มหาสมุทรที่ยิ่งใหญ่ได้ เพราะอยู่ต่ำกว่าแม่น้ำทั้งหลาย.....................
Life is a journey... ชีวิตคือการเดินทาง








ชีวิตคนเรา
เปรียบเสมือนการเดินทาง

และผมก็มักจะเปรียบชีวิตคน เสมือนการเดินทางโดยรถไฟ

คนเรามีลืมตาขึ้นมาในโลกใบนี้ เจริญผ่านวัยเด็ก วัยรุ่น วัยทำงาน วัยชรา

จนสุดท้ายถึงเวลาที่เราต้องลาจากโลกใบนี้ไป

รถไฟก็เช่นกัน มีสถานีต้นทาง ขับเคลื่อนผ่านสถานีต่างๆ ไปสิ้นสุดที่สถานีปลายทาง








รถไฟที่เราจะโดยสารไปด้วยมีหลายขบวนให้เลือก

บางคนก็ได้เดินทางไปกับขบวนที่มีคนมากมาย

ซึ่งดูเหมือนจะมีความสุข สนุกสนานตลอดการเดินทาง










แต่บางคนก็ต้องเดินทางไปกับขบวนที่มีคนไม่มาก

อาจดูวุ่นวายน้อยกว่า

แต่โดดเดี่ยว และเหงามากกว่า









หากแต่ในความเป็นจริง

บางทีเราสามารถเลือกเดินทางได้ว่าเราจะเดินทางสายไหน

และบางทีเราสามารถเลือกได้ว่าเราจะนั่งให้มันผ่านสถานที่ใด
.
.












แต่บางทีเราก็เลือกรถไฟผิดขบวน

เรานั่งไปแล้วเราต้องทนหลังขดหลังแข็ง

การเดินทางเต็มไปด้วยความน่าเบื่อ

หากเราตั้งสติได้ เราสามารถลงมาจากรถขบวนนั้น

และเดินเลือกรถไฟสายอื่นๆได้

ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับการเดินทางสายใหม่









เพราะบางทีการเลือกเดินทางโดยรถไฟสายธรรมดา

อาจจะไปถึงจุดหมายปลายทางเร็วกว่าการเดินทางโดยรถด่วนพิเศษ

โลกนี้มันไม่มีความแน่นอน










แต่ในบางครั้ง

ก็ไม่มีรถไฟสักขบวนมาให้เราเลือกนั่ง
.
.
.










ทางเลือกที่ดีที่สุดในขณะนั้น

บางทีอาจจะเป็นการเริ่มต้นเดินทางโดยเท้าไปตามทางรถไฟ
.
.
.
.










เพราะอย่างน้อยเราก็ไม่ได้ปล่อยเวลาของเราให้สูญเปล่า

ชีวิตคือการก้าวเดิน...แต่ต้องเป็นการเดินไปข้างหน้าอย่างมีจุดหมาย

เป็นการเดินไปอย่างมีแนวทาง

เสมือนเรากำลังเดินไปตามทางรถไฟ










แต่เราไม่จำเป็นต้องเดินเป็นเส้นตรงเลาะเลียบรางรถไฟไปตลอด

บางทีเราก็ต้อง"แวะ"สถานที่ข้างทางบ้าง

ขอเพียงแต่ขณะที่ออกนอกทางเดิน อย่าเพลิดเพลินกับมัน

จนเดินหลงทาง

ให้จำทางเดินที่ผ่านมาเอาไว้ให้ดี

เพื่อที่เราจะได้เดินทางกลับมาที่"รางรถไฟของเรา"ได้
ในยามที่เราต้องกลับมาขึ้นขบวนรถอีกครั้ง










หากเดินจนเท้าระบม

ก็นั่งพักสักครู่ ปล่อยเท้าที่เจ็บปวดของเราให้เป็นอิสระ

อย่าฝืนเดินต่อ.....










