- - - - - - - - ( นิยายรัก ) ฤดูร้อน และ รอยเท้าบนผืนทราย โรมานซ์แบบกนกพงศ์ - - - - - - -





สารภาพว่าเพิ่งเห็นหนังสือของนักเขียนคนโปรดเล่มนี้เป็นครั้งแรกที่บล็อกของ คนชายขอบ จริงๆ หนังสือเล่มนี้ออกมาตั้งแต่งานหนังสือที่ศูนย์สิริกิติ์เมื่อเดือนตุลาคม พอเห็นก็ร้องเฮ้ยทันที หนังสือเล่มใหม่ของกนกพงศ์ วันรุ่งขึ้นรีบไปร้านหนังสือ พอดีไปธุระแถวสยามเลยเดินหาหนังสือกนกพงศ์ ไล่มาตั้งแต่ร้ายนายอินทร์ มาบุญครอง ( พนักงานบอกว่ามีแต่รายชื่อในคอมพิวเตอร์ ไม่มีหนังสือ) เลยเดินมาร้านนายอินทร์ที่สยามพารากอน พนักงานบอกว่ามีในคอมพิวเตอร์อยู่สามเล่ม ในร้านไม่มีหนังสือ และในคอมพิวเตอร์เองก็ไม่ได้ปรากฎว่ามีการซื้อหนังสือเล่มนี้ออกไป พนักงานบอกว่าน่าจะสั่งไปแล้ว แต่ทางสายส่งไม่ได้ส่งหนังสือมา เลยมีแต่รายชื่อหนังสือ เดินไปที่ร้านคิโนคุนิยะ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกันกับร้านนายอินทร์ พนักงานคิโนคุนิยะบอกว่าหมดแล้วครับ ตัดสินโทรถามเจ้าของบล็อกคนชายขอบว่าซื้อหนังสือเล่มใหม่ของกนกพงศ์ที่ไหน เธอบอกว่าน่าจะเป็นร้านนายอินทร์สาขาทองหล่อ (ร้านนี้มักมีหนังสือที่เราหาไม่เจอในร้านอื่น) เลยคิดได้ว่าร้านหนังสือเดินทาง ที่ใกล้บ้านเราต้องมีแน่ๆ กลับบ้านก่อนดีกว่าค่อยเดินไปซื้อที่ร้านเดินทางพรุ่งนี้

แต่คิดว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วลองเดินไปร้านซีเอ็ดที่ชั้นสาม สยามเซ็นเตอร์เสียหน่อย รู้สึกว่าคาใจทำไมเราหาหนังสือเล่มนี้ไม่ได้ (นี่ขนาดว่ากนกพงศ์เคยได้รางวัลซีไรท์แล้วนะ ทำไมหนังสือเขาหายากเย็นอย่างงี้ ) เดินตรงไปบอกพนักงานที่เคาน์เตอร์ พนักงานขายก็ตรงรี่ไปที่ชั้นหนังสือโรมานซ์เลย หาให้อยู่ประมาณสิบห้านาที มันถูกซุกเอาสันเข้าอยู่ในชั้นหนังสือประเภทโรมานซ์ ตอนจ่ายเงินเลยบอกน้องเค้าไปว่า อย่าเอาหนังสือเล่มนี้ไปอยู่ที่ชั้นโรมานซ์เลย มันไม่ใช่หนังสือโรมานซ์ ( หารู้ไม่ว่าดิชั้นคิดผิด) เอาไว้ตรงชั้นหนังสือใหม่ด้านหน้าๆ เลย เดินกลับออกมา นึกในใจว่าเอาเถอะอย่างน้อยตอนนี้เราก็ได้หนังสือกนกพงศ์กลับบ้านแล้ว ถึงแม้นจะต้องฝ่าดงกองทัพหนังสือความสุขของกะทิและทไวไลท์ทั้งสามสี่ภ่าค เข้าไปให้ได้ก่อน ( ช่วงนี้เวลาเข้าร้านหนังสือทุกร้าน หนังสือที่จะต้องเจอแน่ๆ แบบไม่ต้องคอยมองหาคือสองเล่มที่กล่าวมา)

