มิถุนายน 2561

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
All Blog
อีกหนึ่งความทรงจำที่ฉัน อยากจดจำไว้ ค่ะ



อีกหนึ่งความทรงจำดี ๆ ที่ฉัน อยากจดจำไว้ ค่ะ 

เมื่อประมาณ กลางเดือน เมษายน  อ๋อง ลูกศิษย์ มัธยมวัดธาตุทองซึ่ง
อยู่แถวบ้านฉัน และชอบแวะมาร้านขายของชำ
แถวบ้านฉันพร้อม แป๊ะ น้องชายของเขา  อ๋องได้ชวนฉันไปเที่ยวที่แก่ง
กระจาน  เพราะ 3/8 ห้องของเขาจะจัดงานสังสรรค์
และรดน้ำดำหัวครู อาจารย์ที่สอนพวกเขา เป็นประจำ ทุกปี  ครั้งแรก ฉันก็ปฏิเสธ เพราะรุ่นนี้ 
ฉันไม่เคยสอนเขาตอน ม.ต้น และเป็นรุ่นที่ไม่เคยติดต่อกันเลย  
ถึงจะมีบางคนเรียน ม.ปลายกับฉันบ้าง
แต่ก็ไม่เคยติดต่อกันเลย  พูดง่าย ๆ ว่า ตั้งแต่พวกเขา
จบจากโรงเรียนไปแล้ว ก็ไม่เคยเจอกันเลย แม้แต่ในเฟสบุ๊ค ก็ไม่เคย
เจอมั้ง  ฉันก็กลัวว่าไปแล้ว จะคุยอะไรกับพวกเขาดี
แต่ อ๋อง บอกว่า  ฉันเคยสอนพวกเขา  คือ สอนวิชาลูกเสือไง  ก็ถือว่า
ได้สอนแล้วแหละ  อิอิ ชวนมา 2 ปีแล้ว  
ปีนี้  ก็เลยรับปาก อ๋องว่า  จะไปร่วมงานกับเขาด้วย  เพราะ ครูที่พวกเขา
เชิญนั้น  ฉันก็รู้จัก  เช่น ตุ้ย  พี่มาก พี่สละ เป็นต้น 

กำหนดการ การพบปะสังสรรค์และรดน้ำดำหัว ครู อาจารย์ครั้งนี้ กำหนด
ไว้ วันที่ 5-6 พฤษภาคม  61  ค่ะ 

อ๋องและแป๊ะนัดมารับฉันที่บ้าน (ต่างคนต่างเอารถไป)  ประมาณ 7 โมง
เช้า เพราะพวกเพื่อน ๆ เขานัดพบกัน
ที่โลตัส อ่อนนุช เวลา 7.30 น.  อ๋องและแป๊ะ มาก่อนเวลา 15 นาทีสงสัยตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวและเจอเพื่อน
แต่ฉันก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว  แป๊ะ มาช่วยหิ้วกระเป๋าฉันไปไว้หลังรถ

พวกเราไปถึงโลตัส อ่อนนุช  จอดรถรอกัน   อ๋องบอกไม่เห็นรถใครมา
เลย  จอดรอจนถึงเวลานัด แล้ว จึงโทรตามกัน  
ปรากฏว่า  มีครูและเพื่อน ๆ ของเขาบางคน มารอกันอยู่ที่ แมคโดนอล
แล้ว  พวกเราเลยเดินไป สมทบกับพวกที่มาแล้ว



ครูที่มาแล้ว  ก็มี ตุ้ย พี่มาก พี่สละ  และสุรพงษ์
ส่วนลูกศิษย์ ก็มีมาบ้าง แต่ฉันไม่รู้จักสักคน  อิอิ  แล้วก็ทยอยกันมามาก
ขึ้น  บางคนมาแล้ว  คงจำฉันได้ ก็ยกมือไหว้ สวัสดีฉันและ
ครูแต่ละคน  ซึ่งครูที่มาวันนี้ ล้วนแต่เคยมากับพวกเขาแล้ว  จึงคุ้นเคยกัน
คนที่ ตุ้ย เรียกว่า  พงษ์  คงเป็นหัวหน้าทีมจัดงานครั้งนี้ 
และเป็นผู้รวบรวมเพื่อน ๆ ด้วย  และคงสนิทกับ ตุ้ย และ อ๋อง  เห็นแหย่
กันถึงความหลังที่พงษ์ถูกเพื่อน แกล้งบ่อย ๆ 

น่าจะประมาณ 8.30 น. ช้าไปจากเวลานัดประมาณ 1 ชั่วโมง  เพื่อน ๆ 
มากันหลายคันรถ  บางคนมากันทั้งครอบครัว
บางคนไม่ได้นำรถมา  ก็เฉลี่ยคนไปตามรถของเพื่อน ๆ  รถคันของ อ๋อง
มีสุรพงษ์ไปด้วย ส่วนพี่สละ พี่มากและตุ้ย 
ถ้าจำไม่ผิดไปรถคันของ พงษ์  ซึ่งเป็นรถกระบะ  มีการเตรียมถังน้ำแข็ง
เพื่อเตรียมแวะแม่กลองซื้ออาหารสดด้วย

รถแต่ละคัน ต่างคนต่างขับตามกันไป  โดยมีการนัดรวมกันอีกทีที่ปั๊ม น้ำมัน น่าจะ ป.ต.ท. เพื่อนัดรวมพล
ที่มาจากกรุงเทพฯและแวะทานข้าวเช้ากัน  รวมถึงการเข้าห้องน้ำห้องท่า
กันด้วย  ฉัน พี่มาก ตุ้ย และพี่สละ
ก็มาทานข้าวกันด้วย  อาหารก็พอใช้ได้  ราคาไม่แพงนัก 40 บาทเท่านั้น
ทุกคนนั่งรอกันที่ร้าน  อเมซอน (ถ้าจำไม่ผิดนะ อิอิ)
อ้อ  (รัตนาวรรณ) ซึ่งบอกฉันว่า ฉันเคยสอนเขาตอน ม.ปลายด้วย อิอิ
ฉันจำไม่ได้หรอก  เขามีน้ำใจ  ไปซื้อชามะนาวมา
ให้ฉันดื่ม 1  แก้วด้วย เขามากันทั้งครอบครัว  มีลูกสาว 1คน ดูเหมือน
แฟน ก็เป็นเพื่อนธาตุทองด้วยกัน 

