'*^-+...ไม่มีอะไรงดงาม เท่าความสงบสุข...+-^*'

::สวัสดีปีใหม่::


เจนกำรีโมตโทรทัศน์ไว้ในมือ นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาหนังสีดำนุ่มสบาย
เธอหมุนเปลี่ยนช่องไปเรื่อย ๆ ไล่ดูงานที่จัดตามสถานที่ต่าง ๆ เพื่อนับถอยหลังวันปีใหม่
เธอแสนจะสุขใจที่ได้พักผ่อนอยู่คนเดียวแบบนี้ เธอเกลียดที่ที่ผู้คนเยอะแยะ เสียงดังหนวกหู และเธอไม่รู้จักใครสักคน
สู้ให้เธอนอนอยู่บนโซฟาในโลกส่วนตัวของเธออย่างนี้ยังดีกว่า

เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ขาดสาย ทั้งเสียงเรียกเข้าและเสียงข้อความ
บรรดาเพื่อนฝูงส่งความสุขผ่านโทรศัพท์กันในช่วงสิ้นปี เธอยิ้มอารมณ์ดี ตอบข้อความและรับโทรศัพท์อย่างเบิกบาน

“สวัสดีปีใหม่นะเจน...ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะยะ
แล้วนี่เธอแน่ใจเหรอว่าจะไม่ออกมาเที่ยวกับพวกชั้นน่ะ
ยังมีเวลานะยะ...รออยู่ ๆ มาไหม ๆ”


“เชิญพวกเธอสนุกกันเต็มที่เลยนะ วันนี้ชั้นขออยู่สงบ ๆ แล้วกันนะ สวัสดีปีใหม่เหมือนกันนะจ้ะ”

เสียงเริ่มนับถอยหลังดังมาจากโทรทัศน์สถานีหนึ่งที่เธอเปิดค้างไว้

เธอกำลังรอคอยเสียงโทรศัพท์จากใครบางคนที่อยู่ห่างไกลต่างหาก
ป่านนี้เวลาของเขาคงก้าวเข้าสู่ปีใหม่ก่อนเธอไปแล้ว
...แล้วเสียงโทรศัพท์นั้นที่รอคอยก็ดังขึ้นพอดี

.................................


เปี๊ยกจ้องจอภาพที่พร่ามัว ไม่คมชัดจากโทรทัศน์อายุเกือบ 20 ปี มันส่งเสียงได้แค่เบา ๆ ไม่ดังนัก
แต่เปี๊ยกกลับตั้งอกตั้งใจจ้องดูภาพการแสดง เวทีคอนเสิร์ตและผู้คนมากมายคับคั่ง
แสง สี เสียงที่เยอะแยะฉูดฉาด มันช่างน่าตื่นตาตื่นใจเสียนี่กระไร

“ไอ้เปี๊ยก...นอนได้แล้ว สี่ทุ่มแล้วนะ ปิดทีวีแล้วนอน”

“โธ่แม่...ขอดูถึงเที่ยงคืนไม่ได้เหรอ”

“ไม่ได้!! เปลืองไฟ”


เป็นความใฝ่ฝันของเปี๊ยก เด็กน้อยตัวเล็ก ๆ ที่อยากเข้ากรุงเทพฯ
เจอคนเยอะ ๆ แสงไฟตื่นตา งานเวทียิ่งใหญ่ เขาอยากมีส่วนร่วมสักครั้ง

เปี๊ยกยังหลับตาไม่ลงแม้จะนอนอยู่ในมุ้งผืนบางและขาดเก่า
แต่เขาก็ยังเห็นภาพแสงและเสียงอันตระการตาอยู่นั่น
เขามุ่งมั่นว่าสักวัน เขาจะไปอยู่ที่นั่นให้ได้...


.....................................