พออ่าน "( นิยายรัก ) ฤดูร้อน และ รอยเท้าบนผืนทราย " ของกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ เล่มนี้จบก็พบว่า อ้าวนี่มัน เรื่องรักโรมานซ์นี่ แต่มันก็เป็นโรมานซ์แบบกนกพงศ์ ยังคงมีฉากของบ้านของเขาที่ตีนเขาหลวง นครศรีธรรมราช มีตัวละครและบรรยากาศของป่าฝนครบครัน แต่คราวนี้กนกพงศ์ลงรายละเอียดของหมู่บ้านอย่างละเอียดยิบ ครบจนเราได้กลื่นป่าฝน และเมฆชื้นๆ ที่ห่อหุ้มหมู่บ้านของเขาไว้

หนังสือเล่มนี้เป็น "ต้นร่าง" ของนวนิยายสองเรื่องของเขา แน่นอนมันจึงไม่ใช่นิยายที่ถูกเขียนจบจบ ประกอบไปด้วยเรื่อง (นิยายรัก) ฤดูร้อน และเรื่อง รอยเท้าบนผืนทราย เรื่องแรกเขาทำตัวเป็นนักท่องเที่ยว ( ในความหมายของนักท่องเที่ยวจริง) เข้าไปพักในรีสอร์ตเล็กๆ ของหมู่บ้านที่ไม่ได้มีชื่อเสียงนักตีนเขาหลวง และมีเค้าลางว่าเขา ( ตัวละครเอกในเรื่อง) กำลังหลงรัก หญิงสาวผู้ดูแลรีสอร์ตอันนั้น แต่นิยายเรื่องนี้มันยังไม่จบ เราเลยยังไม่รู้ว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไร

ความไม่จบของนิยายเรื่องนี้ ไม่ได้ทำให้อรรถรสในการเสพย์ลดลง มันยังคงเคี่ยวเข้มด้วยรายละเอียดของหมู่บ้าน และด้วยสายตาอันเล็กยิบ โฟกัสเข้าไปในรายละเอียดของต้นไม้ ดอกไม้ และสถานที่ต่างๆ ของหมู่บ้านในภาคใต้ จนคนใต้อย่างดิฉันอ่านแล้วก็ได้แต่สะท้อนใจ ถ้าเขาอายุไม่สั้น คนใต้จะได้นักบันทึกประวัติศาสตร์ของหมู่บ้านที่เด็มไปด้วยลีลาของวรรณกรรมชั้นดี มันน่าเสียดายแค่ไหนที่เราต้องเสียนักเขียนดีๆ ไปอย่างรวดเร็วเช่นนี้

อีกเรื่องคือ "รอยเท้าบนผืนทราย" สั้นกว่าและเข้าใจว่ายังไม่จบเหมือนกัน แต่มันเป็นเหมือนบันทึกชีวิตประจำวันจริงๆ ของนักเขียนหนุ่มที่ลงไปใช้ชีวิตในหมู่บ้านเล็ก ๆ กับคนรัก ทั้งคู่ทำงานศิลปะ ฝ่ายชายเขียนหนังสือ ฝ่ายหญิงละทิ้งงานแบงก์จากภาคเหนือมาเป็นศิลปินที่กรุงเทพ และในที่สุดก็ตัดสินใจไปใช้ชีวิตในหมู่บ้านที่ภาคใต้กับนักเขียนหนุ่ม ( หญิงสาวของเขาเป็นตัวกระตุ้นสำคัญให้ทั้งคู่ลงไปใช้ชีวิตเงียบสงบที่หมู่บ้าน ) อ่านเรื่องนี้ไปก็รู้สึกเหมือนกับอ่านบันทึกชีวิตประจำวัน การทำงานเขียน การใช้ชีวิต ( รวมถึงเรื่องเซ็กซ์) กับหญิงสาวของเขาจริงๆ

พออ่านนิยายสองเล่มนี้จนมาถึงหน้าสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้ ดิฉันอยากกลับไปบอกพนักงานขายที่ร้านซีเอ็ดคนนั้นว่า น้องเข้าใจถูกแล้วแหล่ะที่เอาหนังสือเล่มนี้ไปไว้ที่หนังสือประเภทโรมาซ์

แตคนอ่านอาจต้องเข้าใจหน่อยว่า มันเป็นโรมานซ์แบบกนกพงศ์
อยากรู้ว่าโรมานซ์ของนักเขียนรางวัลซีไรท์ เป็นแบบไหน
ตรงไปร้านหนังสือเล้ย






Create Date : 22 มกราคม 2552
Last Update : 28 สิงหาคม 2557 13:22:45 น. 36 comments
Counter : 821 Pageviews.

