"หมดไฟ"





เรื่องเล่า...(วัน) หมดไฟ (ครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต)


ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรือโชคชะตา (กรรม) ก็ไม่อาจจะรู้ได้ วันที่ 26/01/2560 ฉันตั้งใจจะเขียนบล๊อก แต่กลับมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เสียงสะอื้นจากน้องสาวที่ปลายสาย สะท้อนความทุกข์และความเจ็บปวดภายในใจ มันทำให้ฉันคาดเดาได้ว่า คงมีเรื่องอะไรที่ร้ายแรงขึ้นแล้ว เสียงจากจิตใต้สำนึกตะโกนเรียกชื่อ "แม่เกิดอะไรบางอย่างขึ้นกับแม่แน่แล้ว

ฉันเดินทางจากกรุงเทพไปโรงพยาบาลที่จังหวัดสกลนครด้วยความรู้สึกที่เป็นทุกข์ มันช่างแตกต่างกับความรู้สึกที่กลับบ้านตอนปีใหม่ยิ่งนัก พี่น้องและญาติๆ อยู่ที่นั่นจากสีหน้าหวาดหวั่นของทุกคนสามารถบอกฉันได้โดยไม่ต้องเอ่ยอะไร

ฉันเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยหนักภาพที่ฉันเห็น...แม่อยู่ตรงนั้นบนเตียง...แม่เหมือนนอนหลับอยู่ น้องสาวของฉันเปิดธรรมะให้แม่ฟังเบาๆ แม่ไม่ขยับร่างกาย ไม่ลืมตา มีท่อช่วยหายใจและสายน้ำเกลือต่อระโยงระยางต่อกับร่างกายของแม่ การที่ฉันเห็นภาพแม่อยู่ในสภาพแบบนั้นทำให้น้ำตาฉันไหลโดยไม่รู้ตัว ฉันก้มกราบเท้าแม่และเดินไปกระซิบที่ข้างหูว่า "ลูกมาหาแม่แล้ว" ฉันจับมือแม่แต่มือของเเม่เย็นเฉียบ ฉันกุมมือเเม่ไว้เพื่อให้ความอบอุ่นแก่แม่เหมือนกับที่แม่เคยทำให้ฉันเมื่อครั้งตอนเด็ก

ณ.ช่วงเวลาตอนนั้น "ฉันเชื่อว่าปาฏิหาริย์จะต้องเกิดขึ้น" ฉันอยากให้แม่ลืมตาขึ้นและบอกฉันว่าเเม่ไม่เป็นไร แต่ความจริงก็คือความจริง เหมือนกับคำพูดของแม่ที่สอนฉันว่า


"ความเชื่อและความถือมั่นของเรา" 
"ไม่สามารถเอาชนะสัจธรรมแห่งชีวิตได้"
"ชีวิตนี้แสนที่จะสั้นนัก"

ถึงแม่จะกลัวความพลัดพรากและความตายมากมายเพียงใด แต่มันจะต้องเกิดขึ้นลูกรักดังนั้นเราต้องเตรียมใจและเข้าใจถึงความจริงข้อนี้ 

ข้อมูลความจริงทางการแพทย์ช่างโหดร้ายหมอแจ้งว่า "เส้นเลือดใหญ่ในสมองของแม่แตก" อาการของแม่รุนแรงเกินกว่าที่จะผ่าตัดได้ แม่ไม่สามารถหายใจได้เอง ถ้าหากถอดเครื่องช่วยหายใจ อาการของแม่จะทรุดลงและจากฉันไปอีกในไม่ช้า 
ทุกคำพูดแห่งความจริง...นั้นมันทำให้ฉันปวดร้าว ฉันบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ รับรู้แต่เพียงว่า "เเม่กำลังจะตาย" คำพูดนั้นเหมือนมีดคมๆ กรีดใจฉันออกเป็นชิ้นๆ และเสียดแทงเข้าไปในสมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า 


"กองไฟในชีวิต"
ที่เคยโหมกระพือ"มอดดับลง" เหมือนมีใครเอาน้ำเย็นมาราด  ความอบอุ่นในใจของฉันมันจางหายไปหมด ความรู้สึกหนาวในใจ มันหนาวเหน็บมากกว่าอากาศข้างนอกยิ่งนัก

ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันเป็นธรรมดาของชีวิต ทั้งๆ ที่แม่ก็เคยบอกไว้ว่า "สัจธรรมในชีวิต" แม่เคยประสบมาแล้ว 3 อย่างเหลือเพียงอย่างหนึ่งที่แม่ไม่เคย "คือความตาย" ที่แม่ยังไม่เคยพบ...ลูกรู้ใช่มั๊ย? สักวันมันต้องเกิดขึ้น 


"เมื่อมีชีวิต ย่อมมี...วันที่ไม่มีชีวิต" 
"เมื่อมีวันเกิด ก็ต้อง...มีวันที่ตาย"
"มันเป็นความจริงที่ลูกจะปฏิเสธ ไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้"


ระหว่างที่ฉันนั่งรอเวลาให้วันที่ 26 ผ่านไป สมองของฉันย้อนภาพเเละเรื่องราวต่างๆ ของแม่ออกมา...ความทรงจำล่าสุดคือตอนปีใหม่...ฉันยังได้กราบเท้าแม่ เเม่อวยพรขอให้ฉันมีความสุขและประสบความสำเร็จ...ภาพวันนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำของฉัน ครอบครัวของเราอยู่กันพร้อมหน้า แม่มีความสุขมาก 

นาฬิกาบอกเวลา ใกล้แปดโมงเช้าของ วันที่ 27 มกราคม 2560 ผลการตรวจของแม่อยู่ในระดับต่ำสุด คือไม่รู้สึกและไม่ตอบสนองต่อการทดสอบใดๆ พยาบาลแจ้งว่า คุณหมอกำลังจะเข้ามาตรวจแม่ เมื่อคุณหมอตรวจเสร็จฉันถามคุณหมอว่าหากฉันจะขออนุญาตพาแม่กลับบ้านจะได้หรือไม่? คุณหมอตอบว่าได้ตามความประสงค์ของญาติ...

สาเหตุที่ฉันตัดสินใจอย่างนี้ก็เพราะเเม่เคยบอกไว้ว่าถ้า "ถึงที่สุดแล้ว ขอให้ลูกพาแม่กลับบ้าน"

"แม่รู้ว่ามันยาก...แต่ลูกต้องส่งแม่ให้สุดทางลูกรัก" 

คำพูดนี้ดังขึ้นในสมอง "ถึงที่สุดแล้ว" เวลาที่แม่ให้ฉันทำใจหมดลงแล้ว "ฉันหมดเวลาแล้ว"

เมื่อทำเรื่องขออนุญาตเรียบร้อย ฉันให้น้องไปซื้อพวงมาลัยดอกไม้ เพื่อมากราบเเม่ และแล้วเมื่อถึงเวลา 10.00 น. ของวันที่ 27  พวกเรา 3 คนพี่น้องช่วยกันพาแม่เดินทางออกจากโรงพยาบาลเพื่อกลับบ้าน 

"บ้าน" เป็นสถานที่ ที่แม่รักและผูกพันที่สุด การเดินทางครั้งนี้ของแม่กำลังจะสิ้นสุดลงแล้วและเมื่อเวลา  11.39 น. แม่ก็จากเราไปอย่างสงบท่ามกลางผู้คนที่รักแม่และแม่รัก ณ.บ้านของเรา 

แม่เคยบอกว่า "ในชีวิตแม่นี้เดินทางมาก็มาก เดินทางใกล้-ไกลก็เยอะ ลูกอย่าห่วงแม่เลย...แม่สบายดีแม่จ๋าแต่การเดินทางของแม่ครั้งนี้ ลูกไม่มีทางรู้เลยว่าเเม่จะสบายดีจริงหรือไม่หรือเป็นอย่างไร เเต่ด้วยอานิสงส์ของการทำบุญของแม่ ลูกเชื่อว่าคงส่งแม่ไปสู่สุคติภูมิและมีความสุขอย่างที่เเม่บอกลูกไว้ 

คำสอนของแม่ ความดีของแม่ ความรักของแม่จะยังอยู่เป็นเชื้อไฟในชีวิตลูกต่อไปดังที่แม่เคยบอกไว้"หากกองไฟในชีวิตลูกดับจงหาเชื้อไฟแล้วจงก่อขึ้นมาใหม่" ในชีวิตเราจะมีเรื่องและปัญหาทำให้กองไฟดับได้หลายครั้ง แต่ความสำคัญไม่ได้อยู่ที่มันดับ แต่มันอยู่ที่ว่าเราจะทำให้มันลุกโชนขึ้นมาได้อย่างไร แม่จะเปรียบเทียบให้ลูกเห็นง่ายๆ เมื่อลูกเริ่มหัดเดินตอนเป็นเด็ก 