เด็กหญิงฝ้ายผล็อยหลับอยู่ในห้องนั่งเล่นหน้าจอโทรทัศน์ตั้งแต่ก่อนจะเริ่มนับถอยหลัง
จนป่านนี้เลยเวลาของปีใหม่มาเป็นชั่วโมง เธอก็ยังปล่อยให้แสงวูบวาบจากจอโทรทัศน์ใหญ่สาดแสงดูเธอแทน

เด็กหญิงงัวเงียตื่นขึ้นมาดูนาฬิกา ชะเง้อคอคอยที่หน้าต่าง
เธอเกลียดวันปีใหม่หรือเทศกาลแบบนี้มากที่สุด เพราะมันเป็นวันที่ดูดเวลาพ่อกับแม่ของเธอไปจนหมด
เธอไม่มีความทรงจำดี ๆ ที่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาด้วยกันเลยสักครั้ง
จนมาช่วงหลัง ๆ ที่พ่อกับแม่บอกว่าเธอโตขึ้นแล้ว
วันทุกวันก็กลายเป็นเหมือนวันเทศกาล ที่เธอไม่ได้เจอหน้าพวกเขาเลย

น้ำตาไหลออกมาอย่างเงียบ ๆ เมื่อไม่เห็นรถคันใหญ่ที่คุ้นเคยจากทางหน้าต่าง
เธอขดตัวเล็ก ๆ อยู่บนโซฟาในบ้านหลังใหญ่ ๆ อย่างเงียบเหงาเดียวดาย

เสียงโทรทัศน์เงียบเสียงลงไปบ้างแล้ว แต่เสียงสะอื้นไห้ของเธอดูเหมือนจะดังขึ้นทุกที




..........................................



ชาญอยู่กับเพื่อนฝูงกลุ่มใหญ่ เฮฮาสนุกสนานกับงานเลี้ยงรื่นเริง
ยิ่งมีแอลกอฮอล์และกลิ่นบุหรี่คลุ้งอย่างนี้ ยิ่งกระตุ้นให้เขาคึกคักยิ่งขึ้น
เป็นงานเลี้ยงที่บ้านที่เขาจัดขึ้นทุกปีให้เพื่อน ๆ ได้มาสนุกกัน นับถอยหลังกัน

เขาเลือกช่องหนึ่งจากหลายสถานีโทรทัศน์ที่มีให้เลือก
และฉายภาพไปที่จอผ้าใบใหญ่ในบ้านเพื่อจะร่วมนับถอยหลังกับคนอื่น ๆ พร้อมกันทั่วประเทศ

5…4…3…

ชาญมีความสุขที่จะใช้ชีวิตอย่างสิ้นเปลือง ในเมื่อเขาทำงานหนักเพื่อหาเงิน
อยากได้อะไรก็ได้ สิ่งของ รถ บ้าน เครื่องใช้อำนวยความสะดวกและฟุ่มเฟือย
เขาใช้เงินซื้อได้ทุกอย่างที่อยากได้ ยกเว้นแค่ความรัก แต่ชาญไม่ได้สนใจหรอก
ในเมื่อเขาเลือกจะใช้ชีวิตแบบนี้แล้ว แล้วอีกอย่างเขาก็เชื่อไม่ได้เชื่อในความรักอะไรนั่นอยู่แล้ว
ถ้าเขาอยากได้ใครเขาก็ใช้เงินซื้อมาได้เสมอ

2…1…0… “สวัสดีปีใหม่...”


.......................................



ยายต้อยนั่งกอดเจ้าด่าง แมวสีขาวดำอยู่หน้าจอโทรทัศน์
แกกำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะอยู่ร่วมงานฉลองปีใหม่ร่วมกับคนอื่น ๆ
เหมือนกับที่แกเฝ้าจอโทรทัศน์ตลอดเวลามาเป็นเวลาหลายปีหลังจากแกเกษียณอายุ
และนั่งอยู่บ้านเฉย ๆ กับแมวน้อยตัวหนึ่ง ซึ่งอันที่จริงจะปีใหม่หรือไม่
ก็ไม่ได้ต่างอะไรสำหรับแกอีกต่อไปแล้ว

อากาศหนาวเย็นลงทุกที ยิ่งเป็นเวลาฤดูหนาวปลายปีอย่างนี้ด้วยแล้ว
เธอหยิบผ้าคลุมมาคลุมตัวให้ร่างกายอบอุ่น เดินตรวจตราเช็คความเรียบร้อยของบ้าน
สวดมนต์ไหว้พระในห้องพระ ชงนมอุ่น ๆ และเดินมานั่งที่ม้าโยกหน้าจอทีวี
เจ้าด่างก็กระโดดขึ้นมานั่งบนตักของเธอและส่งเสียงร้องหาความอบอุ่นอย่างคุ้นเคย

เป็นเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานับถอยหลังเพื่อก้าวเข้าสู่ปีใหม่
ยายต้อยกระชับผ้าคลุมให้กระชับตัวมากขึ้น

แกผล็อยหลับไปบนเก้าอี้โยกตัวโปรดของแกตรงนั้นเอง...

