สวัสดีปีใหม่ :: ค่ำคืนแห่งเสียงเพลง


เสียงด่าทอที่ได้ยินจนชินหูในเกือบทุกค่ำคืนตั้งแต่จำความได้ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ก่อนหน้านี้แว่วเสียงริ่งเรไรในยามค่ำคืนได้ถูกกลบกลืนด้วยเสียงทะเลาะกันของพ่อและแม่ ขณะฉันใช้สองมืออันบอบบางอุดหูไว้ภายใต้การนอนนิ่งอยู่ใต้ผ้านวมผืนใหญ่ ผ้านวมสีน้ำเงินลายดอกไม้ซีดๆที่ใช้มาตั้งแต่จำความได้ จำได้ดีพอๆกับเสียงกร่นด่าของพ่อและแม่ที่ดังขึ้นเป็นระยะในเกือบทุกค่ำคืน ก่อนจะค่อยเงียบเสียงลงในยามดึกพร้อมกับเสียงครางแผ่วๆสะท้อนออกมาจากห้องติดกันที่ถูกกั้นไว้เพียงแผ่นไม้อัดเก่าๆ


บ้านของฉันเป็นบ้านไม้ใต้ถุนสูง ถูกมุงด้วยสังกะสี ฉันชอบมากเวลาที่ฝนตก เสียงสายฝนที่กระทบกับสังกะสีดังเปาะแปะๆ ทำให้หลับสบายดีเชียว แต่น่าเสียดายเมื่อเวลาหน้าร้อน ภายในบ้านจะร้อนยิ่งกว่าเตาอบเสียอีก ฉันเคยแอบสงสัยว่าทำไมหลายๆคนรอบตัว ถึงชอบเปรียบเปรยว่าร้อนเหมือนอยู่ในเตาอบ ทั้งๆที่ในหมู่บ้านแถบนี้ ติดๆบ้านของฉัน ไม่มีบ้านใครมีเตาอบซักหลัง มีแต่เตาที่เป็นเพียงหัวแก๊สหรือไม่ก็ใช้เตาถ่านทั้งนั้น บ้างทีถ้าพูดว่า...ร้อนเหมือนอยู่ในเตาถ่าน...ฉันยังจะเข้าใจและจินตนาการได้ง่ายกว่า แต่ก็นะ คงเป็นเพราะเตาถ่านมันไม่โก้เหมือนเตาอบกระมัง


เมื่อค่ำวานนี้ก็เหมือนเดิมๆ น้ารันคนข้างบ้านถือเหล้าขาวมาขวดหนึ่ง ฉันไม่เคยชอบน้ารัน เพราะน้ารันทำให้แม่เปลี่ยนไป เมื่อก่อนแม่ไม่ใช่คนชอบกินเหล้าเมายาซักนิด แต่พอน้ารันย้ายเข้ามาอยู่บ้านข้างๆ ผู้หญิงคนนั้นก็ชอบมาหาแม่ มาคุยด้วยเป็นประจำ หลังๆก็พกเหล้าขาวมาด้วย นั่งดื่มกันสองคน พอเริ่มได้ที่ ฉันก็จะได้ยินเสียงกร่นด่าวุ่นวาย แต่แม่และน้ารันไม่ได้ทะเลาะกันหรอกนะ แต่ว่าต่างกำลังนั่งด่าสามีของตัวเองต่างหาก ว่าไม่ดีอย่างนั้น ไม่ดีอย่างนี้ แรกๆ ฉันก็โกรธแม่ที่ชอบด่าสามีตัวเองให้คนอื่นฟัง แต่เดี๋ยวนี้เข้าใจอะไรมากขึ้น บางทีก็สมควรแล้วที่พ่อจะโดนด่าเสียบ้าง ถึงแม้ว่าจะไม่ทำให้อะไรดีขึ้นเลยก็ตาม


