Group Blog
 
All blogs
 
Light on Life







Light on Life




มีหลายๆ คนถามว่าฉันผ่านจุดนี้มาได้อย่างไร การสูญเสียคนที่เป็นที่รักไปแบบไม่มีทางพบเจอกันอีก ทนได้อย่างไร เข้าใจมันได้อย่างไง 
ก่อนอื่นฉันต้องขอบอกเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน Blog นี้ก่อนนะคะ ว่าฉันก็คนธรรมดาเจ็บได้และร้องไห้เป็น ฉันขอสารภาพว่าฉันเพิ่งเข้าใจอย่างถ่องแท้...ถึงคำว่าพรุ่งนี้ไม่มีจริงก็ตอนที่แม่จากไปนี่แหละคะ (ไม่เจอกับตัวก็คงไม่มีทางได้รู้)...ฉันเหมือนคนหลงทางในความมืด หาแสงสว่างไม่เจอ

เมื่อเวลาพรากแม่ไป ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยได้ทำมา ฉันรู้สึกว่าทำได้ไม่มากพอ...ฉันอยากมีวันพรุ่งนี้...อยู่กับแม่อีกสักวัน...

ฉันนึกถึงคำพูดของแม่ก่อนที่ท่านจะจากไป แม่โทรหาฉันและบอกว่า “ วันนี้ลูกรู้มั๊ยว่าแม่อยู่ไหนตอนนี้แม่อยู่ที่ทุ่งนาของเรา แม่มีความสุขมาก แม่กำลังมองฟ้า วันนี้ฟ้าสวยมากลมเย็นๆ แม่อยากให้ลูกมาเห็นจัง วันนี้แม่ไม่ห่วงอะไรแล้ว แม่ไม่เศร้าไม่ทุกข์แม่ไม่เจ็บและไม่ปวดใจกับสิ่งที่ผ่านมา ชีวิตของแม่ที่ผ่านมามันเกินคุ้มแล้วมีแต่กำไรแม่สบายใจและเป็นสุข แม่บอกว่าแม่จะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามทางของมัน แม่อยากให้ลูกเป็นแบบนี้เช่นกัน...แล้วพบกันลูกรัก”…..แล้วพบกันนะคะแม่ (นั่นคือคำสุดท้ายที่ฉันได้พูดกับแม่)

ดังนั้นฉันต้องขอบอกทุกคนว่า...ฉันไม่ได้ผ่านมันมาได้หรอกค่ะ...แต่ฉันแค่ยอมรับความเป็นจริงและปล่อยวาง 

คำตอบมันช่างง่ายดาย เพราะสายน้ำจะไม่อาจย้อนกลับมาและเวลาก็ไม่สามารถที่จะรีไซเคิลได้ ฉันกับแม่ผ่านเรื่องราวยากลำบากมาด้วยกัน

= - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = 

แม่สอนฉันให้คิดเสมอว่าอดทนแล้วฉันจะทำได้ 

ต้องพยายามแล้วทุกอย่างมันจะเป็นจริง

= - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - = - =  

ความทุกข์ของแม่ที่ฉันรับรู้ ตั้งแต่ฉันและน้องๆเกิดมามีมากมาย สามารถชดเชยได้หรือเปล่ากับความสุขที่แม่ได้รับ ในช่วงบั้นปลายในชีวิต ฉันมีคำถามว่ามันน้อยไปหรือเปล่า สำหรับชีวิตของแม่ คนที่จะตอบได้ดีที่สุด น่าจะเป็นน้องสาวของฉันเพราะในวันที่แม่เสียคือวันที่น้องสาวของฉันกำลังจะไปรับรถ และบอกกับแม่ว่าจะให้แม่ได้นั่งเป็นคนแรก..." ลูกจะขับให้แม่นั่งเอง"