..................................................



*หมายเหตุ : วันนี้ออกแนวความเรียง เมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา ฉันก็นอนอยู่ในห้องนั่งเล่นและถือรีโมทอยู่หน้าจอทีวีเพื่อร่วมเทศกาลกับคนอื่น ๆ แล้วก็คิดขึ้นมาว่าคนอื่น ๆ ที่อยู่หน้าจอเหมือนกันจะกำลังทำอะไรอยู่บ้าง คงมีอีกหลายชีวิตที่มีชีวิตที่แตกต่างกันไป อาจจะกระท่อนกระแท่นสักหน่อย ภาพประกอบก็ไม่มี ไว้จะปรับปรุงเพิ่มเติมภายหลังค่ะ...

สวัสดีปีใหม่เพื่อน ๆ ทุกคนนะคะ





ขอบคุณผู้ร่วมเดินทางเส้นทางสายมิตรภาพเส้นนี้ด้วยกันทุกคนนะคะ

ส่วนบล็อกต่อไปในวันจันทร์ที่ 18 มกราคม คุณแจงผู้คิดหัวข้อ คราวนี้ไม่กำหนดหัวข้อค่ะ ขอเป็นบทความ(หรือเรื่องสั้น ก็ได้) ที่ขึ้นต้นด้วยประโยคว่า "ผู้ชายกลางสายฝน" และลงท้ายว่า"ซักวัน..ซักวัน" ค่ะ


หากสนใจร่วมถนนสายมิตรภาพโรยตัวอักษรเส้นต่อไปกับพวกเรา ทำตามกติกาง่าย ๆ เหมือนเคย ดังนี้ค่ะ
-ลงชื่อบอกกล่าวกันไว้
-เขียนเรื่องอะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้ และอัพบลอคในหมวดงานเขียน/บทประพันธ์
-อัพบลอคในวันจันทร์ที่ 18 มกราคมนี้ เวลาใดก็ได้
-เมื่ออัพบลอคแล้ว กรุณามาแจ้งอีกครั้งในบลอคของคนใดคนหนึ่ง และเราจะทำการรวบรวมลิงค์อีกทีค่ะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ
หวังว่าจะได้ร่วมเดินทาง ในถนนสายมิตรภาพโรยตัวอักษรนี้ด้วยกันนะคะ




Create Date : 04 มกราคม 2553
Last Update : 6 มกราคม 2553 1:08:37 น. 33 comments
Counter : 415 Pageviews.

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะน้องปอย
ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรง
การงานมั่นคงค่ะ

เริ่มมาทักทายกันในปีใหม่...
ยังคิดถึงจ้า....ห่างหายไปบ้างตามกาลเวลา...ฮิ ฮิ


โดย: ชีวิตมีลีลา วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:9:42:41 น.  

 
สวัสดีครับ น้องปอย

ปีนี้พี่อยู่เวิร์ลด์เทรดที่เดิมครับ

ใกล้ดี

พลุก็เสียงดังด้วย

แฮ่



โดย: มนุษย์กินเห็ด... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:10:15:53 น.  

 

พี่อุ้มแวะมาอ่านจ๊ะน้องปอย
สวัสดีปีใหม่จ้า


โดย: อุ้มสี วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:10:20:21 น.  

 
แวะมาฟังเสียตอระสับ อิอิ


หวัดดีปีใหม่เน้ มีความสุขมากๆ น๊า


โดย: ถุงก๊อปแก๊ป วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:12:41:37 น.  

 
แวะมาส่งงาน ค่ำๆจะแวะมาอ่านค่ะ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:13:46:37 น.  

 
Selamat sore เซอลามัด โซเร
สวัสดียามบ่ายแบบฉบับอินโดนีเซียฮะ
กลับมาสวัสดีปีใหม่ย้อนหลังด้วยคน
ขอความสุขจงมีท่วมท้นหัวใจนะฮะ

ปกติก็อยู่เหงา ๆ แบบนั้น ก็มีความสุขดี
สองปีนี้ เอาปีใหม่ไปย่ำเท้าต่างแดนก็สนุกไปอีกแบบ
นึกถึงแต่ก่อนที่คุณปอยไปนู่นนี่ไกล ๆ แล้ว
.. แอบอิจฉาเล็ก ๆ


แวะทักทายก่อนฮะ แล้วค่อยคุยกันอีกที


โดย: inmemoir IP: 58.10.74.173 วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:15:54:23 น.  

