'*^-+...ไม่มีอะไรงดงาม เท่าความสงบสุข...+-^*'

::ไดอารี่...ที่รัก::

1 พฤศจิกายน 2552
ยิ่งโตขึ้น ก็ยิ่งต้องการน้อยลงนะในชีวิต...
วันนี้วันเกิด ถามตัวเองว่าอยากได้อะไรบ้างอีกไหมในวันเกิด ตอบตัวเองว่าไม่เหลืออะไรอยากได้เท่าไหร่แล้วล่ะนะ อยากได้อย่างเดียวแค่ว่า “ขอให้มีชีวิตที่ลงตัว มีความสุขแบบนี้ต่อ ๆ ไป” ก็พอ ไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่านี้เท่าไหร่

เมื่อก่อนตอนยังเด็ก คาดหมายให้มีงานวันเกิด เค้กวันเกิด ของขวัญวันเกิดหรูหรา...พอโตขึ้นมาหน่อย ของขวัญหรือเค้กอะไรไม่ได้ต้องการอีกต่อไป เพราะรู้สึกถึงหน้าที่ที่ต้องตอบแทนของขวัญวันเกิดกลับไปให้คนที่ให้มาในวันเกิดเขา พอมาถึงวันนี้ แค่มีคนที่สำคัญในชีวิตจำวันเกิดได้และมีคำอวยพรสั้น ๆ ให้รู้ว่าไม่ได้ถูกลืม ก็พอใจ

อายุ 25 ปี ปลาบอกว่าเบญจเพส อันที่จริงมันก็คือการเปลี่ยนแปลงจากเด็กไปสู่ผู้ใหญ่เพราะเดินมาได้ถึงจุดของการเติบโตแล้ว สิ่งที่ต้องทำก็คือครองสติให้ดีในทุกการตัดสินใจเท่านั้น






6 พฤศจิกายน 2552
วันนี้อยู่คนเดียว ได้กลิ่นลมหนาว เป็นกลิ่นความเหงาปนกลิ่นดอกโมกในความมืด
แต่ก็สูดเข้าไปเต็ม ๆ แม้จะเศร้าหน่อย ๆ แต่ก็สดชื่นดี...น้ำตาจะไหล เหงาสะใจดีแท้...

ไม่อยากเป็นคนเหงาง่ายแบบนี้เลย มันจะกระโจนเข้าหาคนที่เข้ามาเอาได้ง่าย ๆ
แค่รู้สึกดีด้วยก็สร้างภาพสวย ๆ ของเขาขึ้นมาและคิดว่าเขาเป็นอย่างนั้น โดยไม่ได้ดูและมองตามความเป็นจริง

ถามตัวเองอยู่ว่าการมีแฟนแล้วมีปัญหาวุ่นวายหรือว่าอยู่คนเดียวแล้วสูดกลิ่นดอกโมกปนความเหงาแบบนี้...อันไหนมันดีกว่ากัน?
ตอนเหงา ๆ แบบนี้ ก็อยากมีแฟนละนะ ก็ตอนอยู่คนเดียวมันเหงาเกินไปนี่นา...



13 พฤศจิกายน 2552
เมื่อวานกับวันนี้หมกตัวอยู่บ้านคนเดียว ใครโทรมาก็ไม่รับ กำลังยุ่งอยู่ ยุ่งอยู่กับตัวเอง

เอาหนังเก่า ๆ ที่อยู่ในบ้านมาดูไปหลายเรื่อง นอนขลุกไปขลุกมาบนเตียงให้มันหมดไปวัน ๆ รู้สึกใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยชะมัด แต่กลับมีความสุขอย่างประหลาด การอยู่คนเดียวนี่มันโคตรจะดี ส่วนตัว ไม่คิดไรมาก ได้เป็นเจ้าของเวลาว่างที่แสนจะโหยหา เป็นอารมณ์ที่ไม่ได้จิตตกนะ แต่อยู่คนเดียวแล้วมันตัดขาดจากสังคมดี...





16 พฤศจิกายน 2552
ทำไมเป็นคนผลิตเรื่องร้าย ๆ ให้ตัวเองเยอะจังก็ไม่รู้
ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ เพื่อน ตัวเอง คนรอบข้าง ทุกสิ่งอย่าง
คิดแล้วก็ร้องไห้ได้ง่าย ๆ เกลียดไปหมด

มันไม่ได้รักเราจริงหรอก ไม่ได้หวังดีกับเราหรอก
เพื่อนล่ะ คบเพื่อตัวเองทั้งนั้นแหละ
แมวยังอยู่กับเราแค่แลกข้าวไปวัน ๆ เลย ถ้าไม่ให้ข้าวให้น้ำเดี๋ยวก็หนีไปกันหมดนั่นแหละ
ผู้ชายที่มาจีบก็เหมือนกัน...หวังอะไรกันทั้งนั้นแหละ ไม่อยากอยู่ในความสัมพันธ์ใด ๆ เลย หดหู่ไปเสียสิ้น
แม้แต่เราเองก็เถอะ ก็เห็นแก่ตัวและทำเพื่อตัวเองตลอดเวลานะ ที่ทำเพื่อคนอื่นน่ะไม่มีหรอก...

