'*^-+...ไม่มีอะไรงดงาม เท่าความสงบสุข...+-^*'

ชายคนนั้นในความทรงจำ

ฉันเดินออกมาที่ระเบียงหลังลุกจากที่นอน ผู้ชายคนนั้นนั่งอยู่ก่อนแล้วที่เก้าอี้ตัวหนึ่ง ฉันมองสบตาเขา เขาทักทายด้วยคำว่าสวัสดีตอนเช้า และหลับสบายดีไหม ฉันพยักหน้าตอบเป็นนัย ๆ ว่ายังไม่มีอารมณ์สนทนาในยามเช้าแบบนี้ ฉันหยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ กิจวัตรประจำวันที่ฉันและเขาทำหลังตื่นนอน แล้วฉันก็นั่งลงตรงข้ามผู้ชายคนนั้น ที่ประจำของฉัน


ควันบุหรี่สีขาวพ่นออกจากปากฉัน ควันลอยอ้อยอ่ิงขึ้นไปด้านบน วันนี้อากาศไม่ค่อยสดใส ลมเย็นนิด ๆ เริ่มโชยมาแตะผิวกาย แต่อากาศยังคงหนักหน่วง จึงทำให้ควันขาวของทั้งเขาและฉัน ลอยวนอยู่ในอากาศ ไม่สลายตัวไปง่าย ๆ หลายครั้งฉันคิดในใจ ว่าควันเหล่านี้มันจะลอยไปไหนกันนะ ถ้ามันสลายหายไปและเรามองไม่เห็น มันจะมีอยู่หรือไม่มีอยู่กัน?


หลังจากสูดควันเข้าปอดให้สมองได้ตื่นขึ้นบ้างเล็กน้อย ฉันหันไปตอบเขา "เมื่อคืนฝันไม่ค่อยดีเลย รู้สึกหม่น ๆ" เขาปรายตามามองฉัน "ฝันว่าอะไรล่ะ" ฉันเงียบ และดูดบุหรี่อีกครั้งนึกย้อนไปถึงภาพฝันเมื่อคืน


นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน ที่ฉันกลับมาฝันถึงผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง ผู้ชายในความทรงจำ ในห้วงคำนึง ในความหลงใหล ฉันเคยคิดว่าฉันคงลืมความสัมพันธ์ครั้งนั้นไปได้อย่างหมดสิ้นใจแล้ว ฉันไม่ร้องไห้คิดถึงเขา ไม่นึกถึงเขาในชีวิตประจำวัน เลิกฝันถึงเขานานแล้ว และฉันก็มีผู้ชายคนใหม่ข้างกายที่รักและจริงใจกับฉัน แต่การกลับมาเห็นภาพเขาคนนั้นในฝันฉันอีก มันแสดงให้เห็นได้ชัดว่า ฉันไม่เคยลบภาพเขาจากใจฉันได้ และอารมณ์เศร้าลึกตัวนี้กลับมาหลังจากตื่นจากฝัน ยิ่งทำให้ฉันรู้ว่า ฉันยังเก็บเขาไว้ในส่วนใดส่วนหนึ่งของหัวใจอยู่เสมอ


ในฝัน ภาพของเขาคนนั้นชัดเจนมาก เหมือนเขายืนอยู่ตรงหน้าฉันจริง ๆ ฉันเห็นภาพที่เขายิ้มแย้มให้ฉัน เรารักกันเหมือนไม่มีร่องรอยการแตกร้าว เป็นภาพความสัมพันธ์ที่ดีและอบอุ่น และเป็นภาพที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและไม่มีวันจะเกิดขึ้น


ฉันสะดุ้งตื่นมาและพบว่า ภาพเหล่านั้นมันเป็นเพียงแค่ความฝันที่จับต้องไม่ได้ ทิ้งไว้เพียงความจริงที่เจ็บปวดและความรู้สึกโหยหา อยากเก็บอารมณ์เหล่านั้นไว้ให้นานกว่านี้