เมื่อมากันพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว  ก็เริ่มเคลื่อนขบวนออกจากร้านนี้
ไป ก่อนไป ก็มีการแช้ะรูปไว้เป็นที่ระลึกด้วย 


ทยอยกันเดินออกจากร้านน้ำ ค่ะ


ก็มีเสียงบอกมาว่า  ถ่ายรูปหมู่กันหน่อย เลยได้รูปนี้ ค่ะ

รถของพวกเราก็เคลื่อนขบวนขับตามกัน  และในที่สุด พวกเราก็ถึงที่พัก
ที่เรียกว่า  โฮมสเตย์ 
บรรยากาศร่มรื่น ใกล้ ๆ มีศาลาใหญ่  สำหรับให้พวกเราทำกิจกรรมต่าง ๆ
นั่นคือ  ทำอาหาร  ทานอาหาร รวมถึง
การจัดพิธีการ รดน้ำดำหัวด้วย ค่ะ  บ้านพักสำหรับครูผู้หญิง ซึ่งมี 5 คน
ส่วนสุรพงษ์ ครูผู้ชายหนึ่งเดียวก็นอนรวมกับ
ลูกศิษย์ผู้ชาย  ลูกศิษย์ผู้หญิง ก็น่าจะเป็นอีกหลังหนึ่ง  เป็นหลังใหญ่
บริเวณที่พัก  มีน้ำจากเขื่อนแก่งกระจาน 
ไหลผ่านมา  มีแพ ให้ได้นั่งเล่นน้ำ  มีที่ให้กระโดด เหมือนบันนี่จ้ำที่ฉัน
เคยไปเห็นที่ ออสเตรเลีย แต่ไม่สูงนัก 
ตอนที่รถเรามาถึง  มีรถคันอื่น ๆ  มาถึงแล้ว (หมายถึง ไม่ใช่ในขบวนที่
มาจากโลตัส ) โดยเฉพาะ แม่ครัวใหญ่
ในครั้งนี้  ซึ่งทราบชื่อภายหลังว่า  ชื่อ นุช  เป็นผู้บริหารเรื่องเงินที่เก็บ
จากเพื่อน ๆ ที่มางานคนละ 1,000 บาท
มีอาหารให้ทานถึง 3-4 มื้อ  มื้อเย็น มื้อดึก มื้อเช้า และมื้อเที่ยง  ห้าห้า 
ส่วนที่เพื่อนเรียกว่า  เหลา หรือชื่อจริง คือ วีรชัย
 (ถ้าจำไม่ผิด) ได้ซื้อทุเรียน  เงาะ ลิ้นจี่ มาจากระยองด้วย  เป็นที่
ถูกอกถูกใจของคอทุเรียน ทั้งเพื่อนและครู ห้าห้า

มาชมบรรยากาศของบริเวณที่พักของพวกเรา ค่ะ 


ทุเรียน ลองกอง เงาะ ที่เพื่อนเหลา นำมาให้เพื่อน ๆ ทานกัน  ยังมี
เครื่องครัว  น่าจะมาจากในรถของนุช 


มือแกะทุเรียน เก่ง ๆ  ทั้งนั้นเลย ค่ะ 


ครูที่มาร่วมงานครั้งนี้ ค่ะ อ้อย มากับ ดร. สมชาย 


บริเวณรอบ ๆ ที่พัก มีน้ำจากเขื่อนไหลผ่าน ให้เล่นน้ำและล่องเรือยาง


อ๋อง สนุกสนานอยู่กับ สุรพงษ์ อากาศคงร้อนนะเนี่ย 


สถานที่ที่เราพักค่ะ เป็นบ้านไม้ชั้นเดียว 


ทุกคนร่วมมือร่วมใจกันดีมาก ช่วยกันทำอาหารมื้อเย็นกัน


ถ่ายรูปไว้ชื่นชมกันหน่อย ว่า อาหารสำเร็จด้วยมือเรา อิอิ (หน้ามันแผล็บ
ทุกคนเลย  อิอิ) 


ช่วยกันคนละไม้คนละมือ  ค่ะ สำเร็จแน่นอน 


ฉันกับพี่มาก ขอมีส่วนร่วมนิด ๆ หน่อย ๆ เด็ดพริก  เด็ดใบโหระพา อิอิ


ช่วยเด็ก ๆ เด็ดผัก   บีบน้ำมะนาว ไปทำอาหาร 


ช่วยกันทำอาหารอย่างขะมักเขมัน สังเกตจากสีหน้า  ค่ะ 


ล้างผัก ล้างมะนาว  ทอดไก่ หน้ามันแผล็บ อิอิ


ฝืมือปอกมะม่วงของ ครู ตุ้ย 


อาหารใกล้เสร็จ  สุภาพบุรุษทั้งหลาย เตรียมปูผ้าบนโต๊ะ เพื่อวางอาหาร
ให้พวกครูทั้งหลายได้ทานก่อนเลย


รายการอาหารมื้อเย็นที่ทำเสร็จ อลังการมาก  แกงไก่เขียวหวาน ขนมจีน
ปลากระพงนึ่งมะนาว  นึ่งได้สวยมากเลย 