ไม่รู้สึกบริสุทธิ์กับการให้ การรับหรืออะไรทั้งสิ้น



23 พฤศจิกายน 2552
เกลียดความสุข...มันหลอกลวง...ล่อให้เรามีความสุข แล้วก็ทำร้ายด้วยความเศร้า ถาโถม มองย้อนไปถึงความสุขแล้วเกลียดมัน

จำตอนตัวเองมีความสุขไม่ได้เลย...เคยมีความสุขด้วยเหรอ เคยมีความสุขอยู่บนโลกด้วยเหรอ

รู้ว่าโตแล้วนะ...อายุ 25 แล้ว แต่ยังร้องไห้เป็นเด็ก ๆ แล้วจะทำไม...มันแก้อะไรได้ด้วยเหรอ ทำอย่างอื่นได้ด้วยเหรอนอกจากร้องไห้น่ะ

บางทีถ้าขอพรได้...ก็ไม่อยากให้มีความเศร้าอยู่บนโลกนะ ร้องไห้นี่มันก็เหนื่อยชะมัด ชีวิตไม่เห็นจะสวยงามอะไรสักเท่าไหร่เลย!!





25 พฤศจิกายน 2552
น้ำตาไหลช้า ๆ ไม่ฟูมฟาย ไม่ทุรนทุรายอีกแล้ว แต่มันหยุดความเจ็บปวดข้างในไม่ได้ เหมือนมีช่องโหว่บางอย่างกลางใจ
วันนี้ไปดู Twilight New Moon มา รู้สึกว่าตัวเองสูญเสียศรัทธาในความรัก ในการไว้วางใจ
หรือการมอบความรักให้ผู้ชายคนใดคนหนึ่งไปแล้ว มองความรักและความสัมพันธ์ในแง่ร้ายใช้ได้
มีปฏิกิริยาต่อต้านความรักเลี่ยน ๆ ไร้สาระ

มีอยู่ขณะหนึ่งที่หลุดจิตตัวเองออกไปจาก ‘ขณะนั้น’ โดยสิ้นเชิง อิสระ ๆ ล่องลองไป
จนรู้สึกว่า จะมีค่าอยู่ต่อไปบนโลกนี้ทำไมกัน แต่เป็นการถามแบบไม่ต้องการคำตอบและไม่ไขว่คว้างหาคำตอบใด ๆ
แค่รู้สึกอย่างที่มันรู้สึก กลับสบายใจอย่างที่สุดเสียด้วยซ้ำ ไม่รู้สึกว่าการดำรงอยู่เป็นไปเพื่ออะไรเลย

ฉันสมควรเรียกคืนความศรัทธาในสิ่งต่าง ๆ ที่เสียไปคืนมาหรือไม่? ความรัก ความสัมพันธ์ ผู้ชาย?

แล้วความศรัทธาในตัวเองล่ะ มันหายไปไหม ยังอยู่ดีหรือเปล่า อาจจะอยู่ในกระเป๋าแต่ยังไม่ได้หา

ต้องกอบกู้ความสุขอีกครั้ง




10 ธันวาคม 2552
ใกล้ปีใหม่เข้าไปทุกที...ได้เวลาเปิดไดอารี่เก่า ๆ ขึ้นมาอ่าน ทำทุกปีนี่นะ รู้สึกดีชะมัด การได้เห็นตัวเองเป็นอีกคนหนึ่งลอยไปลอยมาในห้วงความทรงจำน่ะ

อ่านไปได้ช่วงหนึ่ง เห็นตัวเองเป็น ‘จอมตัดสิน’ ตัดสินคนอื่น ตัดสินเหตุการณ์ ตัดสินความถูกผิด ทั้ง ๆ ที่อันที่จริง ไม่มีใครสมควรได้รับการตัดสินว่าถูกว่าผิด หรือดีหรือไม่ดีทั้งนั้นแหละ เราชอบจัดกลุ่มประเภทของคนที่เข้ามาในชีวิต ใครมีพฤติกรรมหรือการกระทำที่ซ้ำ ๆ คล้าย ๆ กันก็จัดกลุ่มอยู่ด้วยกันและตัดสินกันไปเป็นกลุ่ม ๆ เลย...เป็นนิสัยที่ไม่ดีเลย ต้องแก้ไขล่ะ