ฉันหันมองผู้ชายที่นั่งตรงข้ามฉันที่ระเบียง บุหรี่เขาหมดไปก่อนฉันแต่ยังนั่งอ้อยอิ่งอยู่สักพัก "จำไม่ได้แล้วว่าฝันอะไร แต่ตื่นมาแล้วรู้สึกไม่สดชื่นเลย" เขายิ้มให้ฉัน "ผมก็เคยเป็น" รอยยิ้มของเขาที่ฉันรัก รอยยิ้มที่ราวกับเขายิ้มให้กับชีวิตอย่างอ่อนโยนและเข้าใจมาเสมอ ฉันอบอุ่นใจที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นของเขา แต่กลับยิ่งรู้สึกผิดกับความรักความเข้าใจของเขาที่ให้ฉัน เพราะฉันแบ่งเก็บส่วนลึกในหัวใจฉันไว้ให้ใครอีกคน แม้คนคนนั้นจะมีแต่ทำให้ฉันเจ็บปวด


บุหรี่และกาแฟของเราหมดแล้ว ฉันชวนเขาลุกจากที่ตรงนั้นไปดำเนินชีวิตประจำวันลำดับถัดไป เขาเข้ามาโอบเอวฉันและหอมแก้ม ฉันเลือกจะเก็บภาพฝันฉันไว้อย่างนั้นและกำจัดความรู้สึกผิดทิ้งไป เพราะในมุมใดมุมหนึ่งของสายตาอ่อนโยนของผู้ชายตรงหน้าฉัน คงจะมีเรื่องราวบางอย่างซ่อนอยู่เช่นกัน ไม่ต่างกับฉัน ทุกคนย่อมมีชีวิตส่วนตัวเป็นของตัวเองทั้งนั้น ฉันกอดเขากลับ และเราเดินเข้าบ้านด้วยกัน...


_____________________________________________________________________


บลอคนี้เป็นโครงการที่เขียนร่วมกับอ้อน Pribtaa และ แจง Nikanda 

การกลับมาของถนนสายนี้มีมิตรภาพ...ดีใจที่มิตรภาพบนเส้นทางสายนี้ได้กลับมาบรรจบกันอีกครั้ง






 

Create Date : 27 ตุลาคม 2557
19 comments
Last Update : 27 ตุลาคม 2557 14:46:43 น.
Counter : 6272 Pageviews.

 

อ่านรอบนึงแล้วค่ะ เดี๋ยวมาอ่านอีกรอบ

 

โดย: อ้อน พริบตา (Pribtaa ) 27 ตุลาคม 2557 14:58:29 น.  

 

เป็นการกลับมาสู่บล็อกแกงค์ของคุณด้วย
เวลคัมค่ะ
แวะมาอ่าน

 

โดย: อุ้มสี 27 ตุลาคม 2557 18:21:42 น.  

 

ความรักที่โรแมนติกที่สุดคือความรักที่ไม่สมหวัง
สิ่งใดเราไม่ได้มาย่อมรู้สึกมีค่ามากกว่าที่มีอยู่
ควันบุหรี่ที่ลอยเจือๆ ในบรรยากาศหม่นที่แสนหวาน
อยากจะขอนั่งบ้านนี้นานๆ เพราะคิดถึงค่ะ ^^

 

โดย: พริบตา (Pribtaa ) 27 ตุลาคม 2557 20:43:30 น.  

 

สวัสดีจ้าปอย...
แอร๊ยยยยยยยยยย
เค้าอ่านจบแล้ว ...โหวงอ่ะ

ไม่ว่าคนเขียนตั้งใจจะสื่ออะไร
แต่ในหัวใจคนอ่าน มันโหวงๆ ลึกๆ

ตัวละคร 2 ตัว เขาเข้าใจชีวิต
และดำเนินชีวิตแบบนั้นต่อไปได้

แต่ในหัวใจคนอ่าน ..มันเจ็บเบาๆ ...

 

โดย: nikanda 28 ตุลาคม 2557 2:59:34 น.  

 

อ้าวๆๆๆๆ แอบมาอยู่กันตรงนี้เงียบๆนะ
ดีใจที่กลับมาร่วมกันอยู่ตรงนี้แบบนี้อีกค้าบ

ทักทายทั้งสามสาวเลยยยย

 

โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) 28 ตุลาคม 2557 19:09:07 น.  