อาหารมากมาย  ค่ะ



อาหารเต็มโต๊ะ ทั้งคาวและหวาน  ตั้งให้พวกครูทานก่อนเลย เด็ก ๆ รอ
พวกเราทานแล้ว เขาจึงลงมือทาน ค่ะ น่ารักมาก 

หลังจากที่ทานอาหารมื้อเย็นเสร็จแล้ว  พวกเราก็หิ้วกระเป๋าไปเข้าห้อง
พัก เพื่อพักผ่อนก่อน เพราะพวกเขา
จะเริ่มพิธีการ รดน้ำดำหัวประมาณ 2 ทุ่ม  พวกเขาต้องทานข้าวและเคลียร์พื้นที่เพื่อจัดเก้าอี้  ตั้งเครื่องเสียง  
มีการติดหลอดไฟ และตั้งเครื่องฉาย เพื่อเปิดงานของปีก่อน ๆ ให้ชม
และระลึกถึงความหลังด้วย  
พวกเราก็ไปนอนพักผ่อนที่ห้องก่อน  ห้องนอน เป็นเบาะนอนเรียงกัน
กับพื้น  มีหมอนและผ้าห่มคนละผืนด้วย 
เป็นลักษณะของห้องพักที่เรียกว่า  โฮมสเตย์ ค่ะ มีโทรทัศน์ด้วย แต่
ไม่ได้ดูหรอก  เพราะปลั๊กไฟมีน้อย 
เราต้องชาร์ทแบตโทรศัพท์มือถือ กันทั้งนั้น  จ้ะ พวกเรานั่งคุยกันเป็นที่
สนุกสนาน  เพราะนาน ๆ ทีพวกเราจะเจอกันที

ประมาณสองทุ่ม พวกเราก็ออกจากห้องพักไปที่ศาลาจัดงาน  ซึ่งขนาดนี้
ได้รับการเนรมิต ด้วยแสงดวงไฟ สว่างไสว  
เก้าอี้จัดเรียงไว้ ทั้งหมด 6 ตัว ตามจำนวนครูที่มาร่วมงาน  มีการปูพื้น
ด้วยผ้าใบ  เพื่อเวลาจะมาไหว้ครูจะได้คุกเข่าไม่เจ็บเข่า
เรามาถึง  พงษ์กับเหลา  กำลังแจกเสื้อให้เพื่อน ๆ เป็นเสื้อที่พวกเขา
จัดทำขึ้นมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ



พงษ์กับเหลาเช็คเบอร์เสื้อเพื่อแจกเพื่อน ๆ และพวกครูทุกคน


เริ่มพิธีไหว้ครู โดยมีพงษ์และ ยุพิน   เป็นผู้อ่านกลอนที่พวกเขาแต่งเพื่อ
งานไหว้ครูในครั้งนี้  ดังนี้  

กลอนเพื่อครู  2561

 ในอดีตสามทับแปด ยังเป็นเด็ก      ตัวเล็กเล็กนั่งเรียนเขียนหนังสือ

 มีครูให้ความรู้ฝึกฝีมือ                  คอยฝึกปรือเพื่อให้เราเป็นคนดี

มีโดดบ้างเกเรบ้าง ประสาเด็ก          ทั้งเรียนเลข เรียนวิทย์ไม่หลีกหนี

ล้อครูบ้าง โกรธครูบ้างล้วนเปรมปรีดิ์ ควงนารี ไม่ใส่ใจไม่สนครู 

เคยร้องไห้ เพราะครูตีที่ทำผิด       น้ำตาศิษย์ พรั่งพรู รู้ต่อสู้

ครูสอนไป ตีไป เพื่อให้รู้               เฝ้าเชิดชู ย้อนย้ำ ให้ทำดี

ในตอนนี้ศิษย์ได้ออกสู่โลกกว้าง        บนเส้นทาง ของชีวิต ตามวิถี

ได้สังวร คำสอนครูชั่วชีวี                ได้เป็นศักดิ์เป็นศรีตามอบรม

ถึงใครเห็น ครูเป็น เช่นเรือจ้าง แต่ครูสร้าง ทางชีวิต อย่างเหมาะสม

นานหลายปี พลัดพรากมานานนม ศิษย์ชื่นชม ยังคำนึงคิดถึงครู

กว่าจะมา  ยืนอยู่ได้ ตรงจุดนี้ ก็เพราะมี ครูชี้แนะไม่อดสู

ทั้งอบรม แนะนำ ให้ใคร่รู้          ไม่หดหู่ดูดีเป็นศรีชาติ 

ในวันนี้ สามทับแปดมากราบครู พร้อมเชิดชูคุณครูผู้เก่งกาจ

มาลัยน้อยมอบครูที่เปรื่องปราด  ขออำนาจพระไตรรัตน์ดลครูให้สุขเอย 

ฉันได้ฟังบทกลอนเล่าความหลังของพวกเขาและความในใจของพวกเขา

แล้ว ก็รู้สึกตื้นตันใจ ปลื้มใจ 

ที่เห็นพวกเขา เป็นคนดี  มีความกตัญญูรู้คุณต่อครู อาจารย์ ถึงจะจบ

ไปแล้วอย่างยาวนาน  เมื่อพวกเขาได้ดี

มีความเจริญรุ่งเรือง พวกเขาก็ไม่ลืมครู อาจารย์ที่เคยสอนพวกเขามา

ในสมัยเด็ก ๆ นี่เป็นสิ่งน่าชมเชยและยกย่อง 

เมื่ออ่านบทกลอนของพวกเขาจบแล้ว  ก็มีการจัดคนเป็นชุด ๆ ชุดละ

6 คน ตามจำนวนครูที่มาในวันนี้

ทุกคนจะมีมาลัยในมือครบ ที่จะนำมาไหว้ครู  โดยเข้ามากราบครู ด้วย

ใบหน้ายิ้มแย้ม พวกครูก็ยิ้มแย้ม ดีใจ ปลื้มใจ

ที่ได้เห็นพวกเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่  มีครอบครัว  มีหน้าที่การงานที่ดีทำ