เห็นตัวเองอีกอย่าง...ว่าโคตรอารมณ์แปรปรวนเลย...เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย มีความสุขสุด ๆ กับสิ่งที่เป็น ชื่นชมตัวเอง ชื่นชมโชคชะตาและชีวิต อีกสักพักก็ก่นด่าและร้องห่มร้องไห้ เกลียดตัวเอง เกลียดคนรอบข้าง เกลียดไปหมด...เหมือนคนบ้าเล็ก ๆ ต้องปรับปรุงอีกเช่นกัน

แล้วก็ยังเป็นคนอ่านความสัมพันธ์ไม่ขาดอีกนะบางที...อันนี้แย่ล่ะ ยิ่งกับคนที่เข้ามาทำความรู้จักด้วยเนี่ย ถ้าคิดจะบวกก็บวกไปเสียหมด ถ้าคิดจะลบก็ตัดออกจากชีวิตไปเลย บางทีกลับมามองเขาตามความเป็นจริงที่เขาเป็น ก็จะเห็นอะไรมากขึ้นกว่าเดิมอีกนะ...อันนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินคนอื่นนะที่จริง

มีไดอารี่อีกเยอะเลย เหนื่อยแล้ว





17 ธันวาคม 2552
มามองดูตัวเอง เราเป็นคนชอบทำอะไรค้างคาเหมือนกันนะ ทำอะไรทิ้งไว้แล้วไม่สิ้นสุดหลายอย่าง
คงเป็นเพราะไม่ชอบบทจบของอะไร ๆ ละมั้ง รู้สึกว่าจบสิ้นแล้วจะไม่มี มันก็ใจหายยังไงไม่รู้ ซึ่งการค้างคาน่ะไม่ดีเอาเสียเลย

ตอนนี้มีหนังสือที่อ่านค้างอยู่เป็นล้านเล่ม อ่านไปแล้วรู้สึกว่าน่าเบื่อก็วางมันซะโดยไม่ให้โอกาสมันพิสูจน์ตัวเอง
หรือแม้แต่อ่านไปแล้วสนุกก็จะเหลือบทสุดท้ายเอาไว้ (ไม่ได้ตั้งใจด้วยนะ) เพราะไม่อยากให้มันจบ
GTO ก็ไม่ยอมดูให้จบ เหลืออีก 6 ตอนมั้ง...ค้างคาอยู่ในใจ
แล้วก็ Sex and the City (Series) ก็เหลือตอนสุดท้ายเอาไว้ซะอย่างนั้น...
เวลากินน้ำก็กินค้างไว้ในแก้วหรือในขวด...

หรือบางทีนะ กับความสัมพันธ์นี่แหละตัวดีเลย
ทั้งที่รู้ว่าการค้างคามันรังแต่จะทำร้ายคนสองคน แต่ก็ไม่ยอมตัดสินใจไปว่าจะเอาอย่างไรดี

ตอนนี้ยังไม่แน่ใจเหมือนกันนะ ว่าอยากอ่านตอนจบของหนังสือหลาย ๆ เล่มที่ค้างไว้หรือเปล่า
...ไม่แน่ใจว่าอยากดูตอนจบของ Sex and the City ทั้ง ๆ ที่รู้เนื้อหาไปแล้วนะ...
แล้วก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าอยากเปลี่ยนนิสัยเป็นคนทำอะไรให้จบ ๆ ไปโดยเฉพาะในเรื่องความสัมพันธ์...

บางที ปล่อยไปอย่างนั้นก็อาจจะดีกว่าก็ได้




*หมายเหตุ : เนื้อหา 98% มาจากไดอารี่ที่เขียนด้วยปากกาลงในกระดาษจริง ๆ วันที่จริง ข้อความจริง อารมณ์จริงค่ะ...รู้สึกว่าไดอารี่เป็นส่วนสำคัญของชีวิตตัวเองมาก เพราะเป็นการทบทวน เปลี่ยนแปลง แก้ไขในทุก ๆ ขณะ มองเห็นตัวเองเป็นภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหวทุกครั้งที่อ่านไดอารี่ เห็นเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ไม่หยุดนิ่งเอาเสียเลยของคนคนหนึ่ง สนุกยิ่งกว่าหนังเรื่องไหนเสียอีกค่ะ เพราะมันคือชีวิตจริงของตัวเอง...

ขอโทษหลายล้านครั้งสำหรับความล่าช้านะคะ หาเนทเล่นไม่ได้ค่ะ ตอนนี้อยู่เจียงใหม่เจ้า...






