ยัย เจ้ สุด ฮา กับ หมอ เกย์ จอม เฟี้ยว บทที่ 20 หน้า 3
อาทิตย์ต่อมาเป็นเอกจะพาปิ่นไปฝากครรภ์

เขาเลือกโรงพยาบาลที่มีหมอเป็นผู้หญิงตามคำขอของปิ่น

และที่โรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ก็คุ้นเคยกับหมอกิ๊ฟเป็นอย่างดี


“ทำไมส่วนมากหมอสูตินารีแพทย์ ถึงมีแต่ผู้ชาย”

ปิ่นตั้งคำถามกับเขา



“ก็ผู้ชายส่วนมากรักเด็ก”


เขาตอบยิ้มๆ


“เหอะๆๆ” ปิ่นมณีหัวเราะในลำคอ



“แล้วแกรู้ได้ไงโรงพยาบาลไหน มีหมอผู้หญิง”



“ก็โรงพยาบาลที่เจ้มาเจอผมไง?”


“อ้อ มิไกลไปหน่อยเหรอแก”



“ไม่หรอก ก็อยู่ใกล้คอนโดผมอยู่แล้ว”



“แล้ววันเสาร์เป็นเวรผู้หญิงเหรอ”



“ใช่ครับ...เจ้ฝากครรภ์แล้ว เราไปหาซื้อชุดคลุมกันไหม”



“แก เพิ่งจะ 3-4 เดือนเองนะ”

เธอแย้ง


“ 3-4 เดือน เจ้ก็ควรที่จะสวมใส่เสื้อผ้าหลวมๆ สบายๆ นะ หรือว่าอายที่จะได้ใส่ชุดคลุม ชุดคลุมสวยๆ มีเยอะออก”


เขาต่อรอง



“เฮ้ยยยย”


ปิ่นถอนหายใจ



การต้องกลายเป็นสตรีมีครรภ์โดยกระทันหัน และแต่งงานแบบฟ้าแลบ

นึกแล้วก็เสียดาย ที่เธอน่าจะเชื่อเรื่องดวงสักหน่อย จะได้ดูดวงตัวเองเอาไว้ ถ้าจะต้องเจอเรื่องพวกนี้กระทันหัน

เธอจะได้หลีกเลี่ยงการพบปะผู้ชาย แต่กระนั้นเลย เป็นเอกในตอนแรกเธอก็ไม่เคยนับว่าเขาเป็นผู้ชายสักนิด

แล้วไงล่ะ ดันโดนเขาปล้ำเอาได้



“ผมอยากรู้จัง ลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”



“ก็คงต้องรอ 5 เดือนล่ะมั้ง”


“แต่จะเป็นเพศไหน ผมก็รักหมดแร่ะ นี่คุณแม่วางแผนจะขอเลี้ยงหลานเลยนะครับ แต่เราคงได้ย้ายไปอยู่ชุมพรก่อน”



“ทำไมต้องไปอยู่ชุมพร”


เธอตั้งคำถามหน้างง



“ก็ผมเปลี่ยนแพลนที่นั่น จากโรงแรมเป็นโรงพยาบาลไงครับ”



“ที่ไหน?”


“เกาะสวาท หาดสวรรค์เราไงเจ้”



“อ่ะ อย่าบอกนะ แกน่ะ เป็นพรรคพวกเดี่ยวกับนายทุนหน้าเงินนั่น”



“โอ้ย คนนั้นก็คุณพ่อผมนี่ล่ะ”


พูดอย่างภูมิใจ



ปิ่นมณีแทบไม่อยากเชื่อว่านี่จะเป็นเรื่องจริงได้ คนตระกูลนี้ที่ทำตัวน่ารังเกียจ


ข่มแหงชาวบ้านตาดำๆ อย่างไร้ จริยธรรม


ทั้งที่รู้สึกเกลียดและโกรธ ทำไมได้มามีส่วนเกี่ยวข้องกับคนตระกูลนี้ 


พ่อสามีเธอที่เจอในงานแต่งก็ดูนิ่งขรึม ท่าทางดูจะเป็นช้างเท้าหลังคุณนายปิ่นไหมเสียด้วยซ้ำ


