วาเลนไทน์ในความทรงจำ :: Will iT SnoW fOr VaLentIne.




...เธอว่า ถ้าหิมะตกในวันวาเลนไทน์ ใจคนเราจะหนาวไหมนะ...

เขาถามฉันนิ่งๆ ด้วยประโยคแบบนั้นเมื่อวานนี้ทางโทรศัพท์ ฉันแอบยิ้มเมื่อกระซิบตอบไป เหมือนกับทุกปีที่ผ่านมา เขาชอบถามประโยคเดิมๆ ซ้ำๆ บ่อยๆ จนชินแล้ว

...ไม่หนาวหรอกค่ะ แค่เรามีกันและกัน ไม่มีวันหนาวแน่นอน แม้เราจะอยู่ท่ามกลางหิมะขาวโพลนก็เถอะ...






13 ปีก่อนหน้านี้ ในโรงเรียนมัธยมปลายแห่งหนึ่ง


...พี่คะ ฉันชื่อนิดานะ อยู่ชั้นม.4/3 อาคารสี่ ตรงข้ามกับอาคารสามของพี่ แค่พี่หันมาทางหน้าต่าง พี่ก็จะเห็นฉันแล้ว หน้าต่างห้องของเราตรงกัน...

ฉันอมยิ้มกับกระดาษสีขาวที่แปะอยู่บนข้าวกล่องที่ทำมาสุดฝีมือ ก่อนจะเห็นมันมากองอยู่ในถังขยะที่ห้องเรียนของตัวเองพร้อมกับถอนหายใจเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ทำไมต้องเป็นคนนี้ด้วยเล่า ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองเท่าไหร่ เขาย้ายมาอยู่ข้างๆบ้านของฉันได้ซักครึ่งปีแล้วมั๊ง คนอะไร เย็นชาชะมัดเลย ตอนแรกฉันเกลียดเขาแทบตายที่เขาเย็นชาใส่ เขาไม่เคยยิ้มเลยซักครั้ง ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร

แต่ฉันจำได้ว่า มีอยู่วันหนึ่ง ฉันทำรองเท้าขาดขณะที่กำลังเดินกลับบ้าน รองเท้าผ้าใบคู่หนึ่งก็ลอยมาหล่นอยู่ตรงหน้า ขณะที่ฉันมองตามแผ่นหลังของคนตัวสูงที่เดินเท้าเปล่าจากไป รองเท้าคู่นั้นใหญ่เกินไปสำหรับเท้าฉัน แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันไม่ต้องเดินเจ็บเท้าไปตามถนนที่ขรุขระ วันนั้นแหล่ะที่หัวใจของฉันเบ่งบานและกำลังร้องเพลง และวันของเราก็เริ่มต้นขึ้น




++++++




..เธอว่า ถ้าหิมะตกในวันวาเลนไทน์ ใจคนเราจะหนาวไหมนะ...

ผมถามเธอไปแบบนั้น เหมือนกับทุกๆปีที่ผ่านมา ประโยคเดิมๆ ซ้ำๆ ที่ไม่มีความหมายอะไรมากมาย ไม่มีที่มา ไม่มีที่ไป ผมถาม เพราะแค่อยากได้ยินคำตอบนั้น

...ไม่หนาวหรอกค่ะ แค่เรามีกันและกัน ไม่มีวันหนาวแน่นอน แม้เราจะอยู่ท่ามกลางหิมะขาวโพลนก็เถอะ...

...แค่เรามีกันและกัน...
แค่นั้นแหล่ะที่ผมต้องการได้ยิน





++++++




13 ปีก่อนหน้านี้ ในโรงเรียนมัธยมปลายแห่งหนึ่ง


... ฉันไม่รู้ว่าพี่ให้รองเท้าคู่นั้นกับฉันทำไม ทั้งๆที่พี่ไม่เคยยิ้มให้ฉันเลยซักครั้ง แต่ฉันจะขอเข้าข้างตัวเอง ว่าตอนนี้พี่มีฉันอยู่ในสายตาของพี่แล้ว...