แต่จะทำอย่างไรได้ เมื่อเวลาของแม่หมดลง ต่อให้น้องสาวของฉันอยากจะยื้อ อยากจะซื้อ อยากจะแลกกับทุกๆ สิ่ง ที่มีเพื่อให้แม่ฟื้นกลับคืนมา " มันไม่มีทางเป็นไปได้ " นี่คือสัจธรรมอีกข้อที่เราต้องยอมรับ

ดังนั้นฉันจึงบอกน้องสาวไปว่า จงใช้เวลาที่มีและเหลืออยู่นี้ให้มันคุ้มค่า...นั่นคือสิ่งที่แม่พยายามจะบอกและสอนเราก่อนที่ท่านจะจากไป

เมื่อคนนำทางในชีวิตของเราหายไป เราต้องเป็นคนมานำทางเอง เพื่อไปยังจุดหมายปลายทางที่ถูกต้อง (อย่าทำให้คนที่จากไปต้องห่วงหาและอาลัยเราอีก...ให้ท่านไปสู่สุขคติ) นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากจะบอกคนที่เข้ามาอ่าน Blog ของฉัน 


เมื่อสายน้ำไม่มีวันหวนกลับและเวลามันพรากทุกอย่างไปจากเรา สิ่งที่ผ่านล่วงพ้นไปแล้วก็ต้องให้ผ่านไป หากยึดติด จะยิ่งเป็นทุกข์ทวีคูณเท่านั้น...เพราะไม่ว่าเราจะนั่งเรือกลับไปกลับมาสักกี่ครั้งเราก็จะพบว่าสายน้ำที่ไหลไปแล้วข้างหน้าก็ไม่มีทางที่จะหวนกลับมาที่เดิม 

ปล่อยให้สายน้ำไหลออกสู่ทะเลต่อไปตามวัฏจักรของสายน้ำเช่นเดียวกับเวลาของชีวิตคนเรา


แม่ปล่อยพวกเราแล้ว ดังนั้นเราควรปล่อยแม่ไป เพื่อให้แม่ไปสู่ความสงบสุขแห่งแสงสุดท้ายของชีวิตท่าน การยึดติดและเหนี่ยวรั้งท่านไว้ไม่ได้เป็นการช่วยอะไร 

ฉันอยากจะบอกทุกคนที่เจอเหตุการณ์อย่างฉันว่าความเป็นจริงเราไม่ได้สูญเสียอะไร แท้จริงแล้วมีแต่ได้มาตลอด เป็นการได้มาซึ่งการเรียนรู้นั่นเอง


==================================================

การสูญเสีย การพลัดพราก 

การจากลา การเข้าใจ 

การยอมรับ (ความจริง)

และการปล่อยว่าง

==================================================


คำตอบของฉันมันมีแค่นี้จริงๆ คะ และเป็นคำตอบที่คุณเคยได้ยินมาตลอดเวลา นั่นคือต้องอยู่กับปัจจุบันและปัจจุบันเท่านั้น (คำตอบอยู่ตรงหน้าแล้ว...คุณเห็นและเข้าใจมันหรือเปล่า)

ปล...วันนี้(6/5/2560) ครบ 100 วัน ที่แม่จากไปฉันกับน้องๆ ยังคิดถึงแม่เหมือนเดิม...แต่ความคิดถึงที่ว่านั้นไม่ได้เจ็บปวดทรมาน...เพราะสิ่งที่ฉันคิดถึง คือความดีของแม่...ความรักของแม่ที่ให้ฉันตลอดมา...และฉันก็จะส่งต่อสิ่งนั้นให้กับคนที่เเม่รักต่อไป...ลูกมีคำตอบในการที่จะใช้ชีวิตและก้าวต่อไปแล้ว...ขอบคุณนะคะแม่...สำหรับแสงสว่างที่แม่ส่องนำทางให้ลูกตลอดมา...พักให้สบายนะคะ...เเล้วเราคงได้พบกัน...รักแม่สุดหัวใจ (จากพระจันทร์ในคืนเดือนมืด....ลูกของแม่)



by Sakormaree 

Smiley





Create Date : 11 เมษายน 2560
Last Update : 6 สิงหาคม 2560 10:57:24 น. 5 comments
Counter : 358 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณคนบ้านป่า, คุณJinnyTent, คุณnewyorknurse


 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 2 มิถุนายน 2560 เวลา:15:52:31 น.  