ขอบคุณผู้ร่วมเดินทางเส้นทางสายมิตรภาพเส้นนี้ด้วยกันทุกคนนะคะ
สำหรับหัวข้อต่อไป จะมาในหัวข้อว่า "สวัสดีปีใหม่" ค่ะ

หากสนใจร่วมถนนสายมิตรภาพโรยตัวอักษรเส้นต่อไปกับพวกเรา ทำตามกติกาง่าย ๆ เหมือนเคย ดังนี้ค่ะ
-ลงชื่อบอกกล่าวกันไว้
-เขียนเรื่องอะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้ และอัพบลอคในหมวดงานเขียน/บทประพันธ์
-อัพบลอคในวันจันทร์ที่ 4 มกราคมนี้ เวลาใดก็ได้
-เมื่ออัพบลอคแล้ว กรุณามาแจ้งอีกครั้งในบลอคของคนใดคนหนึ่ง และเราจะทำการรวบรวมลิงค์อีกทีค่ะ

ย้อนอ่านโครงการ ::ถนนสายนี้...มีมิตรภาพ:: คลิกได้ค่ะ

รายชื่อผู้ร่วมโครงการ

::BeCoffee::
::Nikanda::
::นางสาวดุ่บดั่บ::
::กะว่าก๋า::
::JewNid::
::ปีศาจความฝัน::
::Peeamp::
::ท่านหญิงน่าเกลียด::
::inmeoir::
::coji::
::SongPee::
::นัทธ์::
::เป็ดสวรรค์::
::ส้มแช่อิ่ม::
::Sumer Flower::
::บุยบุย::





ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ
หวังว่าจะได้ร่วมเดินทาง ในถนนสายมิตรภาพโรยตัวอักษรนี้ด้วยกันนะคะ




 

Create Date : 23 ธันวาคม 2552
42 comments
Last Update : 24 ธันวาคม 2552 13:46:49 น.
Counter : 868 Pageviews.

 

ปีใหม่มีโปรแกรมไปเที่ยวไหนเปล่าคะ
ขอให้มีความสุขนะคะ
ขอให้มีโชคหมดทุกข์โศกโรคภัย
พ้นเคราะห์ที่เลวร้าย พันภัยด้วยเทอญ

 

โดย: chabori 23 ธันวาคม 2552 11:08:02 น.  

 


มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาตามอ่านไดอารี่ของคนเหงาครับ

ไดอารี่ที่บันทึกเรื่องราวความรู้สึกในแต่ละวัน เป็นไดอารี่ที่น่าอ่านและมีคุณค่าแก่การเก็บไว้ครับ อย่างน้อยที่สุดเมื่อเราย้อนกลับไปอ่านไดอารี่นั้นอีกครั้ง เราก็จะสามารถรับรู้ถึงความรู้สึกในช่วงเวลานั้นได้

อิอิ

 

โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) 23 ธันวาคม 2552 11:20:58 น.  

 

ไดอารี่เล่มนี้มีภาพประกอบเป็นดอกไม้ บางวันก็ดูเหงา ๆ นะคะ

 

โดย: Summer Flower 23 ธันวาคม 2552 14:24:34 น.  

 

ดีอกดีใจเพราะได้เห็นกัน แจ้นมาตอบทันที
แต่กลับมานั่งอ่านไดอารี่น้องน้อยซะนาน

คุณปอยเขียนหนังสือดี ภาพพจน์ชัดเจน การ
ใช้ภาษาอยู่ในเกณฑ์เต็มใจให้เต็ม อยากให้
คนชอบเขียนเขียนได้อย่างคุณปอย แล้วถ้า
ยังไม่เท่า ต้องพยายามแก้ไขแล้วปรับปรุงให้ดี
ยิ่งขึ้น ชอบเขียนแต่ไม่สนใจว่าเขียนผิดหรือถูก
ก็กลายเป็นการแพร่การเขียนผิดๆ ให้คนอ่าน
จนเห็นเป็นถูกไปได้เพราะเห็นบ่อยและตามอย่าง
พี่ไม่ค่อยมีกำลังใจเขียนบล็อกแบบที่กำลังอัพ
เพราะคนอ่านมักเห็นเป็นเรื่องตลก ก็เลย
เขียนแต่เรื่องไร้สาระแก้กลุ้ม แต่นานๆ ทีก็
พยายามฝืนใจทำเพราะเห็นแก่ภาษาพ่อแม่
นี่แหละครับ

บ่นพอแล้ว เดี๋ยวคุณปอยจะพลอยเซ็งด้วย
อย่าลืมหาเวลาคุยกันบ้างน้า แล้วรักษาสุขภาพ
ด้วยล่ะ

 

โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) 23 ธันวาคม 2552 14:40:09 น.  

