โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้ “ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย แบบไทยๆ “




โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้  ปรีดี หงษ์ต้น  เขียน
แพรวสำนักพิมพ์ พิมพ์ 


นานแล้วเหมือนกันนะ ที่ไม่ได้อ่่านหนังสือแบบที่พออ่านจบแล้วพบว่าหนังสือเล่มนี้น่าสนใจมากๆ
หลังๆ มานี่ความอดทนต่ำ สมาธิสั้น การเล่นเฟชบุ้คและทวิตเตอร์ รวมทั้งโซเชียลมีเดียทั้งหลายทำให้สมาธิที่มีต่อการอ่านหนังสือน้อยลงไปอย่างเห็นได้ชัด

แต่หนังสือเล่มนี้ดึงเรากลับมาได้ แม้นในช่วงแรก เกือบจะพบว่าไม่ชอบหนังสือเล่มนี้ เพราะคิดว่าตัวละครเอกในเรื่องคือผู้หญิง แล้วนักเขียนชายจะไปเล่ารายละเอียดของผู้หญิงออกมาได้อย่างไร แต่อ่านไปสักพัก ตัวละครเด่นๆ ในเรื่องก็ออกมาเล่าเรื่องของเขา หลังปกของหนังสือเล่มนี้บอกว่า “เรื่องราวที่เริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ.2547 หนุ่มสาวสามคนโบยบินหาความจริงและความรัก ในยุคที่สังคมไทยมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล และเต็มไปด้วยความจริงอันย้อนแย้ง และความรักอันหลอกหลวง “

ทำไมถึงชอบหนังสือเล่มนี้ ข้อแรกอาจเป็นเพราะฉากในหนังสือเล่มนี้คือสิ่งที่รายล้อมเราอยู่ตอนนี้ สยามสแควร์ เจอเวนิว ทองหล่อ ฯลฯ เมืองหลวง ศูนย์กลางความเจริญ เรื่องอันเว้าแหว่งของหนุ่มสาวชาวเมืองหลวง (ถ้าจะใช้สำนวนมูราคามิ) จริงๆ แล้วเราอาจจะบอกว่า เรื่องนี้มันคือ ด้วยรัก ความตายและหัวใจสลาย ฉบับเมืองไทยก็ได้นะ

เปล่า ไม่ได้หมายความว่าหนังสือเล่มนี้ นักเขียนใหม่คนนี้มีสำนวนภาษาเหมือนมูราคามิ ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย ปรีดีมีภาษาของเขาเอง มีบริบททางสังคมที่รายล้อมตัวละครในหนังสือเล่มนี้ในแบบของเขาเอง เพียงแต่ธีมของหนังสือ “โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้ “ทำให้คิดถึงไปหนังสือเล่มดังของมูราคามิเล่มนั้นได้ (แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าฉากเซ็กซ์ในหนังสือเล่มนี้มันมูราคามิ๊ มูราคามิ)

อย่างที่บอกไปข้างต้น จุดเด่นอย่างมากของหนังสือเล่มนี้คือบริบททางสังคมที่รายล่้อมตัวละครอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสังคม และเศรษฐกิจ การเมือง ของตัวละคร ฯลน บริบทอันแข็งแรงนี่คือจุดเด่นของนวนิฟังดูเหมือนนวนิยายหนักๆ เล่มหนึ่ง ใช่มันก็หนักอึ้งพอดู แต่มันไมไ่ด้ขาดอรรถรสของนวนิยายที่จะพึงมี มันเป็นเรื่องเล่าที่สนุก ที่แสนดาร์ก ถ้าคุณชอบตัวละครมืดหม่น คุณจะหลงรักตัวละครทั้งหลายของปรีดี

เขียนมากก็จะสปอยล์มาก เอาเป็นว่าถ้ากำลังมองหาความสดใหม่ พลังของวัยหนุ่มที่มีต่อการเล่าเรื่อง ตัวละครของปรีดี “เยอะ” มากในรายละเอียด เยอะในที่นี้หมายถึง ปรีดีไม่รีรอที่จะใส่บาดแผลของสังคมไปในตัวละครของเขา ตัวละครหลัก ตัวละครประกอบเล็กๆ พวกเขาล้วนแต่มีบาดแผล
โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้ จึงอาจจะไม่ใช่อะไรอื่น แต่มันอาจหมายถึงวรรณกรรมแห่งบาดแผล

บาดแผลทั้งหลายที่หนุ่มสาวกำลังเผชิญ ไม่ว่าพวกเขาหรือพวกเราจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม



ป.ล. เขียนยากมาก ที่จะไม่ให้สปอยล์เรื่อง ควรจะะเขียนตอนอ่านจบใหม่ๆ พอมีงานอื่นมาขวาง ความรู้สึกสดใหม่ทีไ่ด้จากหนังสือเล่มนี้ มันเขียนไม่ได้เสียแล้ว




Create Date : 06 มิถุนายน 2555
Last Update : 23 สิงหาคม 2557 18:02:34 น. 10 comments
Counter : 2583 Pageviews.

