ดึกแล้ว :: รอคืนพรุ่งนี้



พบรักแมนชั่น


ดึกแล้ว..


ชั้นล่างสุดที่ประกอบด้วยมินิมาร์ทเล็กๆทางซ้ายมือ ส่วนกลางเป็นร้านอาหารของแมนชั่น และด้านขวามือเป็นเค้าเตอร์ตอนรับซึ่งอยู่ติดกับประตูทางเข้าไปสู่ลิฟท์ที่อยู่ด้านในถัดไปนิดหน่อย พนักงานคนสวยที่มีรอยยิ้มเฉยชาอยู่เป็นนิด ส่งยิ้มให้ฉันนิดหน่อยตามมารยาทของพนักงานเมื่อฉันเปิดประตูเข้าไปด้านใน


ดึกขนาดนี้..ช่วงเวลานี้มีแต่ความว่างเปล่า ผู้คนคงกำลังหลับใหลอย่างมีความสุขบนเตียงอันแสนนุ่มนวล..ส่วนบางคนอาจกำลังนอนหลับไปพร้อมกับคราบหยาดน้ำตา


"กลับดึกเหมือนเคยเลยนะ" หญิงสาวพนักงานผู้นั้นทัก ฉันยิ้มรับ ไม่กล่าวกระไร เหนื่อยเกินกว่าที่จะพูดอะไรกับใครทั้งนั้น



ปิ๊งป่อง..ลิฟท์เปิดออก


"ช้าไปยี่สิบห้านาทีนะ" เสียงทุ้มๆนุ่มๆ คุ้นๆเหมือนเคยได้ยินมาก่อนเอ่ยขึ้น และเอื้อมมือแข็งแรงมาดึงฉันเข้าไปด้านในลิฟท์ ก่อนที่ขาของฉันจะทำงานเองเสียเอง

"ขอโทษนะ" ฉันเอ่ยขอโทษออกไปเหมือนทุกครั้ง..ด้วยอารมณ์ที่เฉยชา จำได้เลือนลางว่าได้ยินเสียงเขาพูดอะไรบางอย่างเบาๆที่ข้างหู แล้วทุกอย่างก็เงียบงันไป ได้ยินแต่เพียงลมหายใจเบาๆ แล้วหนักหน่วงขึ้น ..เหมือนร่างกายและหัวใจล่องลอยไป..ลอยไป..ลอยไป..



เสียงครางเบาๆของการเสียดสีของลิฟท์ที่เลื่อนขึ้น ดังก้องอยู่ในหู..เลื่อนขึ้นแล้วเลื่อนลง เลื่อนลงแล้วเลื่อนขึ้น..ไม่มีที่สิ้นสุด












คุณเคยพบรักในลิฟท์ไหมคะ?

แค่ไม่กี่วินาทีที่กับคนแปลกหน้า..ที่เหมือนยาวนานชั่วชีวิต




ฉันไม่เคยเจอหรอกค่ะประสบการณ์แบบนี้ แต่เคยอ่านนิยายทำนองนี้มาบ้างก็แอบเก็บไปฝันหวาน ว่าถ้าเกิดขึ้นกับเราบ้างซักครั้งจะเป็นอย่างไรบ้างน้า?? คงน่าตื่นเต้นพิลึก..วันดีคืนดี..เข้าลิฟท์กับคนแปลกหน้าทีไร ก็อดอมยิ้มและต่อยอดจินตนาการในฝันของตัวเองไม่ได้.. ถ้าเจอเขาในลิฟท์ รักของเราจะไปจบที่ไหนหนอ


แต่ฝันหวานอยู่ได้ไม่นานหรอก..ความจริงต่างหากที่จะสถิตอยู่นิจนิรันดร์



ฉันพบเขาครั้งแรกในลิฟท์แห่งนี้นี่แหล่ะ...เราสบตากัน..และก่อนที่ฉันจะทันรู้ตัว ก็ถูกคนแปลกหน้าผลักเข้าไปทางผนังของสิฟท์ที่ว่างเปล่า ที่มีเพียงเราสองคนเท่านั้น


ดึกแล้ว..เวลาแบบนี้ไม่มีคนหรอก ลิฟท์แคบๆ เวิ้งว้างราวมหาสมุทรและเงียบงันราวกับป่าช้า


ฉันจำได้ว่า..ถูกมือข้างหนึ่งปิดปากไปไว้แน่น ขณะที่ขาแข็งแรงของเขาแทรกเข้ามาแยกขาของฉันให้เปิดกว้าง รู้สึกถึงชายกระโปรงที่ถูกถลกขึ้นสูง


..ไม่จริงใช่ไหม ไม่จริงแน่ๆ ฉันกำลังถูกทำมิดีมิร้ายจากชายที่ไม่รู้จักและไม่เคยพบหน้ามาก่อน


ไม่จริง..


