... ลวงใจ ...บทที่ 19 ...

.... ลวงใจ .... ( บทที่ 19 )






บทที่ 19





เกี่ยวกับที่มาที่ไปของชัยชนะ หนุ่มจอมกวนที่แวบไปแวบมา โดยเฉพาะตั้งแต่หนุ่มผมทองปรากฏตัวที่หมู่บ้าน..
 
ไม่ใช่เรื่องลึกลับอะไร เพียงแต่ไม่มีใครอยากพูดถึง และคนในหมู่บ้านที่รู้เรื่องนี้แทบไม่มีเหลืออยู่แล้ว
 
............


               “ปัง ! ปัง !” เสียงปืนดังขึ้น

               “ใครมายิงปืนเล่นในหมู่บ้าน..” เมียผู้ใหญ่บ้านหันไปทางสามี “ผู้ใหญ่เคยห้ามแล้วนี่นา”

               “ฉันบอกลูกบ้านทุกคนไปแล้ว เขาก็เชื่อฟังดี..” ผู้ใหญ่บ้านวางเครือกล้วยที่เพิ่งตัดมาจากสวน “ไอ้หนุ่มคนไหนมันคึกนะ..ออกไปดูสักหน่อย”

               “ปัง !” สิ้นเสียงปืน ผู้ใหญ่บ้านฟุบลงบนเครือกล้วย

               “โอ๊ะ !” เมียผู้ใหญ่ตาเหลือกเมื่อชายฉกรรจ์ห้าหกคนกรูเข้ามาพร้อมเสียงปืน “ทำไม..” พูดได้แค่นั้นก็ถูกหนึ่งในโจรป่าอุดปากลากเข้าบ้าน

                “เก็บเงินไว้ที่ไหน?” สำเนียงไทยไม่ชัดผ่านผ้าคาดปาก

               “ไม่มี..ไม่มีหรอก..” มือที่อุดอยู่ปล่อยออกให้พูด “มีแค่นี้เอง” ตบเอวตัวเอง

               “ไม่จริง ! ผู้ใหญ่บ้านมีเงินเท่านี้..” ตัวหัวหน้าดึงถุงเงินออกมาจากชายพกของเมียผู้ใหญ่ “อยู่ไหนอีกบอกมา..ค้นให้ทั่วโว้ย !” ตะโกนสั่งลูกน้อง

               “มีอะไรแม่ !” ชายหนุ่มคนหนึ่งโผล่ออกมาจากห้องพร้อมแฟนสาว

               “ปัง ! ปัง !” สองนัดดังไล่เลี่ยกัน ไอ้โจรไม่พูดอะไรยิงอย่างเมามัน

               “ชัยชนะ !” เมียผู้ใหญ่ร้อง..ตกใจที่เห็นลูกชายคนโตถูกยิงฟุบลงทับร่างหญิงคนรักหน้าประตูห้องนอน

               “นี่แน่ะ ! ชัยชนะ..” ไอ้โจรคำรามพร้อมเหนี่ยวไกปืน “ปัง !”
 
ที่ไร่มัน..


               “ปัง !”

               “เสียงปืนที่ไหน?” หนุ่มไร่มันสองสามคนกำลังดายหญ้าตามร่องมัน

               “ปัง ! ปัง !”

               “เสียงเหมือนมาจากแถวบ้าน..” หนุ่มคนหนึ่งผุดขึ้นยืน “พวกเราไปดูกันหน่อย” พาพวกวิ่งไปทิศที่เสียงปืนดัง




ทันทีที่ถึงบ้าน ชายหนุ่มรู้สึกได้ว่ากำลังมีเหตุการณ์ไม่ดีเกิดขึ้น


               “พ่อ !” ชายหนุ่มวิ่งเข้าไปพลิกร่างโชกเลือดของผู้ใหญ่บ้าน
 
               “มังกรทำใจดี ๆ ไว้..นั่น !” หนุ่มอีกคนชี้ไปที่ร่างของเมียผู้ใหญ่บ้าน

     