 
เพิ่งผ่านวันนี้เอง รู้งี้หยิบมาดีกว่า น่าอ่านมากครับ ,คิดถึงบล็อคพี่แป๊ดจังครับ ^^


โดย: Victor IP: 110.49.241.130 วันที่: 6 มิถุนายน 2555 เวลา:23:38:27 น.  

 
กลับไปหยิบมาเลยจ้า


โดย: grappa วันที่: 6 มิถุนายน 2555 เวลา:23:43:50 น.  

 
กำลังอ่านแฟนมูราคามิร่วมแปลเล่ม 2 ครับ


โดย: คนขับช้า วันที่: 7 มิถุนายน 2555 เวลา:6:54:05 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านทั้งของคนนี้ และของมุราคามิ เลยค่ะ แหะแหะ


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 7 มิถุนายน 2555 เวลา:10:08:04 น.  

 
เคยอ่านงานของ มุราคามิ ...เข้าถึงได้แค่บางผลงาน

แต่นักเขียนท่านนี้ ยังไม่ได้ลองเลย


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 7 มิถุนายน 2555 เวลา:10:58:11 น.  

 
อ่านบล็อคแล้ว อยากจะกระโดดไปซื้อหนังสือเดี๋ยวนี้เลยค่ะ..ขอบคุณสำหรับการแนะนำหนังสือดี ๆ ..ถ้าอ่านแล้วจะมาเม้นท์ว่ารู้สึกอย่างไรนะค่ะ.


โดย: kitty IP: 125.24.161.152 วันที่: 7 มิถุนายน 2555 เวลา:14:55:28 น.  

 
เล่มนี้เราก็เมียงๆมองๆอยู่ค่ะ ถ้าดีอย่างนี้เดี๋ยวไปสอยมาอ่านนะคะ ขอบคุณมากค่ะสำหรับรีวิว


โดย: narumol_tama วันที่: 7 มิถุนายน 2555 เวลา:17:46:00 น.  

 
สนใจรับ The Illusionist ไปชมไหมครับ?
ส่งชื่อ ที่อยู่มาทางหลังไมค์เลยครับท่าน บก.


โดย: คนขับช้า วันที่: 7 มิถุนายน 2555 เวลา:21:41:30 น.  

 
ขอบคุณมากค้า แต่แผ่นนี้มันหาไม่ยาก
ไว้แผ่นไหนหายากๆ แล้วเราค่อยรบกวนดีกว่า


โดย: grappa IP: 58.9.146.224 วันที่: 8 มิถุนายน 2555 เวลา:13:01:12 น.  

 
เอาส่วนที่คุยกันใน fb มาลงไว้ด้วย

ติส ต์
May 27
โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้, ปรีดี หงษ์สต้น


สปอยล์สุดๆ จริงๆ ไม่จำเป็นอย่าอ่าน เพราะจะทำให้เสียอรรถรสในวรรณกรรม :D
(ถ้าใครกลัวสปอยล์ อ่านแค่ย่อหน้าแรก แล้วข้ามไปอ่านย่อหน้าสุดท้ายเลยก็ได้)
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


สปอยล์แหลกไปจนถึงคอมเมนต์!!!
เอาเป็นว่า ถ้ายังไม่ได้อ่าน ข้ามไปเลยนะทุกคน ฮ่าาๆ :D


โอเค มันเป็นนวนิยายที่สุนกและเข้าท่า เศร้าหม่นเหมือนรูปปกที่เธอกำลังล่วงหล่นจากฟ้า เราชอบงานพี่แจ่วตั้งแต่เล่มที่แล้ว และคิดว่าเล่มนี้ก็คงชอบอีก แล้วก็ชอบจริงๆ แต่ถึงอย่างน้ัน เราคิดว่าถ้าคนได้อ่าน คงต้องเขียนชมแล้วชมอีก (คิดว่าพี่ Padd Betweentheline และ Munch Mink น่าจะเขียนชมพี่แจ่วแน่ๆ) เราจึงขอพูดถึงสิ่งที่เราไม่ชอบ และไม่ถูกใจเอาซะเลย แบบสั้นๆ กะทัดรัด และจริงใจที่สุด

