Group Blog
สิงหาคม 2560

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
งาน สวย เฟริม์ ไม่มีหวั่น 3.2 (ภาคเอาคืน)


เมื่อวานมีอาการเข่าเจ็บ เฮ้อ........เตรียมใจผ่าตัดสิ้นเดือนนี้ หมอศัลย์ที่ไปพบ พูดตามที่หมอกระดูกเราว่า   ไงก็ต้องผ่านะครัช 
เฮ้อ อนิจจัง สังขารไม่เที่ยง อายุ อานาม รูปร่างหน้าตาก็ยังละอ่อนแต้ๆ Smiley

พอมาวันนี้อาการเข่าดีขึ้น เลยตัดสินใจไป Air walk 45 นาที แทนคลาสโยคะ และตั้งใจต่อด้วยว่ายน้ำ แต่ปรากฏว่าอากาศดีจัด ฟ้าเป็นใจ ส่งฝนมาให้ 
ไอ้ฟิตเนทที่เราเล่นมันเป็นส่วนหนึ่งของ Residence ผู้สูงอายุและอีกส่วนเป็นโรงแรม 
ผลของฟ้าฝน ทำให้แขกในโรงแรมเลยมาว่ายน้ำในฟิตเนทแทนไปเดินเล่น สระก็ใหญ่มาก แค่ 3 คน ก็อึดอัดแย้ว Smiley ป้าไม่อยากว่ายกะเด็กๆ เป็นคนถือตัว กลัวเด็กคิดว่ากล้วยเหี่ยวลอยอยู่ในสระ Smiley
ไอ้จากุชชี่ก็มีคนอยู่ ไม่อยากกวนใจเค้า  

เลยตัดใจ หันมายืดเส้น ยืดสาย ทำ plank กับ เล่นเครื่องเวทนิดหน่อย 

บ่นเสร็จละ (ซำบายใจจัง) 

เข้าเรื่องเลย 

เมื่อวันแม่ที่ผ่านมา หลังจาก โทรคุยกับหม่อมแม่เสร็จ ช่วงเย็นๆก็ไปไต่ผาต่อ จะเอาคืน Smileyไอ้ผาเอียงเทออกมา ที่ไต่ไม่ถึงจุดสูงสุด บ่นให้ครูผู้ชายฟัง เค้าบอก เข้าใจเราเลย แบบอารมณ์เดียวกัน เวลาเค้าไต่ไม่ได้

ครูแนะให้เราเริ่มไต่ จากระดับ 4 เอาฤกษ์ เอาชัย เป็นกำลังใจว่าทำได้ ก่อนจะเปลี่ยนระดับและความยากขึ้น 
วันนี้ต้องเช่ารองเท้าไต่เขา มันรู้สึกไม่สบายเท้าเท่ารองเท้าที่ครูเอามาให้ (ครูทั้งคู่ ก็น่ารักเนอะ ให้รองเท้าไต่เขาเรา)

ต่อด้วยหน้าผาที่ครูแนะนำ บอกตรงๆ ไม่เคยปีนตรงนี้ ก็มีหวั่นๆบ้างอะ ระดับความยากก็สูงขึ้น มันยากเพราะต้องคอยคิดว่าขาจะวางไว้ตรงไหน มือจะจับหินตรงไหน เพราะหลักในการไต่ผา ปีนเขาแบบนี้ เราจะไต่ตามสีหินที่เลือกนะคะ แต่ละสี จะมีเขียนระดับเลเวลไว้ ยิ่งเลเวลสูง หินก็ยิ่งน้อยบ้าง ผาก็เอียงองศาขึ้น ทำให้ต้องมีการวางแผนก่อนที่จะปีน ยิ่งถ้าจำเส้นทางสีหินที่ไต่ของเราได้ยิ่งดีค่ะ แต่ระดับเก่งขั้นป้าอย่างเรา  
แ---ง มะเคยจำได้สักที Smiley

(เห็นภาพข้างล่าง เหมือนตุ๊กแกปีนอยู่ชิมิ แอ???? หรือกาจั๊วะดี Smiley )