นี่เป็นสิ่งที่ครูทุกคนปรารถนาที่จะเห็น ค่ะ 

เรามาชมบรรยากาศของพิธีไหว้ครูของพวกเรา ค่ะ ระหว่างไหว้ครู ก็มี

การเปิดเพลงไหว้ครูของ ศุ บุญเลี้ยงคลอไปด้วย

ทำให้บรรยากาศการไหว้ครู ดูขลังและซาบซึ้งมากยิ่งขึ้น ค่ะ  น่าเสียดาย

ฉันไม่เก่งเรื่องการนำเพลงนี้มาลงในบล็อกได้





หลังพิธีมอบมาลัยและของขวัญแก่ครูแล้ว  ก็มีการแสดงความรักต่อครู

ต่อเพื่อนด้วยการสวมกอดกันด้วยความรักที่มีต่อกัน



อ้อยเป็นตัวแทนกล่าวขอบใจเด็ก ๆ และอวยพรเด็ก ๆ 

จากนั้น มีการร้องเพลงโดยจับมือกันเป็นวงกลม ทั้งครูและลูกศิษย์ 

ร้องเพลงที่แสดงถึงความรัก ความผูกพันที่มีต่อกัน

ระหว่างครูกับลูกศิษย์ ระหว่างเพื่อนกับเพื่อน ชื่อเพลงว่า  

"เกินกว่ารัก มากกว่าผูกพัน" ของ หั่ง    ค่ะ มาชมภาพกัน ค่ะ 





มีการเปิดงานการไหว้ครูของปีก่อน ๆ มาให้ทุกคนได้ชม หลังจากเสร็จ

พิธีไหว้ครู และมีการถ่ายรูปหมู่ไว้เป็นที่ระลึก


รูปหมู่ของครูและลูกศิษย์ ค่ะ 

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการแล้ว  มีการรื่นเริง คือร้องเพลง และอาหารมื้อดึก

