:: หัวใจสลาย ::




หมายเหตุ :: งานเขียนเรื่องนี้ เป็นเรื่องสั้นแต่งเพื่อเข้าร่วมถนนสายตะพาบ โดยโจทย์ข้อนี้ โดยย่อๆ มีอยู่ว่า “ ชายคนหนึ่ง ช่วยผู้หญิง ซึ่งกำลังโดนฉุดลงจากรถเมล์ ผู้หญิงรอด เพราะตำรวจมาพอดี แต่มีคนร้ายหนึ่งคน หนีไปได้ “

กติกา: ให้เขียนผ่านมุมมองของตัวละครต่อ ไปนี้ อย่างน้อย 2 ตัว

- คนที่เข้าไปช่วย

- หญิงสาวที่รอดมาได้หวุดหวิด

- แม่ค้าขายพวงมาลัยข้างทาง

- กระเป๋ารถเมล์ ที่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านั้น

- พระสงฆ์ที่มาแจ้งความเอกสารหาย และเจอคนร้ายที่ถูกจับตัวอยู่

- คนร้ายอีกหนึ่งคน ที่หนีไปได้

- ตำรวจ ซึ่งเป็นพ่อของคนร้ายหนึ่งในสาม คน

- น้องสาวของคนร้าย

- มนุษย์หมาป่า

- อุลตร้าแมน ที่พูดไทยไม่ได้

- คนบ้า ที่เชื่อว่าชายคนที่เข้าไปช่วยหญิงสาว เป็นน้องชายที่หายไปของตัวเอง

- แฟนหนุ่ม ของหญิงสาวที่โดนฉุด

- จา พนม ยีรัมย์

- ทักษิณ ชินวัตร

- กิ้งกือตัวหนึ่ง ซึ่งขดตัวอยู่แถวๆนั้น


อิอิ...อ่านโจทย์ของคุณเป็ดสวรรค์แล้วก็มึนๆ แกมสงสาร ที่แม้แต่กิ้งกือ มันอยู่มันดีๆ ก็เอามันมามีเอี่ยวกับเรื่องของคนซะได้...555+




Photo from Internet





พบรักแมนชั่น..รัชดา 17
สะดวกสบาย..ราคาไม่แพง
แบ่งจ่ายเป็นงวดๆตามความเหมาะสม
เรียกเก็บเป็นรอยยิ้มและหยาดน้ำตา




ชั้นล่างสุดที่ประกอบด้วยมินิมาร์ทเล็กๆทางซ้ายมือ ส่วนกลางเป็นร้านอาหารของแมนชั่น และด้านขวามือเป็นเค้าเตอร์ตอนรับซึ่งอยู่ติดกับประตูทางเข้าไปสู่ลิฟท์ที่อยู่ด้านในถัดไปนิดหน่อย พนักงานคนสวยที่มีรอยยิ้มเฉยชาอยู่เป็นนิด ส่งยิ้มอย่างเนือยๆ ให้กับหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่เดินจูงมือกันเข้ามาในส่วนกลางแล้วเลี้ยวเข้าลิฟท์ไป ... สาวนางนี้พักอยู่ที่ชั้นสี่มาเป็นเวลาปีกว่าแล้ว แต่เพิ่งย้ายขึ้นไปอยู่ชั้นเก้ากับคู่รักใหม่เมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เอง







...นนท์ :: แฟนหนุ่มของหญิงสาวที่โดนฉุด...


ขณะที่กำลังจับมือบาง ขาวซีดของคนข้างๆ เขาอดคิดถึงเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อบ่ายนี้ไม่ได้ เมื่อได้รับโทรศัพท์จากอ้อมแฟนสาว ว่าเกิดเหตุการณ์ถูกฉุดบนรถเมล์ ดีที่มีพลเมืองดีมาช่วยไว้ทัน แต่ว่ากลับจับคนร้ายไม่ได้ เมื่อบึ่งรถไปถึงโรงพัก ตำรวจหน้าตาดุดันนายหนึ่งก็พาแฟนสาวของเขาออกมา หลังจากทำการสอบปากคำและสเก็ตซ์ภาพคนร้ายไว้แล้ว ซึ่งคาดว่าจะตามหาตัวได้ยากยิ่ง เพราะว่าภาพสเก็ตซ์นั้นไม่ชัดเจนเอาเสียเลย แฟนสาวของเขาก็คงเสียขวัญน่าดู น้ำหูน้ำตาร่วงพรูไม่ขาดสาย จากการคาดการณ์ของตำรวจ หนึ่งในข้อสงสัยที่น่าจะเป็นไปได้ที่สุดน่าจะเป็นการชิงทรัพย์ เพราะคนร้ายได้กระเป๋าสะพายของหญิงสาวติดมือไป


แม้จะเพิ่งรู้จักและเรียนรู้กันไม่นาน แต่ว่าเหตุการณ์ระทึกขวัญในวันนี้ ทำให้เขารู้ว่า...เขารักผู้หญิงคนนี้มากแค่ไหน เขาไม่แคร์ว่าเธอจะเคยเป็นของใครมาก่อน วันนี้แค่เขารักเธอและเธอเลือกเขาก็เพียงพอแล้ว อาจจะฟังดูใจร้ายไปซักหน่อย สำหรับการแย่งชิงคนรักของคนอื่น แต่ถ้าใครเคยมีความรัก จะรู้ว่าความรักมันมีอนุภาพมากมายขนาดไหน เราไม่อาจห้ามใจตัวเองเอาไว้ได้


และทุกอย่างคือการลองเสี่ยง เมื่อเธอยังไม่ได้แต่งงานกับใคร นั่นก็ถือว่าเธอยังมีสิทธิ์เลือกจะคนที่ดีที่สุด คนที่เหมาะกับเธอที่สุด และ ณ วันนี้ เขาคือคนๆ นั้น คนที่เธอเลือกที่จะลองเรียนรู้


...ขอบคุณพลเมืองดีคนนั้น ที่เข้ามาช่วยแฟนของเขาไว้ทัน...


ไม่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง เหตุการณ์ร้ายๆ ความเป็นความตายเกิดขึ้นได้เสมอ ดังนั้นเราต้องยึดเหนี่ยวและเก็บเกี่ยวความสุขไว้ให้ดีที่สุด


...พรุ่งนี้เขาจะขอเธอแต่งงาน...








...อ้อม :: หญิงสาวที่รอดมาได้อย่างหวุดหวิด...


น้ำตายังซึมอยู่ที่ปลายหางตา ขณะเหลือบมองหน้านนท์ คนที่เธอเพิ่งโทรเรียกให้เขาไปรับที่โรงพักเมื่อซักพักมานี้ ความตื่นตระหนกในสีหน้าของเขา ทำให้เธออยากร้องไห้ที่ทำให้เขาต้องเป็นกังวลขนาดนี้ ตั้งแต่เกิดมามีคนรักมาไม่กี่คน ยังไม่เคยมีใครทำให้เธอรู้สึกอยากมีชีวิตอยู่เพื่อเขามากขนาดนี้ ตอนที่โดนผู้ชายคนนั้นกระชากและฉุดลงจากรถเมล์ พร้อมกับคำขู่ของคนร้ายที่บอกว่า ถ้าไม่ไปกับเขา เขาจะทำร้ายเธอ เธอยังไม่กลัวเท่ากับคำที่เขาบอกว่า เขาจะทำร้ายแฟนของเธอ


...ขอบคุณเหลือเกินสำหรับพลเมืองดีมีน้ำใจ ที่ช่วยให้เธอรอดพ้นสถานการณ์นั้นไปได้...



ตั้งแต่ที่เธอได้รู้จักกับกรณ์ผู้ชายคนนั้น เธอรู้ว่าจริงๆ แล้ว เนื้อแท้ของเขาเป็นคนอ่อนโยนและเป็นคนดี ให้เวลาเขาซักพัก เขาจะทำใจได้กับการจากมาของเธอ และเขาก็จะรู้เอง ว่าสิ่งที่เขาตัดสินใจทำในวันนี้มันไม่ถูกต้อง มันไม่ดีสำหรับใครเลย เธอจะให้โอกาสผู้ชายคนนั้นซักครั้งเป็นการไถ่โทษที่เธอเป็นฝ่ายทอดทิ้งเขามา เธอจึงเลือกที่จะให้ปากคำกับตำรวจว่าไม่รู้จักคนร้าย โกหกว่าช่วงนั้นวุ่นวาย ชุลมุน เธอจึงจำหน้าคนร้ายไม่ได้


เธอรู้ว่าเธอผิดและเธอเองก็ยอมรับว่าเสียใจ ครั้งหนึ่งเธอเคยบอกว่ารักกรณ์ และจะรักเขาตลอดไป แต่แล้วเมื่อเธอได้เจอกับนนท์ เธอถึงได้รู้จักว่าการรักและการห่วงใยใครซักคนจริงๆ จากก้นบึ้งหัวใจมันเป็นอย่างไร อาจจะเห็นแก่ตัวไปหน่อย ที่จะหยิบยกเหตุผลซักข้อมาอ้างเพื่อเลิกลากับใครซักคน แต่นี่คือความจริงที่สุด เมื่อเธอยังไม่ได้ตัดสินใจแต่งงานกับใครซักคน เธอก็ยังถือว่าตัวเองยังมีสิทธิ์เลือก เธออยากใช้ชีวิตกับใครซักคนที่เธอพร้อมจะรักอย่างหมดหัวจิตหัวใจ ซึ่งคนๆ นั้นไม่ใช่กรณ์อีกต่อไป


เหลือบมองหน้าคนตัวสูงกว่า ...ขอโทษนะคะนนท์ ที่ไม่ได้บอกเรื่องจริงทั้งหมดของเหตุการณ์เมื่อบ่ายนี้ แต่ฉันไม่อยากต้องทำร้ายกรณ์ซ้ำสอง ...

...และอาจจะฟังดูใจร้ายสำหรับกรณ์ผู้ชายคนนั้น แต่ความจริงเดียวที่ฉันจะบอกได้ก็คือ...ฉันรักคุณค่ะนนท์...






Photo from Internet






...ดังแก้วบาง เขาทุบทิ้งแตก
ใจฉันแหลก เพราะน้ำมือเธอ
ปวดช้ำคร่ำครวญ พร่ำเพ้อ
เคยไหมเธอ จะเหลือบเหลียวมา
คำทุกคำล้วน ซ้ำหยามเหยียด
คำรังเกียจนั้นเหลือระอา
เทิดทูนเธอดั่งเจ้าชีวา
ไยถึงฆ่าฉันลง

คงเป็นสุขอุรา ที่สมดังใจ
ลวงคนให้คลั่งไคล้
เหมือนนกเพลินกรง
เธอช่างฆาตกรรม ได้แสนบรรจง
เกินดวงจิตพะวง ไหวทัน
ดั่งเหมือนถูกทับไว้ใต้โลก
น้ำตาตกทุกค่ำคืนวัน
สุดโทษใครให้คนขบขัน
ใจฉันมันง่ายเอง...





...กรณ์ :: คนร้ายที่หนีไปได้...


ในห้องที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงเพลง หัวใจสลาย ของเดอะ ฮอต เป๊ปเปอร์ ซิงเกอร์ เล็ดรอดออกมาจากเครื่องเล่นแผ่นเสียง ที่ดูเหมือนจะถูกเปิดวนซ้ำๆ อยู่อย่างนั้นมาเป็นเวลายาวนาน ยิ่งคิดถึงช่วงเวลาดีๆ ที่เคยมีร่วมกันกับเธอคนนั้น ทำให้เขารู้สึกอยากร้องไห้


คำว่า...อ้อมจะรักกรณ์คนเดียว...ทำให้ทุกๆวันที่ตื่นขึ้นมา แล้วรู้ว่าจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อใคร มันทำให้ชีวิตในแต่ละวันมีความหมายเหลือเกิน


ในวันหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ เธอเดินมาบอกว่าหมดรักเขาแล้ว เพราะเธอได้พบใครคนใหม่ที่เธอรู้สึกและรู้ซึ้งถึงคำรักจริงๆ ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น คือผู้ชายคนที่พักอยู่ชั้นเก้า ที่เขาเองก็เคยเจอะเจอเห็นหน้าค่าตากันอยู่บ่อยๆ ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่า


...ถูกแทงข้างหลัง มันทะลุถึงหัวใจได้จริงๆ...


บ่ายวันนี้ ...เขายอมรับว่าเขาเสียสติไปชั่วขณะ สิ่งที่เกิดขึ้นบนรถเมล์ ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดการณ์หรือวางแผนเอาไว้ล่วงหน้า เขาแค่ต้องการคุยกับเธอ เคลียร์กับเธอ ขอโอกาสกับเธออีกซักครั้งเท่านั้น แต่เธอไม่ยินยอมอ่อนข้อให้ เขาจึงขาดสติฉุดกระชาก ดึงเธอลงมาจากรถเมล์ แถมยังขู่จะทำร้ายแฟนใหม่ของเธออีกด้วย


...ขอบคุณพลเมืองดี ที่เข้ามาช่วยเธอออกไป อย่างน้อย นั่นก็เป็นการยั้งสติของเขาให้กลับคืนมา...


เหลือบมองไปยังกระเป๋าสะพายที่ติดมือมา ในนั้นมีข้าวของมากมายที่เขาคุ้นเคย มือถือสีชมพูหวานแหว๋วที่เขาเป็นคนซื้อให้ กระเป๋าสตังค์ลายคิตตี้ที่เขาเป็นคนช่วยเลือก สมุดจดโน๊ตที่เขาเห็นเธอใช้มันช่วยเขียนเตือนความจำอยู่บ่อยๆ แต่สิ่งหนึ่งที่เพิ่มเติมเข้ามา คือรูปหน้าจอมือถือนั้น ไม่ใช่รูปของเขาอีกต่อไป เป็นรูปของผู้ชายคนนั้นกับเธอยืนยิ้มแฉ่งแทน และไดอารี่ช่วงหลังๆ ก็เป็นบันทึกถึงใครคนอื่น


...มันทำยากจริงๆ เวลาที่มีใครซักคนมาบอกว่า ลืมไปเถอะ ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว ... เขาอยากลืม อยากลืม ซักวันเขาต้องทำได้...


...ก็แค่หัวใจสลาย แต่ยังไม่ตายเสียหน่อย...



จบ.








ปล่อยให้เวลายืดยาวมานานนม แต่ก็อ้อยอิ่ง นั่งคิด นอนคิด เขียนไม่ออก รู้สึกว่าโจทย์มันยากเกินไป (สำหรับตัวเอง) สงสัยความชอบส่วนตัว จะชอบความร้อนแบบไฟลนก้น รอ ร๊อ รอ ให้เวลามันผ่านไปเรื่อยๆ พอถึงนาทีสุดท้าย (ตอนนี้เที่ยงคืนกว่าๆ แล้ว) เร่งเขียนยิกๆ เลย...ถนัดแนวเดิม ก็มาแนวเดิมอีกแล้ว เศร้าๆ หม่นๆ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะคะ แถมขอหากินกับ แมนชั่นพบรัก อีกเช่นเคย ไม่รู้แมนชั่นนี้มีอาถรรพ์อะไร ใครอยู่มีแต่เรื่องช้ำๆ...คุณๆ อยากย้ายเข้าไปอยู่บ้างไหมคะ หุหุ





 

Create Date : 26 มิถุนายน 2553
22 comments
Last Update : 26 มิถุนายน 2553 6:13:43 น.
Counter : 461 Pageviews.