ข้อความจากกระดาษที่แปะอยู่บนข้าวกล่อง ผมหยิบมันขึ้นมาพับเป็นชิ้นเล็กๆแล้วหยิบมันลงกระเป๋านักเรียนเหมือนเคย เหมือนกับทุกใบที่ผมเก็บมันไว้ แต่สิ่งที่ต่างออกไปก็คือ ผมไม่สามารถที่จะทิ้งข้างกล่องลงในถังขยะได้เหมือนเหมือนทุกครั้ง พอๆกับที่ผมไม่สามารถละสายตาไปจากหน้าต่างของอาคารฝั่งตรงข้ามได้เลย

ครั้งหนึ่งที่หลังห้องคหกรรมของม.6/1 "นี่ นายรู้หรือเปล่า ว่าไอ้นักเรียนใหม่ที่ครูกำลังปลื้มนักหนา เพราะเป็นตัวแทนระดับประเทศที่โดนไล่ออกจากโรงเรียนบ่อยๆน่ะ มันมีแม่เป็นผู้หญิงอย่างว่า..."

เสียงหัวเราะของนักเรียนคนอื่นๆ และกระซิบกระซาบกัน ก่อนที่จะเงียบไป เมื่อนิดาวางกล่องข้าวลงบนโต๊ะอย่างแรง "รู้ไหม ว่าคนที่ชอบว่าคนอื่น ดีแต่กดคนอื่นให้ต่ำลงน่ะ น่ารังเกียจยิ่งกว่ากิ้งกือที่ถูกเหยียบจนแบนติดรองเท้าเสียอีก"

ผมจำได้ว่า ขณะที่กำลังจะเดินเข้าห้องเรียน ได้ยินและได้เห็น...ผมรู้แล้วว่า ใครกันที่เกิดมาเพื่อผม




++++++





14 กุมภาพันธ์ 2009


หญิงสาวหยิบดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ที่ได้รับมาจากเขาเมื่อครู่ ใส่ลงไปในแจกัน ขณะที่การ์ดสีชมพูสดใบนั้น กับข้อความสั้นๆของเขา เหมือนเช่นเคย

...ให้เธอคนเดียว...


ขณะที่ชายหนุ่ม ที่นั่งอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง กำลังเปิดกล่องสีน้ำตาลที่ผูกโบว์เอาไว้อย่างสวยงามประนีต ช็อคโกแล็ตรูปรองเท้า สีขาวและน้ำตาล หวานและขม...กับการ์ดที่ทำให้หัวใจพองโตเหมือนเคย


...ไม่ว่าคนทั้งโลกจะยืนอยู่ตรงข้ามกับพี่ แต่ฉันจะยืนอยู่ข้างพี่เสมอค่ะ...










คุยกันหน่อยค่ะ...ข้อเขียนด้านบนนั้น เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง หวังว่าคงไม่ว่ากันนะคะ เขียนขึ้นมาโดยไม่มีเป้าหมายหรือจุดมุ่งหมายใดๆทั้งสิ้น ไม่มีข้อคิด ไม่ได้ตั้งใจให้หวาน ไม่ได้ตั้งใจให้ขม


เพียงแต่เมื่อคืนนี้ เพิ่งดูซีรี่ย์ Will it snow for cristmas จบไป แล้วมันจุกในอก นอนไม่ค่อยหลับ คั่งค้างในหัวใจด้วยอะไรบางอย่าง คิดอะไรไม่ออก รู้แต่ว่ามันเจ็บ...ก็เลยอยากเขียนอะไรสั้นๆ ให้หัวใจมันเบิกบาน หยิบยกหนึ่งฉากเล็กๆมาจากซีรี่ย์เรื่องนั้น น้ำเน่าไปบ้าง ก็ขออภัย


แด่ทุกหัวใจที่มีรัก บางที แค่การสมผัสเบาๆของปลายนิ้ว การลูบผมอย่างแผ่วเบา การถามด้วยความห่วงใยว่ากินข้าวหรือยัง หรือการยอมเดินเท้าเปล่า เพื่อเอารองเท้าให้คนที่รักใส่ ... การกุมมือกันไว้ โดยที่ไม่มีรอยยิ้มประดับหน้า ตัวอยู่ใกล้ แต่ราวกับไกลกันสุดขอบฟ้า...ก็สั่นสะเทือนหัวใจดีเหมือนกันนะ


ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน ที่มาร่วมเดินทางในถนนสายนี้มีมิตรภาพ หากซักวันโอกาสอำนวย หวังว่าจะได้เจอกันอีก





รายชื่อผู้ร่วมโครงการ (ครั้งสุดท้าย)
::BeCoffee::
::nikanda::
::นางสาวดุ่บดั่บ::
::กะว่าก๋า::
::JewNid::
::Little Knight::
::ปีศาจความฝัน::
::เป็ดสวรรค์::
::นัทธ์::
::SongPee::
::Paulo::
::ซองขาวเบอร์9::
::ส้มแช่อิ่ม::
::ท่านหญิงน่าเกลียด::
::Summer Flower::
::peeamp::
::nulaw.m::
::มัยดีนาห์::
::บุยบุย::
::inmemoir::
::เริงฤดีนะ::













Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 3 กุมภาพันธ์ 2553 6:16:16 น. 27 comments
Counter : 429 Pageviews.

