Cooking Lover's
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2555
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
9 พฤษภาคม 2555
 
All Blogs
 
แล้ววันที่รอคอย (แต่ไม่อยากให้มาถึง) ก็มาถึงจนได้ ตอนที่ 2/2

.

>"<

ต่อจากตอนที่แล้ว

วันเสาร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 

>"<


.

เวลาเดินผ่านไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาที่เราต้องเดินทาง จริงๆ แล้ว

มันเป็นช่วงเวลาที่เราเกลียดมันที่สุด กับการที่ต้องมาสัมผัสกับ

ความรู้สึกเยี่ยงนี้ เราโตมา 33 ปี เราไม่เคยไปจากอก พ่อแม่

และครอบครัวของเราเลย เราก็ยังคิดอยู่ตลอดเวลาว่า

เรายังเป็นเด็กที่ต้องอยู่กับพ่อและแม่ บอกแล้วถึงแม้ลึกๆ

เราอยากก้าวหน้า แต่เราปวดร้าว เศร้าใจที่สุด เราทำงาน 5 วัน

2 วันต่อสัปดาห์ที่เหลือ เราไม่เคยไปไหนนอกจากกลับบ้าน

ไปช่วยงานพ่อกับแม่ ที่สมุทรสาคร

 ~

>"<

ถ้าไม่ถึงที่สุดเราไม่เคยคิดจะไปไหนในวันหยุด

เราทำงานเกือบทุกอย่างเท่าที่เราจะทำได้ในวันหยุด

เราคิดตลอดเวลาว่า ทำยังงัยก็ได้ที่จะช่วยแบ่งเบาภาระ

ของที่บ้าน จะช่วยทำตลอด.... แต่นับจากวันนี้เราคิดมากว่าเรา

อัคตัญญูหรือไม่ ที่ทิ้งเค้าไป คิดเยอะแยะเหมือนเดิม....

แต่สุดท้ายเราก็มายืนอยู่ตรงนี้แล้วนี่

ถอยหลังกลับไม่ได้ ต้องเดินหน้าต่อไป

โอกาศของชีวิตไม่ได้มาหาเราบ่อยๆ

>"<


.

.

> " <

.
ถึงเวลาที่ต้องร่ำลา เราสวัสดีทุกๆ คน

สบตาที่มันแดงๆ กับพวกเค้า พร้อมกับคำพูดเชิงขอร้องว่า

"ฝากดูแล แม่ด้วยนะ" แล้วเราก็เข้าไปกอดแม่

(โดยปกติเราไม่ค่อยกอดแม่ ไม่รู้จะอายอะไรเหมือนกัน)

~

>"<

วันนี้แม่เองก็กอดเราแน่นเชียว แล้วก็มองตากัน

แม่เราทำตาแดงๆ ทำไมเนี่ย แล้วน้ำตาเราจะยังเก็บไว้ได้ยังงัยเล่า ....

ไหลพรากๆ แล้ว มันเก็บไว้ไม่อยู่อีกต่อไป

(ขี้แย อ่อนแอ มากๆ เราเนี่ย)

ภาพนั้นยังติดตาเราตลอด อกอุ่นๆ ที่นานๆ จะได้กอดกันแบบนี้

แม่เองไม่พูดอะไรซักคำ แต่สายตาที่มองมา...

มันมีความหมายแทนหลายล้านคำ

 ว่าเราคงคิดถึงกันและกัน....

>"<


.

 คิวต่อมา พ่อ เราก็โผไปกอดพ่อ

พ่อบอกว่า "โชคดี" พร้อมกับลูบหัวเราเบาๆ

น้ำตาแตกกันไปอีกรอบ แล้วเราก็มองหาน้องสาว...

โน่นเธอยืนก้มหน้ากดโทรศัพท์อยู่ในมุมโน่น...

"แหม่มๆ" เราเรียก เธอหันหน้ามา พร้อมด้วยน้ำตาที่นองหน้า

เรารู้อยู่แล้วว่ายัยแหม่ม ต้องร้องไห้เยอะแยะ เพราะเราสนิทกันมาก

 ห่างกันตั้งเกือบ 14 ปี ตอนเล็กๆ เลี้ยงกันมาอย่างกับลูกแน่ะ ....

~

>"<

คนสุดท้ายแล้วจริง น้องสาว อีกคน (คนกลาง)

วันนี้มาส่งพร้อมกับข่าวดี ครอบครัวเรากำลังจะมีหลานคนแรก

วันนี้เราเลยมีหลานในท้องน้อยๆ ของเธอมาส่งด้วย

เธอเพิ่งประกาศในวันนี้ก่อนมาว่า เธอกำลังท้องได้ 2 เดือนแล้ว

หลังจากแต่งงานมาปีกว่าๆ ถือเป็นข่าวดี ของครอบครัว

และสิ่งดีๆ ของเราจริงๆ ตื่นเต้นแทนน้องเลย...

