- - - - - - ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ - - - - - - -





ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 โดย อนุสรณ์ ติปยานนท์
พร้อมเรื่องพิเศษ "บทสนทนาก่อนกันยายนเยือน "

จริงๆ ดิฉันชอบหนังสือเล่มนี้ตั้งแต่พิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2547 ไม่สิ จริงๆ ชอบตั้งแต่เมื่อครั้งมันวางตัวอยู่ในนิตยสาร Lips ก่อนการตีพิมพ์รวมเล่มครั้งแรก

จะไม่ชอบได้อย่างไร เรื่องของคุณอนุสรณ์ มีทุกอย่างที่ดิฉันชอบ อาหาร ( ค่าที่พระเอกของเรื่อง-ต้น-มีอาชีพรองเป็นผู้ช่วยพ่อครัว) อาหารและเครื่องดื่มจึงร้อยเรียงเรื่องสั้นๆ ทั้งหมดในเล่มนี้ให้เป็นนวนิยายขึ้นมา เวลาที่คุณอนุสรณ์บรรยายถึงอาหารและการทำอาหารดิฉันตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างยิ่ง ดิฉันชอบ การเดินทาง สีสันของเมือง ที่ปรากฏอยู่ในเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็น ลอนดอน เกียวโต ฮอยอัน และนิวยอร์ก ล้วนแล้วแต่เป็นฉากของตัวละครในเรื่องนี้ คุณอนุสรณ์เก็บบรรยากาศของเมืองแต่ละเมืองได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเฉพาะที่ญี่ปุ่น คนเขียนเขียนมันราวกับเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ชั้นดี และที่สำคัญวันมหาวินาศ 9/11 เมื่อเดือนกันยายน ( กี่ปีมาแล้วนะ ที่มันผ่านไป- คุณได้โทรหาใครในวันนั้นไหม ) ก็เป็นฉากสำคัญของนวนิยายเรื่องนี้ทีเดียว

อะไรอีกที่ร้อยเรียงนวนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา มีคนบอกว่า คุณอนุสรณ์ คือมูราคามิเมืองไทย ดิฉันเห็นด้วยบ้าง แต่คุณอนุสรณ์อาจะเป็นมูราคามิในภาคโรแมนติก ทำให้ผู้อ่านหัวใจสลายได้น้อยกว่ามูราคามิ และทำให้เราหมดพลังได้น้อยกว่าเมื่อเทียบกับการอ่านหนังสือของมูราคามิ มันอาจจะมีอะไร" จี๊ดๆ " ปรากฏอยู่บางๆ เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้ และมันมีความโรแมนติกที่ไม่เลี่ยน ล่องลอpอยู่ในหนังสือเล่มนี้ ( เอ๊ะ หรือเลี่ยน ต้องลองอ่านกันดู)

ความน่าสนใจของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่เรื่องสั้น ๆ หกเรื่องที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ เราสามารถอ่านให้มันเป็นเรื่องสั้นแยกขาดกันก็ได้ หรืออ่านให้มันต่อเรียงกันเป็นซีรีส์ของนวนิยายเรื่องหนึ่งก็ได้อีก นี่คือความเก่งกาจของการนำเสนอหนังสือเล่มนี้

ธีมของหนังสือเล่มนี้ ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่า " การปล่อยให้ใครสักคนตายลงไปอย่างมีความหวัง เป็นบทลงโทษที่รุนแรงไปสำหรับชีวิตผม " ( ผมคือต้น-ตัวเอกของเรื่องคนนั้นแหล่ะ คนที่รักเขาตายลงไปให้เหตุการณ์ นาย วันวัน )

แล้วผมก็ออกเดินทางชำระบาปอันนั้น และแน่นอนการชำระบาปก็คือการแลกด้วยความรู้สึกขมขื่น และการพยายามกลับไปที่ ground zero ณ ที่เกิดเหตุนั่นเอง เรื่องเริ่มต้นที่ลอนดอน หนังสือเล่มนี้พาคุณเดินทางผ่าน เมืองไทย เวียดนาม ญี่ปุ่น และไปจบที่นิวยอร์ก กลับไปสำรวจจิตใจอย่างถ่องแท้ยังที่ที่ทำร้ายจิตใจ"ผม" มากที่สุด