 

ภาษาพูดอนุโลมครับ คุณปอย แต่เขียน
เป็นงานเป็นการควรต้องให้ถูก ที่เป็นห่วง
อยู่ก็คนที่เขียนระดับไหนก็ผิดประจำน่ะครับ
ผิดแบบเป็นธรรมชาติเลย คือไม่รู้ตัวว่าผิด
หรือถึงรู้ก็ไม่คิดจะแก้ เพราะไปคิดว่าแก้
ไม่ไหวแล้วซึ่งเป็นความเข้าใจผิดอย่างมาก
ไม่น่าจะมีอะไรที่ปรับปรุงแก้ไขไม่ได้

ที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่งก็ที่เห็นกันว่า เขียน
ภาษาไทยผิดไม่เป็นไร อย่าคิดเลขผิดก็
แล้วกัน

 

โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) 23 ธันวาคม 2552 15:34:50 น.  

 

อ่านแล้วเหงาตามเลยค่ะ ใกล้สิ้นปีแล้วอยากให้คุณปอยตัดในสิ่งที่อยากตัดให้ขาด แล้วเริ่มต้นใหม่ในปีใหม่ไม่แน่ว่าสุขภาพกายและใจอาจจะดีขึ้นกว่านี้ค่ะ

จริงๆ ก็อยากเขียนเรื่องราวของตัวเองในสมุดเหมือนกัน แต่เราไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เราเขียนจะมีคนอื่นมาร่วมอ่านด้วยรึเปล่า เลยไม่ค่อยเขียนในสมุด แต่จะเขียนในคอมแล้วเซฟใส่ usb ไว้น่ะค่ะ

 

โดย: ส้มแช่อิ่ม 23 ธันวาคม 2552 16:34:04 น.  

 

อ่านแล้วรู้สึกเหงาๆยังไงก็ไม่รู้

 

โดย: settembre 23 ธันวาคม 2552 18:53:45 น.  

 

มาเขียนโครงการได้ช้า แต่ความรู้สึกในการอ่านพี่ว่าไม่แตกต่างเพราะว่ายังไง
ได้อ่านงานของน้องปอยมันก็ได้อารมณ์และบรรยากาศอย่างที่
ต้องการถ่ายทอดออกมาได้เสมอค่ะ


นอกจากอ่านงานของคุณก๋าแล้ว ก็ยังมาเห็นน้องปอยนี่ล่ะคะเป็นคนที่
เขียนไดอารี่จริงๆ เขียนความรู้สึกนึกคิดออกมา และก็เอามาทบทวน
พี่เองไม่ได้เขียนจริงจังคะ ส่วนมากจะเน้นพิมพ์นี่ล่ะเพราะมันผ่อนคลายและ
ง่ายๆ กับตัวเองดี อาจจะเพราะงุนงงกับตัวหนังสือตัวเองนี่ล่ะค่ะ เขียนแล้ว
กลับเอามาอ่านอีกไม่ได้เพราะอ่านไม่ออกซะงั้น

ประโยคที่น้องปอยพูดว่า " ต้องกอบกู้ความสุขอีกครั้ง " พี่เองก็ต้องทำค่ะ
อาจจะด้วยปัญหาเรื่องความสัมพันธ์นี่ล่ะคะ มันไม่ลงตัวและมันก็ขาดสิ้น
สำหรับเรื่องความไว้วางใจไป ก็เลยอาจจะทำให้เรามองเห็นอีกด้านของ
ชีวิตมันเลยต้องกอบกู้ความสุขที่หายไปกลับคืนมาอีกครั้งล่ะคะ
เพราะถ้าไม่ทำเราทุกข์ และชีวิตเราไม่ได้เกิดมาเพื่อทุกข์เพราะฉะนั้นก็ต้อง
รีบๆ หาความสุขกันแล้วล่ะค่ะ


คิดถึงน๊า

 

โดย: JewNid 23 ธันวาคม 2552 19:48:57 น.  

 

เป้นคนชัดเจนจังค่ะ ถ่ายทอดออกมาแบบธรรมชาติ
ไม่เม้ม ตอนอายุยี่สิบห้าก็คล้ายนี้
แต่พอมากขึ้นอารมณ์ประมาณนี้มันหายหน้า
อ่านในแต่ละช่วงเวลาจึงรู้ว่าเราเปลี่ยนไป
...
เคยคิดคล้ายกัน แปรปรวนปานกัน
บางวันเกลียดคนแต่รักเจ้าตูบมากเลย
ออกเหงาปนซึมเศร้า ไม่อยากเจอหน้าใคร
อาการจะคล้ายคนอกหัก
แต่บอกตามตรงนะคะ รักช่วงอายุขณะนี้มากกว่า
...
ชีวิตมันสอนให้เข้าใจมากขึ้น
ไดอารี่ตอนนี้ก็เลยออกมาแบบนั้นที่บ้านน่ะค่ะ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เราน่าจะคล้ายกัน



แอมอร

 

โดย: peeamp 23 ธันวาคม 2552 21:31:15 น.  