 
พี่ก๋าเข้ามาอ่าน "ปีใหม่" ของน้องปอยครับ
เดี๋ยวตามไปอ่านของสองสาวต่อไป



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:16:34:33 น.  

 
อย่างนี้เค้าเรียกว่าเรื่องซั้น..สั้น ฮะ อิอิ

ชอบอ่ะครับ อารมณ์คล้ายงานของผมเลย
แต่ของพี่ปอยมีหลายคน แต่ของผมมีคนเดียว



ปล. ผมก็ฉลองปีใหม่คนเดียวในห้องครับ
แต่ไม่ได้ดูทีวีนับถอยหลัง
แค่คุยโทรศัพท์กับหวานใจนับถอยหลังพร้อมกันเท่านั้นเอง


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:17:43:25 น.  

 
สวัสดีปีใหม่จ้าน้องปอย
ได้ทำอะไรตามความฝันหรือยัง
มีความสุขมากๆ นะคะ


โดย: narellan วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:19:38:17 น.  

 
เป็นความเรียงที่แบบว่าอ่านได้เรื่อยๆ และมองเห็นเลยค่ะ
คนเราเวลาเดียวกัน .. แต่ก็ต่างกันไปตามเหตุการณ์ จริต ความชอบพอ
มันมีอะไรคิดและทำที่แตกต่างเน๊าะ ...

พี่เองก็อยู่บ้านเองค่ะไม่มีงานฉลองแตว่าไม่ได้คิดอะไรมาก
ถ้าเป็นเมื่อก่อนล่ะเหงาแน่นอนคะ แต่ว่าปีนี้ไม่เหงาเลย
แต่กลับทำให้เราอยู่กับตัวได้แบบเข้าขั้นว่าทำให้เรารู้จักตัวเอง
ได้มากขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย เรียกว่าปีนี้เป็นปีที่ดีของพี่เลยเชียวคะ
เพราะว่าเริ่มต้นได้สวยงาม ..
......................


พี่พลาดการเขียนงานวันนี้ไปเพราะว่าลืม .. ด้วยเหตุผลน่าตีเน๊าะ
แตว่าไปแล้วไม่รู้ว่างานเขียนที่ค้างหน้าเก่านี้สามารถจะ
ถือว่าเป็นงานปีใหม่ .. ได้หรือเปล่าเพราะว่าอารมณ์ก็ประมาณนี้
เหมือนกันเลยค่ะน้องปอย ..

สุขสันต์วันปีใหม่นะจ้ะ


โดย: JewNid วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:19:42:09 น.  

 
Ciao, เทศกาลคนเยอะๆอย่างนี้อยู่บ้านดีกว่านะ ปลอดภัยกว่าด้วย ที่อิตาลีมีข่าวดอกไม้ไฟ พลุระเบิดมือขาด หน้าแหกไปหลายราย ฉลองอยู่บ้านกับหลานๆ น้องๆ สนุกกว่ากันเยอะ


โดย: settembre วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:21:24:17 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะ คุณปอย...
คืนวันสิ้นปี..กิจกรรมคล้ายๆ กันเนอะ ...เฝ้าหน้าจอ รอดูพลุ
และกล่าวคำว่า "สวัสดีปีใหม่"


โดย: นัทธ์ วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:21:25:20 น.  

 
หวัดดีค่ะ เป็นงานเขียนที่สะท้อนหลายมุมมองของคนที่ผ่านวันปีใหม่

ชอบค่ะ

ปีใหม่นี้อยู่กับครอบครัวและญาติ ๆ ค่ะ

สองพี


โดย: SongPee วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:21:40:58 น.  

 
ต่างคนต่างก็ใช้ชีวิตต่างกันไปแต่ในเวลาเดียวกัน
ร้อยคนก็ร้อยกิจกรรมนะคะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:22:21:27 น.  

