มกราคม 2558

 
 
 
 
1
2
4
7
8
9
10
11
12
13
15
16
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31
 
หวนรัก ริญจน์ธร เขียน
เรื่องนี้ซื้อมาเพราะโปรยปกหลังค่ะ น่าสนใจดี เพิ่งเคยอ่านผลงานของผู้เขียนนี้เป็นเรื่องแรก






หวนรัก
ริญจน์ธร เขียน
สนพ.แจ่มใส แนว LOVE


ปกหลัง


‘...ขอให้วันนี้เป็นวันเริ่มต้นชีวิตใหม่ สิ่งใดเคยฝัน เคยหลงลืม จะจารในความทรงจำอีกครั้ง...’

หลังได้รับดอกไม้งามพร้อมการ์ดอวยพรนี้ในวันแต่งงาน เพียงพริบตาทุกสิ่งรอบกาย ‘พิณพิรินทร์’ ก็พลันเปลี่ยนแปลงไป... เธอไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่ดูเหมือนรูปร่างหน้าตาเธอเวลานี้คือหญิงสาววัยสามสิบต้นๆ หากความทรงจำและจิตใจกลับย้อนหลังไปในวัยยี่สิบเอ็ดปี!

เธอเป็นนักศึกษาอยู่ไม่ใช่หรือ ทำไมเวลานี้ถึงได้แต่งงานแล้ว แถมเจ้าบ่าวคนนี้เป็นใครเธอยังไม่รู้จักเสียด้วยซ้ำไป!

ทุกอย่างรอบกายล้วนแปลกตา ไม่เว้นแม้กระทั่ง ‘ธรรม์นลัท’ รุ่นพี่ผู้แสนดีที่เคยสนิทเสน่หา แม้รูปลักษณ์ของเขาจะไม่เหมือน ‘พี่ลัท’ คนเดิม แต่อย่างน้อยเวลานี้เขาก็เป็นที่พึ่งเดียวที่เธอมี กระนั้นความห่างเหินระหว่างกันก็ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจสงสัย... สิบปีกับความทรงจำที่ขาดหายนั้นเกิดอะไรขึ้นกับเธอและเขากันแน่

เหตุใดใจสองดวงที่เคยผูกพันจึงต้องร้างราไกลแล้วปาฏิหาริย์เล่นตลกอะไรถึงพาเธอกลับมาชิดใกล้พร้อมกับการหลงลืมอดีตเช่นนี้!


ความรู้สึกหลังอ่าน


ก่อนจะเข้าพิธีแต่งงาน พิณพิรินทร์ได้รับช่อดอกไม้สีขาวพร้อมข้อความปริศนา หลังจากนั้นความทรงจำของเธอมีเหลือถึงแค่ช่วงเป็นนักศึกษา ย้อนจากปัจจุบันไปถึงสิบปี คนรอบข้างแตกต่างจากความทรงจำที่เธอมี รวมถึงเจ้าบ่าวที่เธอจะต้องเข้าพิธีแต่งงานด้วย


อ่านแล้วอึดอัดค่ะ อืม... ไม่ใช่เขียนไม่ดีนะคะ ด้วยการดำเนินเรื่องที่เล่าสลับระหว่างปัจจุบันและอดีต แม้จะทำส่วนนี้ได้ดีทีเดียว แต่ส่งผลให้โอไม่เข้าถึงความรักของพระนางเลย ทุกครั้งที่มีฉากร่วมกับพระนางโอจะเกิดความรู้สึกว่าเขาไม่ได้รักกันจริงๆ ความทรงจำส่วนที่พิณพิรินทร์ขาดหายไปก็เกิดช่องโหว่ของความไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีตที่ผ่านมากันแน่ 