 

สวัสดียามเช้าครับน้องแจง


ตัวละครในเรื่องสั้นเรื่องนี้
เหมือนท้ายที่สุดจะได้ "รู้คิด" กันทุกคนเลย
โดยมีความรักเป็นตัวขับเคลื่อนบท

ปล. วันก่อนพี่ก๋าบอกว่าบทละครเรื่องนึง
ทำรายได้ให้คนเขียน 3-5 แสนบาทต่อเรื่อง
มาดามหูผึ่งเลยครับ 55555

มันเขียนกันง่ายซะที่ไหนล่ะน้อ 5555





 

โดย: กะว่าก๋า 26 มิถุนายน 2553 6:37:20 น.  

 

ชวนไปบ้านพี่มีเลขเด็ด

 

โดย: nuyect 26 มิถุนายน 2553 8:50:36 น.  

 

วู้วววววววววว

โอ้วววววววว

ฮิๆๆ

เดึ๋ยวเป็ดแวะมาอ่านแหละฮ้า มาเอาที่อยู่ไปทำลิ้งก่อน

เป็ดเอง ยังเขียนเกี่ยวกับก้งกือไม่ออกเลย

ฮ่าๆ

 

โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) 26 มิถุนายน 2553 11:12:04 น.  

 

หญิงสาวเป็นผู้กำความลับนั่นเอง
เป็นความลับในความรัก
ที่หากบอกตำรวจไปคงโดนจับข้อหาขโมยนั่นเอง...

 

โดย: อ้อน IP: 111.84.143.153 26 มิถุนายน 2553 11:33:30 น.  

 



สุขสันต์วันหยุดจ้ะ....

 

โดย: Opey 26 มิถุนายน 2553 12:58:40 น.  

 

แค่นี้ชีวิตก็ลุ่มๆดอนๆแล้วน้องแจง
ขืนเข้าไปอยู่แมนชั่นนี้สงสัยจะไม่รอดแน่ๆ

 

โดย: มัยดีนาห์ 26 มิถุนายน 2553 13:17:09 น.  

 



เพราะความรักทั้งสิ้นนะคะ
เป็นเรื่องราวที่น่ารัก
สำหรับคนสมหวังในรักนั้น

ทุกคนมีจิตสำนึกนะคะ
เพียงแต่ เหตุการณ์พาไป
ทำให้เกิดเรื่องราวขึ้นมา

ตามมาอ่านจากบ้านพี่เป็ดค่ะ

 

โดย: พธู 26 มิถุนายน 2553 16:50:32 น.  

 

ตามมาอ่านตะพาบค่ะคุณแจง

เขียนตามแนวที่ตัวเองถนัด แม่จะเขียนแบบนี้ เขียนไม่เป็นค่ะ แบบไร้สาระก็โอเชค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 26 มิถุนายน 2553 21:32:21 น.  

 

มาสวัสดีค่ะ คุณแจง

มีแผนไว้ว่าจะเขียนเรื่องสั้นสักเรื่องภายในเดือนนี้
แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ลงมือเลยค่ะ

 

โดย: เหมือนพระจันทร์ 26 มิถุนายน 2553 21:41:31 น.  

 

สวัสดีค๊า..

เขียนแนวนี้ก็เป็นอีกความรู้สึกนึงนะค่ะ




✿✲-•(¯`°.•°•.★* *★ .•°•.°´¯)*¤°•★

 

โดย: mastana 27 มิถุนายน 2553 2:21:50 น.  

 

ความรักเป็นเมนจริงๆ ค่ะ .. ชอบกับความคิด
ในความละมุนของตัวละครแต่ละตัวของน้องแจงนะ
มันมีความเป็นธรรมชาติแฝงอยู่ตลอดเวลาค่ะ
อ่านแล้วมันเหมือนดูละครนุ่มๆ อยู่จริงจ้ะ


พี่ซะอีกเขียนแบบจบและจมไม่ลงเลยทิ้งไว้อีกแระ
งานหนหน้า เอาว่าง่ายๆ จ้ะ เปิดกว้างอย่างเหลือล้น

 

โดย: JewNid 27 มิถุนายน 2553 7:45:32 น.  

 

มาอ่านงานตะพาบค่ะ...คุณแจง

ทุกเรื่องจบแบบมีความรักมาเกี่ยวข้องหมดเลย...สงสัยคนเขียนซะแล้วจิ...ล้อเล่นค่ะ..เขียนได้ดีทีเดียวเลยค่ะ

 

โดย: nootikky 27 มิถุนายน 2553 10:59:44 น.  