 
สวัสดีอีกรอบค่ะพี่ เพิ่งเห็นว่าไปเม้นท์บล็อกหนูด้วย

ใช่ค่ะ โลว์คอร์ส บางทีก็ไม่ได้โลว์เสมอไป

แต่ถ้าจองเป็นจริงๆ ก็ได้ราคาโลว์จริงๆ แต่ต้องมืออาชีพหน่อย รู้วิธีจองน่ะค่ะ (หนูก็พยายามศึกษาอยู่ แหะๆ)


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:9:41:52 น.  

 

เคยเจอ ไร้เลือด เล่มที่คาดเหลืองว่าไม่ใช่หนังสือเด็กวางคู่หนังสือเด็ก ยังพอทนไหว ไม่นานนี้เจอเล่มไหนจำไม่ได้ บนหัวหนังสือเขียนว่าหนังสือนี้ไม่ใช่หนังสือเด็กหรือวรรณกรรมเยาวชน เพราะมีเนื้อหารุนแรง เปิดดูเนื้อหาสมกับที่เตือนไว้ และมันก็อยู่ชั้นเดียวกับหนังสือเด็กจนได้ อันนี้ทนไม่ไหว เรียกพนักงานมาดูที่หัวหนังสือ เขาก็เข้าใจ สรุปว่าเมื่อเราเป็นสมาชิกร้านแล้วเราสวมบทเป็น shelf inspector ด้วยนะพี่

พยายามคิดแง่ดีว่ากองยอดนิยม (ซึ่งชักเบื่อเหมือนกัน) ที่พี่ต้องฝ่าเข้าไปเป็นอีกแนวการเสริมสร้างการอ่าน


โดย: อั๊งอังอา วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:10:15:44 น.  

 
^
^ เห็นด้วยทั้งสองประเด็นเลยคร้าบ
พอเห็นหนังสือยอดนิยมที่ว่าในร้านเยอะๆ อย่างน้อยหนังก็กระตุ้นให้คนอ่านหนังสือล่ะนา

วันก่อนไปเอเชีย บุ้ค เจอสาวน้อยซื้อทไวไลท์ภาคภาษาอังกฤษ 4 เล่มยกชุด ( เซ็ตปกสีดำ สวยดี )

ได้แต่ตะลึง หนังมันมีผลต่อการอ่านจริงๆ
โอ้


โดย: grappa วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:10:58:03 น.  

 
เคยอยากได้เล่มนี้มาครอบครองเหมือน
กันค่ะพี่แป๊ด แต่ก็กลัวความไม่จบ
ของเรื่องราวจะทำให้ตูนตาค้าง
และหัวใจค้าง

แต่ถ้าพี่แป๊ดโอเค
ตูนขอกลับไปคิดดูอีกทีดีกว่า


โดย: ปณาลี วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:12:20:53 น.  

 
ออนทัวร์ร้านหนังสือกลางห้างสนุกมั๊ยพี่ ฮ่าๆ..

เล่มนี้ซื้อที่เชียงใหม่ตอนต้นปี และมันก็ยังคงอยู่ที่เชียงใหม่เหมือนเดิม(ลืม)

พูดถึงบล็อคคนชายขอบ วันนั้นเข้าไปอ่านเห็นว่า ช่อการะเกด ออกเล่มใหม่แล้ว(เล่มเก่ายังอ่านไม่ถึงครึ่ง)

เมื่อวันก่อน ค้นๆตู้หนังสือหยิบเอา โลกหนังสือ ฉบับเรื่องสั้น "วันเวลาที่ผ่านเลย" มาอ่าน(มันคือ เล่มแรกที่ประดับช่อใช่มั๊ยพี่ ถ้าจำไม่ผิด) ลองเปรียบเทียบแบบคร่าวๆ ใครว่านักเขียนรุ่นใหม่ไม่เก่ง ผมว่าพัฒนาขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยนะ (แต่ทำไมตัวเองเหมือนย่ำอยู่กับที่ก็ไม่รู้ ฮ่วย!!)


โดย: Tentty วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:13:07:54 น.  

 
ระดับความโรมานซ์ของแต่ละคนไม่เท่ากัน
อืม...