 
เจิมหรือเปล่าก็จะได้รู้กัน 55



โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:06:32 น.  

 
มาได้เจิมพอดี



โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:10:20 น.  

 
ไม่เคยรู้เลยว่าคุณแจงเขียนนิยาย
แต่ก็เป็นเรื่องดีนะ ชอบอ่านควรชอบเขียนด้วย
อิอิ จะได้คืนทุน



โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:11:35 น.  

 
หนูหล่อ แซงไปแล้ว


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:11:38 น.  

 
แค่สั้นๆก้บอกเรื่องราวได้มากมายค่ะ

กำลังเดินสายอ่านเหมือนกันน่ะหนูหล่อ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:12:45 น.  

 
ดีจ้าน้องแจง ...

อ่านแล้วไม่หวาน ไม่ขม แต่ว่ามันอินเพราะมันสัมผัส
ได้ใจคนได้ดีเลยค่ะ เพราะว่าความรักหนอ มันเป็นอย่างนี้
ล่ะค่ะ บางอย่างก็ยากเกินกว่าจะบังคับได้ แต่ก็ต้อง
ทำใจว่า ... อะไรก็ไม่เหมือนที่คิด ... และแบบนี้มันก็ต้อง
เรียกว่า "ชีวิต" ได้สบายๆ เลยค่ะ ^^


ค่อยๆ ตามมาอ่านงานเขียนโครงการนี้ .. หลายคนเขียน
พี่ยังอ่านไม่หมดเลยค่ะ วันนี้มากระดึ๊บๆ เพราะว่า
ดันไปติดเกมส์เข้า ได้เรื่องเลยค่ะ แงๆ


โดย: JewNid วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:43:38 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะ ชอบนะ


โดย: ศรีสุรางค์ วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:55:08 น.  

 
ชอบงานคุณแจงนะค่ะ ..

ให้บรรยากาศของความรักในแบบอืม ๆ .. จะว่าไงหล่ะ
เราเองว่าน่ารักดีออก .. 555

เสียดายที่โครงการจะหยุดแล้ว ..
รอโครงการสอง นะค่ะ ..

สองพี


โดย: SongPee วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:16:35 น.  

 
ตามมาอ่านงานเขียนค่ะ
กว่าจะอ่านหมด ตาลายเลยค่ะ

ส่งเข้านอนเลยละกัน^^ฝันดีนะคะ


โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:19:27 น.  

 
สั้นๆแต่น่ารัก
เรื่องราวยังน่ารักเหมือนเดิมสไตล์น้องแจงเลยจ๊ะ
อ่านเพลินเลย
ลุ้นด้วยว่าผู้ชายใจเย็นชาคนนั้นทำไมถึงน่ารักขึ้นมาได้
ว่าแล้วก็น่าเอาไปเขียนเรื่องยาวนะพี่ว่า

วันนี้พี่มาร่วมปิดโครงการด้วยจ๊ะ
เขียนบ้างไม่เขียนบ้าง แต่อ่านบ่อยครั้งน๊า
พี่ก็เกรแบบนี้แหละ แหะๆ


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:20:55 น.  

 
ซัมเมอร์ชอบงานเขียนวันนี้นะคะ อ่านง่าย (ไม่ยากเหมือนเรื่องก่อนๆ แหะ แหะ" เข้าใจง่ายค่ะ แล้วก็เข้าใจเขียนถึงความรู้สึกของทั้งสองคนนะคะ ปกติซัมเมอร์จะเขียนแต่ความรู้สึกของคนๆ เดียวค่ะ วันหลังว่าจะลองเขียนถึงความรู้สึกของทั้งฝ่ายดูบ้าง เอแต่จะไปเขียนในโครงการไหนดีน้อ


โดย: Summer Flower วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:24:11 น.  