 

มาแอบอ่านค่ะ
ก็ .. ไงหล่ะ ตามปกติ ถ้าเป็นไดอารี่ของเรา (ที่ผ่านมากี่ปี ๆ ก็อยู่เท่านั้นแหล่ะ .. แฮ่ะ ๆ)
ก็เหมือนเป็นความลับนะค่ะ
ไม่อยากให้ใครได้อ่านนะสิ .. ไม่รู้เป็นไง
เขียนสิ่งสำคัญ ๆ และเก็บไว้อย่างดี ..

วันนี้เลยเหมือนมาแอบอ่านอ่ะจ๊ะ


สองพี

 

โดย: SongPee 23 ธันวาคม 2552 23:11:28 น.  

 

งอนล์

 

โดย: BeCoffee 24 ธันวาคม 2552 0:24:43 น.  

 

แวะมาแอบอ่านตอนเจ้าของอนุญาต(ดีกว่าอยากอ่านไดอารี่คนอื่นแบบซุปเปอร์แมนรึเปล่าว้า อิอิ)

 

โดย: กะต่าย IP: 58.11.37.189 24 ธันวาคม 2552 0:26:27 น.  

 

Merry Christmas ค่ะ โฮ่ๆ

เขียนออกมาเศร้าๆเหงาๆเนอะ
ขึ้นปีใหม่แล้วถือโอกาสตัดสินใจทิ้งอะไรบางอย่างไปบ้างก็ดีนะคะ^^

 

โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด 24 ธันวาคม 2552 9:32:15 น.  

 

 

โดย: deeplove 24 ธันวาคม 2552 21:48:11 น.  

 

shno hatha ya bebo
beautiful photos like always

 

โดย: mothana 7514 IP: 212.43.13.2 25 ธันวาคม 2552 6:51:50 น.  

 

โฮะ..โฮะ..โฮะ..
สวัสดีค่า

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: mayday (savita29 ) 25 ธันวาคม 2552 10:20:56 น.  

 



 

โดย: พี่หนูหล่อ (nulaw.m ) 25 ธันวาคม 2552 15:01:06 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ปอย

ชอบบบบบบบบบบบมากเลยค่ะ
นิก็กำลังอยู่ในอารมณ์นี้พอดีค่ะ
คือไม่เข้าใจตัวเอง ไม่แน่ใจในความสัมพันธ์
เหงา เห็นอะไรนิดอะไรหน่อยก็เหงาซะและ 55
แล้วก็รู้สึกช่วงนี้ตัวเองใจลอย เหมือนคนจิตหลุดซะบ่อยๆ

ชอบการใช้ภาษาของพี่ปอยจังเลยค่ะ
มันชัดเจน ให้ความรู้สึกนุ่ม ละเลียดละไมในอารมณ์
อ่านแล้วจับใจมากค่ะ

ตอนนี้นิมีหนังที่เคยอยากดูมาก ซื้อมาดองเก็บไว้ที่บ้าน สุดท้ายก็ไม่เปิดดู เหตุผลคือไม่มีอารมณ์
อดคิดไม่ได้ค่ะ คนเราพิลึกดีจริงๆ

Mery Chistmas น้าคะ

 

โดย: บุยบุย 25 ธันวาคม 2552 18:32:50 น.  

 

มาอ่านแล้วค่ะปอย

สังเกตุว่าชอบเขียนไดอารี่ตอนที่รู้สึกเศร้าหรือเหงาหรือเปล่า
เวลามีความสุขเขียนไหม หรือว่าเลือกเอามาให้อ่านเพื่อให้เป็นอารมณ์ต่อเนื่องคะ

อาการมองโรคในแง่ร้ายมาเป็นระยะเหมือนกัน
แต่ตอนนี้หายไปกว่าเมื่อเด็กมากแล้ว
ถ้าเริ่มรู้สึกเข้า รู้สึกแย่เมื่อไหร่ ก็รีบพาตัวเองออกมาค่ะ
คิดว่าตัวเองเป็นเด็กคนหนึ่ง อะไรที่ดีก็หาให้ตัวเอง
กอดตัวเอง รักตัวเองมากๆ ...ยิ่งรู้สึกว่าไม่มีใครมารักแล้วยิ่งต้องรักตัวเองมากๆ เป็นทวีคูณ
ตอนนี้เจอเรื่องไม่สบายใจหลายอย่างเหมือนกัน
ยิ่งต้องพยายามมองโลก บวกๆๆๆ ไปหลายเท่าเพื่อปรับสมดุล

เคยอ่านภาษิตที่ว่า ชีวิตไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นทุกข์ รู้สึกไม่เห็นด้วยเลย
ภาษิตส่วนตัวของอ้อนคือว่า ชีวิต(แม่ง)ทุกข์มากอยู่แล้วอย่าหาเรื่องทุกข์ใส่ตัวอีกดีกว่า

อิอิ หายงอนแล้วนะตัวเอง

ป.ล.หลังไมค์ด้วยนะคะ

 

โดย: BeCoffee 25 ธันวาคม 2552 18:34:06 น.  