 
เขียนแบบหลายมุมมองน่ารักดีค่ะปอย
อ้อนก็คิดนะ วันปีใหม่ของแต่ละคนช่างต่างกันเหลือเกิน
คล้ายกับความต้องการในชีวิตคนเราีที่ก็แตกต่างกันเช่นเดียวกัน
บางคนอยู่ลำพัง ก็อาจจะเป็นสุขแล้ว
บางคนอยู่ลำพัก กลับรู้สึกเหงา

บางคนมีเพื่อนฝูงรายรอบ ก็เป็นสุขสมใจ
บางคนมีเพื่อนฝุงรอบล้อม กลับอึดอัดไม่สะดวกใจ

บางคนอยากมีเค้กก้อนโตๆ ขณะที่บางคนไม่มีแม้แต่กับข้าวแปลกใหม่

อิอิ วันนี้ออกแนวประชานิยมนะเนี่ยอ้อน

สวัสดีปีใหม่นะคะปอยที่รัก คิดถึงมากค่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:23:42:13 น.  

 
เป็นปีใหม่ของหลายๆ คน และหลายๆ คนก็เป็นแบบนี้ละคะ

ปีนี้ซัมเมอร์หลับแต่หัววันเพราะอยู่ต่างจังหวัดไม่มีแสงสีไม่มีเค้าท์ดาวน์ เพื่อนโทรมาวันที่ 1 ถามว่าทำไมติดต่อไม่ได้เลยตอนเที่ยงคืน เอ่อแบบว่าหลับไปแล้วค่ะ

สวัสดีปีใหม่อีกรอบนะคะ


โดย: Summer Flower วันที่: 5 มกราคม 2553 เวลา:13:29:48 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณปอย

งานเขียนคุณปอยคราวนี้ฟี่อ่านแล้วเห็นเป็นภาพหมุน ๆ เลยค่ะ
อารมณ์แบบ .. เวลาเดียวกันแต่ต่างที่ กลับต่างความรู้สึก
มันเหมือนเห็นภาพ ตรงนี้ ช้อตนึง หมุนไปตรงนั้นอีกช้อตนึง เหมือนหนังสั้นหลาย ๆ เรื่องยังไงยังงั้น

ฟี่ส่งงานคราวนี้ด้วยคนนะคะ late ไปวันนึงค่ะ


โดย: Paulo วันที่: 5 มกราคม 2553 เวลา:15:46:57 น.  

 
สวัสดีปีใหม่อีกครั้งค่ะ
มารายงานตัวช้าไปนิดนึง(สองวันเอง^^) เนตเดี้ยงค่ะ แหะๆ

เป็นปีใหม่ในหลายมุมมองนะคะ ชีวิตต้องดำเนินไปตามเส้นทางของแต่ละคน
บ้างสุข บ้างเศร้า บ้างก็เหงา ส่วนเราเฉยๆเพราะชาชิน อิอิ

มีความสุขตลอดปีนะคะ ^^


โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 6 มกราคม 2553 เวลา:7:25:33 น.  

 
มาอ่านช้าหน่อยนะคะ

มาชวนไปดู น้องบุหลันซานตี้ค่ะ

เริ่มโหวดวันที่ 9-14 มค.นี้ค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 7 มกราคม 2553 เวลา:21:31:31 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องปอย







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มกราคม 2553 เวลา:7:36:25 น.  

 

"ผู้ชายกลางสายฝน"
ขึ้นต้นเหมือนใน Music Video เลยนะคะ
อย่างนี้ต้องอกหักแน่นอน...ฟันธง


Happy Children's Day


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 มกราคม 2553 เวลา:9:10:57 น.  

 
หวัดดีค่ะ..ปอย..
บล็อกเก่ายังไม่ได้คุยกันเลย
ไม่เป้นไร คุยเรื่องบล็อกนี้ก่อนก็ได้

ความเรียงของปอย หลากหลายเรื่องราวดีค่ะ
เหมือนดูทีวีจอเล็กๆ แบบที่แฟนเราชอบดูฟุตบอล
หน้าเดียว แต่มีจอเล็กๆหลายจอ เวลาเดียวกัน
แต่ฉากและการดำเนินชีวิตของแต่ละคนต่างกัน

ว่าแต่ว่า..เรื่องราวของ"ปอย"
แอบว่อนอยู่ในตัวละครตัวไหนน้า..
ตัว"เจน"รึเปล่าเอ่ย?? (แอบแซวเล่นค่ะ)


โดย: nikanda วันที่: 8 มกราคม 2553 เวลา:21:29:50 น.  

 
แอบซ่อนค่ะ.ไม่ใช่แอบว่อน


โดย: nikanda วันที่: 8 มกราคม 2553 เวลา:22:22:13 น.  