หนึ่ง เราคิดว่าเรื่องการเมืองมันดูโดดออกมา เหมือนพยายามยัดเข้าไปในเรื่อง ซึ่งไม่เนียน ไม่เนียนจริงๆ นะ การเมืองที่ปรากฎในอีเมล์ของแก้วกับอีเมลหญิงผอมดูประหลาด มันดูไม่ได้ทำให้เรื่องเดินหน้าไปสักเท่าไหร่ เหมือนการพูดคุยสับเพเหระที่อยู่ดีๆ ก็จริงจังขึ้นมา และในขณะที่เธอพูดตลอดว่าไม่เข้าใจ หรือ "แก้วเล่าว่า,แก้วบอกว่า" เธอกลับเล่าเรื่องด้วยภาษาที่ไม่ใช่คนมึนตึบหรือไม่รู้เรื่องการเมือง อย่างน้อย สำหรับคนที่ไม่รู้เรื่อง เราก็ไม่ใช้คำว่า 'ปัจเจก' ง่ายๆ (แน่นอน พออ่านจบ เราพอจะเข้าใจได้ว่า เธออาจจะรู้เรื่องการเมือง เพราะนอกจากเธอจะเรียนรัฐศาสตร์แล้ว ยังมีความเป็นไปได้ว่า อีเมล์ทั้งหมดนั้นไม่ใช่แก้วเป็นคนเขียนขึ้นเอง ทั้งสองเริ่มติดต่อกันในช่วงมหาฯลัย ซึ่งตอนนั้น เป็นไปไม่ได้ที่แก้วจะเขียนอีเมล์มาหาหญิงผอม และถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เธอก็ไม่น่าจะรู้เรื่องใน โรงเรียน ว. หรือวิถีชีวิตของแก้ว มากมาย/ชัดเจน ขนาดนั้นหรือเปล่า? ในทางกลับกัน ถ้านั่นเป็นอีเมล์ที่แก้วเขียนจริงๆ คุยกับหญิงผอมจริงๆ หญิงผอมก็ต้องเป็น "เจน ญาณทิพย์" ส่วนแก้วก็ต้องเป็น "ผี activist"?)
สอง เราคิดว่าบางส่วนของอีเมล์โต้ตอบระหว่างตัวละครเอกทั้งสองดู จงใจ ให้คนอ่านรู้เรื่องเกินไป มันดูเป็นการพูดคุยกับเรา คนอ่าน ปัญหาคือเราไม่รู้สึกมีส่วนร่วมในอีเมล์ฉบับนั้นเลย (เป็นความผิดของเราเอง) เราคิดว่าพื้นที่ของอีเมล์ฉบับนั้นเป็นพื้นที่เฉพาะของคนสองคนที่โต้ตอบกัน ยิ่งถ้าอ่านจบจะรู้ว่า มันไม่เกี่ยวกับเราเลย บางย่อหน้าตัดทิ้งไปได้เลย ทิ้งให้สับสน คลุมเครือไปได้เลย ไม่เห็นต้องบอกขนาดนั้น เราคิดว่าเป็นความหวังดีของพี่แจ่วที่กลัวคนอ่านจะงง เพราะตัวเรื่องค่อนข้างซับซ้อน แต่ถึงยังงั้น เราคิดว่ามันทำให้เราสะดุด.


อย่างไรก็ตาม โดยรวมมันเป็นงานที่ดี น่าสนใจ และทิ้งให้คิด ให้สงสัย ให้ตั้งคำถาม แม้ว่าในขณะที่เรื่องยึดกุมความคลุมเครือ 'ความไม่จริง' มันกลับพยายามทำตัวให้ชัดอย่างน่าแปลกใจ แต่ถ้าข้ามความขัดใจข้างต้นไป นี่ก็เป็นงานที่สนุกที่สุดเล่มหนึ่งที่เราได้อ่านในรอบหลายเดือน และถ้าหากใครได้อ่านสิ่งที่เราเขียนอยู่นี้ ขอให้อย่าเชื่อ โดยเฉพาะข้อขัดใจที่เราว่า เพราะมันอาจเกิดจากการอ่านไม่ละเอียด อ่านไม่เข้าใจของเราเองก็ได้ ฉะนั้นก็ โปรดจงโอบกอดฉันเอาไว้ ไม่ใช่สิ โปรดจงหาหนังสือเล่มนี้มาอ่าน :)



โดย: grappa IP: 115.87.183.129 วันที่: 10 มิถุนายน 2555 เวลา:20:36:50 น.  

grappa
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




,











หนังสือ
ของสนพ.ระหว่างบรรทัด


การเดินทางของคชสาร
คชสาร ตั้งยามอรุุณ
images by free.in.th




บทอวสานของคชสาร
คชสาร ตั้ังยามอรุณ
images by free.in.th




เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4)
ปราบดา หยุ่น
images by free.in.th

Instagram






Padd Betweentheline

Create your badge
New Comments
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2555
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
6 มิถุนายน 2555
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add grappa's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.