 

สุขสันต์วันคริสมาส
มีความสุขมากๆนะคะ คุณปอย


Merry Christmas Comments



 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 25 ธันวาคม 2552 20:01:41 น.  

 

มีความสุขมากๆครับผม.

Merry X'Mas

 

โดย: Little Knight 25 ธันวาคม 2552 21:14:29 น.  

 

 

โดย: ส้มแช่อิ่ม 25 ธันวาคม 2552 21:44:35 น.  

 

Merry Christmas
มีความสุขมากๆ นะคะน้องปอย



 

โดย: JewNid 25 ธันวาคม 2552 22:34:01 น.  

 

ชอบมากครับ
เป็นไดอารี่ที่โดนใจผมมากๆ
เหมือนนั่งอ่านชีวิตตัวเองอยู่เลย
ผมว่าเราสองคนคล้ายกันมากเลยครับ
ผมมันก็พวกมองโลกในแง่ร้ายอยู่ตลอดเวลา

สรุปแล้วเป็นงานเขียนที่จริงในอารมณ์และโดนใจผมมากๆเลยครับ



ปล. ตอบจากบ้าน ผมพุทธแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ งานเขียนที่เขียนอาศัยจากการดูหนังเอาครับ


ปล.2 ขอที่อยู่พี่ปอยหลังไมค์ด้วยนะครับ

 

โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) 25 ธันวาคม 2552 22:51:42 น.  

 



ขอฉลองด้วยคนจ๊ะ
ก็วันนี้มันออกเหงา ๆ ธรรมด๊า ธรรมดา


คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

สุขสันต์วันคริสต์มาสจ้า
วันไหน ๆ พี่ไทยก็สุขเน๊อะ

มีความสุขมาก ๆ นะจ๊ะ

สองพี

ปล. บางทีวันพิเศษสำหรับเรา อาจมิใช่วันนี้

 

โดย: SongPee 26 ธันวาคม 2552 0:15:18 น.  

 

อ่านแล้วโดนมากๆ ชอบจังค่ะ
++
เรื่องที่มักจะทำค้างๆคาๆตอนนี้คงเป็นซีรี่ย์บางเรื่องที่ดูไม่จบสักที^^
++
สวัสดีปีใหม่ด้วยนะคะ

 

โดย: coji 27 ธันวาคม 2552 10:55:21 น.  

 

มาตามอ่านไดอารี่ ส่วนใหญ่ตอนนี้ในสมุด รัชชี่จะเขียนเรื่องมีความสุข แต่ความทุกข์อาจจะเขียนแต่ก็จะฉีกทิ้งค่ะ เพราะไม่อยากกลับมาอ่านแล้วเจออีก

แต่สรุปได้อย่างนะว่ามันไม่มีอะไรแน่นอนของอารมณ์มนุษย์นะ สุข เศร้า เซ็ง แล้วมันก็ผ่านไป

 

โดย: รัชชี (รัชชี่ ) 27 ธันวาคม 2552 17:12:58 น.  

 

หวัดดีค่ะ..ปอย
รู้ว่าปอยไม่อยู่ เลยเม้นท์ไม่ออกเท่าไหร่
เอาไว้ปอยกลับมาเมื่อไหร่...ค่อยคุยกันเนาะ

 

โดย: nikanda 28 ธันวาคม 2552 6:14:37 น.  

 














 

โดย: d__d (มัชชาร ) 28 ธันวาคม 2552 8:45:33 น.  

 

สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ

 

โดย: สายลมอิสระ 29 ธันวาคม 2552 7:35:29 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะมีความสุขมากๆนะคะ

 

โดย: Summer Flower 29 ธันวาคม 2552 16:30:31 น.  

 

เอาความสุขมาส่ง...
ได้อ่านไดอารี่คุณปอย
แล้วนึกถึงไดอารี่ของตัวเอง
เห็นหัวข้อถนนมิตรภาพที่ไร เสียดายทุกทีค่ะ
ไม่รู้ทำไงถึงจะมีเวลาเขียนกับเค้าบ้าง....
ปีหน้าเอาใหม่ ต้องรีบปั่นงานให้เสร็จแล้ว...

เอาความสุขมาส่งให้ด้วยนะค่ะ



มีความสุข สดชื่น
มีสติ มีพลัง
มีสตังค์ทั้งปี ๒๕๕๓ นะค่ะู่

มัจฉานุ ลูกลิงขนสีชมพู

 

โดย: mutcha_nu 29 ธันวาคม 2552 21:28:15 น.  

