ของขวัญ..วันรัก+ +คนที่ใช่ในวันที่ผิด

เธอรู้อะไรไหม ทุกดวงใจในโลกนี้
มีของขวัญดีที่สุดของชีวิตซุกซ่อนไว้
ในห้องหับลึกลับที่สุดข้างใน
รอไว้กำนัลแด่ใครบางคนที่มีค่าพอ
เธอรู้อะไรไหม
ไม่มีใครหรอกที่อยากซ่อนของขวัญไว้
เพียงแต่ตลอดมา
ไม่มีใครมีค่าพอจะได้ไป
มันจึงต้องซ่อนตัวอยู่ใน
ห้องหับลึกลับข้างในเสมอมา
บางครา..เธอรู้ไหม
ฟ้าได้มอบของขวัญล้ำค่า
ด้วยการกำหนดว่า
เราต้องผิดหวังกับใครคนหนึ่ง
ซึ่งเหมาะควรกับเรามากกว่า
เป็นคนที่ใช่และมีค่า..
เหมาะควรแก่ของขวัญจากฟ้า
คู่ควรกับของขวัญเก่าแก่
ที่ซ่อนลึกมานาน..ในดวงใจ

ของขวัญชีวิต..
ฉันเกลียดเธอ ฉันรักเธอ ชีวิต
'ปราย พันแสง





ภาพประกอบ..จากอินเตอร์เนท


แด่ฉันจากเธอ

19 มีนาคม..

ขณะที่กำลังมองไปที่กล่องขนาดกำลังเหมาะมือ ไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป..ที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งเล็กๆนั้น อดไม่ได้ที่จะนึกถึงที่มาของมัน จากรุ่นพี่ที่ทำงานด้วยคนหนึ่งที่แอบกระซิบที่ข้างหูเมื่อวันก่อนโน้น

"ความจริงมันตั้งใจจะให้ในวันเกิด แต่พี่อดไม่ได้ต้องบอกก่อน รับไว้นะ"

"อะไรเหรอ" ฉันถาม เมื่อเขากระซิบบอก ฉันก็อึ้งไป "จะดีเหรอพี่ รับของแพงอย่างนั้น มันเหมือนผูกมัดตัวเองเลยนะ" ในความอยากได้นั้น หัวใจยังแอบลังเล

"รับไปเถอะ มันอุตส่าห์ตั้งใจซื้อให้ มันชวนพี่ไปเลือกด้วยเมื่อวานนี้เอง แต่ซื้อซิมเอาเองนะ"

ฉันนั่งอมยิ้มเล็กน้อย ค่อยๆลงมือแกะกล่องนั้นช้าๆ มือถือเครื่องแรกในชีวิตจากคนคนหนึ่ง..คนคนนั้นคือ "มัน" ในสรรพนามที่รุ่นพี่ที่ทำงานของฉันใช้เรียกเพื่อนของเขา ส่วนฉันจะเรียกชายนิรนามคนนั้นว่า "พี่ชาย" เราไม่เคยเอ่ยถึงชื่อพี่เขา แต่เรารู้กันแค่เราสามคนว่า "พี่ชายของฉัน" และ "มันของรุ่นพี่" เป็นใคร.. แค่นั้นพอแล้ว

ของขวัญจากคนสำคัญมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ไม่ต้องใหญ่ ไม่หรูหรา..แต่มันทำให้หัวใจพองโตเหมือนลูกโป่งที่ถูกอัดลมจนแน่น ถ้าปล่อยมันเมื่อไหร่ หัวใจคงหลุดลอยไปไกล ฉันยังคงยิ้มอยู่..ลอยไปก็ดีสินะ ไปให้ถึงหัวใจเขาเลย




21 มีนาคม 03.05 น.

ฉันเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์บ้านที่วางอยู่ที่หัวเตียง ขณะที่อีกมือหนึ่งใช้ผ้าขนหนูผืนนุ่มเช็ดผมที่กำลังเปียกหมาดๆ เพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ หลังจากกลับมาจากทำงานตอนเกือบตีสองครึ่ง กว่าจะปิดร้านเสร็จ เหนื่อยจัง...นี่แหล่ะนะ ชีวิตคนทำงานกลางคืน พลางกรอกเสียงที่พยายามจะให้นุ่ม หวานและเป็นกันเองที่สุดเท่าที่จะทำได้

"ว่าไงคะ..ตรงเวลาดีจัง ไม่ขาดไม่เกินเลยนะ " ฉันเอ่ยแซวลงไปก่อน ทั้งที่เวลาล่วงเลยตีสามมาแล้วห้านาที ตีสามเท่านั้น เวลาของฉัน เวลาของเราสองคน ฉันอยากให้มันหยุดอยู่แค่นี้ตลอดชีวิต

"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ น้องสาว" เสียงทุ้มๆสุภาพ ดังขึ้นในความเงียบ

"อืม ขอบคุณ" ฉันตอบ

"ได้รับโทรศัพท์ รึยัง" เขาถาม

"อืม..ได้แล้ว" ตอบแล้วพลางเลื่อนสายตาที่มีรอยยิ้มเต็มเปี่ยมไปยังมือถือที่ยังคงวางอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้งปลายเตียงนอน..สองวันมาแล้วที่ฉันนั่งเฝ้าชื่นชมมัน

น้ำเสียงที่ดังต่อมา เหมือนขัดเขินเล็กน้อยแกมอายว่า "ความจริงอยากซื้อซิมการ์ดให้ด้วยแต่ตังค์หมด ไม่ว่ากันนะ"

ฉันยิ้มยิ่งขึ้น เมื่อนึกภาพชายหนุ่มซักคน ลากเพื่อนซี้ไปหาซื้อของขวัญให้สาวในวันเกิด ทั้งที่มีสตังค์อย่างจำกัด ไม่พอจะซื้อแม้กระทั่งซิมการ์ดด้วยซ้ำ น่ารักจัง.. "แค่นี้ก็ดีใจแล้วล่ะ ..ขอบคุณนะ" ฉันบอกขอบคุณเขาไป แต่หัวใจมันมากยิ่งกว่าขอบคุณเสียอีก

"ไม่เป็นไร พี่เต็มใจ" เขาเอ่ย แล้วเงียบไปเหมือนชั่งใจ "ซื้อซิมเมื่อไหร่ บอกเบอร์พี่ด้วยนะ"

ก็แน่อยู่แล้ว ต้องบอกอยู่แล้ว เขาเป็นเจ้าของโทรศัพท์นี่น่า...ฉันคิด ขณะที่ตอบว่า "ขอคิดดูก่อนแล้วกันนะ" ฉันรู้สึกผ่านปลายสายได้ ว่าเขาก็กำลังอมยิ้มเหมือนกัน

บทสนทนามักลื่นไหลเสมอสำหรับคนที่คุยกันถูกคอ ..แต่บทสนาของคนที่ถูกใจกันกลับไม่เป็นอย่างนั้น หัวใจเต้นเวลาที่ได้ยินเสียง หน้าแดงบ้าบอกับโทรศัพท์ ยิ้มอย่างไม่มีเหตุผล ตั้งใจจนเกินเหตุในการรับฟังเสียงเขา .. การตกหลุมรัก การขุดหลุมฝังตัวเอง มันเป็นเช่นนี้เองหนอ

"ขอให้มีความสุขนะ สุขภาพแข็งแรง.."