มันจะจริงเหรอที่เขาจะจ้างพวกนักเลงโหดพวกนั้น ไปก่อกวน ชาวบ้านที่แทบจะไม่มีทางสู้ ไม่มีอาวุธ



“เจ้ ผมขอโทษนะ ที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเจ้ ผมไม่อยากให้เจ้รู้สึกไม่ดีกับครอบครัวของผม สิ่งที่เกิดขึ้นผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะฝีมือคุณพ่อหรือเปล่า 

มันเลยเป็นเหตุ ที่ทำให้ผมรีบกลับมาเพื่อเคลียร์ทุกอย่างกับพวกท่าน แล้วตอนนี้ ที่นั่น ก็จะถูกสร้างเป็นโรงพยาบาลเพื่อให้ ลุงๆ ป้าๆ มารักษาฟรี นะครับ”



ปิ่นมณีที่นั่งนิ่งอยู่นาน เริ่มดึงสติกลับมา



“รักษาฟรี...มันจะได้เหรอ ค่าใช้จ่ายของโรงพยาบาล มันสูงนะ”



“ใช่ครับ ผมถึงตัดสินใจเปิดส่วนงานศัลยกรรม ที่นั่นด้วย ลูกค้าของผม ผมคิดว่ารายได้จากส่วนงานศัลยกรรม อาจจะช่วยเป็นรายได้หลักของโรงพยาบาลได้”


เป็นเอกไม่เคยทำอะไรโดยไร้การวางแผนสินะ



“แล้วถ้าเกิดเป็นโรงพยาบาลศัลยกรรมแล้ว คนจะไม่ไปที่นั่นเยอะ แล้วทำลายธรรมชาติที่นั่นเหรอ”



“เรามาร่วมมือกันทำการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ให้พวกป้าๆ ดีไหม แล้วก็จำกัดจำนวนนักท่องเที่ยว เพื่อที่จะไม่ให้มีคนเข้าไปเกาะเยอะจนเกินไป และทำลายธรรมชาติที่สวยงาม”



“ก็ดี..”


ปิ่นตอบ



เป็นเอกยิ้ม



“เจ้ ตกลงไปอยู่ที่นั่นกับผมใช่ไหมครับ”



ปิ่นมณีแกล้งเบ้ปาก



“ทำไมฉันต้องไปลำบากกับแกที่นั่นด้วยล่ะ”


“อ้าว...ก็ผมสามีเจ้นิ”


“หย่าได้นิ”



“ไม่...อย่ามาพูดเรื่องอย่ากับผมนะ”


เป็นเอกยั๊วกับท่าทีเมินของปิ่น เขาจับเธอมาจูบอย่างไม่อายใคร เจ้าป๊อดที่ยืนจ้องอยู่ มองทั้งสองอย่างสงสัย


“จะบ้าเหรอหมอ ขึ้นรถเลย”


ปิ่นมณี อายเพื่อนบ้านรีบหนีขึ้นรถไปก่อน


หลังจากมาถึงโรงพยาบาล เจอหมอโย ที่บังเอิญออกมาทานข้าวก็เดินเข้ามาทักปิ่นอย่างดีใจ



“สวัสดีครับ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับคุณปิ่น”



“สวัสดีค่ะ หมอโย”


ปิ่นยิ้มให้เขา


“สบายดีนะครับ นี่ มาทำอะไรครับ ไม่สบายเหรอครับ”



“อ้อ สบายดีค่ะ วันนี้มา..เอ่อ...”