 

Photobucket

มีความสุขมากๆนะคะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 30 ธันวาคม 2552 21:02:23 น.  

 




ปีเก่ากำลังจะผ่านไป ปีใหม่กำลังจะผ่านเข้ามา
ขอให้พบเจอแต่สิ่งดีๆ ในปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงนี้ตลอดปีเลยนะค่ะ


-----------------
พี่ขอแวะมาส่งความสุขให้กับน้องปอยนะคะสำหรับ
ปีใหม่ที่จะถึงนี้ ..

แม้ว่าช่วงหลังๆ เราอาจจะไม่ค่อยได้อ่านงานของน้องปอยบ่อยเหมือนก่อน
หรือว่าไม่ได้คุยทักทายกันบ่อยเหมือนก่อน แต่ก็เชื่อว่า
ความคิดถึงก็ยังมีให้กันสม่ำเสมอนะค่ะ ... พี่เองช่วงหลังๆ มีอะไรหลายๆ อย่าง
เรียกว่าซับซ้อนซ่อนเงื่อนดีเหมือนกันแต่ก็นั่นล่ะคะ มันห้ามกัน
ไม่ค่อยได้เน๊าะสำหรับชีวิตคนค่ะ สุขมั่ง เศร้ามั่ง อยากนั่น อยากนี่
กิเลศมีแต่ก็ไม่ได้มากมาย เรียกว่าอยู่ในระดับปกติวิสัยเน๊าะ
เอาว่ายังไงปีเก่าจะผ่านมาไม่โสภาอย่างที่อยาก แต่ก็ไม่ได้เลวร้าย
จนจะไม่สามารถดำเนินชีวิตได้ ปีหน้ามาใหม่ก็ตั้งใจกับสิ่งดีๆ ที่เรามี
ดีกว่าคะ ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็เรามารอดูสิ่งดีๆ ที่จะเกิดขึ้นพร้อมกันนะค่ะ

คิดถึงเสมอค่ะ

 

โดย: JewNid 31 ธันวาคม 2552 18:09:54 น.  

 

 

โดย: ส้มแช่อิ่ม 31 ธันวาคม 2552 19:15:42 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ครับ..น้องปอย



Happy New Year 2010 ทุกๆคนเลยนะครับ
มีความสุขกันถ้วนหน้า..
สมใจดังหวัง ดังตั้งใจทุกประการเลยนะครับ..

 

โดย: Little Knight 31 ธันวาคม 2552 21:06:32 น.  

 

แวะมาสวัสดีปีใหม่พี่ปอยครับผม
ขอให้มีความสุขตลอดปีและตลอดไปครับ

 

โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) 1 มกราคม 2553 1:12:51 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


สวัสดีปีใหม่ค่ะน้องปอย

ขอให้น้องปอยมีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะคะ

 

โดย: เอื้องสามปอย 1 มกราคม 2553 2:41:55 น.  

 



เวลาค่อนข้างกระชั้นชิด
แต่พี่ก๋าก็อยากเข้าร่วมโครงการฯครับ อิอิอิ



 

โดย: กะว่าก๋า 1 มกราคม 2553 5:37:28 น.  

 

น้องปอยครับ

มีควาสุขมากๆนะครับ

สวัสดีปีใหม่

แล้วกลับเข้าบล็อกเร็วๆนะครับ


 

โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) 1 มกราคม 2553 12:00:01 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องปอย







 

โดย: กะว่าก๋า 2 มกราคม 2553 7:14:30 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องปอย

พี่ก๋าอัพบล็อกหนังสือฯ และอัพบล็อกโครงการถนนฯเรียบร้อยแล้วครับ
มีรูปจากอินเดียให้ดู 4 รูปครับ






 

โดย: กะว่าก๋า 4 มกราคม 2553 6:53:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


นางสาวดุ่บดั่บ
Location :
Vichy France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




\\\ดุ่บดั่บๆ///
ดุ่บดั่บ คือ การเคลื่อนตัวของหนอน
หนอนตัวน้อย ๆ ที่สามารถไปไหนก็ได้ตามใจต้องการ
ฉันเองก็อยากเป็นหนอนตัวน้อย
จะได้ทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจฉันฝัน
...ดุ่บดั่บ ๆ ๆ...





>>>คลิก ๆ...สารบัญและสมุดเยี่ยมค่ะ<<<




อ่านบลอคเก่า ๆ ก็ได้นะ

<<การปรับตัว-Acclimatisation>>
::สวนสาธารณะวันหม่น::
ภาพ: ดอกมูเก้
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(2)
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(1)



















Status: ขาวดำ



Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
23 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นางสาวดุ่บดั่บ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.