ไม่มีอะไรมายืนยันว่านั่นคือเรื่องจริงหรือเพียงแค่ฝันไป..เเสงสว่างมืดลงเรื่อยๆ เสียงหอบหายใจยังดังอยู่ที่ข้างหู เสียงเสียดสีของลิฟท์ยังคงดังอยู่เป็นระยะๆ ไม่จบไม่สิ้น..


ไม่จริง..




.....................





เกือบรุ่งเช้า..


สะดุ้งตื่นขึ้นมา..ภายใต้ผ้าแพรเย็น นุ่ม และลื่น แอร์ยังคงทำหน้าที่ของมันเหมือนเมื่อคืนวาน คือให้ความเย็นฉ่ำกับผู้พักอาศัย แต่เมื่อตื่นขึ้นมาในยามนี้ กลับให้ความรู้สึกเย็นเฉียบไปถึงขั้วหัวใจ แสงไฟเลือนลางที่หัวเตียง ส่องสะท้อนนาฬิกาปลุกเล็กๆที่วางอยู่ข้างกัน ..เกือบเช้าแล้ว ฉันตื่นขึ้นมาก่อนเวลาที่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้เสียอีก


ถอนหายใจด้วยความโล่งอก..เฮ้อ..ที่แท้ก็ฝันไป


พิงหัวลงกับหมอนนุ่มใบใหญ่สีขาว สงสัยมาการิต้าหลายแก้วในงานเลี้ยงฉลองเมื่อคืนจะทำฉันเพ้อไปหน่อย..คิดฝันอะไรเป็นตุเป็นตะเชียว..เฮ้อ..ถอนหายใจอีกครั้ง..น่ากลัวจริงๆ จากฝันหวานกลายเป็นฝันร้ายได้ยังไง ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนั้นจริงๆ..คงแย่


ขยับร่างเพื่อขดตัวลงไปใต้ผ้าแพรเพื่อให้อุ่นขึ้น ..แต่กลับรู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาที่บริเวณส่วนนั้น..ส่วนที่ลึกลับ..ส่วนที่แสดงถึงความเป็นเพศหญิงชัดเจนที่สุด


ไม่นะ..ไม่จริง..


หยาดน้ำตาปริ่มๆที่หางตา..หลายครั้งหลายหนที่ต้องตื่นขึ้นมายามนี้..แล้วร้องไห้กับตัวเอง..บอกตัวเอง มันก็แค่ฝันไป..ฉันแค่ฝันไปเท่านั้น


แต่ความเจ็บ..มันไม่จางไปไหน


ลุกขึ้นเดินโต๋เต๋ไปหรี่ความเย็นของแอร์ให้เบาบางไป ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูกระจกออกไปรับลมร้อนๆของยามรุ่งเช้าของเมืองกรุง ฟ้ายังมืดอยู่ แสงสว่างเลือนลาง..เหลือบมองไปที่ระเบียงห้องข้างๆของใครบางคนที่คุ้นเคย ฉันได้แต่ยิ้มกับตัวเองอย่างไม่มีเหตุผล



ถึงฉันจะบอกตัวเอง..ว่าไม่อยากให้สิ่งนั้นคือความจริง..อยากให้ยามดึกของทุกคืนที่ผ่านมาเป็นเพียงแค่ฝันไป..ฝันร้ายที่สร้างแต่รอยเจ็บ..เจ็บ..แต่ก็ไม่อาจหลอกตัวเองได้


ว่าลึกๆลงไปแล้ว ฉันเฝ้ารอเวลา อยากให้ถึงยามดึกของพรุ่งนี้เร็วๆ


คิดถึงเสียงเสียดสีของลิฟท์จัง


จบ.