ถึงฉันจะไม่ค่อยชอบน้ารันเท่าไหร่ แต่น้ารันก็ใจดีมากนะ บางครั้งน้ารันก็หอบขนมมาฝาก ไอ้พวกขนมในห่อราคาถุงละห้าบาท ขนมที่พ่อกับแม่ชอบบ่นว่ามันไม่มีประโยชน์ เวลาที่ไปโรงเรียนคุณครูก็จะบอกเสมอว่าไม่ควรซื้อกิน แต่ฉันชอบกินมากเลย แต่เวลาไปโรงเรียนทีไรก็ไม่ค่อยได้ซื้อกินหรอก ไม่ใช่ว่าฉันจะเชื่อครูหรอกนะ แต่ว่าสตังค์ที่ได้ไปโรงเรียนมันไม่พอซื้อต่างหาก ฉันก็ได้แต่เก็บความอยากเอาไว้ เพื่อรอให้น้ารันมาหาแม่ที่บ้าน เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่เกลียดน้ารันจนเกินไป นั่นเป็นความคิดแบบเด็กๆใช่ไหมล่ะ ก็ตอนนั้นฉันเป็นเด็กจริงๆนี่น่า เด็กก็รู้สึกแบบเด็กๆ ยามใครให้อะไรมาถูกใจเราก็รัก ใครทำให้ไม่ใช่อย่างที่เราต้องการ เราก็ไม่พอใจ เสียใจ และร้องไห้ แต่โตมาเมื่อไหร่นี่สิ อยากร้องไห้ก็ร้องไม่ออก บางครั้งไม่รักไม่ชอบหรือเกลียดก็พูดไม่ได้



...ไม่เชิงว่าพูดไม่ได้ แต่ไม่ควรพูดต่างหาก...



ดึกหน่อยพอน้ารันกลับได้ซักพัก พ่อก็กลับมาจากทำงาน ไม่สิ จริงๆ พ่อคงเลิกงานตั้งแต่ห้าโมงเย็นแล้ว แต่ทำไมถึงกลับดึกทุกวัน ซักวันถ้าฉันรู้ ฉันคงจะบอกทุกคนได้ พอพ่อก้าวขึ้นบันไดบ้านเท่านั้นแหล่ะ เสียงแม่ก็ดังขึ้นกว่าเดิม และฉันรู้ล่วงหน้าได้เลย ว่าในไม่ช้าเสียงเอะอะ การทะเลาะทุ่มเถียงกันก็จะตามมา ฉันไม่อยากอยู่ให้ได้ยินและรับรู้ เลยเลี่ยงเข้าห้องตัวเองไป ห้องเล็กๆที่ถูกกั้นไว้ด้วยไม้อัดแผ่นใหญ่ไม่กี่แผ่น ถึงไม้อัดแผ่นใหญ่นั้นจะปิดกั้นเสียงไม่ได้ แต่อย่างน้อยมันก็เบาลงมาก


มีทางเลือกสองทางให้ฉันเลือกอย่างเคย คือหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปเสีย หรือว่าจะลงไปในที่นอนฟูกเก่าๆของตัวเอง คลุมโปงด้วยผ้านวมผืนใหญ่ที่สีหม่นหมองพอๆกัน แล้วเอานิ้วยัดเข้าไปในรูหู แสร้งทำเป็นว่ากำลังนอนเพลงของเสก โลโซอยู่ สมัยนั้นฉันยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ว่าหน้าตาของไอพอดมันเป็นอย่างไร และฉันเลือกทางเลือกที่สองจากทางเลือกที่มีอยู่น้อยนิด