การตัดสินใจของนางเอกที่จะไปอยู่กับธรรม์นลัททันทีเพราะเป็นคนที่คุ้นเคยกว่าทำให้โอรู้สึกไม่ยุติธรรมกับเจ้าบ่าวของนางเอกที่เธอกำลังจะแต่งงานด้วย เพราะถ้ามองในมุมของเจ้าบ่าว ตัวนางเอกเองจะกลายเป็นผู้หญิงสองใจที่ตัดสินใจไม่ขาดระหว่างคนรักเก่ากับคนรักปัจจุบัน ถ้าจะให้ยุติธรรม พิณพิรินทร์ควรวางตัวอยู่วงนอก ค่อยๆ ให้โอกาสตัวเองพร้อมกับให้โอกาสธรรม์นลัทกับเจ้าบ่าวเท่าๆ กัน ค่อยๆ ไขปริศนาช่องว่างของความทรงจำที่เกิดขึ้น แต่เรื่องนี้เหมือนพิณพิรินทร์ตัดสินใจเลือกไปแล้วว่าจะอยู่กับธรรม์นลัท แล้วถ้าเกิดความรักที่เกิดขึ้นครั้งหลังเป็นเรื่องจริง จะต้องมีคนเสียใจอีกกี่คน? อันนี้คือส่วนที่โอขัดใจมากๆ จุดใหญ่จุดแรก

การตัดสินใจและการแก้ปัญหาของแต่ละตัวละครยังทำได้ไม่ดี เหมือนแทนที่จะแก้ปัญหา กลับสร้างปมใหม่ขึ้นอีกต่อหนึ่ง

ตัวละครไม่ว่าพระ นาง นางอิจฉา ตัวประกอบ ล้วนมีการกระทำตามขนบนิยายสมัยเก่าซึ่งโออ่านแล้วขัดใจ เช่น พระเอกฝังใจรักเก่าจนมองไม่ออกเล้ยว่าคนรักเก่าเป็นคนอย่างไร นางเอกก็อ่อนแอ ไม่ยอมสู้เพื่ออะไรเลย แก้ปัญหาไม่เป็น นางอิจฉาตรงตามธรรมเนียมตัวร้ายไม่ขอกล่าวถึง ตัวประกอบมีบทบาทที่เดาไม่ยาก เหล่านี้นอกจากทำให้เรื่องไม่แตกต่าง แล้วยังทำให้โอขัดใจกับทุกตัวละคร

ส่วนอันนี้เป็นความชอบของโอเองที่ไม่ค่อยชอบให้พระเอกขี้หึง นางเอกขี้หวง หึงหวงแล้วไม่พูด เพราะขี้หึงแสดงถึงการไม่ไว้ใจ หึงหวงแล้วไม่พูดทำให้เกิดปัญหาต่อมา เรื่องนี้ก็รู้สึกแนวๆ นั้นอยู่บ้าง


ถ้ามองเรื่องการดำเนินเรื่อง เล่าเรื่อง ตัดสลับ เรื่องนี้ทำได้ดีนะคะ ตอนพิเศษท้ายเรื่องก็โอเค แต่ถ้ามองในมุมตัวละคร การตัดสินใจ การกระทำ เรื่องนี้ไม่น่าดึงดูดสำหรับโอค่ะ




Create Date : 17 มกราคม 2558
Last Update : 19 มกราคม 2558 12:50:31 น.
Counter : 1299 Pageviews.

4 comments
  
เหมือนได้ยินเชื่อนามปากกานี้มาหลายรอบแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้ลองซื้อมาอ่านสักทีเลย
โดย: PZOBRIAN วันที่: 19 มกราคม 2558 เวลา:15:36:25 น.
  
คุณ PZOBRIAN ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่า
โดย: ออโอ วันที่: 21 มกราคม 2558 เวลา:19:59:55 น.
  
แวะอ่านรีวิวค่ะ ยังไม่เคยลองของคนเขียนเหมืนกัน
โดย: kunaom วันที่: 23 มกราคม 2558 เวลา:14:25:11 น.
  
คุณ kunaom ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ
โดย: ออโอ วันที่: 23 มกราคม 2558 เวลา:14:58:39 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments