีหน้าหวาดกลัวหมาป่าบ้าง "แล้วนี่ล่ะ"

"แกะ...ร้องไห้" ทอฝันบอก

"อ๋อ หมาป่าทำแกะร้องไห้" ทอฝันพยักหน้า

"แล้วต้องทำไงล่ะ" พ่อรีบถามต่อ แค่นั้นเองทอฝันก็เลยยกมือตีใส่เจ้าหมาป่าในภาพ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ แบบไม่ยั้ง (พ่อเห็นแล้วยังเจ็บแทน) 

พอหยุดตี ลูกก็พลิกไปยังหน้าสุดท้ายชี้ที่เด็กเลี้ยงแกะร้องไห้คนเดิม "ทอฝัน...ร้องไห้"

"อ้าว ทำไมทอฝันยังร้องไห้อยู่ล่ะ" พ่อถาม แล้วก็รีบตอบเอง

"อ๋อ ทอฝันยังกลัวหมาป่าอยู่" ทอฝันพยักหน้าเป็นคำตอบ แล้วก็คว้ามือพ่อบอก

"ปะป๊า...ตี...หมาป่า" พ่อก็เลยผสมโรงตีต่อด้วย "นี่แน่ะๆๆๆๆ" 

จากนั้นก็ถึงตาแม่บ้าง "นี่แน่ะๆๆๆๆ" แต่แม่รีบสอน 

"อย่าทำอย่างนี้อีกนะลูก อย่าแก้ปัญหาด้วยความรุนแรง"

จากนั้นทอฝันก็พลิกไปหน้าแรกของนิทาน เด็กเลี้ยงแกะกำลังนอนเอกเขนกกับฝูงแกะ

พ่อไม่รอช้า รีบตัดจบให้กับนิทานว่า

"แล้วทอฝัน กับฝูงแกะก็ใช้ชีวิตในทุ่งหญ้าอย่างมีความสุข"


...........................




 

Create Date : 22 ตุลาคม 2556
0 comments
Last Update : 22 ตุลาคม 2556 10:38:30 น.
Counter : 1122 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


yuttipung
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




เป็นคนไม่เป็นโล้เป็นพายคนหนึ่งที่ติดอินเตอรเน็ต จนได้งานพอประทังเลี้ยงชีพ Blog นี้มอบให้แก่หญิงสาวที่ให้กำลังใจสำหรับความฝันอันริบหรี่ของผมมาตลอด ปัจจุบันเรียนโทจบแล้ว ทำงานหลายที่ หลักๆ ตอนนี้เพิ่งเริ่มเป็น Webmaster นิตยสารแห่งหนึ่ง ส่วนงานพิเศษคือลงข่าว และข้อมูลหนัง ดูแลเว็บให้กับ Popcornmag กับ เครือข่ายคนดูหนัง และเขียนวิจารณ์ภาพยนตร์ให้กับ Filmax

Friends' blogs
[Add yuttipung's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.