เป็นความสุขใจเล็กๆ
หากได้ค้นพบหนังสือที่ตามหา
จากร้านที่คาดไม่ถึง

แฟนนุ้ยเคยนั่งรถเมล์ไปลาดพร้าว
ทั้งที่ชีวิตวนเวียนอยู่แค่เยาวราช สยาม
เพื่อไปตามหาหนังสือแค่เล่มเดียว
เขาบอกว่าก็สนุกดี ฟังเขาเล่ามันก็สนุกดี

- - - - - - -
เรื่องหนังสือน้องนุ้ย
ขอบคุณนะคะ เขาคงดีใจ

หนุ่ม เคยวาดรูปประกอบงานเขียน
คุณญามิลาในอะเดย์
แต่ตอนนี้คอลัมน์ โดนยุบแล้ว
ไม่รู้เคยผ่านตาบ้างมั๊ยคะ

ส่วนลายเส้นแบบสถาปนิกเนี่ย
ข้อดีก็มีนะคะ แต่บ้างครั้งก็สถาปนิกไป
จำได้ว่า ตอนเด็กๆหนุ่มก็จะมีเส้นวาดรูปอีกแบบ
พอเขาผ่านการเป็นสถาปนิกแล้ว
เส้นก็เป็นแบบนี้ แม้กระทั่งลายมือก็เป็นลายมือสถาปนิก

แอบหวังว่า แก่ขึ้นแล้วจะสถาปนิกน้อยลง




โดย: Evil is Live วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:15:42:24 น.  

 


เอาดอกไม้มงคลมาฝากคร้า...

“ว่าน...สี่ทิศ”ออกดอกเมื่อไรมีโชคลาภแน่นอน...

ป้าหู้มาแสดงความยินดีด้วยนะจ๊ะกะผลโหวตน่ะจ่ะ...



โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:18:09:17 น.  

 
เล่มนี้ผมไม่ได้ซื้อตอนที่เห็นก็เพราะรู้สึกแปลกๆว่ามันเขียนไม่จบนี่แหละครับ

เคยมีประสบการณ์ตามล่าหาหนังสือแบบนี้เหมือนกัน ตอนนั้นเกิดขึ้นกับ ดีไซน์ คัลเจอร์ (เพราะมันหมดแล้วหมดอีกทุกร้าน สุดท้ายไปได้ที่ศูนย์หนังสือมศว ประสานมิตร) และ 8 1/2 ริคเตอร์ (ไปได้ที่ดอกหญ้า สยาม ซุกอยู่ชั้นล่างสุดของชั้นและหันสันออก เล่มก็บางซะ) แต่ก็มีความสุขดีนะครับหาหนังสือแบบนี้ แล้วผมก็ไม่ชอบถามพนง.ด้วย ชอบหาเอง

ป.ล. แอนเป็นเพื่อนที่ไปอยู่อังกฤษ และมิได้เป็นอะไรกันครับ น้องเค้าแซวเล่น :)


โดย: เอกเช้า IP: 165.89.84.90 วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:18:26:22 น.  

 
คงเป็นเพราะว่าอ่านหนังสือไม่เยอะ ไม่ได้หลากหลาย
เลยได้ยินแต่ชื่อของกนกพงศ์ค่ะพี่ แต่ว่ายังไม่เคย
ได้หยิบงานเค้าเอามาอ่านเลย น่าลองนะคะแต่ว่า
ถ้านอกจากเล่มนี้มีเล่มไหนแนะนำว่าน่าอ่านแบบ
ลองเชิงเป็นเล่มแรกไม๊ค่ะพี่ เผื่อว่าจะได้หามาอ่านบ้าง
เรียกว่าถ้าชอบจะได้ตามอ่านอีกสำหรับเรื่องอื่นๆ น่ะคะ


โดย: JewNid วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:21:19:58 น.  

 
มาเยี่ยมชมจ้าพี่


โดย: คุณพรี่ IP: 124.121.28.25 วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:22:08:41 น.  

 
ผมมีหนังสือของคุณกนกพงศ์ในครอบครองแค่เรื่อง จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม เรื่องเดียวครับ ผมว่าแกเป็นคนเขียนเก็บรายละเอียดได้ดีมากๆ แต่ความมุ่งมั่นจนดูเหมือนหมกมุ่นในการเป็นนักเขียนที่ดีของแกเป็นสิ่งที่ผมเข้าไม่ถึงจริงๆ...



โดย: แฟนผมตัวดำ วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:22:48:13 น.  

 
ู^
^
เราชอบเล่มนี้เหมือนกันคุณโอ๊ต



โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:22:55:08 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:22:59:29 น.  

 
ตกลงมันหายากเพราะขายดี หรือไม่ค่อยมีคนสั่งมาวางขายกันแน่เนี่ย

อ่านแล้วนับถือความอุตสาหะในการหาหนังสือมากเลย พี่


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:23:00:22 น.  

 

ผมว่ายังไงก็น่าจะหาง่ายกว่า คิมคีด็อค แหละครับ 5555 ตอนนี้แม้แต่สันหนังสือยังไม่เห็น

ว่าแล้วกระผมยังไม่ได้อ่าน กนกพงศ์ ที่ยืมมาจากคุณพี่เลย T__T


โดย: merveillesxx วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:1:42:46 น.  

 
ทุ่มเทจริงๆค่ะ
เป็นหนูนะ คงสั่งร้านไว้แล้วบอกว่ามาแล้วโทรฯตามด้วย -_-"


โดย: ทินา IP: 129.11.120.41 วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:1:45:54 น.  

 
สวัสดีปีใหม่จีนครับพี่แป๊ด

ได้อ่านเรื่องราวของคุณ กนกพงศ์ในหนังสือ อันเดอร์กราวด์บูเลนติน

แต่ยังไม่เคยอ่านงานของคุณ กนกพงศ์อย่างจริงจังเลย

พี่ทำให้ผมอยากอ่าน ^^









โดย: lolay IP: 58.9.207.6 วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:2:21:37 น.  

 
^
^ เด๋วจัดเซ็ตไปให้ยืมเลย

- เอกเช้า
อย่าประมาทพนักงานร้านหนังสือนะ พนักงานร้านบีทูเอส เคยหา "อเมริกากำเนิดอดัม" ของ เคิร์ต วอนเนกัต ให้พี่ได้มาแล้ว พี่ว่ามันเป็นหนังสือหายากเล่มหนึ่งทีเดียว (ถ้าไม่ไปหาที่บู้ทของ สนพ.ในช่วงงานหนังสือนะ )

- merveillesxx

คิมคีด็อกพี่ยังเห็นอย่างชัดเจนตั้งหลายร้าน

- เต้นท์

วันเวลาที่ผ่านเลยดีมากเลยนะ ช่อการะเกดเล่มใหม่ว่าจะไปเปิดๆ ดูเหมือนกัน

- ตอบรวมๆ
ความสุขของการค้นหาหนังสือน่ะ (แล้วเจอ) ยิ่งโดยเฉพาะหนังสือที่เราอยากอ่านมากๆ พอเจอแล้วโหย หายเหนื่อย ยากกว่าที่ตามหาร้านหนังสือกลางห้างแบบทีี่เขียนข้างบน ก็เคยมาแล้ว


โดย: grappa IP: 58.9.196.239 วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:9:04:39 น.  

 
^
^
เึคยเป็นนะ ช่วงอ่าน starpics ใหม่ๆ 55+
ต่างจังหวัดหนังสือไปช้า แล้วไปไม่ทั่วด้วย
การหาเจอจะเป็นอะไรที่หายเหนื่อยมาก
จำได้ว่าตอนนั้นที่มันแถมแฟ้ม harry potter เพื่อนฝากซื้อกันใหญ่เลย (มอต้นน่ะ)

พอมาอยู่กรุงเทพ โมเมนต์แบบนี้ก็หายไปละ
เปลี่ยนเป็นไปหาดีวีดีหนังแทน 555555


โดย: nanoguy IP: 125.24.102.48 วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:11:31:40 น.  

 

ทไวไลท์ก็ดีนะ สนุกๆ พ่อแม่ที่ต้องการลูกสาวประพฤติพรหมจรรย์แบบเซียวเล่งนึ่ง ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องติดเรทด้วย ไม่มีส่วนไหนให้เจียน-ตัดเฉือน

อีกข้อ เนื่องจากนางเอกอ่าน wuthering heights หวังลึกๆ ว่าจะมีคนอ่านทไวไลท์ตามไปอ่าน wuthering heights ด้วย


โดย: อั๊งอังอา วันที่: 23 มกราคม 2552 เวลา:16:54:05 น.  

 
ขอบคุณที่ตามไปอ่านครับพี่
แล้วที่พักของพี่อยู่แถวไหนอะครับถ้าไปอีกจะลองไปนอนมุ้งบ้าง

ส่วนตอนใหม่มาแล้วค้าบ(อ่านเวลาว่างๆ นะพี่เพราะคราวนี้ไม่เกี่ยวกับการเที่ยวเลยเกี่ยวกับชะตากรรมของตัวเองล้วนๆ)


โดย: พรเก้าประการ วันที่: 25 มกราคม 2552 เวลา:2:01:05 น.  