ดิฉันไม่ได้เศร้าสร้อยมากนัก เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบลง กลับพบว่า การลาจาก การพบพานใช่หรือไม่ว่าคือสิ่งที่ผ่านเข้ามาชีวิตของเราอยู่เสมอ ( แต่กว่าจะทำใจได้ให้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา ก็นานเหมือนกันนะ (ฮา) ) ช่วงเวลาระหว่างที่เราได้พบเจอกันต่างหากคือสิ่งสำคัญไม่ใช่หรือ ดิฉันชอบหน้าคำนำของหนังสือเล่มนี้มาก คุณอนุสรณ์บอกว่า

"... เมื่อเวลาผ่านไป เราเติบโตขึ้น เราแก่ชราลง เราเดินออกไปเบื้องหน้า ทุกสิ่งเป็นเพียงความทรงจำหนึ่ง สิ่งเดียวที่ผมอยากเขียนในคำนำก็คือ มีผู้คนอีกมากมายรอบๆ ตัวคุณที่มีคุณค่า ที่คุณยังไม่ได้สัมผัส ที่คุณยังไม่ได้เรียนรู้พวกเขา และขอให้เริ่มเสียแต่นาทีนี้ อย่ารอช้าอีกเลย..."






Create Date : 02 พฤษภาคม 2551
Last Update : 29 สิงหาคม 2557 17:49:47 น. 25 comments
Counter : 700 Pageviews.

 
โอ น่าอ่านจังค่ะ


โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:06:57 น.  

 
หนูหลงรักไปตั้งแต่คำอุทิศเลยค่ะ

“การที่เราทั้งสองจะได้เป็นคู่รักกันหรือไม่
ไม่มีความสำคัญใดเลย
เพราะผมได้พบกับคุณแล้วในชีวิตนี้
และนั่น
เป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดกาล...”


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:19:31 น.  

 
^
^ หลงรัก และเห็นด้วยกับประโยคข้างบนด้วย

เอ๊ะ หรือจริงๆ แล้วเราก็เศร้ากับหนังสือเล่มนี้หว่า


โดย: grappa วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:21:35 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้สักที ของมุราคามิก็ยังไม่เคยค่ะ คงต้องลองบ้างแล้วจะได้รู้ว่ามีส่วนคล้ายกันจริงหรือเปล่า


โดย: เบบูญ่า วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:11:10:57 น.  

 
รู้สึกคนชอบเล่มนี้เยอะแฮะ ไปหามาอ่านมั่งดีกว่าค่ะ


โดย: BoOKend วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:13:56:11 น.  

 
ปกนี้สวย และคำอุทิศ

แหม...น่าอ่านจังเลย


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:16:53 น.  

 
ชอบอ่านเรื่องเกี่ยวกะท่องเที่ยว อาหารก็ด้วย เห็นชื่อหนังสือแล้วนึกว่าเป็นสารคดีท่องเที่ยวซะอีกค่ะ

เป็นนิยายที่น่าอ่านมั่กๆ ต้องหาซื้อมาอ่านก็ตรงที่คุณบอกว่า "คุณอนุสรณ์อาจจะเป็นมูราคามิในภาคโรแมนติก" นี่แหละ

คุณgrappaสบายดีนะคะ


โดย: haiku วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:43:53 น.  

 
แค่เห็นคำอุทิศก็ละลายแล้ว


โดย: มึนดี IP: 222.123.200.153 วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:00:05 น.  

 
เล่มนี้อ่านตั้งแต่ก่อนมานี่อีกค่ะพี่ เพราะมันมี เอิ่ม อาหาร (โห อายเหมือนกันนะ)

แต่อ่านจบแล้วสลดอ่ะค่ะ


โดย: พัท (Il Maze ) วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:05:39 น.  

 
ผมเคยอ่านแต่ที่แกเขียนในไบโอสโคป


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:17:50 น.  

 
เพิ่งอ่าน
ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน
จบไปค่ะ
- - -

เราจะให้อภัยคนหนึ่งคนใดเสมอ
หรือเราจะตกหลุมรักคนแบบเดียวกันเสมอ
หลงชอบดนตรีแบบเดิมเสมอ
สิ่งใดที่หัวใจทำผิดแล้ว
จ ะ ทำ ผิ ด อี ก



ดอกไม้นอกแจกัน



โดย: ม่วนน้อย. IP: 125.25.229.223 วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:17:35:39 น.  