 

แวะมาทักทายยามเย็นค่ะ

 

โดย: นารีจำศีล 27 มิถุนายน 2553 18:15:13 น.  

 

นึกภาพไม่ออกเลยค่ะ
ว่าถ้าตอนนี้ยังใช้พิมพ์ดีดอยู่
ตูนจะอัพบล็อกยังไง

 

โดย: เหมือนพระจันทร์ 28 มิถุนายน 2553 8:21:07 น.  

 

ตามมาอ่านจ้า .. ช่วงนี้ขะหมองตึบอ่ะ เขียนไม่ออก เน้นอ่านอย่างเดียวเลย ^^

 

โดย: Paulo 28 มิถุนายน 2553 14:10:34 น.  

 

อ่านแแล้วเลือกยากจริงๆว่าจะสงสารใครดี อิ อิ

ความรักหนอความรัก

 

โดย: อ้อมกอดของความเหงา 28 มิถุนายน 2553 15:54:23 น.  

 

ยังคงมาในแนวถนัดเหมือนเดิมเลยนะครับพี่แจง
และก็เป็นแนวที่ผมชอบซะด้วย หมองๆ หม่นๆ เศร้าๆ
อ่านงานของพี่แล้วให้อารมณ์ "จริง" กว่างานของคนอื่นในหัวข้อนี้เยอะเลย

 

โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) 28 มิถุนายน 2553 16:35:58 น.  

 

สวัสดีค่ะแจง
อิอิ
ไปเข้าร่วมโครงการกับเขาแล้วเหรอคะเนี่ย
เดี๋ยวตามมาอ่านอีกทีนะคะ
คิดถึงค่ะ

 

โดย: นางสาวดุ่บดั่บ 29 มิถุนายน 2553 3:17:30 น.  

 

ดีจ้าน้องแจง

ไม่ได้คุยกับน้องแจงหลายวันเหมือนกัน
เอ กี่วันแล้วหนิ ปกติจะได้คุยกันเกือบทุกวัน
ผ่านตัวหนังสือนิดๆ หน่อยๆ เน๊าะ
แต่ตอนนี้ห่างหาย คริๆ แอบคิดถึงแหละจ้ะ
มิมีอะไรในกอไผ่(ตง) แอบอยากกินข้าว
ด้วยหน่อไม้ .. จังเลย

 

โดย: JewNid 29 มิถุนายน 2553 17:21:46 น.  

 

ตามมาอ่านงานตะพาบค่ะคุณแจง
ที่แท้ก็เป็นแฟนกันนี่เอง
รักสามฉันเศร้าคนเดียว อ่านแล้วก็อิน อิ อิ


ตามคุณแจงมาจากบ้านเจ้าสองพีค่ะ
จะหาหนังสือคุณวินทร์มาอ่านบ้างแล้ว
ขอบคุณนะคะ ดีนะที่เหลือบไปเห็นพอดี

ไฟดับเน็ตล่ม อุปสรรคมากมีตั้งแต่ฝนตก
ครั้งหน้าอย่าลืมมาเดินด้วยกันอีกนะคะ



แอมอร

 

โดย: peeamp 29 มิถุนายน 2553 22:13:30 น.  

 

ว้าววว มีโจทย์ มีตัวละครมาให้ด้วย แอบไปอ่านของน้องแพมมาแล้วด้วยค่ะ วันนี้ มาอ่านของคุณแจงด้วยค่ะ

 

โดย: teansri IP: 80.225.154.72 30 มิถุนายน 2553 1:02:20 น.  

 


มาเยี่ยมชม มาทักทาย

มาตามอ่านผลงานเก่า ๆ ครับ

อิอิ

 

โดย: อาคุงกล่อง 3 ธันวาคม 2553 16:10:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Valentine's Month


 
nikanda
Location :
จันทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




ลายปากกา









New Comments
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
26 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add nikanda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.