นั่งนิ่งๆสักพัก

สูดลมหายใจให้เต็มปอด

รอให้เหงื่อไคลที่ไหลย้อย ได้เหือดแห้ง

รอให้เท้าที่ระบมได้ฟื้นตัว พร้อมสำหรับการเดินในยามที่เรามีเรี่ยวแรง










เมื่อเดินไปจนเจอขบวนรถขบวนหนึ่งจอดนึ่งรอเราอยู่

จงอย่ารีบร้อนเข้าไปจับจองที่นั่ง

ให้เราเดินสำรวจภายในขบวนรถด้วยความถ้วนถี่

แล้วหาที่นั่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเรา











และอย่าลืมว่าในรถขบวนนี้ไม่ได้มีเราแต่เพียงคนเดียว

ยังมีผู้อื่นอีกมากมายที่เดินทางไปพร้อมๆกับเรา

ลองส่งยิ้มให้กับเขา เผื่อว่าเราจะมีผู้ร่วมทางที่ดี
คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน











หากว่าอาหารบนขบวนรถมันดูจืดชืด

ไม่มีความอร่อยเอร็ด

เพราะมัน"สำเร็จรูป"มากเกินไป
.
.
.










แถมราคาค่างวดของ "การบริโภคให้เหมือนผู้อื่น"

มันก็สูงจนเกินกว่าที่เราจะรับได้

เราก็ไม่จำเป็นต้องไปฝืนกินมัน











เพราะที่สถานีข้างหน้า

หากเราเดินลงมาจากขบวนรถ

อาจจะมีอาหารราคาถูก แต่เปี่ยมไปด้วยความอร่อย

"ชีวิตไม่จำเป็นต้องทำให้มันสำเร็จรูปเสมอไป"










เมื่อเราทำให้รถไฟขบวนนี้เป็น"ขบวนของเรา"แล้ว

เราก็จะสามารถที่จะนั่งพิงหลังได้อย่างสบายใจ
.
.
.











เราจะยังคงมีความสุขกับบรรยากาศบนรถขบวนนี้

ที่มันเป็นขบวนของเราและคนที่เรารัก


มันจะพาเราค่อยๆเคลื่อนไปสู่จุดหมายปลายทาง
.
.
.











จุดหมายปลายทางที่รถทุกขบวน

ไม่ว่าจะเป็นขบวนที่วิ่งระยะสั้น

หรือขบวนที่วิ่งอ้อมโลก จะต้องมาจอดที่นี่อย่างแน่นอน











จงมีความสุขกับทุกวินาทีของการเดินทาง

มีความสุขที่อยู่บนพื้นฐานอันเป็นความจริงของการดำเนินชีวิต

รับรู้ว่าอันไหนสุขแท้... สุขเทียม

เข้าใจในความไม่แน่นอนของสรรพสิ่งบนโลกที่หมุนรอบตัวเองใบนี้

ยามนั้นเราจะสามารถยิ้มได้....

แม้ในยามที่ขบวนรถไฟหยุดนิ่ง ณ สถานีสุดท้าย
.
.
.













Create Date : 03 มิถุนายน 2551
Last Update : 23 สิงหาคม 2552 17:02:41 น. 51 comments
Counter : 1114 Pageviews.

 
รื่นรมย์และเพลิดเพลิน คือความรู้สึกของผม
หลังจากชมรูปและอ่านคำจนจบ

ปัญหาที่แอบสงสัยก็คือ ทำไมภาพชุดนี้ดูเข้มมากครับ
หรือว่าคอมผมสีเข้มเกินไป เลยดูรูปชุดนี้ของุคณหมอแบบอันเดอร์มากครับ
หลายรูปมืดจนเกือบไม่เห็นรายละเอียด
พรุ่งนี้ผมดูที่เครื่องในร้านอีกทีดีกว่าครับ

แต่หลายรูปสวยมากครับ

เรียงร้อยเข้ากับภาพและคำได้เป็นอย่างดี



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 3 มิถุนายน 2551 เวลา:22:43:04 น.  

 
ชอบภาพรถตู้นอนจัง
เมื่อก่อนสมัยที่เดินทางบ่อยๆ ชอบรถไฟมากๆ เลยล่ะค่ะ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 3 มิถุนายน 2551 เวลา:23:01:49 น.  