               “แม่ !” มังกรเข้าไปช้อนร่างที่ไร้วิญญาณของเมียผู้ใหญ่บ้าน

               “ทางนี้อีก !” อีกคนหนึ่งร้องบอก

               “พี่ชัยชนะ !” มังกรค่อย ๆ วางแม่ลง ไปที่ประตูห้องพี่ชาย..ยังไม่ทันจะก้มดูให้แน่ใจมีเสียงจากร่างหญิงสาวที่พี่ชายล้มทับอยู่

               “ช่ ว ย..ด้ ว ย..” เสียงขาด ๆ หาย ๆ

               “กิ่ง..ทอ ง..” ชัยชนะครางขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคนรัก..ร่างของเขาโชกเลือดเช่นกัน..กิ่งทองไม่โดนกระสุนเพราะชัยชนะล้มบังไว้

               “พาคนเจ็บไปหาหมอ” ใครคนหนึ่งร้องบอก

ไม่เพียงบ้านผู้ใหญ่บ้านที่ถูกปล้น..แทบทุกบ้านโดนโจรกลุ่มนี้บุกเข้าไป..ตายบ้าง บาดเจ็บบ้างแล้วแต่การขัดขืนของเจ้าของบ้าน




เหตุการณ์ครั้งนั้นมังกรโดนเข้าเหมือนกันขณะออกตามล่าคนร้าย..ดีที่มันไม่ซ้ำให้ตายเพราะมุ่งจะไปปล้นที่อื่นต่อไป


เพราะช็อคและอาจเพราะโรคประจำตัวที่มีอยู่ กิ่งทองหมดสติ..ไม่ตาย..แต่กลายเป็นเจ้าหญิงนิทราตั้งแต่นั้น

คนในหมู่บ้านแทบไม่มีเหลือ นอกจากคนแก่เฒ่าที่ไม่รู้จะย้ายไปอยู่ที่ไหนและไม่มีทรัพย์สมบัติอะไรให้โจรเข้ามาปล้น..หนึ่งในนั้นคือลุงใยข้างบ้านผู้ใหญ่ที่ขายที่ให้กับหนุ่มผมทองจากกรุงเทพฯ

มังกรเองแทบจะเหลือเพียงตัวคนเดียว อาศัยเงินของครอบครัวที่อยู่ในธนาคารย้ายไปปักหลักที่อีกหมู่บ้านหนึ่งใกล้ตัวจังหวัด แต่ก็ยังแวะเวียนไปที่บ้านเดิมเพื่อสร้างความอุ่นใจให้กับชาวบ้านที่เหลืออยู่ และเยี่ยมดวงวิญญาณของพ่อแม่

จนกระทั่งวันหนึ่ง..มังกรหวังดีพาหนุ่มผมทองมาดูไร่ว่านหางจระเข้ของเขาเพื่อเป็นกำลังใจในการเป็นชาวไร่..หารู้ไม่ว่าพาตัวเองเข้าไปพัวพันกับคนสองมิติ..คนที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าอีกมิติหนึ่งคือใคร..มาจากไหน



ชัยชนะอยู่อีกมิติหนึ่งเช่นกัน..ยังไม่ตายแต่ไม่มีใครเห็นนอกจากคนในมิติเดียวกัน..กิ่งทอง..จร..เจน แต่กิ่งทองโชคร้ายที่นอนหลับตลอดเวลาจึงไม่เห็นเขา

ทีแรกชัยชนะแปลกใจผสมดีใจที่มีหนุ่มผมทองมาเป็นเพื่อนหยอกล้อ และมีของแถมซึ่งคงเป็นลูกติดพันคือลุงยง แต่ไม่นานลุงยงก็มองไม่เห็นเขา..อะไรไม่สำคัญเท่าคนที่เห็นชัยชนะลำดับต่อไป..เจน..ทำเอาชัยชนะอยากตามเธอไปทุกหนแห่งหากเธอมีใจด้วย..แต่เธอไม่

ความคิดถึงไม่เข้าใครออกใคร..ชัยชนะจะทำอย่างไรให้มังกรพาจรมาที่ไร่เพื่อเขาจะได้พบเจนอีก..และแล้วความคิดชั่วร้ายก็เกิดขึ้นในใจพี่ชายที่ลืมนึกถึงบุญคุณน้องชายที่มีต่อคนรักของตัวเอง