อีก 1 มื้อ ด้วยค่ะ 


เจ้าอ๋อง สนุกสนานกับการร้องเพลง ไม่หยุดเลย  


คุณครูหลายคน ก็ร่วมสนุกในการร้องเพลงกับลูกศิษย์ด้วย





ทุกคนหน้าตาชื่นบาน สนุกสนานในการร้องเพลง ค่ะ 


อาหารมื้อดึกอีกมื้อหนึ่งค่ะ  

หลังจากที่อยู่กับพวกลูกศิษย์สนุกสนานด้วยการ ร้องเพลง และทาน

อาหารมื้อดึกแล้ว น่าจะประมาณ  สี่ทุ่มกว่า  

พวกเราก็กลับไปที่พักเพื่ออาบน้ำ พักผ่อน  ห้องน้ำ มีเพียงห้องเดียวต่อ

5 คน ต้องเข้ากันเพื่ออาบน้ำเร็วหน่อย

อาบเสร็จ ก็มานั่งคุยกันอีกสักพัก  ตุ้ยไม่สบาย เป็นไข้หวัด เลยขอไป

อาบเอาตอนเช้าเลย นอนหลับเมื่อทานยาแก้หวัดแล้ว


รุ่งเช้า พวกเราตื่นไม่เช้านัก น่าจะเกือบโมงเช้า  เด็ก ๆ บอกให้พวกเรา

ใส่เสื้อที่พวกเขาแจกให้ครูและเพื่อน ๆ ใส่ 

เพราะว่าจะมีการถ่ายรูปหมู่ที่ป้ายเขื่อนกระจานด้วย นั่นเอง  

พวกเราจัดกระเป๋ากันเรียบร้อยแล้ว  จึงออกมาจากห้องพัก  เด็ก ๆ กำลัง

ทำอาหารเช้ากัน  มีการแกะทุเรียน

ทำข้าวเหนียวกระทิทุเรียน  มีการตำส้มตำไข่เค็ม ฝีมือศิษย์สะใภ้ ทุกคน

ชมว่า ส้มตำอร่อยมาก ๆ 

อาหารตอนเช้า เป็นข้าวต้มทะเล  มีกุ้ง  มีหมึก  เครื่องปรุงพร้อม ยังมี

กาแฟ โอวัลติน ขนมปัง ฯลฯ แล้วแต่ชอบค่ะ 


โฉมหน้าของศิษย์สะใภ้ ที่ตำส้มตำอร่อยมาก ทุกคนชมเปราะ  แกะ

ทุเรียนก็เก่งด้วย  ทำข้าวเหนียว กะทิทุเรียนก็อร่อยมาก


อาหารมื้อเช้า  ข้าวต้ม ทะเล กุ้ง หมึก  พร้อมเครื่องปรุง



ฝีมือแกะทุเรียนของศิษย์สะใภ้  งามทุกพูเลย ค่ะ 

หลังอาหารมื้อเช้า อิ่มหนำสำราญกันแล้ว  ก็มีรายการเล่นน้ำ  ที่จริง

หลานศิษย์ที่มางานด้วยได้ลงไปเล่น

ตั้งแต่เมื่อบ่ายของเมื่อวานแล้ว   วันนี้ มีลูกศิษย์ลงเล่นน้ำ  เล่นบันจี้จั๊ม

ตุ้ย ก็ลงเล่นกับเขาด้วย 

มาชมภาพสวย ๆ เหล่านี้กันค่ะ 



เก็บบรรยากาศ มาฝาก ค่ะ 



ขอถ่ายรูปหมู่กันหน่อยนะเพื่อน อิอิ 

เล่นน้ำจากเขื่อนอย่างสนุกสนานก่อนอำลาจากกันกลับบ้าน


พงษ์ไปเช่าเรือให้พวกครูและเพื่อนไปล่องเรือยางเล่น  แต่ฉัน พี่มาก

สุรพงษ์ ไม่ได้ไปด้วย  เพราะฉันกำลังจะไปเที่ยว

ตุรกี ไม่อยากเสี่ยง กลัวลื่นล้ม เหมือนคราวที่กำลังจะไปเที่ยวที่ประเทศ

ไอซแลนด์  อิอิ  เลยไม่อยากไปด้วย

อาหารมื้อเที่ยง  เด็ก ๆ เตรียมปลาเผาให้ทานอีก  ยังเหลือแกงไก่ด้วย

มีส้มตำ มีข้าวเหนียวทุเรียน  เงาะ ลิ้นจี่


อ้อย กับ ตุ้ย ช่วยกันแกะปลา ทานอาหารมื้อเที่ยงก่อนกลับบ้าน

หลังจากอาหารเที่ยงแล้ว พวกเราก็นำกระเป๋าขึ้นรถกลับ ทุกคนใส่เสื้อ

3/8 สีเทา เท่ มีคำคมด้านหลังด้วยคำที่ซึ้ง ๆ ว่า 

"เพื่อน ..สุข  ทุกข์ ...ไม่ทอดทิ้งกัน"  

ข้อความนี้ มีรูปมาเป็นพยานประกอบ ค่ะ 


อ๋องเสียขาไปข้างหนึ่งด้วยอุบัติเหตุ  เพื่อนฝูงช่วยเหลืออ๋องเป็นอย่างดี

อ๋องมีความสุข ร้องเพลงตลอดเวลา  ค่ะ 

ก่อนกลับ มีการช่วยกันเก็บสัมภาระ หม้อ ไห กระทะ เขียง มีด ตลอดจน

ของที่เหลือ เช่นผัก  ของกิน ผลไม้

แจกจ่ายกันกลับบ้านไปด้วย จากนั้น  นุชก็เรียกประชุม  เพื่อแถลงรายรับ

รายจ่าย ของงานในครั้งนี้  ซึ่งเก็บเงินกันคนละ 1,000 บาท

ทานกันอย่างอิ่มหมีพีมันหลายมื้อ  แล้วก็ยังมีรายการแจกเสื้อ น่าจะเป็น

เสื้อจากสปอนเซอร์ ให้ครูแต่ละคนก่อน 

ที่เหลือจึงแจกเพื่อน ๆ  พงษ์เป็นคนจัดการ  น่าจะไม่ครบทุกคน เพราะ

มีจำนวนจำกัด  ของฉันให้อ๋องไป 

เพราะตัวใหญ่มาก เนื่องจากเป็นฟรีไซด์ นั่นเอง 

เมื่อเรียบร้อยแล้ว  พวกเราก็เคลื่อนขบวนกันไปเพื่อไปถ่ายรูปกับป้าย

เขื่อน อุทยาน เขื่อนแก่งกระจานเก็บไว้เป็นที่ระลึก



เป็นภาพหมู่รูปสุดท้ายที่พวกเราถ่ายร่วมกันก่อนอำลาจากกัน ค่ะ 

เมื่อร่วมกันถ่ายรูปหมู่นี้แล้ว  ลูกศิษย์ก็ไหว้อำลาครู  เพื่อนกับเพื่อนก็กอด

คอกันอำลาจากกัน เพื่อพบกันใหม่ในโอกาสต่อไป 

ส่วนฉัน  อ๋อง  แป๊ะและ สุรพงษ์ ก็ขับรถกลับกรุงเทพฯ มาถึงแถวคลองเตย  อ๋องและแป๊ะ ชวนทาน

ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเจ้าอร่อยแถวนี้ เป็นอาหารมื้อเย็น  สุรพงษ์กว่าจะถึงบ้าน