 
เห็นชื่อกระทู้บล๊อกนี้จากหน้าหลักของบล๊อกแก๊งค์แล้วต้องคลิ๊กเข้ามา เพราะชื่อที่พี่ตั้ง มันตรงกับคอนเซ็ปผมเลยอ่ะคับ อังเอิญจิงๆ

พอคลิ๊กเข้ามา ก็บังเอิญที่สองคือบังเอิญเป็นบล๊อกพี่ (ผมรู้จักพี่นะ แต่ไม่รู้พี่รู้จักผมป่าว.. :P)

บังเอิญที่สาม .. สถานีรถไฟนั่นใช่ส.ชุมพรป่ะคับ

บังเอิญสุดท้าย .. มีคุณแม่ผมติดไปในรูปที่พี่ถ่ายด้วยนะ

บัญเอิญเยอะจนขนลุก

พี่แมนต้าสบายดีนะคับ


โดย: nomadic traveler (NT@NY ) วันที่: 3 มิถุนายน 2551 เวลา:23:27:24 น.  

 
- หมอเบสครับ....แล้วคนขับรถไฟล่ะ ไม่พูดถึงเค้าบ้างเลยหรือ ผมว่าเค้าเป็นบุคคลสำคัญที่สุดเลยในขบวนเลยนะครับ สำคัญกว่าหมอเบสจอมฝันกลางวันซะอีก


โดย: พี่รี่+ต๊อก วันที่: 3 มิถุนายน 2551 เวลา:23:44:49 น.  

 
เอ....
น้อง NT@NY คือใครหว่า?

น่าจะรุ่นน้องมอ. ใช่ป่ะ

ตอนนี้เทรนอยู่ที่นิวยอร์คเหรอครับ

เดี๋ยวแวะไปดูในบล๊อกก่อน เผื่อบังเอิญเจอรุ่นน้อง

ปล.สถานีนั้นไม่ใช่ชุมพรครับ

แต่เป็นสถานีนครศรีธรรมราชครับ

ฝากสวัสดีคุณแม่ด้วยน่ะครับ


โดย: Dr.Manta วันที่: 3 มิถุนายน 2551 เวลา:23:50:37 น.  

 
เหะๆ เรื่องเครื่องสำอาง
จริงๆ เพิ่งมาดูแลตัวเองหลังจากทรุดโทรมเพราะการออกไปถ่ายรูปจนตัวดำ ก่อนจะเกินเยียวยาเลยต้องแก้กันหน่อยน่ะค่ะ

ช่วงนี้แดดบ้านเรา ทำร้ายผิวได้น่าสะพรึงกลัวจริงๆ นะคะ มีเพื่อนคนนึงโดนไปแล้ว อายุสามสิบกลางๆ แต่คนทักว่าพี่ 555 (คนทักรุ่นห้าสิบ) ด้วยความที่ก้มๆ เงยๆ ส่อง 10-20 กับแลนด์สเคปมันส์ไปหน่อย ไม่ทาซันบล็อก


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 3 มิถุนายน 2551 เวลา:23:56:15 น.  

 

ภาพสวย เพลงเพราะ เนื้อความเริ่ดค่ะ




.....................


โดย: กำปงพิราเทวี วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:0:07:35 น.  

 
หนูอ่านบล๊อคคุณหมอมาซักพักแล้วนะ แต่ไม่เคยเม้นเลย ครั้งนี้ครั้งแรกนะ

คุณหมอ รูปสวย (เหงาๆ) อีกแล้วนะคะ

เอ่อ... หนูเป็นห่วงคุณหมอน๊า เวลาคุณหมอไปถ่ายในที่เสี่ยงภัย เช่นรางรถไฟ หรือกลางถนน อะไรแบบเนี้ย ระวังตัวด้วยนะคะ ^^



โดย: N_Nirvana IP: 217.78.19.50 วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:0:58:20 น.  

 
รูปสวย...คำคม..แล้วก็เพลงเพราะด้วย...