 
ไม่ตั้งใจให้หวานแต่คนอ่านว่าหวานนะเนี่ย

พล็อตเรื่องนี้ดีนี่นา นางเอกแนวนี้อ้อนชอบ ท่าทางจะไม่ยอมคน
แต่ว่าหวานกับพระเอก...คนเดียววว

นิดาชื่อน้องสาวอ้อนเองค่ะ ถ้าแจงเอามาเขียนต่อก็จะเป็นว่า
เรื่องหนึ่งพี่สาวเป็นนางเอก
ส่วนอีกเรื่องนี้น้องสาวเป็นนางเอก กรี๊ด...นางเอกกันทั้งบ้าน

วันนี้นะคะแจงเราสองคนใจตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายค่ะ
เขียนเป็นแนวเรื่องจากมุมมองของคนสองคน
ในขณะเหตุการณ์เดียวกัน
แต่ว่าของอ้อนเลือกเขียนให้จบเป็นคนๆ ไปแต่ของแจงเขียนสลับกันค่ะ
โทนของเรื่องคนละเรื่องกันเลย แต่ว่าก็ถือว่าใจตรงกันเนอะ อุ๊บอิบ


โดย: BeCoffee วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:34:57 น.  

 
ดีจ้าน้องแจง

เราวัยไม่ต่างกัน ย้ำๆ ... แบบว่าอยากลดวัย
แม้ว่าจะลดไม่ได้โดยความเป็นจริงแต่ว่าในความเป็น
บล็อกเราเสกสรรค์ได้ค่ะ 555+ แบบว่าอยากละอ่อน
ไม่ต้องมากแต่ว่ากำลังดีกับความมั่นใจล่ะอยาก
มากๆ เลยล่ะค่ะ

นี่ๆ ... อิจฉานะค่ะหนิ ที่บอกว่ามีคนซื้อดอกให้
แหม ไอ้คนที่บ้านพี่เค้าไม่ยักโรแมนติกเลยค่ะแบบว่า
ก่อนแต่งดีสุดๆ แต่ว่าแต่งแล้วผ่านไป 10 ปี เฮ้อ
ได้แต่ถอดใจ แอบเหล่หามองหนุ่มใหม่ดีกว่าค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:4:57:05 น.  

 
ถ้าหิมะตกจริง ๆ ทั้งเขาและเธอคงไม่หนาวหรอก
ก็แจงเขียนให้รู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ นี่น่า
..
เมื่อวานเพิ่งเห็นคู่แฟนกันคู่หนึ่งเดินลงบันไดเลื่อนอยู่ข้างหน้า
ยังแอบคิด แปลกดีที่ไม่ต้องมีการจับมือ หรือโอบกอดใด ๆ
แต่ทำไมถึงเห็นความอบอุ่นความอ่อนหวานส่งมาถึงกัน
มากจนคนข้างหลังยังรู้สึกนะ

ความรักนี่แปลกจริง ๆ ^^


โดย: Paulo วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:33:20 น.  

 
หางานให้คนแก่ทำไงคะ อิอิ
ท่านหญิงฯไปดูหนังเรื่องความจำสั้นแต่รักฉันยาวมา แล้วเลยอินค่ะ
ความรักของคนแก่น่ารักดีค่ะ ไม่มีเรื่องกามารมณ์มาเกี่ยวข้อง^^


โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:42:16 น.  

 
สวัสดีครับ..คุณแจง..

งานเขียนคุณแจงสุดยอดไปเลย..ผมอ่านแล้วคล้อยตามไปด้วยเลย
อยากให้ สามสาวกลับมาสร้างโครงการดีๆอีกนะครับ..




โดย: Little Knight วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:8:48:13 น.  

 
แวะมาครั้งแล้ว ตั้งแต่ยังไม่อัพ วันนี้วนมาอีกที
ตามอ่านไปทีละบ้าน หวานเย็นชื่นใจ
ซาบซ่าเหมือนใส่โซดา บางบ้านเหยาะวิสกี้
บางทีปั่นผสมกาแฟ แต่รสชาติละมุนละไม ก็เลยต้องใช้เวลา

กระดืบๆชิมมาเรื่อย เลื้อยไปช้าๆ
ชอบอ่านให้จบแล้วค่อยเม้นท์ วนไปมาหลายรอบ
ทำงานไปอ่านไป คนมีเวลาน้อย
แต่ยังไงก็ต้องมา

คุณครูแจงไม่ตรวจการบ้านหน่อยเหรอคะ
ชมอย่างเดียว ลูกศิษย์ไม่พัฒนานะคะ
มาหัดเขียนก้เมื่อมาร่วมเข้าโครงการกับน้องทั้งสาม
แล้วจะพยายามต่อยอดไปเรื่อยๆยังไม่รู้สึกเหนื่อย
สนุกทุกครั้ง หัวใจลัลล้า รอวันเลยค่ะ



แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:12:48:28 น.  