ทำไมต้องเป็นเพลงพี่เสก โลโซน่ะเหรอ ก็ตอนนั้นพี่เสกกำลังดังอยู่น่ะสิ และครั้งนึงเมื่อไม่นานมานี้ เคยมีใครบางคนเอากีตาร์ตัวโปรด มานั่งเกาเล่นๆ บนแคร่ใต้ต้นมะขามเทศหน้าบ้านฉันด้วย แต่ใครคนนั้นไม่ใช่หนุ่มผมยาว ใส่เสื้อยืดและกางเกงยีนส์ซีดๆก็แล้วกัน ...เพราะสเป็คส่วนตัว ฉันไม่ปลื้มผู้ชายผมยาวจ้า


....คืนนี้จันทร์นวลผ่อง มองแล้วคิดถึงแต่เธอ ตัวฉันยืนมองเหม่อ ถามว่าเธออยู่ที่ใด วอนสายลมแผ่วๆ ช่วยพัดพาใจไป บอกเธอว่าคิดถึง...



ไม่ใช่สิ ไม่ใช่เพลงนี้ อีกเพลงหนึ่งต่างหาก มันร้องว่ายังไงน้า? (คำเตือน ขณะที่กำลังอ่านเนื้อเพลงไป โปรดอย่าใช้เวลาอันมีค่าของท่านในการนับคำนวน ว่าตอนสมัยนั้นฉันรักเสก โลโซมากมาย ในตอนนี้ฉันจะอายุเท่าไหร่กัน)



...วันนี้ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง เธอจะคิดถึงฉันบ้าง ไหมหนอเธอ เมื่อวันจันทร์ที่แล้ว สองเรายังได้เจอ เธอส่งยิ้มมา...



เสียงพี่เสกนี่ มันมีเอกลักษณ์ดีจริงๆ ในนาทีที่ว่างเปล่านั้น ฉันไม่รู้สึกอินไปกับบทเพลงเท่าไหร่หรอก ว่าการมองเห็นฝนโปรยปราย ปล่อยละอองกระเซ็นซัดที่นอกหน้าต่างจะทำให้คนคิดถึงกันมากมายได้อย่างไร รู้แต่ว่าฉันอยากให้ฝนตกแรงๆจังเลย อย่างน้อยถ้าฝนกระหน่ำตกลงมาอย่างรุนแรงในตอนนี้ ฉันจะได้นอนฟังเสียงเม็ดฝนกระทบสังกะสี หลับสบายไป และไม่ได้ยินเสียงทะเลาะกันจากห้องข้างๆอีก



... เปาะแปะ... เปาะแปะ ตกมาสิจ๊ะ คิดถึงเธอจัง คิดถึงเสียงของฝนตก...



คืนข้ามปีอย่างนี้ ทุกคนคงกำลังสำเริงสำราญ สนุกสนานเฮฮากับเพื่อนๆและครอบครัว เวลาสิบสองชั่วโมง คงดูเหมือนสั้นนิดเดียวใช่ไหม แต่สำหรับฉันแล้ว คืนข้ามปีนี้คืนนี้ ฉันอยากให้มันผ่านไปเร็วๆจัง



... ฉันปรารถนาให้ค่ำคืนนี้ผ่านไปเหมือนเพียงสายลมวูบเดียว สายลมสั้นๆ ที่ไม่เพียงพอจะทำให้ดอกไม้เล็กๆดอกนี้ ซึ่งต้านทานแรงลมไม่ไหว ต้องเหี่ยวเฉาลง...


...ได้โปรด...









บล็อกในวันนี้เป็นถนนสายที่ 17 ในโครงการถนนสายมิตรภาพ หัวข้อในวันนี้ “สวัสดีปีใหม่” ขออภัยเพื่อนๆร่วมโครงการถนนสายนี้มีมิตรภาพทุกคนที่ล่าช้า เกิดเหตุขัดข้องเกี่ยวกับบล็อกนิดหน่อย ซึ่งตอนนี้ก็ยังแก้ไขไม่ได้ แต่หน้าบล็อกดีขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่การอัพบล็อกตัวเองแต่ละครั้ง และการเข้าเยี่ยมเยียนบล็อกอื่นๆ ยังติดขัดอยู่มาก แต่จะพยายามค่ะ