ชีวิตคนเรา..เหมือนการเดินทาง
ไม่รู้ว่าวันนี้ จะเดินทางไปได้ไกลหรือใกล้ขนาดไหน...แต่เราก็มีจุดหมายของเราไว้แล้ว

ถึงจะเดินทางได้เร็ว หรือช้า...เราก็ต้องเดินทางไปให้ถึงจุดๆนั้นค่ะ...


โดย: NuHring วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:1:12:43 น.  

 
ถามหมอเบสอีกนิด....
ได้ยินเพลงนี้ ในบล๊อกหมอหลายครั้ง...เพราะจังเลยค่ะ...
เพลงอะไร..ของใครเหรอค่ะ...(จะเชยมั้ยเนี่ย...ไม่รู้จักจริงๆค่ะ)


โดย: NuHring วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:1:15:26 น.  

 

เพิ่งได้เคยลองเดินทางท่องเที่ยวด้วยรถไฟเหมือนกันนะค่ะพี่หมอ

ก็สะดวกสบายดีพอประมาณ
นั่งมองดูวิวข้างทางตามแสงที่พอมีให้มองเห็น
ผสมกับสายฝนนิดหน่อย
รอเวลาให้เช้าเพื่อถึงจุดหมายปลายทาง
ได้คิดอะไรมากมาย...จนผลอยหลับไป

เช้ามาอากาศก็แจ่มใสดีนะ..
เราจะไปกลุ้มไรกันนักหนา..รำพึงในใจ


รักษาสุขภาพนะจ๊า..พี่หมอ

..........



โดย: สะพานไม้ วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:1:31:45 น.  

 
เอ่อ เห็นรถไฟแล้ว นึกถึงขบวนสุดท้ายยยยยย


โดย: butbbj วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:7:26:43 น.  

 
หวัดดีครับคุณหมอ



พี่ต๊อกแกชอบแซวว่าผมเป็นพวกชอบสร้างภาพอ่ะครับพี่

^
^


งั้นเราก็พวกเดียวกันแน่นอนครับ 555555






โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:7:35:03 น.  

 
โอว....เนตเต่ามาอัพ Blog เขย่าวงการ
สื่อออกมาได้ดีมากเลยครับ...

แต่เปลี่ยนจากรถไฟมาเป็นรถไฟฟ้าได้เปล่าครับ..
แบบว่าเลือกผิดขบวน จะไปอ่อนนุช ดันไปโผล่สะพานตากสินใช่เปล่าครับ..




โดย: Little Knight วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:9:11:24 น.  

 
Nuring ครับ
เพลงนี้ชื่อว่า Ticket ของวงออกัสครับ

จะมีเวอร์ชั่นออริจินัล กับเวอร์ชั่น August Thanx ครับ

...................

Little knight ครับ

ผมว่าผิดสถานีจากอ่อนนุช แล้วไปโผล่สะพานตากสิน

ยังดีกว่าขึ้นผิดค่ายไปโผล่ที่สถานีบางซื่อของ MRT น่ะครับ


โดย: Dr.Manta วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:9:38:37 น.  

 
แสงสวยคลาสสิคมากเลยค่ะ คุณหมอ
ชอบๆๆ


โดย: มาเรีย ณ ไกลบ้าน วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:9:51:07 น.  

 
ก๊ากก 14-15 แฉกันเอง


โดย: butbbj วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:12:31:17 น.  

 
^
^
แต่พี่ว่า พี่ขำเม้นต์นู๋ที่ #12 มากกว่านะ นึกถึงบ่อยๆ เอาแต่มอง ระวังจะกระโดดเกาะไม่ทันเน้อ ขบวนสุดท้ายเนี่ย 555

+ โห! วันนี้ภาพเป็นโทนสีซีเปียด้วยวุ้ย ให้อารมณ์แปลกๆ ดีอ่ะครับ

+ เมื่อไหร่รถไฟไทย จะได้ผู้ว่าการเก่งๆ มีหัวสมัยใหม่ แล้วก็รู้จักพัฒนาองค์กรให้เจริญก้าวหน้าไปซะทีเนาะครับ นี่อะไร เหมือนหยุดอยู่กับที่เมื่อ 100 ปีที่แล้ว ได้ลองไปนั่งรถไฟแถบบ้านอื่นเมืองอื่นบางที่ แล้วนึกถึงรถไฟไทย ก็รู้สึกอับอายขึ้นมาเป็นกำลังเหมือนกันอ่ะครับผม ... แม้แต่ของเสีย ยังปล่อยลงรางอยู่เลยอ่า