คงเย็นมาก เนื่องจากบ้านไกลกว่าเพื่อน

แป๊ะ จะไปส่งถึงบ้าน แต่สุรพงษ์เกรงใจเพราะอยู่ถึงทางฝั่งธน ไปรถ

ไฟฟ้าสะดวกและรวดเร็วกว่าเยอะ

สุรพงษ์คงหิวมาก สั่งทานสองชามเลย น้ำชาม  แห้งชาม  ส่วนฉันจะ

ซื้อเฉพาะลูกชิ้นเจ้านี้กลับบ้านด้วยเงินของฉันเอง

แต่แป๊ะไม่ยอมให้ออกเงิน เขาว่า นาน ๆ จะได้เลี้ยงครู อาจารย์ที ขอให้

เขาเป็นเจ้ามือเถอะ ต้องขอบใจเขา อิอิ 

เราไปส่งสุรพงษ์ที่สถานีรถไฟฟ้า ทองหล่อ ก่อนจะเลี้ยงเข้าซอยบ้าน

ของฉันและแถวบ้านของอ๋องและแป๊ะ 

ขณะนั้นน่าจะ 6 โมงเย็นแล้ว  ก่อนลงจากรถ  แป๊ะเอาสับปะรดที่เพื่อน

อ๋องฝากให้เขา คงฝากเขาหลายลูก  เขาแบ่งให้

สุรพงษ์และฉันคนละ 2 ลูก  ฉันปอกไม่เก่ง ค่อนข้างเละ เลยเอาไปเชื่อม

เป็นสับปะรดเชื่อมทานกับน้ำแข็ง ก็ชื่นใจดี



ภาพบนเป็นถุงผ้า หน้าตาน่ารัก  ส่วนเสื้อสีส้ม ใหญ่มาก เลยให้ อ๋องไป 

ของฝากของพวกเขายังมี ผ้าเช็ดตัวและแก้วน้ำร้อน-เย็นอีกใบ


นี่เป็นมาลัยที่เด็ก ๆ นำมาไหว้ครู  ฉันหอบกลับบ้านมาเพื่อบูชาพระที่บ้าน

พร้อมอธิษฐานให้พวกเขามีความสุขความเจริญในชีวิต

ถึงแม้มาถึงบ้านมันจะหมองไปบ้าง  ก็อยากหอบกลับบ้าน ค่ะ มาไหว้พระ

ขอพรให้พวกเขา ค่ะ 

งานสังสรรค์และงานแสดงความกตัญญุตาของลูกศิษย์กลุ่ม ม.3/8 ซึ่ง

ฉันไปร่วมงานตามคำเชิญเป็นครั้งแรก 

ก็ได้จบลงไปด้วยความสมบูรณ์  น่าประทับใจ  มีหลายอย่างที่แปลกใหม่

จากลูกศิษย์กลุ่มอื่น ๆ ที่ฉันเคยไปอยู่บ้าง

เช่น การเปิดเพลงประกอบเวลาไหว้ครู  การร้องเพลงร่วมกันโดยจับมือ

กันเป็นวงกลมร่วมกันทั้งครูและลูกศิษย์ 

มีเพลงที่ร้องคลอกันไป เป็นเพลงที่ให้ความหมายดีมากเพลงหนึ่ง คือ

เพลง "เกินกว่ารัก มากกว่าผูกพัน" 

แค่ชื่อ ก็ก่อให้เกิดความ ซาบซึ้งแล้ว น่ะนะ 

สุดท้ายของงานเขียนชิ้นนี้  ครูก็ขอบอกว่า  ครูขอบใจ  ชื่นใจ ปลื้มใจ ที่

ได้มาร่วมงานในครั้งนี้  ได้มาเห็น

กิจกรรม ดี ๆ ของพวกเธอ ที่แสดงออกถึงความรัก ความกตัญญูต่อครู

อาจารย์  ความรัก ความผูกพันของเพื่อน ๆ ด้วยกัน

ครูก็ไม่มีอะไรจะตอบแทน  นอกจากคำขอบใจและคำอวยพรให้พวกเธอ

มีความสุข  ความเจริญในชีวิตทุกคน ตลอดไป จ้ะ 





Create Date : 16 มิถุนายน 2561
Last Update : 20 มิถุนายน 2561 9:21:21 น.
Counter : 420 Pageviews.

36 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเรียวรุ้ง, คุณตะลีกีปัส, คุณเกศสุริยง, คุณหงต้าหยา, คุณtuk-tuk@korat, คุณเนินน้ำ, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณตุ๊กจ้ะ, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณชีริว, คุณmambymam, คุณกะว่าก๋า, คุณสองแผ่นดิน, คุณเริงฤดีนะ, คุณNior Heavens Five, คุณtoor36

  
บรรยากาศน่าสนุกและอบอุ่นมากเลยค่ะ ทั้งเพื่อนครูลูกศิษย์ครูมากันเยอะเลย
งานนี้ของกินเยอะอีกแล้ว ทุกคนต่างร่วมใจช่วยกันทำอาหารอย่างมีความสุข
เห็นทุเรียนแล้วน้ำลายไหลเลยค่ะ อิอิ
ชอบครูเก็บภาพได้ละเอียดมากเลย ชมเพลิน
ภาพคุณอ๋องกับเพื่อน น่าประทับใจมากค่ะ
สมกับประโยคที่ว่า "เพื่อน ..สุข ทุกข์ ...ไม่ทอดทิ้งกัน" จริงๆ
คนเราจะเห็นใจกันและรู้ว่าใครรักเราจริงก็ยามนี้แหละนะคะ
ลูกศิษย์ครูน่ารักมากๆค่ะ น่าชื่นใจ

ไว้หนูแวะมาใหม่ค่ะ






โดย: mambymam วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:9:53:46 น.
  
อ่านไปยิ้มไป
น้ำตาคลอค่ะ ตื้นตันแทนคุณครูจริงๆ
ศิษย์น่ารัก ครูก็น่ารักไม่เช่นนั้นคงไม่เป็นที่รักของศิษย์ถึงขนาดนี้

อ่านแล้วสุขใจค่ะ ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องราวดีๆ
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:10:46:21 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

เห็นภาพแล้ว น่าตื้นตันใจค่ะ
ที่ศิษย์ยังระลึกถึงครู
เป็นอะไรที่ดีงามมากๆเลยค่ะ
คุณครูจำเก่งนะคะ
บรรยายได้หมดทุกภาพเลย
และสีกางเกงจ๊าบกว่าเพื่อนด้วยค่ะ สดใสมาก
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:11:32:46 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมไม่ได้ไปงานกาชาดหลายปีมากเลย
กลับไปก็เพราะว่าหมิงหมิงอยากไปนี่ล่ะครับ 555
ปกติไม่เคยคิดอยากไปไหนที่มีคนเยอะๆเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:11:34:38 น.
  
"เพื่อน ..สุข ทุกข์ ...ไม่ทอดทิ้งกัน"
เป็นคำพูดหรือสโลแกนที่ดีมาก
โดยเฉพาะในยุคปัจจุบัน

ภาพที่เรียงรายมาให้ดูพร้อมคำบรรยาย
อบอุ่นและมีความสุขไปด้วย
ครูเห็นศิษย์นึกถึงก็ดีใจแล้ว
พาไปแสดงความกตัญญุตาด้วย ยิ่งซาบซึ้ง

เพื่อนแบกเพื่อนน่ารักจริงๆ
พี่แอ๋วใช้ชีวิตได้คุ้มค่ามากค่ะ
และเป็นเขียนแม้จะยาวมากแต่ไม่เบื่อเลยค่ะ
โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:11:38:23 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Parenting Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Funniest Blog ดู Blog
ชมพร About Weblog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
เป็นบันทึกที่มีความสุขมากๆค่ะคุณครู
โดย: เกศสุริยง วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:11:38:31 น.
  