จากภาพ ผลคือ ค้างอยู่ตรงนั้นนานพอควร ลูกตาก็ควานหาหินสีแดง (ทำจากไฟเบอร์กลาส)ที่เหมาะให้เท้ากับมือวางได้ ตรงที่เป็น crossing ระหว่างหน้าผา ป้าต้องเหวี่ยงตัวนิดส์ เพื่อไปจับหินสีแดงที่อยู่สูงขึ้นไป บอกตรงๆกลัวตก แล้วห้อยต่องแต่ง แบบกลัวความสูงไง คนข้างล่างคอยแนะนำกันเต็มที่ เพราะเมื่อปีนอยู่ด้านบน บางครั้งเราก็มองไม่เห็นหินที่อยู่ใต้เพิงหมาแหงนนะคะ 

หลังจากไต่ขึ้นได้ก็ลงมาพักคะ ดูครูๆกะสามีสุดเลิฟเค้าปีนกัน ครูปีนระดับ 7 อืม เราได้แต่ร้องโอ้โห ส่งเสียงลุ้นอยู่ข้างล่าง 

ไอ้หนุ่มอีกด้านของหน้าผา คราวที่แล้วก็เจอ (ตัวแฟนสาวเค้า จำเราได้ด้วย ตอนเราเข้ามาก็ทักทายกัน ป้าเอเชียก็มีชั้นคนเดียวนี่แหล่ะ) เฮียเค้าสุดยอดจริงๆ ปีนแบบ Lead Climbing ปีนไปแล้วดึงเอาเชือกไปคลิปติดกับห่วงตรงหน้าผาไปเรื่อยๆ หน้าผาก็ขนานไปกับพื้นโลกเรื่อยๆ   Smiley อันนี้ต้องฝึกจนชำนาญนะคะ เพราะอันตรายกว่าการปีนแบบ Top rope ที่เราปีนอยู่ แบบเราปีนนี้ มีเชือกผูกไว้กับตรงหน้าผาที่สูงสุด ตกไงก็ห้อยต่องแต่งอยู่ในอากาศแน่นอน

พอถึงคิวเราอีกรอบ เราบอกครูทั้งสองคนว่า เราจะเอาคืน ไอ้ผาที่คราวที่แล้ว ปีนมะได้ 
ครูผู้หญิงบอกว่า ให้เลือก ว่าจะเอาหน้าผาเดิม หรือ จะเอาอีกผานึงที่ครูเพิ่งปีนเสร็จ 
ป้าก็ต้องคิดสิคะ เอาไงดี เพราะรู้แก่ใจ ว่า .... ปีนอันไหนเสร็จ ก็คงไม่มีแรงปีนอีกอันแน่ Smiley

บอกครูว่า ลองอันที่ครูเพิ่งปีนเสร็จก็ได้ แต่ครูว่าเราปีนได้เหยอSmiley แบบว่า พอปีนขึ้นไป ผามันก็ตั้งฉาก 90 องศากับหน้าผาที่เราไต่ขึ้นมาก่อน  ดูย้ากส์ ยาก 
ครูผู้หญิงบอก ลองดูสิ ไม่จำเป็นต้องปีนให้ถึง เอาแค่ความรู้สึกตรงจุดนั้น จะได้เรียนรู้ไว้ ฝึกไปเรื่อยๆ ส่วนด้านครูผู้ชาย แนะเราก่อนขึ้นว่า พอถึงจุดตรงที่ต้องเหวี่ยงตัว เราต้องทำมือยังไง จับหินยังไง บอกตรงๆ ไม่เคยเข้าหัวเยย จำมะได้ Smiley

ระดับเดียวกับครูล่วย กล้าจีๆ เลยได้ ห้อยอยู่กับไอ้หินนี้ตั้งนาน (ภาพล่าง) ไม่รู้จะเอาตัวขึ้นไปยังไง ตัวอยู่ใต้เพิงหมาแหงนอันนี้ มองมะเห็นด้านบนเยย Smiley
ปีนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวตัวเราเกือบจะขนานกับพื้นโลก เสียดายไม่มีภาพ 



ทั้งครูทั้งสามีสุดเลิฟ พยายามบอกทางต่อ แต่เป็นไงหล่ะ แรงมะพอ ขอห้อยตัวชั่วคราวพักแขนก่อน


ครูผู้ชายเป็น Belayer คือคอยคุมเชือกให้ ถามว่าจะลงมามั้ย ป้าหลับตาปี๋อยู่ ตอบกลับไปว่า ไม่ ป้าจะปีนต่อ ครูเลยส่งกลับไปที่ระดับเดิม ให้ปีนต่อ ด้วยความเจ็บใจจากคราวที่แล้ว ที่เกิดกลัวกลางคัน คราวนี้จะไม่ให้อารมณ์นี้ชนะเราอีก ฮึดค่ะฮึด เสี่ยงปล่อยมือขวาเพื่อคว้าจับด้านบน