" เป็นทางการจัง.." ฉันแซว แล้วเขาหัวเราะแล้วอวยพรต่อ "ขอให้ได้เจอผู้ชายในฝัน คนที่ดีพอซักคน คนที่ดีมากๆด้วย"

"อยากให้เจอจริงๆเหรอ" ฉันถามจริงจังกว่าเดิม เขาเงียบไปนานทีเดียว..ก่อนจะกรอกเสียงกลับมาเบาๆจนแทบไม่ได้ยิน "ไม่จริงหรอก ไม่อยากให้เจอใครเลย ไม่อยากให้เจอใครทั้งนั้น"

ฉันกำโทรศัพท์ที่แนบหูไว้แน่น ไม่ได้เอ่ยมันออกมา คำที่อยากเอ่ยเหลือเกิน.... ฉันก็เหมือนกัน ไม่อยากเจอใครทั้งนั้น อยากเจอพี่คนเดียว ...แต่ฉันก็ไม่ได้พูดออกมา

เราคุยกันเรื่องสัพเพเหระอีกนานทีเดียว..เก็บเกี่ยวความรู้สึกที่ดีไว้ ก่อนที่จะต้องเอ่ยลากันในค่ำคืนนั้น "ฝันดีนะ น้องสาว" เขาบอก

เวลาย่อมมีวันสิ้นสุดเสมอ ตีสามย่อมมีวันผ่านเลย เวลาของเราหมดแล้ววันนี้..พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานเหมือนเดิม..แล้วรอค่ำคืนพรุ่งนี้ ตีสามอีกครั้ง..เพื่อเติมแรงใจให้กันและกัน "ค่ะ ฝันดี..พี่ชาย"


ตีสาม..ของเรา จะยังเหลืออีกกี่วันนะ ยามรุ่งเช้ากำลังจะมาถึง แสงอรุณแห่งความสว่างไสวกำลังใกล้จะมาเยือน แต่หัวใจของเรากลับเริ่มมืดมิดลงไป

พี่ชาย..น้องสาว.. รหัสลับของเรา ต้องเป็นอย่างนี้ตลอดไปหรือไร ผู้ชายที่ดีพอเจอแล้วค่ะ..พี่ชาย แต่น้องสาวคนนี้บอกใครไม่ได้ แล้วพี่ล่ะกล้าบอกคนอื่นไหม ว่าเจอ คนที่ใช่ แล้วจริงๆ



บางทีพระเจ้าคงอยากให้เรา
ได้พบกับคนที่ผิดพลาดบ้างเล็กน้อย
ก่อนจะได้พบคนที่ใช่
เพื่อที่ว่าในท้ายสุดแล้ว
เมื่อเราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ เราจะได้รู้ว่า
เราจะชื่นชมยินดีอย่างไรกับของขวัญชิ้นนั้น

Maybe God wants us
To meet few wrong peple
before meeting the right one
So that when we finally
Meet the right person,we will know
How to be grateful for that gift.

Autbor Unkown..
เก็บตกมาจากหนังสือของ'ปราย พันแสง



ในขณะที่หัวใจมืดมิด
มองไม่เห็นสิ่งใดแม้เปิดดวงตา
ทำได้เพียง..นั่งฟังเสียงหัวใจตัวเองเงียบๆ
โทษฟ้า โทษดิน โทษความรู้สึก โทษความรัก
เป็นความผิดของวันเวลาที่เราเจอกันช้าไป
หลงลืมมอง..ความเป็นจริง รอบกาย
ลืมมองใครๆ ลืมตัว ลืมใจไปกับ...วันเวลา

วันหนึ่ง..ท้องฟ้าเริ่มเปิด
แสงดาว..ทอประกาย..สาดแสง
มีบางสิ่งร่วงหล่นมา เพื่อทดแทนสิ่งเดิม
ขอบคุณฟ้า..ซักหมื่นครั้ง
ที่ส่งของขวัญล้ำค่า"ยิ่งกว่า"มาให้..
เยียวยาความรักด้วยความรัก
ทดแทนของขวัญด้วยของขวัญ
วันนั้น..ฉันทำเพชรงามล้ำค่า..หล่นหาย
แต่วันนี้..ฉันได้มงกฏเล่อค่าแห่งหัวใจมาแทน


..
..
..