อ่านแล้วมีความสุขจังค่ะ

ดีจังที่เพื่อนห้องเดียวกันยังติดต่อรวมตัวกันได้
โดย: เพรางาย วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:11:42:22 น.
  
อนุโมทนากับความดีที่ได้ทำด้วยค่ะ
อาจารย์ได้งานเด็ดนะคะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:12:09:38 น.
  
เป็นอีกหนึ่งความสุข ความทรงจำ และความประทับใจนะคะ
เพื่อน...เป็นแล้วไม่หาย
สุขทุกข์ไม่ทิ้งกัน
อ่านแล้วซาบซึ้งใจค่ะ
โดย: เนินน้ำ วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:12:23:44 น.
  
กราบ อจ สุวิมลค่ะ
Entry นี้
ซาบซึ้งส์ในหัวใจมากๆค่ะ
ในความรัก ความผูกพันธ์ ระหว่างคุณครูกับลูกศิษย์
และมิตรภาพแสนยาวนานระหว่างศิษย์เอง

กล่าวอะไรไม่ถูก
เกินที่จะบรรยายเป็นลายลักษณ์อักษรจริง๐
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:13:41:15 น.
  
สวัสดีค่ะอาจารย์
ลูกศิษย์เยอะแยะจนครูจำไม่หมด
แต่ก็น่าปลื้มใจกับอาจารย์ค่ะ สอนแค่วิชาลูกเสือแต่ก็ลูกศิษย์ก็ไม่เคยลืม
ได้มีโอกาสไปรวมกิจกรรมกับลูกศิษย์บ่อยๆ ชีวิตไม่มีเงียบเหงา
งานนี้น่าสนุกสนานมาก รวมแรงรวมใจช่วยกันทำคนละไม้ละมือ
ลูกศิษย์ทำพิธีไหว้ครู ดูอบอุ่นมาก แล้วยังพาเที่ยวอีก ยิ้มแย้มสนุกสนานตามๆกัน

โหวตค่ะ
โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:13:55:59 น.
  
เป็นความทรงจำดีๆ แค่เพียงอ่านก็รูสึกได้ถึงความอบอุ่น
โดย: ตุ๊กจ้ะ วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:14:00:02 น.
  
เห็นกิจกรรมนี้แล้วบ่อน้ำตาตื้นขึ้นมาเลยค่ะ

เป็นความทรงจำทีดีๆ อาจารย์ดูมาความสุขมากค่ะ
โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:19:30:45 น.
  
น่าประทับใจมากเลยค่ะมิตรภาพระหว่างครูกับลูกศิษย์


ปล.บล็อกใหม่สาวอยู่ใน coffee break แต่ถ้าสนใจที่เที่ยวก็เข้าหน้าหลักได้ค่ะ
โดย: sawkitty วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:20:46:28 น.
  
สวัสดีค่ะอาจารย์ บรรยากาศชื่นมื่นมาก ๆ เหมือนเข้าค่ายลูกเสือ-เนตรนารีสมัยเด็กเลยค่า
โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:21:42:25 น.
  
มีติดต่อกับลูกศิษย์บนเฟซด้วยเหรอครับ ครูสมัยนี้ทันสมัย กำลังคิดว่าถ้าตอนเราเรียนเทคโนโลยีเป็นเมหือนตอนนี้คงสนุกน่าดู
ได้นัดเพื่อนอีกแล้ว ชีวิตหลังเกษียณไม่มีเหงาเลยครับ
เห็นกองทุเรียนแล้วน้ำลายไหล ช่วงนี้คงซาๆแล้ว ใกล้หมดหน้าทุเรียน
เห็นแกงเขียวหวานไก่หม้อใหญ่ยิ่งน้ำลายหก! ข้าวเย็นกินไปนิดเดียวอะ
ทำได้กระทั่งปลานึ่งมะนาว ฝีมือคุณเพื่อนระดับร้านอาหารมืออาชีพเลยนะเนี่ย
งานไหว้ครูน่ารัก ^^ แต่งกลอนมาแจ่มเลยครับ สมเป็นลูกศิษย์ครูภาษาไทยคนเก่ง
คุณอ๋องเสียขาไปก็ยังมีเพื่อนคอยช่วย ซึ้งในน้ำใจเพื่อนเลยครับ ห้องนี้ซี้กันยันเรียนจบ
โดย: ชีริว วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:23:04:15 น.
  
มาโหวตค่ะครู

โดย: mambymam วันที่: 21 มิถุนายน 2561 เวลา:4:40:18 น.
  


อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

เป็นงานที่ดี
เพราะทั้งสนุก และยังแสดงความรักความกตัญญูต่ออาจารย์
และยังมีภาพซึ้งๆระหว่างเพื่อนด้วย
ชอบภาพที่พี่เขากำลังแบกเพื่อนครับ
สุดยอดมากๆ

โหวตครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 มิถุนายน 2561 เวลา:6:18:32 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

เรียนการขี่มอเตอร์ไซด์กับครูฝึก
ดีมากๆเลยครับ
ปลอดภัยไร้กังวล
แถมยังรู้กฏ กติกา มารยาทในการขับขี่ด้วยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 มิถุนายน 2561 เวลา:14:04:19 น.
  
สวัสดียามเย็นครับ อาจารย์สุ
อาจารย์ได้เจอลูกศิษย์ เพื่อนๆได้เจอเพื่อน บางคนไม่เจอกันเลยตั้งแต่เรียนจบ
บรรยากาศอบอวลด้วยความรัก มิตรภาพ ความกตัญญู
เพลง เกินกว่ารัก มากกว่าผูกพัน จะลองฟังดูบ้างครับ
รุ่นผม นัดสังสรรค์กันปีละครั้ง แต่ผมไม่ค่อยได้ไปครับ

โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 21 มิถุนายน 2561 เวลา:16:26:12 น.
  