ส่วนบล็อกต่อไปในวันจันทร์ที่ 18 มกราคม คราวนี้ไม่กำหนดหัวข้อค่ะ ขอเป็นบทความ(หรือเรื่องสั้น ก็ได้) ที่ขึ้นต้นด้วยประโยคว่า "ผู้ชายกลางสายฝน" และลงท้ายว่า"ซักวัน..ซักวัน" ค่ะ


ผู้สนใจเข้าร่วมโครงการสามารถเข้าร่วมได้เลยกฎกติกามารยาทดังนี้


-ลงชื่อบอกกล่าวกันไว้
-เขียนเรื่องอะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้ และอัพบล็อกในหมวดงานเขียน/บทประพันธ์
-อัพบล็อกในวันจันทร์ที่ 18 มกราคม นี้ เวลาใดก็ได้
-เมื่ออัพบล็อกแล้ว กรุณามาแจ้งอีกครั้งในบล็อกของคนใดคนหนึ่ง และเราจะทำการรวบรวมลิงค์อีกทีค่ะ




รายชื่อผู้ร่วมโครงการ
::BeCoffee::
::นางสาวดุ่บดั่บ::
::Nikanda::
::เป็ดสวรรค์::
::ปีศาจความฝัน::
::settembre::
::ซองขาวเบอร์ 9 ::
::นัทธ์::
::inmemoir::
::ท่านหญิงน่าเกลียด::
::SongPee::
::Sumer Flower::
::ส้มแช่อิ่ม::
::Paulo::
::กะว่าก๋า::










คุยนอกเรื่องหน่อยค่ะ :: เริ่มต้นปีที่สุดเซ็ง


"ขอให้ปีหน้านี้ เป็นปีที่ดีๆของเธอนะ คิดสิ่งใดก็สมปรารถนา ร่ำรวย สุขภาพแข็งแรง"

ข้อความหลาที่หน้าจอมือถือ ได้รับในค่ำคืนของปีใหม่ หลังปาร์ตี้เล็กๆที่บ้าน มีคนกระซิบบอกว่าให้เอาเม็ดของลูกพรัมที่เรากินเข้าไปสามเม็ด มาใส่ในกระเป๋าสตังค์ไว้ แล้วจะโชคดีไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามทั้งการเงิน การงาน สุขภาพและความรัก ปีที่แล้วก็ทำไม่เห็นโชคดีหว่า ปีนี้สิโชคร้าย ก่อนเริ่มต้นปีก็ต้องเจียดเงินในกระเป๋าแห้งๆของตัวเองให้คนอื่นยืม (เง้อ เศร้า เพราะตรูปฏิเสธเขาไม่เป็น) มาดูกันสิว่า หลังปีใหม่ เกิดอะไรกับชีวิตน้อยๆของเราบ้าง


หลังปีใหม่ ใครหว่า อวยพรให้สุขภาพดี โอ๊ย ตรงกันข้ามเลยค่ะ ทั้งไอ ทั้งเจ็บคอ อากาศหนาวเหน็บ..คิดแล้ว อยากเป็นมัมมี่จังเลย มีผ้าพันอุ่นๆ วันจัทร์ที่ผ่านมาหน้าบล็อกเปลี๋ยนไป๋ ด้วยเหตุอันใดหนอ หน้าบล็อกจึงใหญ่โตมโหฬาร ตัวหนังสือเท่าหม้อข้าวหมอแกง แถมเนทอืด ช้ายิ่งกว่าเต่าคลาน ผ่านไปอีกไม่นานเท่าไหร่ ยังไม่ทันได้ตามอ่านบล็อกผู้ร่วมโครงการซักคน วันต่อมา เนทเน่า ไม่มีสัญญาณ อิชั้นเศร้าใจสุดๆ ไม่ได้เล่นเนทสองวัน มาฆ่ากันให้ตายเลยดีกว่า และเมื่อวานทั้งวันอิชั้น นั่งคอยืดคอยาว รอคอยสัญญาณไฟสีเขียว (สัญญาณเนท) คอยถามคุณพ่อบ้านทุกๆ สองนาที เนทใช้ได้ยัง?ๆๆ...จนคุณเขา เอือมระอา..เช้าวันนี้กระดี๊กระด๊าสุดฤทธิ์ เล่นเนทได้แล้ว กระเสือกกระสนอัพบล็อก ทั้งๆที่บล็อกแก็งค์อืดๆๆๆๆมากๆๆๆๆ แต่ไม่แคร์ค่ะ..ความอดทนสูง...ง..ง..ง