ยัยหมวย เราโผไปหาเธอ และกอดเธอแน่นๆ

เธอบอกเราทันทีว่า

"ไม่ต้องห่วง พ่อกับแม่ จะดูแลเป็นอย่างดี"

~

>"<

เหมือนจะรู้ว่าเรากำลังจะอ้าปากพูดอะไร

รู้ใจเราจริงๆ เพราะสิ่งที่เราห่วงเป็นสิ่งเดียว

 คือกลัวพ่อแม่ ลำบากไม่มีใครช่วยงานที่บ้าน...

แต่อย่างน้อย วันนี้ทุกๆ คนก็รับปากกับเราแล้วว่า

จะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยดูแล พ่อกับแม่ อย่างน้อยก็สบายใจไปได้ล่ะ

>"<


.

.

" "

สุดท้ายแล้ว กลับไปกอด พ่อ กับ แม่ อีกครั้งก่อนกล่าวคำว่า

"สวัสดี และ ขอบคุณ" ทุกๆ คนที่มาส่ง

และให้กำลังใจในวันนี้ โบกมือ บ้าย บาย แล้วนะ ...

 เรารีบเดินเข้าไปข้างใน คิดว่าจะไม่หันมามองอีก

กลัวทำใจอดทนไม่ให้ร้องไห้ ไม่ได้ แต่จนแล้ว

จนรอดก็ต้องแอบหันหลังกลับมาแอบมอง พ่อ แม่

และน้องสาวอยู่เนือง จนต้องละสายตาด้วยความจำเป็น

>"<


.


เราเดินเข้ามาด้านในด้วยน้ำตา และ ความเศร้าเป็นที่สุด

มันทั้งเหงา ทั้งอ้างว้าง รู้ทั้งรู้ว่า เรากำลังจะได้อยู่กับสามีแล้ว...



ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี สำหรับพิธีการขาออก

ไม่มีติดขัดอะไร ถึงเวลาที่ต้องบินแล้ว 16.15 น.

ตามเวลาประเทศไทย แต่เครื่องดีเลย์ (ล่าช้า)

กว่ากำหนดจริงเอามากๆ กว่าจะออกจริง โน่นเกือบ 17.45 น.

ไม่รู้ติดขัดอะไรกัน แต่ความล่าช้า ทำให้เราได้คุยกับ แม่ น้องสาว

และ พ่อไปตลอดทาง จนกระทั่งเค้าถึง บ้านอย่างปลอดภัย

>"<


.


17.45 น. ได้เวลาเครื่องออกซักที......

.

.

 




Create Date : 09 พฤษภาคม 2555
Last Update : 12 พฤษภาคม 2555 17:55:31 น. 0 comments
Counter : 767 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

porn_pinky
Location :
Dubai United Arab Emirates

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 31 คน [?]




เป็นผู้หญิง ตัวเล็กๆๆ คนหนึ่ง ที่รักการทำอาหาร และ ขนม นมเนย... เวลา ที่เครียดกับการทำงาน... การลงมือทำอาหาร หรือขนม เหมือนได้อยู่ในโลกส่วนตัว ที่มีความสุขมากที่สุด...

ชีวิตเริ่มเปลี่ยนปลงบ้าง ตอนมาอยู่ดูไบ เป็นทั้งแม่บ้าน และ สาวอ๊อฟฟิต ในเวลาเดียวกัน ก็ต้องพยายามทำให้ดีที่สุดล่ะ สู้ๆๆๆ

พอมาอยู่ไกลบ้าน... บล็อกแก้งค์ เหมือนเป็นที่ปลดปล่อย เป็นเพื่อนยามเหงา... เป็นที่ที่อยากเขียนประสบการณ์การใช้ชีวิต.. ว่าครั้งหนึ่ง มีโอกาศใช้ชีวิตในต่างแดน ดินแดน ที่เค้าเรียกว่า ดินแดนแห่งทอง

"Dubai ... The City of Gold"

เรื่องราวที่เขียนเป็นเรื่องราวที่มาจากมุมมองของเราเอง.เห็นอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ ก็เก็บเอามาเล่า เอามาฝากกัน...
อย่างน้อยเมื่อเวลาเวียนผ่านพ้นไป ได้กลับมาอ่านอีกครั้ง มันจะเป็นความทรงจำดีๆ ในชีวิตของเราบ้างล่ะ

"โอกาส..ไม่ได้เวียนมาหาเราบ่อยนัก เมื่อมันมาถึงเราจึงคว้ามัน และเลือกทางเดินนั้น...จนกระทั่ง เรามายืนอยู่จุดๆ นี้ "ดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับ เอมิเรตส์"

... คงได้เล่าเรื่องราวกันไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะหมดมุขกันไป

ว่างๆ ก็แวะไปทักทายที่ เพจพร บ้างนะคะ ไม่ได้ขายอะไร แต่อยากโชว์ รูปอาหารสวยๆ ฝีมือพรเองค่ะ

http://www.facebook.com/lovelycooking
Friends' blogs
[Add porn_pinky's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.