+ ผมก็เป็นอีกคนที่รักการเดินทางครับ ถ้าว่างและมีคนชวนไปในที่แปลกๆ ก็มักจะใจง่าย ติดสอยห้อยตามเค้าไปซะทุกที แหะๆ

+ บล็อกหน้าล่าสุดของผม เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพ ถ้าหมอเบสได้ไปอ่านและต้องการชี้แนะหัวข้อไหน เชิญได้ตามสะดวกเลยนะครับผม


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:13:55:08 น.  

 
แวะมาชมรูปสวยๆค่ะ
ชอบภาพขาวดำมากๆ


โดย: PPpIRCU วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:15:21:43 น.  

 
สวัสดีครับคุณหมอ


ผมคิดว่า

"ชีวิต คือ การตระหนักรู้ในทุกๆวัน"

เหมือนเราอิ่ม หิว
แล้วก็หาข้าวกิน

มันมีความปิติบางอย่างที่จะเดินทางเข้ามาสู่ใจเราเรื่อยๆ
ยิ่งเราเปิดรับความสุขได้ง่ายเท่าไหร่
มันก็ดูเหมือนว่าจะเดินทางมาหาเราได้ง่ายเท่านั้น


นั่นสินะ....ถ้าผมเรียนเก่งมากๆ
คงได้เดินเลาะเลียบรางรถไฟกับคุณหมอแน่นอน 5555




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:16:28:29 น.  

 
ผลการตรวจปกติดีครับคุณหมอ
ตรวจเสร็จคุณมาดามยังมีแรงเหลือเดินห้างได้อีกตั้งนานครับ 55555





โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:16:39:30 น.  

 
เข้าใจเปรียบเปรยนะค่ะ....ภาพสวยจังเลยค่ะ แล้วก็ขอบคุณที่แวะไปที่บ้านนะค่ะ


โดย: ellaper วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:17:43:36 น.  

 

สวัสดีตอนดึกๆ..ค่ะคุณหมอ

ภาพสวยมากค่ะ..สมกับที่คอยมาหลายวัน

เรื่องราวชวนให้คิดตามก็ยังมีอย่างสม่ำเสมอ

ว่าด้วยเรื่องการเดินทาง....

ชีวิตคนเรา..ก็เป็นไปซะอย่างนี้....

วันนี้เรานั่งรถ....

วันนึงเราอาจจะอยากนั่งรถไฟ..

อีกวันเราอาจจะอยากนั่งเรือ..

ผ่านมาอีกวันอาจจะอยากเดิน..ไปตามทางเรื่อยๆ

สิ่งที่เกิดขึ้นในแต่ละวันของเรานั้นทุกอย่างอยู่ที่เราจะเลือกเอง....







โดย: จิดา IP: 58.9.14.212 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:0:02:46 น.  

 
ภาพสวยที่สุดเลยค่ะคุณหมอ


โดย: มันจะดีเหรอคะ วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:8:25:06 น.  

 
ขอบคุณหมอเบส (เรียกตามน้องโบ๊ตและลุงต๊อกน่ะค่ะ) ไปเยี่ยมและชมกล้องน่ะค่ะ อิอิ




โดย: มาเรีย ณ ไกลบ้าน วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:10:27:21 น.  