จากฉันแด่เธอ

อย่าโกรธกันเลย..ณ วันนี้ ที่เปลี่ยนไป
ก็แค่ฉันได้เจอสิ่งที่เหมาะกับฉันมากกว่า
ถ้าจะโกรธ..ขอให้โกรธตัวเองเถิด
เพราะคุณเป็นคนเลือกทางเดินให้ฉันก่อน
ฉันรู้ดีว่าหัวใจฉันรักใคร แต่ฉันก็รู้ดีว่าฉันเหมาะที่จะอยู่กับใคร
เหมือนที่คุณเอง..ก็รู้ดีว่า คุณเหมาะและเลือกที่จะอยู่กับใคร
ความจริง..ไม่มีใครเป็นคนผิด
แต่ถ้าจะต้องให้ใครซักคน เป็นฝ่ายผิดให้ได้แล้วล่ะก็
อาจเป็นฉันเองก็ได้..ที่รู้ตัวช้ากว่าคุณ


หรือว่า..พระเจ้าต่างหาก
ที่เป็นคนขีดเส้นให้เราต้องต่างคนต่างเดิน





+ + + + +




ย้อนอ่านถนนสายนี้..คลิกที่นี่ค่ะ
:::จุดเริ่มต้นของโครงการ..ถนนสายนี้มีมิตรภาพ:::
:::หนังสือเปลี่ยนชีวิต..เล่าสู่กันฟังบางครั้งฟ้าก็(ไม่)จรดทราย:::
:::แฟนฉัน..กับความรักครั้งแรก + + รักไม่ได้..แต่ลืมไม่ลง:::


ขอบคุณผู้ร่วมเดินทางเส้นทางสายมิตรภาพเส้นนี้ด้วยกันทุกคนนะคะ
สำหรับถนนเส้นต่อไป เดินทางมาถึงเส้นที่สี่ และจะมาในหัวข้อที่ชื่อว่า "จุ๊ๆ อย่าเอ็ดไปมีความลับ(อะไร)จะบอก "ค่ะ

หากสนใจร่วมถนนสายมิตรภาพโรยตัวอักษรเส้นที่สี่กับพวกเรา ทำตามกติกาง่าย ๆ เหมือนเคย ดังนี้ค่ะ
-ลงชื่อบอกกล่าวกันไว้
-เขียนเรื่องอะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้ และอัพบลอคในหมวดงานเขียน/บทประพันธ์
-อัพบลอคในวันจันทร์ที่ 27 เมษายน เวลาใดก็ได้
-เมื่ออัพบลอคแล้ว กรุณามาแจ้งอีกครั้งในบลอคของคนใดคนหนึ่ง และเราจะทำการรวบรวมลิงค์อีกทีค่ะ
-กติกาเพิ่มเติม..งานเขียนของท่านนั้น จงเขียนสิ่งที่อยากเขียน ไม่จำกัดรูปแบบ ไม่จำกัดแนวเรื่อง ไม่จำกัดความสั้นยาว
-เรียกว่าเขียนกันได้ตามความพอใจเลยค่ะ..เรื่องจริงหรือเรื่องแต่งก็ได้..ขอเพียงมีชื่อเรื่องว่า ตรงกับหัวข้อที่กำหนดให้เท่านั้นเอง

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ
หวังว่าจะได้ร่วมเดินทาง ในถนนสายมิตรภาพโรยตัวอักษรนี้ด้วยกันนะคะ



:::ของขวัญวันรัก คนที่ใช่ในวันที่ผิด..โดย nikanda:::
:::ของขวัญวันวาน ดอกไม้ในความทรงจำ..โดย BeCoffee:::
:::ของขวัญชิ้นแรก..โดย นางสาวดุ่บดั่บ:::
:::ไม้ทรหด ของขวัญที่ยังไม่ลืม..โดย nulaw.m:::
:::ของขวัญ..โดย printcess of the moon:::
:::ของขวัญที่ยังไม่เสร็จ..โดย JewNid:::
:::ของขวัญ..โดย Artagold:::
:::ของขวัญสิบชิ้น..โดย ปณาลี:::
:::ขวดโหลว่างเปล่า ของขวัญในวันวาน..โดย แมงโกชิดเด:::
:::ของขวัญวันเปลี่ยนอายุ..โดย นัทธ์:::
:::ของขวัญจากฟากฟ้า การกลับมาของหัวใจ..โดย ธาร นาวา:::
:::ของขวัญ..โดย กะว่าก๋า:::
:::ของขวัญ..โดย Paulo:::