สิบเอ็ดโมงเช้า แต่งตัวจะไปรับลูกสาวที่โรงเรียน ตอนแรกฝนตกเบาๆ ดีใจกับตัวเอง ชั้นโชคดีจริงๆ ที่พกร่มมาด้วย เดินออกจากบ้านไปไม่ถึงห้าร้อยเมตร ต้องรีบวิ่งกลับมาบ้านอีกครั้ง เพราะฝนกระหน่ำอย่างรุนแรง ร่มคันสวยมันสวยแต่รูปจริงๆ ต้านแรงลมไม่ได้เลย บิดเบี้ยว (เกือบ)หัก สมราคาถูกๆของมัน วิ่งตากฝนกลับมาถึงบ้าน กระหน่ำโทรหาคุณฝามีให้ไปรับลูกทันที โทรไม่ติด ไม่มีคนรับสาย(ทำงานอยู่) เลยโทรไปหาพี่สาวคุณฝามี โอ๊ย..ย.. ไม่มีคนรับสาย (สงสัยทำงานอยู่เช่นกัน) แม่งเอ๊ย..โทรเข้าที่บ้านเลยแล้วกัน สามีคุณพี่สาวรับสาย เฮ้อ..โชคช่วยแท้ๆ คุณพี่แกใจดี ไปรับลูกสาวจากโรงเรียนมาส่งที่บ้านให้...

...คิดในใจ...ในที่สุด ชั้นโชคดีกับเค้าบ้างหล่ะว้า...


เปลี่ยนเสื้อผ้า อาบน้ำให้ลูกสาวเรียบร้อย มาเปิดคอมพ์ กะจะเล่นบล็อกซักหน่อยให้ผ่อนคลาย...กรี๊ด...ปรี๊ดแตก ไฟดับอย่างไม่มีสาเหตุสามครั้งๆ ติดๆกัน ตอนนี้ขอเวลาทำใจซักครู่..ไม่งั้นต้องกระทืบเท้า เต้นเร่าๆด้วยความโมโหแน่นอน




Create Date : 08 มกราคม 2553
Last Update : 11 มกราคม 2553 7:05:07 น. 18 comments
Counter : 279 Pageviews.

 
เป็นเรื่องราวแห่งความรัก ที่แอบรอให้เวลาผ่านพ้น
เป็นคืนเริ่มต้นปี ที่เป็นอีกครั้งที่อ่านแล้วช่วยให้กำลังใจ
กับการผ่านพ้นไปอย่างเร็วด่วน เพื่อที่จะก้าวสู่วันดีๆ
วันใหม่ๆ แม้ว่าแอบเหงาไปบ้างแต่ก็เชื่อว่า สิ่งดีๆ รออยู่
ข้างหน้า บนหนทางค่ะ ......
.................


แปลกดีเหมือนกันนะค่ะที่จู่ๆ หน้าบล็อกก็เปลี่ยนไป
พี่เป็นบ่อยเลยช่วงก่อนเพราะว่าภาพที่เอามาแปะอาจจะแบบว่า
โค้ดผิดไปหน่อยน่ะคะ เลยพลาดขยายหน้าบล็อก
ไปได้โข ...
ดีว่าค้นหาไม่ยากว่าเป็นเม้นท์ไหน ไม่งั้นต้องเปลี่ยนทั้งบล็อก
เช่นกันค่ะ ...