 
เห็นแล้วกลัวว่ารถไฟไทย...จะหายไปตามกาลและเวลา
จนกระทั่ง...สิ้นสุดไป
เหมือนโทรเลข ของไทย ด้วยสิน้อ

ไปนั่งรถไฟมาครั้งล่าสุดเมื่อต้นปี
ผู้ใช้บริการน้อยลงมากมาย
สถานีเงียบเหงา
ไม่เหมือนสมัยเด็กๆอีกแล้ว

สุดท้ายก็เถียงไม่ขึ้น...
ว่าเงื่อนไขของเวลา
เป็นเงื่อนไขที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ

บล๊อคสวย เพลงเพราะค่ะคุณหมอ
ชอบเพลงของวง August เหมือนกัน


โดย: tuk-ka-tan IP: 117.47.120.208 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:11:19:27 น.  

 
แวะมาชมภาพสวยๆครับ


โดย: ชัช (กู่ฉิน ) วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:13:23:37 น.  

 
วันนี้สำหรับผม
เหมือนวันที่พระเจ้าทดสอบความอดทนครับคุณหมอ
มีเรื่องเล้กๆน้อยๆชวนให้หงุดหงิดรำคาญใจ
มาตั้งแต่เช้าแล้วครับ

ผมกำลังรับมือกับอารมณ์ของตัวเองอยู่ครับ




คงพอสู้ได้อยู่
และไม่ได้เกรี้ยวกราดกับใคร

ดีที่รู้สึกตัวเร็ว....




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:14:06:50 น.  

 
ไปเที่ยวมาอีกแล้ววววว


โดย: Daniel IP: 202.122.130.31 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:17:34:05 น.  

 
ไปเดินเล่น..คุยอะไรๆด้วยกันมั้ยครับ..



แวะไปเที่ยวกับผมนะครับ..


โดย: Little Knight วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:20:16:37 น.  

 
ลองเปลี่ยนมุมมองใหม่มั้ยครับ

เราไม่ต้องเดินตามรางรถไฟ
เราแค่มีหน้าที่อยู่ตรงจุดแยก

แล้วคอยสับรางรถไฟ
ไม่ให้ชนกันพอ

เดี๋ยวโดนจับได้แล้วงานเข้า

ไปล่ะครับ ฟิ้ววววววว.....


โดย: jonykeano วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:23:07:12 น.  

 
ชอบภาพถ่ายของพี่หมอ ซีรี่ยส์นี้จัง..มันมีชีวิต แต่มันเหงาอะ...ดูแล้วเหงาตาม แต่ชอบนะครับ


โดย: สิงห์นครพิงค์ วันที่: 6 มิถุนายน 2551 เวลา:3:05:15 น.  

 
Jonykeano ครับ

ผมคิดว่าผมสับรางไม่เก่งเอาซะเลย

เคยลองสับดู ปรากฏว่าชนกันเละเลยครับ

สงสัยคงต้องเดินเลาะทางรถไฟไปเหมือนเดิมดีที่สุดครับ


โดย: Dr.Manta วันที่: 6 มิถุนายน 2551 เวลา:8:29:38 น.  

 
เมื่อวานก็ไม่เครียดนะคุณหมอ
วันนี้ก็ยิ่งไม่เครียดใหญ่เลยครับ
อิอิอิ

เมื่อวานมาครบเลย
ทั้งนำไม่ไหล ไฟดับ เน็ตเน่า
ทรัมพ์ไดร์ฟเสีย 555555

แต่ก็ไม่มีอะไรครับ
ผ่านมันไปได้ด้วยดี


วันนี้ทุกอย่างโอเค....

ทุกวันล้วนเป็นวันดี





โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 6 มิถุนายน 2551 เวลา:8:47:07 น.  

 

สวัสดีค่ะ..คุณหมอ



โดย: จิดา IP: 58.9.18.141 วันที่: 6 มิถุนายน 2551 เวลา:12:16:27 น.  

 
ผมเคยนั่งรถไฟไกลสุดก็หัวหินเมื่อสมัยเรียนไปกันเดือน สองเดือนครั้งเลยครับชอบมากๆ


โดย: B/W วันที่: 6 มิถุนายน 2551 เวลา:21:07:50 น.  

 
สวัสดีครับคุณหมอ....