Create Date : 13 เมษายน 2552
Last Update : 11 ธันวาคม 2552 6:33:08 น. 23 comments
Counter : 373 Pageviews.

 
สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะแจง จุ๊บๆ
ว้ายๆ น่าสนใจๆ อยากอ่านมากๆ แต่ต้องเดินทางก่อนนะคะ
เดี๋ยวถึงบ้านแล้วจะเข้ามาอ่านโดยไวค่ะ



โดย: BeCoffee วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:6:09:39 น.  

 
วันนี้ก็คงไม่ได้อยู่บ้านทั้งวัน..งั้นฝากบล็อกตัวเองด้วยนะคะ
แล้วจะกลับมารวบรวมลิ้งค์โครงการ..คาดว่าจะน้อยเป็นพิเศษ
เพราะว่าเป็นวันสงกรานต์..ทุกคนคงไปเที่ยวสาดน้ำกันหมด
เที่ยวให้สนุกๆ..และเดินทางการอย่างปลอดภัย..เล่นสาดน้ำกันระมัดระวังนะคะ


โดย: nikanda วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:7:12:26 น.  

 
สวัสดีครับน้องแจง


พี่ก๋าอ่านของขวัญมาหลายกล่อง
นี่เป็นกล่องแรกที่ไม่ได้พูดถึงความสุขโดยตรง
แต่พี่ก๋าเชื่อว่าทั้งสุขและทุกข์
ก็ต่างเป็นเสี้ยวความทรงจำที่ล้ำค่าสำหรับเราเสมอ


ดีใจจังครับ
ที่เม้นท์บล็อกน้องแจงได้แล้ว







โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:7:36:43 น.  

 
เเวะมาสวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ...สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ






โดย: อมิธีสท์ วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:7:36:54 น.  

 
เป็นอีกความรู้สึกอบอุ่นนะคะน้องแจง
ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถเป็นอย่างอื่นได้
แต่การเป็น "พี่ชาย น้องสาว" พี่ว่า
ก็เป็นอีกหนึ่งความรู้สึกดีๆ ที่มีเงื่อนไขให้กันและกัน
แบบอบอุ่นคะ


โดย: JewNid วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:7:46:52 น.  

 
ดีจ้า ...

กำลังนั่งดูข่าว เรื่องเล่าเช้านี้ .. อยู่อ่ะคะ .. ดูไป เครียดตามไปด้วย
แต่ว่าจะไม่ดูก็ไม่ได้คนข้างๆ ดันอยากดูว่าสถานการณ์เป็นยังไง
เลวร้ายแท้ๆ เลยบ้านเมืองเรายามนี้ค่ะ


ส่วนสงกรานต์ปีนี้ .. พี่ว่าก็จะไปดูขบวนแห่นางสงกรานต์เหมือนเคยค่ะ
แต่ดูท่าว่าปีนี้จะไม่ค่อยเฮฮาตาเมืองหลวงแล้วเพราะว่าอะไรก็อยู่
ในสถานการณ์แบบวิกฤต สุดยอดเลยคะ แต่เราก็จะไป 55+
.......................


สำหรับเรื่องงานปัก พี่เองก็ไม่คิดว่าอยากทำค่ะ
แต่เห็นว่าน่าจะเป็นของขวัญมีค่า ทำมือเชียว วางแผน
ซะดิบดีแต่แล้วก็เป็นหมัน เพราะผ่านมา 10 ปียังไงก็ไม่เสร็จ


โดย: JewNid วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:8:15:22 น.  

