.. วรรคตอนแห่งรัก .. บทที่ 1 ..

.. วรรคตอนแห่งรัก ..
.. บทที่ 1 ..
.. เพื่อนรักนักกีฬา ..
.
บทแรกชื่อเหมือนซีรีย์วายเลย..รู้สึกจะคล้าย ๆ อยู่นะ
 
ถ้าจะเขียนรวมกับเรื่อง “ชีวิตที่สวยงาม” ก็จะอย่างไรอยู่ เพราะในนั้นส่วนมากมีแต่เรื่องแม่ ๆ ลูก ๆ ที่สวยงามตามชื่อเรื่อง แต่เรื่องนี้ยังไม่วายมีแม่ปรากฎอยู่ด้วย
 
               “เฮ้ ๆ บัญชีสู้ ๆ” เสียงเชียร์จากขอบสนาม มันเป็นการแข่งขันกีฬาเพื่อกระชับความสัมพันธ์ประจำปี พนักงานจากแผนกบัญชีมาเชียร์ทุกคน แม่ผมก็มา
 
               “กองเชียร์น่ารักจัง !” เสียงจากสาวแผนกคอมพิวเตอร์ที่อยู่อีกชั้นหนึ่ง
 
               “ตี๋..วันนี้พิศมณน่ารักนะ” แม่กระซิบข้างหูผม
 
               “เรื่องของเธอสิครับแม่” ผมหันไปดูฟุตบอลในสนาม
 
               “พิศมณแอบมองตี๋ตลอดเวลา” แม่ไม่ละความพยายาม
 
               “เย้ ! เข้าประตูแล้ว” พอดีแผนกบัญชีทำประตูได้ทุกคนพากันดีใจ แม่จึงหันไปสนใจในสนามแทน
 
พักครึ่งเวลานักกีฬาออกจากสนามมานั่งพักเหนื่อยและฟังความเห็นจากโคช บางคนนอนแผ่แถวขอบสนามนั่นเอง..กางเกงบอลเปิดไปถึงไหน ๆ
 
               “ตี๋..” บรรจบ เพื่อนคนหนึ่งเดินตรงมาที่ผม ถอดสร้อยออกจากคอที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ “เราฝากสร้อยไว้หน่อย มีพระห้อยอยู่ด้วยกลัวว่าวิ่ง ๆ ไปท่านจะร่วงลงมา”
 
               “จบฝากไว้กับพี่ปลอดภัยกว่า..นายตี๋ซุ่มซ่ามเดี๋ยวทำหล่น” แม่ยืนอยู่ข้างผมพอดี
 
               “ผมไม่รบกวนพี่ละครับ..” อย่างปุ๊บปั๊บ บรรจบสวมสร้อยนั้นเข้าหัวผม “ฝากด้วยนะ” ตบปึก ๆ ที่อกผม
 
               “สองคนนี่นะ !” แม่สังเกตความสัมพันธ์ของพวกเรามานานแล้ว โต๊ะทำงานของจบและผมอยู่ติดกัน..แม่จับตาผมตั้งแต่นักร้องหนุ่มคนนั้นแล้ว 555
 
               “สองคนนี่นะ..” อีกคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ห่าง..สัธนะ เพื่อนร่างเล็กค่อนข้างขี้เหร่อารมณ์ดี เพื่อนสนิทเรียกเขาว่าสัตว์นะ
 
สัธนะเดินตามบรรจบไปที่ ๆ นั่งข้างสนาม พูดอะไรสักอย่าง หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดเหงื่อให้ แล้วบีบนวดตามแขนขาล่ำสันที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามนั้น
.
 

Create Date : 20 ธันวาคม 2568		0 comments
Last Update : 20 ธันวาคม 2568 15:06:39 น.
Counter : 148 Pageviews.
Share Tweet