ผมกำลังนั่งดูบล็อกรูปของคุณหมอในมัลติพลายอยู่ครับ
วันนี้คงจะได้สัก 5-6 บล็อก
ค่อยๆดูครับ
ความงามไม่ต้องดูมาก
เพราะเดี๋ยวจะสำลักความงาม ครับ อิอิอิ

รูปสวยมากๆเลยครับ



โดย: ก. วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) วันที่: 7 มิถุนายน 2551 เวลา:9:27:36 น.  

 
เห็นภาพชุดนี้แล้วชวนให้นึกถึงบรรยากาศวันเก่าๆที่เคยมีโอกาสขึ้นรถไฟไปเที่ยวแม้จะไม่ค่อยมีโอกาสมากนัก ... รถไฟไทยก็มีสเนห์ไม่น้อย แค่บนรถไฟก็มีเรื่องราวและความทรงจำมากมายในการเดินทาง.... แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เกาะรถไฟขวนสุดท้ายสำเร็จแล้ว ไม่ยอมลงแน่นอน โฮ๊ะๆ...ท่าจะคุยกันคนละเรื่อง


โดย: VA_Dolphin วันที่: 7 มิถุนายน 2551 เวลา:11:38:40 น.  

 
มากกว่าคำบรรยาย ช่วงนี้ไม่ได้คุยกันเลยอ่า...


โดย: iPONDG IP: 125.24.134.140 วันที่: 7 มิถุนายน 2551 เวลา:20:52:28 น.  

 
คุณหมอครับ
มาชวนไปทำ Tag ครับ
รับการบ้านที่บล้อกผมไปทำหน่อยนะครับ

ขอรูปที่ประทับใจและบ่งบอกความเป็นตัวตน 4 รุปครับ





โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:6:39:14 น.  

 
สวยจังค่ะ เคยนั่งรถไฟครั้งเดียวในชีวิตที่ผ่านมา หวังว่าจะได้นั่งอีก

ขบวนใหม่เหรอค่ะพลาสติกยังไม่ลอกออกจากเบาะเลย ^^

เพลงก็เพราะ


โดย: นางน่อยน้อย วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:7:51:59 น.  

 
หวัดดีครับคุณหมอ

ตื่นเช้าดีนะครับ
ผมตื่นตั้งแต่ตี 5 แล้วครับ หุหุหุ

......................



เสียงผมคล้ายครูจรัลเหรอครับ
อืมมมม......ก็มีหลายคนพูดไว้แบบนั้นนะครับ
ผมต้องชอบสิครับ อิอิอิ
ครูจรัลเป็นแรงบันดาลใจในการเล่นกีตาร์และร้องเพลงของผมครับ


...............................



การบ้านไม่ต้องรีบหรอกครับคุณหมอ
ค่อยๆหาไปเรื่อยๆก็ได้ครับ ผมว่า "ตัวตน" เรา
มันเปลี่ยนไปตลอดเวลาครับ






โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:7:56:05 น.  

 
มาดูชีวิตคือการเดินทางค่ะพี่หมอ
แต่อัพบล็อกทั้งทีไม่กระซิบบอกกันบ้างเลย


...แรกก็ชอบนะเดินทางโดยรถไฟ
ชอบมองข้างทางเจอแต่วิวสวยๆเพลินตา
บางทีก็มีอะไรให้เราเห็นอย่างคิดไม่ถึง
บางครั้งรถที่นั่งไปก็ไปชนกับรถที่มาตัดหน้าตายคาที่

แต่ครั้งหนึ่งเคยนั่งรถไฟสายกรุงเทพฯ-ยะลารถธรรมดา นั่งจากหัวลำโพงตอนบ่ายสาม ถึงหาดใหญ่บ่ายโมง
ทั้งปวดทั้งเมื่อยทั้งทรมานร่างกาย แต่มันก็พามาถึงจุดหมายปลายทางจนได้
หลังๆมาก็เลยไม่นั่งรถไฟอีกแล้ว เพราะมีรถทัวร์กรุงเทพฯ-ด่านนอก วิ่งผ่านหน้าบ้านพอดี

ชีวิตเราก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกว่าจะไปทางไหน
แวะข้างทาง ริมทางบ้างไม่เป็นไร
ขอแค่รู้หน้าที่รู้ใจว่าทำอะไรอยู่
แล้วกลับไปขึ้นบนเส้นทางสายนั้นอีกครั้ง

...ว่าแต่พี่จับรถไฟขบวนสุดท้ายหรือยังค่ะ


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:11:22:32 น.  