 
อ่านดูแล้วน่าสนใจ
ตรงที่เขียนไม่จบ

แปลกดีนะคะ

ยินดีกับผลโหวตด้วยนะคะ
ยังคงเป็นบล็อกที่มีเสน่ห์
ด้านนี้จริงๆ


โดย: prncess วันที่: 25 มกราคม 2552 เวลา:23:56:59 น.  

 

ล่าสุดอาทิตย์ก่อน เห็นที่คิโนะ เล่มเรื่องวิ่งๆของลุงมุ ปกแข็งนั่นล่ะพี่ คงไม่ลดมากกว่านี้แล้วล่ะ


โดย: อั๊งอังอา วันที่: 26 มกราคม 2552 เวลา:9:36:56 น.  

 
ซื้อหนังสือของคุณกนกพงศ์มา เพราะว่าพี่แป็ดแนะนำนี่แหละ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ แหะๆ

แต่เรื่องนี้ถ้ามีคงอ่านก่อนเล่มอื่น เพราะว่าชอบอะไรโรมานซ์ ฮ่าๆ


โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 28 มกราคม 2552 เวลา:1:48:57 น.  

 
โอ้วว เขียนซะอยากอ่านฟรีเลย

เมื่อวานไปร้านหนังสือ แต่คิดไม่ออกว่าจะหยิบอะไรดี สุดท้ายเลยกลับมานั่งอ่านแฮรี่พอตเตอร์เล่มเก่า


โดย: strawberry machine gun วันที่: 28 มกราคม 2552 เวลา:7:17:23 น.  

 
พายุรัก มรสุมชีวิต ของประชาคม ลุนาขัยก็โรมานซ์นะพี่ โรมานซ์แบบเปิดเรื่องมามืดหม่นมาก แต่ปิดเรื่อง หนูขอกรี๊ดดดด (เชียร์ๆๆๆ)


โดย: strawberry machine gun วันที่: 28 มกราคม 2552 เวลา:7:19:01 น.  

 
ผมพยายามมองหนังสือที่ขายดีทั้งหลายอยู่นะครับ

ว่าอยากให้ช่วยขยับขยายพื้นที่ทางการอ่านให้มากขึ้นไปอีก (เช่นดึงคนไม่อ่านมาอ่านบ้าง)

ก็คือหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น



โดย: พอกลอน ซาเสียง IP: 203.146.136.113 วันที่: 28 มกราคม 2552 เวลา:13:09:36 น.  

 
ปีที่ผ่านมาได้ตั้งใจอ่านงานของกนกพงศ์ 2 เล่มค่ะ อ่าน "แผ่นดินอื่น" 1 รอบ อ่าน "หุบเขาฝนโปรยไพร" ซ้ำไปซ้ำมา ถึงตอนนี้น่าจะมากกว่า 5 รอบแล้ว ชอบเล่มนี้มาก

แอบคิดไปเองเป็นจริงเป็นจังว่าเขาน่าจะเป็นหนึ่งในสุดยอดนักเขียนร่วมสมัยของโลกคนหนึ่ง อ่านหุบเขาฝนโปรยไพรแล้วทึ่งสุดจะทึ่ง ทึ่งกับพลังงานและความรักความลุ่มหลงที่เขาทุ่มเทให้ตัวหนังสือ โดยส่วนตัวคิดว่าคนที่ทำขนาดนี้นี่มันใกล้เคียงคนบ้าแล้ววว แต่ก็เป็นความบ้าที่ขับเคลื่อนด้วยความรักใน "การงานแห่งชีวิต" อ่านแล้วอึ้งมากๆ

อีกเล่มที่พยายามอ่านอยู่ด้วยความเหนื่อยยากคือ เงาสีขาว ของแดนอรัญ แสงทอง เป็นหนังสือที่รีดพลังงานทุกหยดจากคนอ่าน เรียกร้องมากกว่ามูราคามิหลายสิบเท่า อ่านแล้วเหนื่อยยิ่งกว่าออกไปวิ่ง 100 เมตร ไม่รู้จะอ่านจบเมื่อไหร่

อยากอ่านเล่มนี้ด้วย ชอบเวลาเค้าบรรยายถึงหมู่บ้านตีนเขาหลวง เหมือนจะได้กลิ่นดินกลิ่นฝนขึ้นมาทันที มองเห็นสวนยางสวนมังคุดเป็นเรื่องเป็นราว พอดีว่าพ่อแม่เป็นคนใต้ ตอนเด็กๆ ปิดเทอมจะไปอยู่กับป้า บ้านย่าทำสวนยาง มันห่างไกลมามากแล้ว แต่กนกพงศ์ทำให้บรรยากาศแบบนั้นสว่างไสวขึ้นมาอีกครั้งในความทรงจำ

สวนยางมืดๆ ทึบๆ น้ำยางสีขาวข้น เครื่องรีดยาง ขี้ยาง ตอนเด็กก็เคยดูหนังตะลุง โนราแบบสดๆ คงเพราะมีประสบการณ์ร่วมเลยอินมากเป็นพิเศษ 555

ว่าแล้วก็เสียดายที่กนกพงศ์อายุสั้น ไม่อย่างนั้น Marquez ก็ Marquez เถอะน่ะ

ป.ล.เป็นบล็อกที่มีเสน่ห์เสมอจริงๆ อ่านแล้วครั่นเนื้อครั่นตัว อยากไปหาเล่มที่พี่แป๊ดรีวิวมาอ่านทันทีทันใด


โดย: iwalktheline IP: 124.120.135.180 วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:7:07:13 น.  

 
ไม่ค่อยจะโรแมนติกอ่านแล้วจะโรแมนติกขึ้นไหมค่ะพี่ อ่ะอันนี้ต้องลองหรือเปล่านา


โดย: Special Ed. วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:7:22:00 น.  

 
เห็นด้วยกับ iwalktheline ล้านเปอร์เซ็นต์ ( แหงสิ 555)


โดย: grappa IP: 58.9.189.71 วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:9:00:34 น.  

 
พี่ก็กะว่าจาไปเหมือนกันอะน้อง


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:9:02:16 น.  

 
สวัสดีครับคุณ grappa ^^ มีหนังสือที่น่าสนใจมาแนะนำกันอีกเช่นเคย

ด้วยความอ่อนด้อยในโลกวรรณกรรม ทำให้เราไม่รู้จักชื่อของคุณกนกพงศ์มาก่อน (จะโดนเหล่ไหมเนี่ย ฮ๋าๆๆ) แต่ถ้ามีโอกาสเข้าร้านหนังสือ (จุดประสงค์หลักคือไปยืนอ่านนิตยสารฟรี แหะๆๆ) แล้วเจอปกหนังสือเล่มนี้ ก็ว่าจะตัดสินใจควักเงินซื้อมาอ่านเหมือนกันนะครับ ^^


โดย: BloodyMonday วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:22:29:29 น.  

 
เพิ่งเคยได้ยินชื่อหนังสือเล่มนี้ของกนกพงศ์เหมือนกันครับ


โดย: ปรีดา IP: 125.24.153.51 วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:23:22:56 น.  

 
บอกตามตรงว่าไม่เคยอ่านงานเขา หรือว่าจะเคยอ่านแล้วไม่ได้ติดใจหรือเปล่าไม่ทราบได้ค่ะ

แต่ก็ขอบอกตามตรงว่าอ่านบล็อกนี้แล้ว ทำให้สนใจอยากหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านบ้างค่ะ


โดย: cottonbook วันที่: 30 มกราคม 2552 เวลา:23:05:33 น.  

 
อิอิ วันนี้แค่อยากบอกว่าร้านเล่าเขาเชิญคุณสฤณี มาพูด วันอาทิตย์นี้

ผมละตื่นเต้น


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 31 มกราคม 2552 เวลา:12:38:09 น.  

 
วันนี้ไปจะซื้อมาอ่านค่ะ

ขอบคุณนะคะ


โดย: เช้านี้ยังมีเธอ วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:00:43 น.  

grappa
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




,











หนังสือ
ของสนพ.ระหว่างบรรทัด


การเดินทางของคชสาร
คชสาร ตั้งยามอรุุณ
images by free.in.th




บทอวสานของคชสาร
คชสาร ตั้ังยามอรุณ
images by free.in.th




เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4)
ปราบดา หยุ่น
images by free.in.th

Instagram






Padd Betweentheline

Create your badge
New Comments
Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
22 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add grappa's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.