 
เรื่องนี้เศร้าจังเลย


โดย: printcess of the moon วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:9:20:29 น.  

 


โดย: โสมรัศมี วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:11:34:52 น.  

 
สุขสันต์วันสงกรานต์
สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ...คุณแจง





โดย: แมงโกชิดเด วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:13:29:17 น.  

 
คนที่ใช่ เข้ามาทำให้หัวใจหวั่นไหว
รัก ไม่รัก รัก ไม่รัก
หลับตาลงปล่อยให้หัวใจรับรู้
รัก ไม่รัก รัก ไม่รัก
หลับตาลงปล่อยให้ความรู้สึกเคลื่อนไหว
ขอสักช่วงเวลาที่จะให้หัวใจล่องลอย

เป็นความทรงจำที่ซึ้งกินใจมากค่ะคุณแจง

จะมีภาคต่อไหมคะ


โดย: BeCoffee วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:13:43:44 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแจง
งืมมม...เศร้าชะมัดอ่ะ ของขวัญชิ้นนี้ของคุณแจง
แต่อ่านแล้วนึกภาพตามออกนะ ทุกชอต ทุกเม็ดเลยอ่ะ
แม้จะเขียนอะไรเป็นนัย ๆ เอาไว้มากมายให้คิดเอาเอง
แต่ปอยเข้าใจอ่ะ คิดออกได้ตามไปจนถึงตอนจบเลย
มาอ่านอีกรอบ ก็เศร้าอีกรอบนะคะ แถมเศร้ากว่าเดิม
เพราะใช้ภาษาและความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่าตอนนู้นที่คุยกัน
ถึงแม้ว่ามันจะมีความทรงจำดี ๆ มากมายหลงเหลืออยู่
แต่มันก็มีความทรงจำเจ็บ ๆ ทิ้งไว้เยอะไม้น้อยเหมือนกัน

รักเสมอค่ะ...


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:14:35:15 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึก สุข+เศร้า จังเลยค่ะ..
..
สวัสดีวันปีใหม่ไทย
มีความสุขในทุกๆวันนะค่ะ ^_^


โดย: ผู้หญิงชื่อส้ม วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:14:41:41 น.  

 



โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:17:41:52 น.  

 
สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ


โดย: teansri วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:19:10:17 น.  

 
ของขวัญ..
ไม่ว่าในกล่องนั้น จะมีอะไรอยู่ก็ตาม
แน่นอนว่าจะมี ความรัก และ ความปรารถนาดี
ที่ถูกอัดแน่นจนล้นปรี่ มากพอที่คนรับจะรู้สึกได้
.
.
และไม่ว่าในตอนท้ายจะเป็นอย่างไร
ณ วันเวลาที่ของขวัญส่งจากใจคนให้ถึงมือคนรับ
ความรู้สึก ณ วันนั้น มันคงไม่เปลี่ยนแปลง
แม้ว่าวันนี้เราจะเรียกได้ว่าเป็นแค่ช่วงเวลาดี ๆ ช่วงหนึ่งของชีวิต


แวะมาอ่านและรายงานตัวว่าเป็น1คน ที่เอาของขวัญมาส่งค่ะ


ปล. ฟี่อ่านแด่ดวงดาวในดวงใจจบแล้วล่ะคุณแจง
" อบอุ่น สว่างสดใส ร้อน เย็น และ ดำมืด " คือคำจำกัดความที่ฟี่รู้สึก แต่ละตัวละครจับต้องได้ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ในความมีก็มีความไม่มีแฝงอยู่ แต่ท้ายที่สุด ปิดหนังสือแล้ว "อิ่ม" ค่ะ


โดย: Paulo วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:20:38:51 น.  

 
ของขวัญจากคนถูกใจ...ไม่ว่าจะเป็นอะไร ก็ถูกใจเราซะหมดนั่นแหละ น่า



โดย: นัทธ์ วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:21:39:23 น.  