 
ขอบคุณค่ะ ที่แสดงความยินดีกับพี่
ว่าแต่ว่าอย่าอิจฉาคนมีครอบครัวเลยค่ะ เอ็นจอย ชีวิตโสดไปให้เต็มที่ก่อนค่ะ ... เดี๋ยวอีกหน่อยมีครอบครัวแล้วจะแอบอิจฉาคนโสด

ปล. เช็คหลังไมค์ด้วยค่ะ


โดย: VA_Dolphin วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:11:30:14 น.  

 
ผมก็ชอบน้อยไจยาครับคุณหมอ
แต่ไม่เคยเอามาอัดเสียง
เพราะหานักร้องหญิงไม่ได้ครับ 55555

มาดามยังไม่มั่นใจในเสียงตัวเองครับ 5555


พี่รี่+พี่ต๊อกทำไมฟังไม่ได้น้อ
ไม่รู้เกี่ยวกับ browser รึเปล่านะครับ
ถ้าไม่ได้จริงๆ ขอที่อยู่ก็ได้ครับ
เดี๋ยวผมไรท์เพลงส่งไปให้ครับ


รุ่นนี้ไม่ขายครับ ทำแจกแบบไม่กลัวไรท์แผ่นด้วย 55555




โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:17:39:57 น.  

 
จะมาบอกว่า
พี่ก๋าแจกจริงไม่มีกลัวแผ่นไรท์ อิอิ
เพราะนาห์ได้มาฟังแล้ว


อ๋อ แวะมาขอรูปด้วยค่ะจะเอาไปอัพตอบแท่คพี่ก๋าเค้าหน่อย ขอบคุณนะค่า
ไว้อัพบล็อกเมื่อไหร่จะมาส่งข่าวอีกทีค่ะ


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:20:13:07 น.  

 
บทความและรูปดีมากเลยครับ ดูแล้วได้กำลังใจดี


โดย: แป๊กก IP: 81.154.189.167 วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:20:26:57 น.  

 
อัพบล็อกเสร็จมาดามกับน้องสาวก็ลากไปแอ่วติมที่คาร์ฟูร์ทันที
กำลังคิดว่าไม่ได้กินสเวนเซ่นนานแล้ว 5555
วันนี้เลยฉลองศรัทธาซะเลยครับ 5555

โห...อยู่เชียงรายมาซื้อเฟอร์นิเจอร์บ้านถวาย
แล้วขนกลับกันยังไงครับเนี่ย หุหุหุ

ซีดีไม่ต้องก็อปหรอกครับ
ผมส่งให้คุณหมออีกแผ่นล่ะกันครับ 555
ง่ายกว่าครับ
เดี๋ยวผมส่งให้เองครับ


หนุ่มเชียงใหม่ไม่ค่อยมีใครได้ฟังครับ
ส่วนใหญ่สาวเชียงใหม่ดังกว่านะครับ



โดย: กะก๋า ฮา 3 สายสะพาย (กะว่าก๋า ) วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:20:47:47 น.  

 
ก็ดีนะครับขึ้นรถไฟ น้ำมันแพงประหยัดดี ของเค้าดีจริงๆ มาคุยกันพี่ boy_orchid@hotmail


โดย: boy IP: 202.91.18.206 วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:21:16:19 น.  

 
ดูภาพไม่ได้ครับ เดี๋ยวแวะมาใหม่นะ


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 13 มิถุนายน 2551 เวลา:1:57:24 น.  

 
คุณหมอถ่ายรูปสวยมาก โดยเฉพาะที่ถ่ายแถวเชียงแสนค่ะ


โดย: ant IP: 124.121.12.228 วันที่: 10 สิงหาคม 2551 เวลา:11:19:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Dr.Manta
Location :
เชียงราย Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




&key



Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
3 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Dr.Manta's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.