ปิ่นมณีไม่รู้จะบอกหมอโยดีหรือเปล่าเรื่องมาฝากครรภ์



แต่สามีตัวดีก็เดินเข้ามาหาหลังจากไปเจาะเลือดแล้ว


“อ้าว สวัสดีครับหมอโย”


“สวัสดีครับหมอเอก วันนี้ไม่ใช่เวรนิครับ”


“อ้อ พาคุณแม่มาฝากครรภ์ครับ”

เรื่องปากสว่างคงต้องยอมเขาจริงๆ


ก็แหง๋ล่ะ ใครจะปล่อยแฟนตัวเองยืนอ่อยผู้ชายคนอื่นอยู่ได้ ยิ่งเป็นผู้ชายที่เธอเคยชื่นชมให้ฟัง


“ไหนล่ะครับ”

หมอโยมองหา นึกแปลกใจ แม่ของหมอเอกก็น่าจะอายุเยอะแล้ว


เป็นเอกวางมือลงไหล่บางอย่างเป็นเจ้าของ


“คนนี้ครับ เขาไม่อยากเจอหมอสูติ ผู้ชายที่อื่น พอดีที่โรงพยาบาลเราวันเสาร์เป็นเวรหมอกิ๊ฟ ผมเลยพามา”



สร้างเรื่องช็อคให้หมอโย จนนิ่งไปอึดใจ



“คือ หมายความว่ายังไงกันครับ”


เขาถามยิ้มๆ เก้อๆ



“อ้อ..ปิ่น ท้องค่ะ ก็เลย มาฝากครรภ์”


เธอก้มหน้าตอบ



ทำเอาหมอเอกหมั่นไส้ทีเธอไม่กล้าบอกหมอโย



“อ้อเหรอครับ”


หมอโยอึ้งๆ เรื่องแบบนี้มันเกินที่เขาจะเชื่อได้



มองท่าทางสองคนดูสนิทสนมกว่าเมื่อคราวเจอกันครั้งก่อน ปิ่นมณีเหมือนจะเกลียดหมอเอกเข้าไส้ แล้วทำไม

มารอบนี้มาฝากครรภ์ พวกเขาไปจิ๊จ๊ะกันตอนไหน


หรือว่าแอบติดต่อกันเงียบๆ  หน้าตานุ่มนิ่มแบบหมอเอก เขาก็รู้กันทั้งโรงพยาบาล นี่เขาอาจหาญทำผู้หญิงท้องได้เชียวหรือ มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ไง


 
ทั้งๆ ที่เขาเองก็พยายามติดต่อกับปิ่นมณีมาตลอด เหตุใด


ทำไมเขาถึง........................ แห้ว



“อย่าบอกนะ พวกคุณ...เดทกัน”


เขาถามปากสั่น



“อ้อ เราแต่งงานกันแล้วครับ”


เป็นเอกไม่ปล่อยให้หมอโยเข้าใจผิดได้เลย


“น่าจะถึงคิวแล้วนะครับ เราคงต้องไปคุยกับหมอก่อนนะครับ”


“ครับ ยินดีด้วยนะครับ”


หมอโย ที่ยืนนิ่งงันราวคนหมดสติ



มองเป็นเอกที่เดินจูงปิ่นมณีเข้าไปที่แผนกสูตินารีแล้ว ถึงกับใจแป้วไปเลย

 



Create Date : 06 กันยายน 2564
Last Update : 9 กันยายน 2564 10:56:23 น.
Counter : 243 Pageviews.

2 comments
(โหวต blog นี้) 
: เรื่องธรรมดา : กะว่าก๋า
(13 ต.ค. 2564 06:29:44 น.)
สำนวนที่น่าสนใจในนวนิยาย (ตอนที่ 2 ) อาจารย์สุวิมล
(11 ต.ค. 2564 17:58:00 น.)
: ความอยาก : กะว่าก๋า
(11 ต.ค. 2564 05:30:53 น.)
The Trees on the Mountain from Susanna by Carlisle Floyd ปรศุราม
(7 ต.ค. 2564 12:01:43 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณ**mp5**

  
กำลังรอคู่รองอยู้ต่ะ

โดย: หอมกร วันที่: 6 กันยายน 2564 เวลา:9:00:24 น.
  
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ
โดย: **mp5** วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:8:43:06 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Unitan.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#17



unitan
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]

บทความทั้งหมด