ในที่สุดก็สำเร็จ


พอลงมา ดูแต่ละคนภูมิใจกับป้าเหี่ยวมาก ครูผู้หญิงบอกว่า ชั้นฝึกปีกว่า ถึงปีนข้ามตรงนี้ได้ เธอมาเป็นครั้งที่สองแล้วทำได้เลย น่าภูมิใจมาก 
ส่วนครูผู้ชายเข้ามากอดเราเลย 
เราก็งงๆ แขนก็ไม่มีแรงเลย อารมณ์เดียวกับตอนเล่นเทนนิสแรกๆ 

เราว่าเราปีนได้ก็เพราะทุกคนคอยแนะนำมากกว่า จริงๆน้าาาาาา กำลังใจกับกำลังแรงครูดึงเชือกต่างหาก อันนี้เราคิดเอง Smiley

ส่วนตาสามีสุดเลิฟเรียกเราว่าไอ้แมงมุม ทั้งขา ทั้งมือ เหมือนไอ้แมงมุม เค้าทำแบบนั้นมะได้ ด่านนี้สามีขอลงตรงจุดใต้เพิงหมาแหงนค่ะ แรงหมดจริงๆตรงจุดนี้ สำหรับมือใหม่อย่างเรากับสามี

หลังจากนั้นครูจับเรากับสามีฝึกปล่อยตัวเองให้ตกจากผา ครูเรียกให้เราปีนขึ้นไประดับนึงแล้วปล่อยทิ้งตัวเลย เราก็ไม่ยอมปล่อย ทำใจอยู่นาน พอปล่อยเสร็จ ครูเค้าก็ให้ขึ้นไปทำซ้ำอีก ป้ามะชอบเยย Smiley

วันนี้ที่ฟิตเนท ครูผู้ชายก็ถามอาการเข่าเรา กลัวว่าเราปีนเขาได้มั้ย เขาอยากให้เรากับสามีไปปีนกับพวกเค้าอีก
น่ารักเนอะครูทั้งสอง 
 TGIF 
สุขสันต์วันศุกร์ค่ะ พักผ่อน นอนหลับ enjoy life  ทุกคนนะ 

Lov Lov kaaa Smiley



Create Date : 19 สิงหาคม 2560
Last Update : 19 สิงหาคม 2560 13:38:43 น.
Counter : 137 Pageviews.

1 comments
(โหวต blog นี้) 
  
เรื่องผ่าๆ ที่เยอรมัน เท่าที่เราได้ยินมาคือ ผ่าขั้นเทพค่ะ นอน รพ แป๊บเดียวก็ออกมาเดินปร๋อได้แล้ว ไม่ต้องกลัวค่ะ ไม่เจ็บแน่นอน หมอคอนเฟิร์ม (คือ confirm ว่าตัวหมออ่ะไม่เจ็บ 555)

โอยยย เก่งมาก sporty woman ตัวจริงเลยนะคะเนี่ย เทนนิส..เคยเล่นตอนสาว ยอมแพ้เพราะขี้เกียจวิ่งตามเก็บลูกเทนนิสอ่ะค่ะ ฮ่าๆ

เราคิดว่ากีฬาปีนเขานี่ เครียดดีนะ แปลกไปอีกแบบนึง จริงๆเราอยากลองมาก ใกล้บ้านมีที่ปีนแบบนี้ ยังไม่เคยไปลองซักกะทีค่ะ ไว้ลดน้ำหนักอีกซักสี่ซ้าห้าโล...แล้วจะรีบไปลองดูบ้างนะคะ คือแบบว่า อ้วนๆนี่ ไม่คิดว่า จะปีนไหวง่ะ เพราะมันต้องห้อยโหนรับน้ำหนักตัวเองล้วนๆ อายยยยย ไม่อยากตกลงมาห้อยต่องแต่ง... อิอิ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ช่วงนี้ผ่าตัด คิดว่า น่าจะดีกว่าผ่าตอน winter นะคะ ...
โดย: Max Bulliboo วันที่: 19 สิงหาคม 2560 เวลา:17:44:47 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3026821
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สาววัยไม่น้อย รักการเล่นกีฬาและการท่องเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจ
อยากมาแบ่งปันชีวิต เรื่องราวในต่างแดนที่ไม่รู้สึกต่างถิ่นให้อ่านกันเล่นๆค่ะ