 
มารายงานตัวว่าธารลงเรื่องแล้วนะคะ
แต่ว่ามาช้ากว่าที่กำหนดไว้ล่ะค่ะ
เพราะอินเตอร์เน็ตดูจะไม่ค่อยเป็นใจสักเท่าไหร่
(ขอโทษเพื่อนๆ ร่วมโครงการทุกคนด้วยนะคะ)

โทรศัพท์ตอนตีสาม!!!
อาจจะเป็นเวลาที่ดูประหลาดๆ อยู่บ้างแต่ธารว่ามันดูโรแมนติกมากๆ เลย

เค้าอาจจะเป็นแค่คนที่เกือบใช่
แต่ก็เป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่งดงามนะคะ


โดย: ธาร นาวา วันที่: 14 เมษายน 2552 เวลา:0:18:32 น.  

 
บางทีพระเจ้าคงอยากให้เราได้พบกับคนที่ผิดพลาด... ก่อน

เพราะไม่งั้น หากเจอคนที่ใช่ก่อน... เราอาจทิ้งคนๆนั้นไปหาคนที่ผิดพลาด

เหอ เหอ ....


แวะมาสวัสดีวันสงกรานต์คร้าบบบบ ^^



โดย: PSlovebird วันที่: 14 เมษายน 2552 เวลา:15:53:51 น.  

 
แวะมาเยี่ยมถนนสายนี้ครับ

แต่ของขวัญกล่องนี้ มันเฉ้าาาาาาาาา จังเยย หงิงๆ TT


โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 15 เมษายน 2552 เวลา:9:38:15 น.  

 
ในชีวิตหนึ่ง คนคนหนึ่งอาจพบรักผิดฝาผิดตัว
ได้มากกว่าหนึ่งครั้ง รักหวานปนขม หวานปนเศร้า
จริงใจปนหลอกลวง สุดท้ายถึงจุดหัก เจ็บปวด
รวดร้าวทรมาน แต่ไม่ลืม

ไม่ว่าจะอย่างไร กับคนที่ได้อยู่ด้วยอย่างอบอุ่น
และปกติสุขนั้น ขออย่าเพลินคิดไปว่า เขาเป็นแค่
ของตาย อิอิ เพราะอาจตายไม่สนิทอ่ะจิครับ

เขียนเก่งนะเนี่ย อ่านเพลิน เหมือนเป็นเรื่อง
จริงเลยครับ





โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 15 เมษายน 2552 เวลา:13:24:34 น.  

 
อัพบล็อกเสร็จแล้วต้องแจ้งด้วยใช่ไหมคะ
ยังไม่แจ้งใครเป็นทางการเลย
ขอโต้ด

ครั้งหน้าขอร่วมกิจกรรมด้วยเหมือนเคยนะคะ


โดย: ปณาลี วันที่: 15 เมษายน 2552 เวลา:13:59:31 น.  

 
สวัสดีคะ เข้ามาอ่านแล้วซึ้งจังเลยคะทำให้คิดถึงใครบางคนของนงเหมือนกัน มีความสุขที่ได้คิดถึง แล้วจะแวะมาอ่านบล็อคบ่อยๆ นะคะ

อ้อ..คิดว่าน่าจะชอบซีรี่ห์เกาหลีเหมือนกันยังงัยก็คุยทาง msn กะนงได้นะคะ nongnong_p@hotmail.com


โดย: นง IP: 91.73.69.145 วันที่: 15 เมษายน 2552 เวลา:15:06:14 น.  

 
จ๊ะเอ๋ ... ทำเอาแอบซึมไปบ้างเหมือนกันนะคะเนี่ย


โดย: เช้านี้ยังมีเธอ วันที่: 16 เมษายน 2552 เวลา:16:15:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

nikanda
Location :
จันทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




ลายปากกา









New Comments
Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
13 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add nikanda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.