โดย: JewNid วันที่: 8 มกราคม 2553 เวลา:17:59:54 น.  

 
คุณแจง อ่านแล้วคิดภาพตามนะ
ตอนโตขึ้นมาถึงได้รู้ว่าที่ตัวเองโตขึ้นมามีครอบครัวที่สมบูรณ์นั้นเรียกว่าโชคดีเพียงไร
ตอนเล็กมีคนบอก มีคนเล่าถึงความเหงายามครอบครัวมีปัญหา
ยามไม่มีใคร
ไม่ค่อยซึ้งตามเขาเลย
แต่เดี๋ยวนี้เข้าใจมากขึ้น คงเป็นเพราะเข้าใจโลกมากขึ้น
เข้าใจคนมากขึ้น

ผ่านความเหงา ยามเห็นเขามีรัก ยามเห็นเขาอยู่ใกล้คนที่เขารัก
นะ ...เรียกว่ามีปมด้อยตอนโตนี่เอง อิอิ



แจงขา แล้วเราก็จะผ่านมันไปได้เนอะ (ขออีโมนี้้อีกที ชอบๆ )


โดย: BeCoffee วันที่: 8 มกราคม 2553 เวลา:21:48:10 น.  

 
แอบมาช้านะครับพี่แจงแต่ไม่เป็นไรให้อภัย
เพราะว่าเป็นงานเขียนที่อ่านแล้วไหลลื่นทางอารมณ์ดีแท้
ชอบๆอ่ะครับ


ปล. หัวข้อหน้าแอบยากมากมาย


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:0:24:59 น.  

 
สารภาพว่า ยังไม่ได้อ่านเรื่อง อ่านแต่บันทึกหลังปีใหม่

ก่อนจะมีเรื่องดีๆ ก็มักจะมีเรื่องร้ายๆ นำหน้าเสมอ ..
พอผ่านไปอะไรๆ ก็ดีค่ะ ...
อ่านที่บ่นๆ เราว่าคุณแจงน่าจะเริ่มติดเนทซะแล้ว...
ทุกวันนี้เราต้องหิ้ว notebook ไปใช้ที่ทำงาน
บอกใครต่อใครว่า เครื่องของบริษัทมันช้า เปิดหลายโปรแกรมไม่ได้
แต่ใจจริงๆ นั้น ...ติดเกม FB และอยาก on M คุยกับเพื่อนระหว่างทำงานไปด้วยซะมากกว่า
ไอ้ที่จะขยันทำงานอ่ะ ...แค่บังหน้า ....

เราอ่านกฎกติกาของการร่วมโครงการทีไร
ก็นตอกย้ำตัวเองว่า ทำผิดกติกา ทุกครั้งไป
เพราะเราไม่เคยแจ้งล่วงหน้างเลยว่า ...ครั้งหน้าจะเข้าร่วม
นึกอะไรขึ้นได้ในวันนั้น ก็พิมพ์ออกมาเลย ...
และครั้งต่อไปก็คงเป็นเช่นเดิม ...เพราะโจทย์ยากอ่ะ


โดย: นัทธ์ วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:0:36:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ มาช้ายังดีกว่าไม่มานะคะ^^

เขียนดีมากๆเลยค่ะ แอบคิดว่าเป็นชีวิตตัวเองอีกแล้ว
ตอนเด็กๆก็คิดว่าเป็นปัญหา พอโตชึ้นก็กลายเป็นปมในใจ
แต่พอแก่ตัวลง (พูดเหมือนแก่แล้วเลย)ก็มองเป็นเรื่องธรรมดาๆของชีวิต
ทุกคนล้วนพบเจออุปสรรคและปัญหานานา แตกต่างกันไป
อยู่ที่วิธีรับมือกับปัญหาของแต่ละคนให้ผ่านพ้นไปได้อย่างสวยงาม...