 
วันที่คุณไปเยี่ยม เราอยู่บ้านป่าค่ะ
เน็ตที่นั่นไม่ค่อยเป็นใจ แต่ก็ได้เข้ามาอ่าน
คือต้องปิดเน็ตแล้วอ่านไม่เช่นนั้นมันจะกิน
fair use หมด พออ่านจบแล้วกลับเข้าเน็ตไม่ได้
กว่าจะกลับมากรุงเทพฯเลยลืมไปเลย ขออภัย
ให้หญิงชรานะคะ

ขอบคุณที่แวะไปอ่านงานที่บล็อกมานานแล้ว
เราก็เป็นเพื่อนกันมานานแล้วสินะคะ วันนี้ขอ
แอดไปด้วยค่ะ

เสียใจด้วยเรื่องความสูยเสียนี้นะคะ ต้องทำใจบ้าง
ไม่จำเป็นต้องพยายามลืม เพราะความทรงจำ
เกี่ยวกับท่านจะหล่อเลี้ยงใจเราตลอดไป โดย
เฉพาะยามทุกข์

ขอให้คุณทำใจได้และมีความสุขตามสภาพได้นะคะ




โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 2 มิถุนายน 2560 เวลา:19:48:21 น.  

 
ขอบคุณมากๆนะคะ...ขอบคุณจากใจจริงทั้งคุณเรียวรุ้งและคุณคนบ้านป่าที่แวะเข้าอ่านและมาทักทาย...(มิตรภาพดีมีที่ Bloggang)



โดย: Sakormaree วันที่: 2 มิถุนายน 2560 เวลา:21:20:17 น.  

 
สวัสดีค่ะ..

บ้านอ้อมแอ้ม เสียทั้งคุณพ่อและคุณแม่ห่างกัน 3 ปีคะ

ยังรำลึกถึงท่านอยู่บ่อยๆ

คิดถึงคำสอนของท่านคะ ท่านไม่ได้จากพวกเราไปไหนเลย

ยังอยู่ในใจพวกเราตลอดไป

เป็นกำลังใจให้นะคะ..สู้ๆๆๆคะ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 3 มิถุนายน 2560 เวลา:16:54:04 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทายกัน
ถ้าแมมขนแมว ปรึกษากันได้ค่ะ (ถ้ายังอยากเลี้ยงอยู่)^^

ขอแสดงความเสียใจเรื่องคุณแม่ด้วยนะคะ
เป็นกำลังใจให้นะ ชีวิตต้องดำเดินต่อไป
และท่านยังคงอยู่ในใจเรา เหมือนพี่อ้อมบอกค่ะ


โดย: JinnyTent วันที่: 26 มิถุนายน 2560 เวลา:10:33:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Sakormaree
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




***เราไม่สามารถ Recycle เวลาได้ และชีวิตเรามันสั้น ควรใช้มันอย่างมีคุณค่า ดังนั้นจงบอกตัวเองว่า Never give up = อย่ายอมแพ้***

***พราะบาดแผลในชีวิต ไม่มียากับพลาสเตอร์ปิดแผลดังนั้นจึงใช้การเขียน Blog ช่วยเยียวยาจิตใจ และเตือนตัวเองให้รู้ว่าตัวเองเดินทางมาไกลแค่ไหนแล้ว ***

***เป็นคนง่ายๆ สบายๆ ....
ชื่นชอบการอ่าน....รักงานเขียน...
การเดินทางในชีวิต...ทำให้เห็นมุมมองใหม่ๆ ***

= + = + = + = + = + = + = + = + = + = +

ยินดีและขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน Blog ของ Sakormaree นะคะ

= + = + = + = + = + = + = + = + = + = +




Friends' blogs
[Add Sakormaree's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.