" หากลูกล้ม แล้วยังลุกขึ้นยืนไม่ได้ ให้ลูกนั่ง 
หากลูกนั่งแล้วยังลุกเดินไม่ได้ให้ลูกคลาน 
หากเมื่อลูกคลานจนเบื่อแล้วลูกจงเดิน 
และเมื่อลูกพร้อมแล้ว...ลูกจงวิ่ง"


แด่แม่ของฉัน...ผู้หญิงที่ให้ชีวิตฉัน ผู้ที่ตั้งชื่อให้ฉัน ผู้ที่สอนฉันให้รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ถูกและผิด ผู้ที่สอนเรื่องยากๆ ให้เป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย ผู้หญิงที่สอนให้ฉันยิ้มได้ในวันที่ร้องไห้และอีกหลายสิ่งมากมายในชีวิตของฉันทั้ง อดีต ปัจจุบันและอนาคต 

ปล. แม่บอกว่าจงคิดถึงแม่ตอนที่มีชีวิตลูกรักลูกจะได้ไม่เศร้าอย่าคิดถึงตอนแม่ตาย แต่ถ้าหากคิดถึงแม่มากให้มองที่กระจกแล้วลูกจะพบว่าแม่อยู่ในตัวลูกเพราะหน้าตาเราเหมือนกัน แม่จะอยู่ในสมอง ในชีวิตและในใจลูกตลอดไป ตราบที่ลูกยังหายใจและมีชีวิต (แม่จ๋าลูกสัญญาว่าลูกจะทำต่อไปตามคำที่แม่สั่งสอน ขอให้แม่ไปสู่สุคติ รักแม่ตลอดไป)   





By sakormaree
(Sa ย่อมาจาก ศศิธร เเม่บอกว่าลูก เกิดแรม 14 ค่ำ ในคืนเดือนมืด สาเหตุที่ตั้งชื่อนี้ให้เพราะความหมายของชื่อนี้คือพระจันทร์ ดังนั้นลูกอย่ากลัวความมืด...จงเป็นพระจันทร์ที่สว่างแม้ในคืนเดือนมืด)





Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 24 มกราคม 2561 16:38:21 น. 4 comments
Counter : 616 Pageviews.

 
ขอแสดงความเสียใจเรื่องคุณแม่ด้วยนะคะ..

แต่ท่านยังอยู่ในใจของลูกๆตลอดมา

คุณแม่ของอ้อมแอ้มก็จากไป 4 ปีกว่าแล้ว..

ลูกๆยังคิดถึงพระคุณแม่อยู่เสมอมาคะ..



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:13:28:12 น.  

 
เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะคะ sa ^


โดย: PAEW IP: 223.206.241.56 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:9:24:41 น.  

 
เขีียนได้ดีมากเพื่อน


โดย: เล็ก IP: 49.230.20.61 วันที่: 21 พฤษภาคม 2560 เวลา:8:21:37 น.  

 
สวัสดีจ้าา มาทักทายจ้า sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน ร้อยไหม adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร สักคิ้ว 6 มิติ Cover Paint สักไรผม 3D Eyebrow ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4507140 วันที่: 5 พฤษภาคม 2561 เวลา:16:45:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Sakormaree
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




***เราไม่สามารถ Recycle เวลาได้ และชีวิตเรามันสั้น ควรใช้มันอย่างมีคุณค่า ดังนั้นจงบอกตัวเองว่า Never give up = อย่ายอมแพ้***

***เพราะบาดแผลในชีวิต ไม่มียากับพลาสเตอร์ ดังนั้นจึงใช้การเขียน Blog ช่วยเยียวยาจิตใจ และเตือนตัวเองให้รู้ว่าตัวเองเดินทางมาไกลแค่ไหนแล้ว ***

***เป็นคนง่ายๆ สบายๆ ....
ชื่นชอบการอ่าน....รักงานเขียน...
การเดินทางในชีวิต...ทำให้เห็นมุมมองใหม่ๆ ***

= + = + = + = + = + = + = + = + = + = +

ยินดีและขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน Blog ของ Sakormaree นะคะ

= + = + = + = + = + = + = + = + = + = +




Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
8 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Sakormaree's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.