 
เล่มนี้ซือมาแล้วแต่ยังไม่ได้อ่านเลย หนังสือของคุณอนุสรณ์ ผมอ่านไปแค่ 2 เล่มเอง และตอนนี้เพิ่งเริ่มอ่านมูราคามิ(เชยมาก)


โดย: ennisdelmar IP: 125.24.24.58 วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:17:37:25 น.  

 
ได้เล่มเล่มนี้มาแบบฟลุ๊คๆ ค่ะ ก็เลยไม่ได้อ่านซะที ...
.....


โดย: นัทธ์ วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:08:05 น.  

 


โดย: CrackyDong วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:18:28 น.  

 
น่าอ่านสุดๆเลยค่ะ จดๆไว้ก่อน


โดย: PinGz (Kai-Au ) วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:54:13 น.  

 
จดๆๆ
เดี๋ยวกลับไปสอย


โดย: Mutation วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:42:35 น.  

 
หนูผ่านมาอัพเดทเรื่องดีๆ....เป็นยาชูกำลังค่ะ
ขอบคุณสำหรับ...หนังสือเเนะนำ...กิจกรรมดีๆค่ะ
ที่เเนะนำค่ะ

--------------------------
ข่าวหนูก็เลิกดูไปแล้ว....ฝากความหวังไว้กับ
หนังสือซักเล่ม...หนังดีๆซักเรื่อง...และก็เพลงค่ะ...
โชคดีที่ยังเหลืออะไรบ้าง.....555


โดย: กาแฟดำไม่เผ็ด วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:08:58 น.  

 
เพิ่งซื้อมาแต่ยังไม่ได้อ่านค่ะ

สงสัยต้องลัดคิดให้ซะแล้ว...


โดย: BeCoffee วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:23:36:38 น.  

 
ชอบตรงที่มีอาหารเหมือนพัทค่ะ
คิดว่าเป็นเล่มที่รวมเอาหลาย ๆ อย่างที่ชอบไว้ครบเลย


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 3 พฤษภาคม 2551 เวลา:1:56:28 น.  

 
เคยไปพลิกๆ ดูเล่มนี้ที่ร้านแล้วเฉยๆ

ไปๆ มาๆ เห็นคนรีวิวเล่มนี้กันเยอะมากเลย ชักสนใจแล้วสิคะ


โดย: Clear Ice วันที่: 3 พฤษภาคม 2551 เวลา:17:59:18 น.  

 
ตอนนี้อ่านจบแล้วค่ะ

ชอบด้วยล่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 4 พฤษภาคม 2551 เวลา:23:25:28 น.  

 
อยู่ในมือแล้วค่ะ

รออ่านอยู่ค่ะ แหะๆ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 6 พฤษภาคม 2551 เวลา:18:28:29 น.  

 
ไปซื้อเล่มนี้มาอ่านเพราะบล๊อคนี้โดยแท้เชียว หน้าม้าป่าวเนี่ย ห้าห้า

อ่านแล้วก็ชอบนะ เหมือนประโยคนี้เลย
เราจะให้อภัยคนหนึ่งคนใดเสมอ
หรือเราจะตกหลุมรักคนแบบเดียวกันเสมอ
หลงชอบดนตรีแบบเดิมเสมอ
สิ่งใดที่หัวใจทำผิดแล้ว
จ ะ ทำ ผิ ด

ก๊อบมาเห็นๆคงไม่เคืองกันนะ


โดย: มึนดี IP: 117.47.102.81 วันที่: 12 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:33:32 น.  

 
อ่านจบแล้วค่ะ

อิ่มดี


โดย: ม่วนน้อย วันที่: 26 พฤษภาคม 2551 เวลา:13:10:13 น.  

 
ลงรักตั้งแต่อ่านครั้งแรกคะ


โดย: ลูกตาLiam วันที่: 19 กรกฎาคม 2551 เวลา:2:56:42 น.  

grappa
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




,











หนังสือ
ของสนพ.ระหว่างบรรทัด


การเดินทางของคชสาร
คชสาร ตั้งยามอรุุณ
images by free.in.th




บทอวสานของคชสาร
คชสาร ตั้ังยามอรุณ
images by free.in.th




เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4)
ปราบดา หยุ่น
images by free.in.th

Instagram






Padd Betweentheline

Create your badge
New Comments
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2551
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
2 พฤษภาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add grappa's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.