ปมเล็กๆในใจค่อยๆคลายออกตามกาลเวลา...

งงกะเม้นตัวเอง ไม่แก้ละเดี๋ยวงงหนักกว่าเดิม อิอิ

มีความสุขกับวันเด็กนะคะ ^^


โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:9:06:38 น.  

 
เป็นคืนข้ามปีที่เหน็บหนาวที่เดียวแจง
ชวนให้รู้สึกว่า ..
บางทีเหตุผลที่เราสร้างโลกแห่งความฝัน
ก็เพียงเพื่อจะหลีกหนีโลกแห่งความจริงที่แสนเจ็บปวด

..
สวัสดีปีใหม่เน้อ


โดย: Paulo วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:9:25:42 น.  

 
น้องแจง ... ช่วงนี้พี่เองก็ไม่ได้ขยันอะไรเลยคะ
ติดๆ ขัดๆ กับเรื่องเล่า เรื่องราวที่จะเขียนเยอะเหมือนกัน
ไดอารี่ที่เขียนนั้นก็แบบว่าเขียนเรื่อยเปื่อยและก็บังคับ
ตัวเองด้วยล่ะค่ะว่าต้องเขียน ไม่อย่างนั้นก็ดองบล้อก
ยาวเหมือนเคย ขนาดตัวเองเป็นเจ้าของยังแอบ
เบื่อเลยล่ะคะ คาดว่าคนแวะเข้ามาแล้วเจอหน้าเดิมๆ
ก็คงยิ่งกว่า


กระนั้นเลยก็ต้องดองบล็อกกันเป็นพักๆ .. 3 วันมั่ง 5 วันมั่ง
คงพอไหวเน๊าะน้องแจง ... 55+


โดย: JewNid วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:23:05:16 น.  

 
คุณแจง เพลงใน blog ชือ If tomorrow never come ค่ะ
เคยอ่านนิยายรักนักศึกษานานแล้วล่ะ
พอเห็นพิมพ์ใหม่ ...ก็อยากซื้อเก็บนะ ..รีรอจนได้เจอราคาลด 70% ก็เลยซื้อเลย ชุดนี้ถือว่าซื้อเก็บค่ะ ^^


โดย: นัทธ์ วันที่: 10 มกราคม 2553 เวลา:17:34:26 น.  

 
สวัสดีค่า

โบว์ว่าจะสอย ราตรีมิรู้ลืม ของลินน์ ตามที่คุณแจงแนะนำ
มาอ่านเป็นเรื่องแีรก

แต่ท่าทางไป JJ เลยจะได้ถูกกว่าเยอะมั้งคะเนี่ย > <

เว็บทานตะวันไม่มีแว้วล่ะค่ะเรื่องนี้ ดูเว็บอื่นเจอราคาปกเลย

ม่ะเป็นไร ซื้อก็ซื้อค่ะ อยากอ่าน 555+


โดย: Lavinia วันที่: 10 มกราคม 2553 เวลา:20:02:47 น.  

 
เหอเหอ
คุณแจงไม่ต่างจากนิเลยค่ะ

ปีใหม่นิก็สุดเซ็งเหมือนกัน
เป็นหวัดตั้งแต่ต้นปี
เปิดเรียน รู้คะแนนสอบ...มีแต่อีกคะแนนเดียวผ่านทั้งนั้น
ปรี๊ดค่ะปรี๊ด แทบกรี๊ดแน่ะค่ะ 555

ตอนนี้กำลังปลอบตัวเองอยู่ค่ะ
ต้นร้ายปลายดี เอิ๊กๆๆ

ป.ล.พื้นหลังสวยมากค่ะ สบายตาดี ชอบจังค่ะ


โดย: บุยบุย วันที่: 10 มกราคม 2553 เวลา:21:43:45 น.  

