All Blog
จดหมายเหตุฯ....ลอดช่องสิงคโปร์ Ep 1 : Geylang Road ราตรีนี้มีแต่เรา(ที่เฝ้าดู) 2/2
Continue.

24.00 @ Changi Airport : Singapore

เครื่องเราลงเรียบร้อยพร้อมรายงานข่าวว่า

ดาวบริวารผู้ไม่ประสงค์ออกนาม แต่เปิดเผยหน้าตาอย่างโจ่งแจ้งในคลิป....”หนีผู้ชาย” 55555 ฮาตั้งแต่ลงเครื่อง

“เรามาอย่างไอดอล”

นอกจากเปิดประสบการณ์ใหม่ด้วย final call แล้ว อย่างที่สองที่สายการบินนี้พร้อมเซอร์วิสผู้โดยสารทุกท่านคือการ car in

โอ้วววว แม่เจ้า ในที่สุดฉันก็จะเข้าใจอารมณ์ผู้ชายทั้ง 5 แล้วว่ามันเป็นอย่างไรกับการ car in

ดูซินั่น ดู ดู มีรถจอดกลางสนามบิน ดูดีทีเดียว แหม ต้อนรับกันขนาดนี้ ช่างน่าประทับใจจริงๆ

ก้าวลงจากเครื่องอย่างเฉิดฉาย ในใจถามหาแว่นกันแดด(ตอนเที่ยงคืน)

อยากได้เอามาปกปิดใบหน้า กลัวคนรู้ว่าพันยาอิจุงตามมาแล้วจิมาถ่ายรูปลงสื่อ

แต่เมื่อไม่มีก็เดินจิกสายตา ยิ้มมุมปาก ก้าวตรงไปที่รถ

พอประชิดตัวเจ้าหน้าที่สนามบินก็ชี้ไปทางซ้ายมือ เป็นภาษากายบอกว่า “ไสไปทางนั้นซะ”.......

อ้าววววว หันไปมอง คนเดินไปทางนั้นกันใหญ่ แล้วกะเหรี่ยงไทยทั้ง 4 มายืนมั่นใจอะไรผิดๆแถวนี้

โถ ไอ้รถที่มาจอด มันมาขนกระเป๋าต่างหากล่ะ ชิชิ จินตนาการล้ำอีกแล้วเรา

เราเดินเข้าไป ตม. อย่างร่าเริง แผ่นดินเดียวกับผู้ชายให้อารมณ์คึกครื้นยิ่งนัก ยิ้มแจกจ่ายเจ้าหน้าที่ไปทั่ว

ที่นี่ทำงานเร็วมาก ไม่ซัก ไม่ถาม ประทับตรา ปึ้ง! กรี๊ดดดดดดดด

หันไปหาเมมเบอร์ที่เหลือ เอิงยืนหน้ามึนที่ด่าน ตม. โดนซักยาว

มาทำไร : มาดูอิจุง รู้จักไหม

พักที่ไหน : ไม่รู้ จำไม่ได้

มากับใคร : เพื่อน

กลับเมื่อไร : วันที่ 5

ไหนไฟล์ทกลับ : ไม่มี อยู่กับเพื่อน

สรุป เพราะ Korean Star ใช่ไหม วันนี้คนไทยถึงมาสิงคโปร์เยอะ : เอ่อออ ไม่แน่ใจ ใช่มั้ง

แต่มันก็ผ่าน ตม. มาจนได้แบบมึนๆนั่นแหละ

เที่ยงคืนแล้ว ด้วยความมืดและไม่ชินทาง

(ถึงเค้ามาที่นี่บ่อย แต่ก็ลง Terminal 2 และมาตอนกลางวันทุกทีนะตัวเอง)

เราไม่รู้จักถนนที่ตั้งของโรงแรมแน่ชัด จึงตัดสินใจใช้บริการ taxi limousine ที่แพงงงงงงงงงงงงงงงจนน้ำตาแทบไหล

ขนาดไม่ชาร์จเพิ่มอีก 50% โทษฐานเสร่อลงเครื่องดึก แต่ก็ยังแพงเหลือเกิน

ทิป : การมองโลกในแง่ดี เราได้ขึ้น Mercedes S Class ในราคา ศูนย์สามตัวบาทไทยต้นๆเท่านั้น รู้สึกดี ฮ่าๆๆๆๆๆ

คนขับเป็นมิตรขั้นเทพ ชวนคุย แนะนำสารพัด เมื่อรู้ว่าเราเป็นคนไทยก็ต้อนรับเราด้วยบทสวดมนต์ไทย -_-“

อืมมมม ช่างน่าอบอุ่นใจ

แต่พี่คนขับห่วงเรากว่านั้น ถามไถ่ว่า ไฉนเลยพวกเจ้าจึงเลือกพักที่นี่ ที่ซึ่งใกล้เคียงพัฒน์พงษ์บ้านเจ้ายิ่งนัก

ได้ยินแล้วตาปรือๆลืมโตแทบไม่ทัน อะไรนะ ตายล่ะหว่า ตอนจองก็เน้นถูก ไม่เห็นมีใครรีวิวไว้เลย มีแต่บอกหาของกินง่าย

ไอ้ของกินที่ว่า คือแบบนี้เหรอ ม่ายน๊า

จะตื่นเต้นเร้าใจไปไหน แล้วอีก 4 คืนจะนอนยังไงเล่า

ขึ้นห้องพักได้ เริ่มเก็บข้าวของ อาบน้ำเข้านอน ติดต่อก้อยเพื่อนัดหมายวันพรุ่งนี้

ตี 2 แล้ว นอนเถอะ แต่พี่เปิ้ลยังคงสนใจบ้าน 2 ชั้นฝั่งตรงข้าม....

นอนเถอะพี่ พรุ่งนี้ค่อยมาดูนะ หนูขอร้อง



Create Date : 24 ธันวาคม 2553
Last Update : 24 ธันวาคม 2553 9:15:41 น.
Counter : 567 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ณ เงา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]



New Comments