ส่วนบล็อกต่อไปในวันจันทร์ที่ 3 สิงหาคม หัวข้อดังต่อไปนี้ค่ะ
"กาลครั้งหนึ่ง..."
ใครสนใจเข้าร่วมโครงการสามารถเข้าร่วมได้เลยกฏกติกามารยาทดังนี้ค่ะ
-ลงชื่อบอกกล่าวกันไว้
-เขียนเรื่องอะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้ และอัพบลอคในหมวดงานเขียน/บทประพันธ์
-อัพบลอคในวันจันทร์ที่ 3 สิงหาคมนี้ เวลาใดก็ได้
-เมื่ออัพบลอคแล้ว กรุณามาแจ้งอีกครั้งในบลอคของคนใดคนหนึ่ง และเราจะทำการรวบรวมลิงค์อีกทีค่ะ


ยินดีต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคนสู่ถนนสายมิตรภาพค่ะ


รายชื่อผู้ร่วมโครงการ
::BeCoffee::
::nikanda::
::นางสาวดุ่บดั่บ::
::กะว่าก๋า::
::Unravel::
::Artagold::
::Paulo::
::บุยบุย::
::ส้มแช่อิ่ม::
::inmemoir::
::nulaw.m::
::ขอรบกวนทั้งชุดนอน::
::ปีศาจความฝัน::
::นัทธ์::
::แมงโกชิดเด::
::ปณาลี::






Create Date : 20 กรกฎาคม 2552
Last Update : 11 ธันวาคม 2552 6:44:04 น. 26 comments
Counter : 512 Pageviews.

 

ขอโทษทีนะคะ..เพื่อนร่วมถนนฯ
เข็น"ดึกแล้ว"ออกมาช้ากว่าใครเพื่อนเลย
พอดีมีปัญหานิดหน่อย..แต่ก็เข็นออกมาจนได้อ่ะนะ
แล้วจะย่องไปดู"ดึกแล้ว"ของเพื่อนๆก่อน..ว่าดึกแบบไหนกัน



โดย: nikanda วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:45:15 น.  

 
เอ่อ...ตกลงว่าอยากให้ฝันเป็นจริงใช่มั้ยคะ แล้วก็เป็นจริงไปทุกๆ คืน อ่านแล้ววาบหวิวจังเลยอ่ะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:54:04 น.  

 
อิอิ .. ทำไมอ่านแล้วแอบเขินหว่า
เขียนได้เซ็กซี่ดีจัง 555


โดย: Paulo วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:04:47 น.  

 
^
^
เราตั้งใจจะเขียนให้มันหลอนเล็กๆ แต่คนอ่านเขินๆซะงั้น5555+


โดย: nikanda วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:25:37 น.  

 
เพิ่งกลับมาค่ะ
เขียนหัวข้อนี้ไม่ทัน

ไม่เป็นไร หัวข้อใหม่ "กาลครั้งหนึ่ง..." น่าเขียนมาก

...

พบรักแมนชั่น ตอนนี้สยิวกิ้วมาก เหอๆ


โดย: ภาวันต์ วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:35:35 น.  

 
แว้กกกกก...ดึกแล้วของคุณแจง กลายเป็นอีโรติค
คิดไปไม่ถึงเลยค่ะ แต่ตีความออกมาได้ดีมากเลยนะ
ดึกแล้ว...จะทำอะไรกันได้ นอกจาก "....."

กึ๋ยยย กึ๋ยยยย!! อิอิ
จะเขียนนิยายเรื่องยาวของพบรักแมนชั่นต่ออีกไหมคะ
รออ่านค่ะรออ่าน 555

........

ช่วงนี้หายไปเลยนะคะ ไม่เจอออนเอ็มเลยค่ะ
ได้ข่าวว่าไปซุ่มแข่งแรลลี่เหรอคะเนี่ย
อย่าลืมเพื่อนฝูงไปซะนะค้า......
คิดถึงเสมอค่ะ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:23:24:54 น.  

 
ป.ล.รายชื่อเท่าที่รวบรวมได้
ส่งเข้าเมล์แล้วนะค้า


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:23:25:33 น.  

 
มาตอบเรื่องหน้ากากดอกซ่อนกลิ่น
กิ๊ก สุวัจนี (สมัยนู้น) ตรงกับคาแรกเตอร์กว่าค่ะ
นุ่น ศิรพันธ์ ก็ตรงนะ ตรงกันข้ามค่ะ 555
แต่ขอรอดูก่อนดีกว่า
อาจจะสนุกก็ได้

อั้มก็ไม่ค่อยตรงนะ
พระเอกเรื่องนี้ต้องโง่ๆ เด๋อๆด๋าๆหน่อย
แต่ถ้าทำงั้นจริงกลัวไม่มีคนดู

ส่วนบทป้าไขแสง
ต้องป้าจิ๊ อัจฉราพรรณค่ะ
ตอนอ่านนี่ไม่เคยคิดถึงจารุณีเลยอ่ะ

เอ... แล้วธัญญ่ารับบทเป็นใครน้อ
หมอจอมขวัญ หรือแม่เลี้ยงมาลีวรรณ??

ปล. วันนี้ภาพฟิตติ้งเลื่อมพรายลายรักออกแล้ว
ลุคแรงๆกันทั้งนั้นเลย น่าดู น่าดู


โดย: ภาวันต์ วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:23:35:05 น.  

 
อีกทีนะคะ... เมื่อครู่ยังตอบไม่ครบ
บุคลิกของใบเตย (ในนิยาย)
เป็นเด็กสาวอายุประมาณ 20 ต้นๆ
ผมยาวตรง ผิวขาวเนียน หน้าเด็ก ไม่แต่งหน้า
นิสัยเรียบร้อย ขยันขันแข็ง
พูดจาไพเราะ น่าฟัง
ไม่ขี้ใจน้อย ไม่ประจบ ไม่ออดอ้อน
ไม่ตะโกน ไม่ตัดพ้อต่อว่าใคร
และ...ไม่น่ารำคาญ

อ่านแล้วชอบมากค่ะ
ชอบจนรู้สึกเสียดายว่า
ใบเตยน่าจะเหมาะกับผู้ชายที่ดีกว่าแสนภูมิด้วยซ้ำ

แต่ก็โอเค ช่วงหลังๆนายแสนก็รักเมียหัวปักหัวปำ
ให้อภัยความโง่ช่วงแรกๆก็แล้วกัน


โดย: ภาวันต์ วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:23:48:04 น.  

 
ฟิตติ้ง เลื่อมพรายลายรัก
เราดูมาจากรายการสีสันบันเทิงเมื่อตอนบ่ายน่ะค่ะ

คุณเหมียว ชไมพร กลับมารับบท ฆรณี

ไปค้นกระทู้มาให้ เจอซะด้วย...

//www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8094178/A8094178.html

ริต้าสวย...


โดย: ภาวันต์ วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:0:47:52 น.  

 
สวัสดีครับน้องแจง



เขียนได้เซ็กซี่จัง
น่าจะเขียนบ่อยๆนะครับ
ไม่อยากบอกว่านักเขียนอีโรติกบ้านเรามีน้อยมากครับ

ชอบครับ
พี่ก๋าคิดว่าน้องแจงเขียนบรรยายได้ดี

เห็นภาพเลย

ปล. พี่ก๋าอาจจะจินตนาการสูงด้วยมั้งเนี่ย 5555
อ่านแล้วนึกถึงหนังเรทอาร์เลยครับ











โดย: กะก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:6:07:19 น.  

 
อิอิ แจงจ๋า

มาสารภาพล่ะ ว่าตอนแรกน่ะ กลุ๊มม กลุ้ม ว่าจะจบ "หลอน" ยังไงดี เพราะส่วนที่เป็นฉากต่อที่แพรพิณรอดก็เขียนเสร็จแล้ว 55
แบบว่าฆ่าแพรพิณไม่ลงอ่ะนะ แต่พออ่านแบบรวม ๆ มันไม่หลอนสมใจอ่ะสิ
เลยสองจิตสองใจอยู่ จนมานึก เอ้า .. วัดดวงกะหัวข้อต่อไปนี่ล่ะ ว่าจะตัดบทท้ายแล้วเอาไปรวมกะหัวข้อต่อไปได้ไหม

โชคดีที่แอบดูแล้วว่าหัวข้อต่อไปเป็น "ดึกแล้ว" เลยกระดี๊กระด๊า พอไหว ๆ กลายเป็นลักไก่เขียนผูกเรื่องเพิ่มครั้งนี้อีกจิ๊ดเดียวเอง 555

ว่าแต่ สารภาพยังงี้จะโดนตัดคะแนนไหมเนี่ย


โดย: Paulo วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:8:42:48 น.  

 
อ๊ายย

อ่านแล้วคนอ่านแอบเขินนะคะเนี่ย
สยิวกิ๊วเล็กๆเลยค่ะ

อิอิ


โดย: บุยบุย วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:10:37:01 น.  

 
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันค้า


โดย: may-mos วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:12:25:31 น.  

 
ไปซุ่มทำคะแนนยังมีเวลาเขียน
เรื่องขนาดนี้นะครับ นับถือๆ ซูฮกจริงๆ
แนวดี แตกต่าง น่าสนใจครับ



โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:13:56:23 น.  

 
พี่แจง มาแนวแปลกอีกแล้ว
ใครๆอ่านเขาก็คิดหวิวๆ ทั้งนั้นแหละครับ
ก็พี่เล่นเขียนซะขนาดนั้น
แบบว่า "ว่าลึกๆลงไปแล้ว ฉันเฝ้ารอเวลา อยากให้ถึงยามดึกของพรุ่งนี้เร็วๆ


คิดถึงเสียงเสียดสีของลิฟท์จัง"




ปล. ใช่แล้วครับ ต้องการสื่อถึงความรู้สึกของคนรอ ยามเมื่อโดนทอดทิ้ง แต่แอบหลอนไว้นิดนึง เพราะว่าเขารอกันอยู่คนละภพครับ อิอิ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:13:58:25 น.  

 




ทำตาโตค้างไว้สามวินาที
เกินนั้นเดี๋ยวตาค้าง 555 แะกลายเป็น ตาแตกได้

งานนี้ โนคอมเม้นท์ดีกั่ว หุ หุ หุ (ปาดดดดดดด น้ำลาย)


โดย: inmemoir วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:15:34:47 น.  

 
ห้าๆๆๆๆๆ จบได้ แรว๊งงงงง ครับ

แหม อ่านไปก็เดียมไป สนุกดีจัง หักมุมได้แบบแอบแรง

แล้วจะรออ่านกาลครั้งหนึ่ง ณ พบรักแมนชั่นอีกนะครับ

ปล. แหะๆๆ ไม่ได้ดูเลยอ่ะครับ ไม่ว่าจะละครชาติไหน ประเทศไหน หุหุหุ

ไม่ค่อยถนัดภาพเคลื่อนไหวครับ แต่ถ้าภาพนิ่งกับคลื่นเสียงก็โอเค


โดย: Unravel วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:16:42:50 น.  

 
เหอๆๆ อยากไปขึ้นลิฟ ด้วยคน อิอิ พี่แจง สวัสดีค่ะ

เทียนสีหายไปนานเพราะงานยุ่งมากๆค่ะ แถมโดนหวัดหมู เล่นงานด้วยค่ะ สบายดีนะคะ


โดย: เทียนสี IP: 62.64.166.57 วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:19:11:42 น.  

 
อยากพบรักในลิฟต์บ้างจัง


โดย: ปณาลี วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:0:01:43 น.  

 
เพิ่งกลับมาจากปายเมื่อวานเองค่ะ เลยไม่ได้ up blog โครงการนี้เลย ไว้โอกาสหน้าจะตามมาร่วมใหม่นะคะ


โดย: กองฟอน วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:15:46:25 น.  

 
วะฮะฮะ คุณแจง

มาช้าค่ะอ้อนคราวนี้ยอมรับผิดแต่โดยดี อิอิ
อัพแล้วหายไปสองวันเพิ่งหาทางกลับบล็อกถูก

วุ้ย พบรักแมนชั่นคราวนี้เข้าข่ายอีโรติกนะคะ
ขอบอกว่าเสียงเสียดสีของลิฟท์มันทำให้จินตนาการบรรเจิดมาก

แจงเขียนแนวนี้เข้ามือมากค่ะ อ่านแล้วเห็นภาพชัดดี
เขียนบ่อยๆ นะคะ
(คนอ่านเขินแต่ชอบ)

ป.ล.รอรัก แอบไปดูในบอร์ดแล้วนะคะ
เล่น RRR เพลินใช่เปล่า แอบงอนไม่ชวนเรา 55
สู้ๆ ค่ะแจง
ป.ล.2 อยากคุยด้วยจังคิดถึงค่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:11:26 น.  

 
คุณแจงขา ตามมาดูลิ้งค์อีกรอบค่ะ
16 คนนี่ครบแล้วใช่ไหมคร้า


โดย: BeCoffee วันที่: 26 กรกฎาคม 2552 เวลา:16:01:51 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแจง

มารอ "กาลครั้งหนึ่ง..." ครับ อิอิอิ










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 สิงหาคม 2552 เวลา:7:31:32 น.  

 
อุ่ย เกือบพลาดไปได้ไงเนี่ย
อู้ยอ่านแล้วแอบงง ว่า ตกลง รอ ร้อ รอ หรือเปล่า
แล้วก้รู้สึก สยึมกึ๋ย ดีค่ะ
555

รอ กาลครั้งหนึ่งนะคะ


โดย: แม่ภูมิ (Artagold ) วันที่: 3 สิงหาคม 2552 เวลา:12:56:02 น.  

 
ดีค่าคุณแจง
มารองานวันนี้ค่ะ
และทวงหัวข้อต่อไปด้วยน้า
อิอิ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ IP: 125.24.116.7 วันที่: 3 สิงหาคม 2552 เวลา:13:04:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

nikanda
Location :
จันทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




ลายปากกา









New Comments
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
20 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add nikanda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.