ย้ายไปค่ะครู ไปอยู่ใกล้ๆกัน ช่วยกันเก็บกิน อิอิ
ปีนี้หนามแดงติดผลเยอะมาก เก็บกินไม่ทันเลยค่ะ
ปีก่อนเอามาทำน้ำปั่น ปีนี้ทำแช่อิ่มค่ะ ได้กะลังมังใหญ่เลย
วันนี้เพิ่งทำ อีกสามวันกินได้

ขอบคุณครูที่แวะชมค่ะ



โดย: mambymam วันที่: 21 มิถุนายน 2561 เวลา:16:58:25 น.
  
มาเยี่ยมยามดึกค่ะอาจารย์
โดย: sawkitty วันที่: 21 มิถุนายน 2561 เวลา:21:22:05 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 มิถุนายน 2561 เวลา:6:23:43 น.
  
วันครูทีไรนึกถึงครุที่บล็อกนี้ทุกทีค่ะ
แล้วเข้ามาก็ได้อ่านเรื่องราวดีดี
ของครูและลุกศิษย์ค่ะ
อบอุ่น
โดย: อุ้มสี วันที่: 22 มิถุนายน 2561 เวลา:8:35:34 น.
  
สวัสดียามเย็นครับอาจารย์สุวิมล
บรรยากาศอบอุ่นมากเลยครับ ระหว่างครูกับศิษย์ครับ
โหวตครับ
โดย: Nior Heavens Five วันที่: 22 มิถุนายน 2561 เวลา:18:01:09 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

หมิงหมิงชอบยิงปืนครับ
แต่เป็นปืนเด็กเล่น
ปืนจริงยังไม่เคยลอง
และไม่ให้ลองในตอนนี้แน่นอนครับ
รอโตและมีความรับผิดชอบที่ดีพอ
ผมอาจจะพาไปฝึกกับครูเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 มิถุนายน 2561 เวลา:21:06:25 น.
  
จริงๆ ทานอาหารร่วมกันอย่างเดียวก็รู้สึกดีแล้ว นี่ทำพิธีด้วยเลย น่าดีใจนะครับที่ลูกศิษย์จำเราได้ ถึงจะเคยสอนแค่นิดๆ หน่อยๆ แต่ก็ถือเว่าเคยสอนล่ะนะ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 22 มิถุนายน 2561 เวลา:23:33:05 น.
  


สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 มิถุนายน 2561 เวลา:6:43:38 น.
  
สวัสดียามค่ำครับอาจารย์
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ
โดย: Nior Heavens Five วันที่: 23 มิถุนายน 2561 เวลา:20:43:30 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมคุยกับลูกทุกวันครับ
แลพะเชือ่ว่าเค้าคงมีแอบๆดูแน่ๆ
ทั้งคลิปและเกมที่รุนแรง
แต่ก็ใช้เตือนเอาครับ
ไม่ได้ห้าม
เพราะคิดว่าตอนที่ตัวเองเป็นวัยรุ่น
ก็อยากรู้อยากเห็นเหมือนกันครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 มิถุนายน 2561 เวลา:21:00:35 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 มิถุนายน 2561 เวลา:6:38:41 น.
  
รอทริปตุรกีจากพี่แอ๋วจร้า
ไม่เคยไปอยากอ่าน พี่แอ๋วบันทึกละเอียดดี
ชอบจะได้มีแรงบันดาลใจหาทัวร์ไฟไหม้ไป

เพิ่งรู้จักทัวร์ไฟไหม้ เห็นโฆษณากันครึกโครม
เพื่อนๆส่งมาให้อ่านว่าหมายความว่าอย่างไร
น่าสนใจดีถ้าไม่ถูกหลอกไปลอยแพ



โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 24 มิถุนายน 2561 เวลา:15:17:54 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

หมิงหมิงสนุกกับการเรียนรู้ครับอาจารย์
ยิ่งโลกยุคใหม่
ค้นหาอะไรรวดเร็วทันใจมาก
เพียงแต่ต้องใช้วิจารณญาณให้มาก
อะไรจริง
ไม่จริง
ต้องแยกแยะให้ดีจริงๆครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 มิถุนายน 2561 เวลา:18:16:12 น.
  
สวัสดียามค่ำค่ะครู
มาส่งยิ้มทักทายและชวนครูไปชมสวนรกๆกันค่ะ

โดย: mambymam วันที่: 24 มิถุนายน 2561 เวลา:18:55:26 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 มิถุนายน 2561 เวลา:6:30:38 น.
  
สวัสดีค่ะครู
เยอบีร่า เหมือนจะเป็นดอกไม้ที่ถูกลืมๆไปค่ะ
ทั้งที่เป็นดอกไม้ทีสวยมาก
สมัยนี้มีไม้ดอกใหม่ๆออกมาเยอะ คนเลยหันไปสนใจของใหม่กัน
แต่หนูยังเทใจให้เยอบีร่า เพราะชอบดอกเขามาก

ขอบคุณครูที่แวะชมด้วยกันค่ะ

โดย: mambymam วันที่: 25 มิถุนายน 2561 เวลา:7:48:05 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15



อาจารย์สุวิมล
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 41 คน [?]



เป็นครูสอนภาษาไทยที่เกษียณอายุราชการแล้ว สนใจเรื่องการเขียนหนังสือให้ความรู้ ชอบการท่องเที่ยว หากท่านที่เข้ามาชมและอ่านแล้ว มีความสนใจและต้องการสอบถามเรื่องความรู้ด้านภาษาไทย ถ้ามีความสามารถจะให้ความรู้ได้ ก็ยินดีค่ะ
http://i697.photobucket.com/albums/vv337/dd6728/color_line17.gif
New Comments