 
ยังไม่ได้ร่วมในโครงการเลย แหะๆ

มาสวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงค่ะ


โดย: cottonbook วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:18:23:26 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ครับ คุณปอย...


โหยยยย ไม่ได้เข้ามาทายทักนานมากเลยเนาะ
สบายดีอยู่นะฮะ...


ส่วนผมปีใหม่ก็ไม่ได้ไปไหน (ตามฟอร์ม)
พอดีพี่ชายกลับมาที่บ้าน มือก็เลยไม่ได้ถือรีโมทเหมือนคุณปอย แต่เป็นถือแก้วน้ำสีอำพันแทน ก็แค่นั้น 555+


มีความสุขมากมายนะฮะ ^ ^


โดย: ยางมะตอยสีชมพู IP: 124.122.53.202 วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:19:37:15 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องปอย








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 มกราคม 2553 เวลา:6:47:19 น.  

 
อย่าลืมไปโหวดนะคะ ก่อนเที่ยงคืนวันที่ 13 นี้ค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 10 มกราคม 2553 เวลา:22:33:46 น.  

 
ชะเวปมาดูงานเขียนค่ะ น่าสนใจมาก..


คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: ตัวp_box วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:11:22:16 น.  

 
ปีใหม่ แต่ละคนก็ทำอะไรต่างๆ กัน มีความคิดความรู้สึกต่อมันไม่เหมือนกันนะครับ อาจจะเป็นความเรียงที่เรียบง่าย แต่คุณปอยแอบสะท้อนหลายมุมในสังคมเรานะเนี่ย

สวัสดีปีใหม่ครับ ไม่ได้มาเยี่ยมตั้งนาน ช่วงสองสามเดือนมานี่โดนงานท่วม มุดหัวอยู่ในรูตลอดเลย วันนี้มาเยี่ยมเยียนแล้วถือโอกาสส่งบัตรอวยพรจากเพื่อนชาวลายปากกาด้วยครับ


ลายปากกา

แค่ก้อนหินที่อยากบินได้

เฒ่าสายลับ

ธาร นาวา

น้ำตาค้างฟ้า

Bellbomb

BestChild

ปลายอ้อย

พรายทราย

เหมือนพระจันทร์

พิญาดา

วรบรรณ

พิธันดร


โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:12:23:18 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องปอย



พี่ก๋าเข้ามาดูหัวข้องานเขียนอีกครั้งครับ
เตรียมตัวเขียนแล้วล่ะครับ อิอิอิ










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 มกราคม 2553 เวลา:5:51:56 น.  

 
แวะไปบ้านคุณแจง เห็นเขียนแล้วสงสัยว่าวันไหนแน่คะคุณปอย
แล้วพรุ่งนี้กี่โมงดีคะ กลัวหลงไปเดี๋ยวเพื่อนหาไม่เจอ

ผู้ชายกลางสายฝน ซักวัน ซักวัน
แล้วพรุ่งนี้เจอกันค่ะ แต่เอบ้านเงียบจัง
สุขสดชื่นใหวันหยุดค่ะ

แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:12:19:52 น.  

 
ข้าพเจ้า

ในนามชาวเป็ดนคร ก็กำลังจะเขียนครับ

น้องปอย

ปอยยยยยยยยยยย

ปอยยยยยยยยยยยยยย

?



โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 17 มกราคม 2553 เวลา:15:46:40 น.  

 
แล้วจะมาอ่านครับ



โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) วันที่: 18 มกราคม 2553 เวลา:0:16:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นางสาวดุ่บดั่บ
Location :
Vichy France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




\\\ดุ่บดั่บๆ///
ดุ่บดั่บ คือ การเคลื่อนตัวของหนอน
หนอนตัวน้อย ๆ ที่สามารถไปไหนก็ได้ตามใจต้องการ
ฉันเองก็อยากเป็นหนอนตัวน้อย
จะได้ทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจฉันฝัน
...ดุ่บดั่บ ๆ ๆ...





>>>คลิก ๆ...สารบัญและสมุดเยี่ยมค่ะ<<<




อ่านบลอคเก่า ๆ ก็ได้นะ

<<การปรับตัว-Acclimatisation>>
::สวนสาธารณะวันหม่น::
ภาพ: ดอกมูเก้
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(2)
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(1)



















Status: ขาวดำ



Group Blog
 
<<
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
4 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นางสาวดุ่บดั่บ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.