 
ขึ้นต้นมาผมกลัวเศร้าล่ะ ฮ่าๆ โชคดีที่จบแล้วคล้ายๆ จะหวาน ฟิ้ว... โล่งอกแท้ (อารมณ์หายค้างคารึยังครับ ไม่ใช่ยิ่งค้างกว่าเดิมนะเออ)


โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:12:11 น.  

 
บล็อกพี่เหรอ...
มาจากเรื่องจริงอิงนิยายหน่อยๆ
มาจากนิยายอิงเรื่องจริงนิดๆ
อิอิอิ...ตามนั้นเลย


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:16:27:08 น.  

 
สวัสดีค่าคุณแจง
งานเขียนวันนี้คล้ายกันกับของอ้อนอย่างบังเอิญไม่น่าเชื่อ
เป็นผู้หญิงสลับผู้ชายแบบนี้น่ะค่ะ

วันนี้ออกแนววัยรุ่น วัยใส วัยเรียนเนอะ
อันที่จริงอยากอ่านเรื่องของแจงมากกว่า 5555
แต่อ่านอย่างนี้ก็กุ๊กกิ๊กดีไปอีกแบบล่ะค่ะ
เป็นวาเลนไทน์หวาน ๆ สำหรับคนที่อยู่ห่างไกล
เป็นคนสองคนที่ห่างไกลหรือเปล่าคะ
เพราะว่าคนนึงมีหิมะตกด้วยไง ใช่หรือเปล่า เหอะ ๆ

...............

ชอบที่แจงเม้นต์ปอยจังค่ะ
ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ "ฉัน" คนนั้นในบลอคปอยนะคะ
ขอบคุณที่เข้าใจ "ฉัน" คนนั้นเป็นอย่างดีค่ะ
หวังให้เป็นอย่างนั้นเหมือนกันค่ะแจง :)

ส่งลิงค์ไปให้ทางเมล์แล้วนะคะ คราวนี้ครั้งสุดท้าย ขอทำเอง อิอิ
ใจหายไม่ใช่เล่นนะคะเนี่ย


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:06:24 น.  

 
เป็นความรักที่น่ารักจังค่ะ นี่ล่ะคือคู่แท้ที่คอยอยู่เคียงข้างกันเสมอยามลำบาก ยามมีปัญหา


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:55:32 น.  

 
คราวนี้สั้นไปรึป่าว...
เป็นเรื่องรักที่น่ารักสไตล์คุณแจงเลยนะ ...


โดย: นัทธ์ วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:23:57:04 น.  

 
ลืมตอบคำถาม : กุหลาบ 108 ดอกหมายถึง คำขอแต่งงานค่ะ


โดย: นัทธ์ วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:23:57:54 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ


ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะครัับน้องแจง
พี่ก๋าขอขายได้ 5 แสนเล่มก็พอใจแล้วครับ 555









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:06:37 น.  

 
จบเรื่องได้เศร้า
แต่ .. ก็ จบได้สวย

ชอบที่คุณว่า
"แด่ทุกหัวใจที่มีรัก ...
ตัวอยู่ใกล้ แต่ราวกับไกลกันสุดขอบฟ้า
...ก็สั่นสะเทือนหัวใจดีเหมือนกันนะ "




ขอบคุณ โลก ที่หมุนให้เรามาเจอกัน และมีงานดี ๆ เกิดขึ้น
แม้ว่างานเขียนจะสมบูรณ์บ้างในบางคน หรือไม่ในบางที
แต่ก็เป็นความตั้งใจดี ที่ได้ร่วมกัน ขอบคุณอีกทีฮะ


โดย: inmemoir วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:14:19 น.  

 
คุณแจงขา...

โรแมนติกที่สุดเลยค่ะ
รู้สึกได้ถึงกลิ่นกุหลาบ...
และรสหวานปนขมของช็อกโกแล็ตเชียวล่ะค่ะ



โดย: ธาร นาวา วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:10:24:43 น.  

 
น่ารักจัง


โดย: tempopo วันที่: 4 มีนาคม 2553 เวลา:2:04:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

nikanda
Location :
จันทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




ลายปากกา









New Comments
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2553
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
1 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add nikanda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.