 
อย่าลืมไปโหวดนะคะ ก่อนเที่ยงคืนวันที่ 13 นี้ค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 10 มกราคม 2553 เวลา:22:25:24 น.  

 
แวะมาหาแต่ยังอ่านค้างอยู่ เศร้าจัง
แล้วจะแวะมาอ่านให้จบค่ะ

แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 10 มกราคม 2553 เวลา:22:34:20 น.  

 
Ciao bella, spero che adesso stai bene anche la piccola giada.Anche io sono malata un pò, mal di testa e non volgio andare a scuola domani ma devo andare...Uffaaa...Che tempo!


โดย: settembre ไม่ได้ล็อกอินค่ะ IP: 80.182.2.45 วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:0:26:51 น.  

 
เอ่อ...พี่แจงไปอ่านกระทู้เขาทะเลาะอะไรกันเกี่ยวกับเรื่อง "อวตาร" หรอครับ?
ผมไม่รู้เรื่องเลย ช่วงนี้ไม่เคยเข้าห้องเฉลิมไทยเลยครับ
เล่นแต่บล็อกกับห้องสมุด


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:2:07:16 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแจง

วันก่อนพี่ก๋าเข้ามา
แต่บล็อกยังปิดปรับปรุงอยู่ครับ อิอิอิ
ดีที่น้องอ้อนบอกเอาไว้ว่าน้องแจงหายไปด้วยเหตุใด









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:6:38:45 น.  

 
อ่านเคลิ้มๆ อยู่ดีๆ เจอการเริ่มต้นปีที่สุดเซ็งของคุณแจงเข้า กร๊าก ไม่รู้จะสงสารหรือขำดี รู้แต่ว่าอารมณ์แตกกระจายครับ อิๆ โอ๋ๆๆ ตกลงตอนนี้เน็ตไฟเขียวแล้วนะครับ ยินดีด้วย เห็นลงวันที่ 8 กับ 11 มกราแ้ล้วนี่นะ

ไม่ได้มาเยี่ยมคุณแจงนานมากๆ ฐานที่ถูกงานท่วมมาสองเดือนกว่า คุณแจงไปเยี่ยมที่ลายปากกาตลอดเลย ขอบคุณมากๆ ครับ วันนี้เอาบัตรอวยพรรวมหมู่ของเพื่อนชาวลายปากกามาส่งนะ (คลอดซะที เย้ ไม่สายเนอะ ทันบล็อกปีใหม่คุณแจงพอดี)

และผลการจับสลาก "ลายรัก" ก็ออกแล้วนะครับ ขอให้สนุกกับการคิดการเขียนครับ


ลายปากกา

แค่ก้อนหินที่อยากบินได้

เฒ่าสายลับ

ธาร นาวา

น้ำตาค้างฟ้า

Bellbomb

BestChild

ปลายอ้อย

พรายทราย

เหมือนพระจันทร์

พิญาดา

วรบรรณ

พิธันดร


โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:12:32:12 น.  

 
ไม่ได้แวะมาหาหลายวันเลย
แต่ก็แอบเห็นแว้บๆ ที่เฟซบุ๊คส์เนาะ
พอเปลี่ยนบีจีแล้วสดใสขึ้นน่ารักดีค่ะ
ยังไงก็ขอให้วันร้ายๆ ผ่านไปเร็วๆ นะคะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 12 มกราคม 2553 เวลา:21:26:27 น.  

 
แวะมาทักทายครับพี่แจง

แอบมาบ่นด้วยว่าหัวข้อใหม่ของพี่ยากมากอ่ะ
ผมยังเขียนไม่จบเลยครับเนี่ย


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 13 มกราคม 2553 เวลา:0:36:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

nikanda
Location :
จันทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




ลายปากกา









New Comments
Group Blog
 
<<
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
8 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add nikanda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.