 

กลับมาถามว่า กลับบ้านเสียทีแล้ว
ใช่ป่าวค้าบ นานมากเลยนะ น้องปอย
อาจจะพบแล้วว่า เพื่อนฝูงหายไปเยอะ
แต่ที่ยังเหลืออยู่ก็ไม่น้อยหรอก แม้พี่
จะกำลังรู้สึกว่า วังเวงจังเลย แงแง

 

โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) 29 ตุลาคม 2557 16:29:44 น.  

 

คงอ่านวันเดือนปีไม่ผิด

ดีใจที่น้องปอยกลับมาค่ะ

 

โดย: มี้เอมค่ะ (dogamania ) 31 ตุลาคม 2557 2:19:54 น.  

 

ลืมเล่าค่ะ น้องเอมเสีย 21/12/2012 วันสิ้นโลกพออดี

ต่อจากนั้น แม่พี่ยิงตวตายอีกตอน เม ย

มรสุมชีวิตอย่างแรงค่ะ ดีที่ได้พ่ก๋า คอยตอบคำถามในใจค่ะ

 

โดย: มี้เอมค่ะ (dogamania ) 31 ตุลาคม 2557 2:23:42 น.  

 







สวัสดีค่ะ .. วันนี้ วันดี นะคะ ..













 

โดย: foreverlovemom 1 พฤศจิกายน 2557 0:36:57 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดครับน้องปอย

ขอให้มีความสุขมากๆ ทั้งเรื่องของการงานและความรัก
ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงและเป็นที่รักของทุกๆคนครับ








ปล. แอบดีใจที่เห็นน้องปอย น้องอ้อน น้องแจง กลับมาเขียนบล็อกอีกครั้งด้วยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 1 พฤศจิกายน 2557 6:34:12 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดนะครับขอให้อยู่เย็นเป็นสุขเสมอ
มาคอยคำตอบ คำถามข้างบนโน้น

 

โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) 1 พฤศจิกายน 2557 20:15:25 น.  

 








. . . ยินดีในสิ่งที่ตนได้ . . .

. . . พอใจในสิ่งที่ตนมี . . .

. . . เป็นคนโชคดีที่สุดในโลก . . .


*~*~*~*..แวะมาทักทายจ๊ะ..ขอให้มีความสุข สดใส..หัวใจเบิกบาน..*~*~*~*


*~ต้นกล้า...ของหัวใจ~*


 

โดย: *~ต้นกล้า...ของหัวใจ~* 7 พฤศจิกายน 2557 16:54:34 น.  

 

^____^ แวะมาทักทานฮะ

 

โดย: ยางมะตอยสีชมพู 15 พฤศจิกายน 2557 18:38:06 น.  

 

 

โดย: กะว่าก๋า 27 ธันวาคม 2557 16:24:20 น.  

 



 

โดย: กะว่าก๋า 1 มกราคม 2558 7:46:17 น.  

 


hello stranger ..
สวัสดีคนแปลกหน้า .. ที่คุ้นชิน

 

โดย: inmemoir 17 มกราคม 2558 19:56:26 น.  

 

^___^


แวะมาทักทาย สบายดีนะครับ

 

โดย: ยางมะตอยสีชมพู 21 มกราคม 2558 23:01:21 น.  

 


สวัสดีปีใหม่ครับ






 

โดย: กะว่าก๋า 1 มกราคม 2559 7:04:13 น.  

 

แวะมาดูบ้านค่ะ สบายดีนะคะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 21 พฤษภาคม 2559 22:41:44 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


นางสาวดุ่บดั่บ
Location :
Vichy France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




\\\ดุ่บดั่บๆ///
ดุ่บดั่บ คือ การเคลื่อนตัวของหนอน
หนอนตัวน้อย ๆ ที่สามารถไปไหนก็ได้ตามใจต้องการ
ฉันเองก็อยากเป็นหนอนตัวน้อย
จะได้ทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจฉันฝัน
...ดุ่บดั่บ ๆ ๆ...





>>>คลิก ๆ...สารบัญและสมุดเยี่ยมค่ะ<<<




อ่านบลอคเก่า ๆ ก็ได้นะ

<<การปรับตัว-Acclimatisation>>
::สวนสาธารณะวันหม่น::
ภาพ: ดอกมูเก้
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(2)
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(1)



















Status: ขาวดำ



Group Blog
 
 
ตุลาคม 2557
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
27 ตุลาคม 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นางสาวดุ่บดั่บ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.