ขณะเดียวกันมังกรกำลังนั่งคุยอยู่กับป้าก้อนเรื่องงาน เรื่องโจรผู้ร้ายในอดีต..และเรื่องคนกรุงเทพฯ


               “คุณมังกรทำอะไรกับปืน?” ป้าก้อนถามขึ้นเมื่อเห็นมังกรแกะชิ้นส่วนปืนยาวสองกระบอกออกมาแช่น้ำมันเบนซินเพื่อทำความสะอาด

               “ไม่ได้ใช้มานานน่ะป้า กลัวมันยิงไม่ออก..” มังกรเช็ดคราบเขม่าและฝุ่น..ชโลมน้ำมันจนทั่วแล้วประกอบเข้าตามเดิม “ปืนยาวนี้ทางการอนุญาตให้เรามีไว้ป้องกันตัวและล่าสัตว์ได้ไม่ผิดกฎหมาย”

               “คิดถึงคุณจรนะ” จู่ ๆ ป้าก้อนพูดขึ้น

               “ว่าตามจริง..เอ่อ..ผมก็..คิดถึงเค้า..” พูดไปแล้วมังกรสงสัยว่าทำไมถึงกล้าพูด โดยเฉพาะกับป้าก้อนที่คงไม่ลึกซึ้งอะไรกับเรื่องนี้

               “ทำไมไม่โทรฯ ไปชวน ป้าเห็นมีเบอร์อยู่ในมือถือของคุณ” ป้าก้อนเองก็แปลกใจที่วันนี้วุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของมังกร

               “ป้าก้อนก็..โท..ร..” มังกรอุดปากตัวเองแทบไม่ทัน..เขาไม่ได้อยากเอ่ยปากขอร้องป้าก้อนแต่เหมือนมีใครสั่งให้พูด

มังกรไม่รู้หรอกว่าชัยชนะอยู่ด้วยแถวนั้น..กำลังหาวิธีและพยายามทำบางอย่างเพื่อให้ป้าก้อนชวนมังกรโทรฯ ตามจรมาที่ไร่..แต่คงเป็นไปได้ยากเพราะมังกรตัดใจเสียแล้ว

ชัยชนะไม่ละความพยายาม..ครั้งหนึ่งที่โรงพยาบาลเขาเคยเห็นเจนใช้พลังดึงจรกลับเข้าร่าง..ถึงแม้ครั้งนี้ไม่มีเหตุผลพอที่ชัยชนะจะทำอย่างนั้น แต่อย่างน้อยเขาคงมีพลังบางอย่างเหมือนที่เจนมี

                “ปัง !” ปืนยาวที่มังกรถืออยู่อย่างหมิ่นเหม่..ลั่นขึ้น

               “เราทำเกินไปไหม !” ชัยชนะตกใจกับการกระทำของตัวเอง

               “โอย..” มังกรทิ้งปืน..กุมต้นแขนที่เลือดไหลอาบ

               “คุณมังกร !” ป้าก้อนตกใจ

               “แค่กระสุนเฉี่ยวน่ะป้า..” เขาเคยผ่านอะไรที่ร้ายแรงกว่านี้นัก “ขอผ้าพันแผลหน่อย..แล้วโทรฯ ไปกรุงเทพฯ ให้ผมด้วย”

               “ผ้าพันแผล..โทรฯ ไปกรุงเทพฯ” ป้าก้อนพึมพำ ไม่รู้ยินดีหรือยินร้าย



มังกรนั่งก้มหน้า..ต้นแขนยังมีเลือดไหล พันแผลไว้อย่างลวก ๆ รอใครบางคนมาช่วยทำให้เรียบร้อย..อีกใจหนึ่งนึกสมเพชที่แพ้ใจตัวเอง

.




 

Create Date : 14 กรกฎาคม 2569		1 comments
Last Update : 14 กรกฎาคม 2569 9:58:48 น.
Counter : 145 Pageviews.
(โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet