จามจุรีที่รัก

DSC_0876

ชื่อภาพ : คุณปู่ฉำฉา
สถานที่ : บ้านโฮ่ง ลำพูน
เทคนิค : สีน้ำบนกระดาษ
ขนาด : ๒๘ x ๓๘ นิ้ว




จามจุรีที่รัก



คุณครับ


คุณคงคุ้นชินกับจามจุรีดีใช่ไหม เพราะคุณคือหนึ่งในผู้ผ่านประตูเทวาลัยนั้น และคงจะจำได้ว่าผมเปิดฉากนวนิยายเล่มหนึ่งของผมที่นั่น ริมสระน้ำมหาวิทยาลัยขณะจามจุรีสีชมพูร่วงพราวบนสนามหญ้า...


"นกสีฟ้า" นั่นยังไง พอนึกออกรึยัง ศรัทธาและความหวังซื่อใสของนักศึกษาหนุ่มสาวที่หวังจะเห็นแสงดาวบนดิน พวกเขาจึงออกโบยบินไปสู่ชนบท...


ขอโทษที...วันานผ่านไปแล้ว ผมไม่ได้ภูมิใจกับนกสีฟ้าตัวนั้นสักเท่าไหร่หรอก และวันนี้ผมกำลังจะพูดเรื่องของฉำฉาบ้านป่าเมืองดอยต่างหาก มิใช่จามจุรีสีทองรองเรือง หรือสีชมพูเลิศหรูและแสนหวาน


ฉำฉาเป็นไม้หัวไร่ปลายนาอยู่คู่ป่าคู่เมืองเรามานาน บางบ้านก็เรียกว่าก้ามปู หรือต้นลัง ทางบ้านผมเรียกสำสา (คนเหนือเราออกเสียง ช.ช้าง ฉ.ฉิ่ง ไม่ถนัดหรอก)


ฉำฉาหรือสำสา นี่ผมผูกพันมาแต่ชั้นประถม ต้นโปรดอยู่ที่ท่าน้ำหน้าโรงเรียนศรีถ้อย ยืนต้นใหญ่บะฮึ่มยึดชายตลิ่งคู่กับซอมพอยักษ์ที่เด็กทโมนชายชอบไปปีนป่าย กระโจนลงเล่นผาดโผนหน้าน้ำนอง ส่วนดงฉำฉาใหญ่ยักษ์ที่ขึ้นเป็นดงดำคล้ำครึ้ม ก็อยู่ในเขตป่าช้าท้ายหมู่บ้าน


ป่าช้าสมัยนั้น เขายังใช้วิธีเผากันจะ-จะตา และผีตายโหงก็จะฝัง ปักไม้กางเขนไว้ให้รู้ เจอร่มครึ้มของฉำฉา ตั้งแต่สองฝั่งไปป่าช้า น่ากลัวมาก-มาก อย่าว่าแต่กลางคืนเลย กลางวันแสก ๆ ใจก็ยังเต้นระส่ำระสาย


ถึงกลัวแค่ไหนก็ต้องไป เพราะต้องไปช่วยน้าชายเก็บครั่ง ไม่เช่นนั้นก็อดได้พบกับพระเอกขวัญใจ-แมน ดำเกิงเดช น้าเล่นเอา "อินทรีแดง" มาเป็นข้อแลกเปลี่ยนแรงงานผม


ฉำฉาที่ผูกพันสมัยป.ต้น ก็อยู่ที่แถววังคำ ริมฝั่งกก เชิงดอยมุงเมือง เชียงราย ฉำฉานั้นอายุร้อยปีขึ้น เป็นคุณปู่ฉำฉาก็ว่าได้


เขาปลูกไว้ยึดตลิ่ง ให้ร่มเงาคนผ่านทางมากกว่าจะเอาไว้ปล่อยครั่งเหมือนฉำฉาที่อำเภอบ้านเกิด ครั่งนี่เอาไปทำแผ่นเสียงนะครับ ช่วงปี ๒๕oo เป็นต้นไป เป็นยุคทองของแผ่นเสียง (น่าจะประมาณยุค ๕o-๖o ของฝรั่ง) ผมเรียนอยู่ ม.ศ.๓ ได้ฟังเพลงจากแผ่นเสียงครั้งแรกในชีวิตที่บ้านเพื่อนลูกพ่อเลี้ยงโรงบ่มใบยาสูบ เป็นเพลงของวงเดอะบีเทิลส์ที่ปกเป็นภาพสี่เต่าทองเดินข้ามทางม้าลายบนถนนแอบบี


ยุคที่แผ่นเสียงครองโลก ครั่งราคาดีสุด-สุด นั่นทำให้ต้นฉำฉากลายเป็นไม้ป็อบปูลาร์ก็ตาม ต้นใช้เลี้ยงครั่ง แถมลายไม้ยังสวยเลิศ เหมาะสำหรับจะเอาไปแกะสลักทำเฟอร์นิเจอร์


ประโยชน์อย่างหลังนี้เพิ่งจะมารู้ค่า เห็นฉำฉาอยู่ในสายตา ก็เมื่อหมดยุคแผ่นเสียงและไม้สักหมดป่า ไม่เนื้ออ่อนริมทางที่มีทรงพุ่มแผ่(สวยกว่าไม้ใดในโลกก็ว่าได้ในสายตาผม) ซ้ำแผ่พุ่มใบไม้ให้ร่มเงากว้างขวาง-ชวนนอนฝันไกล


หน้าร้อนถ้าคุณได้นั่งพักผ่อนใต้ร่มไม้ฉำฉา คุณจะเย็นสบายอุราหาที่เปรียบไม่ได้ ยิ่งคราสิงหา-กุมภา ฉำฉาออกดอกคลี่พัดสีชมพู โบกลมพลิ้วปลิวฟ้า หอมอ่อนอ้อนจมูก เย็นระรื่นชื่นใจ ชวนให้ไม่อยากจากไปหาร่มไม้ไหน


เสียดาย เสียใจ ไม้ฉำฉาเริ่มหายาก ต้นคุณปู่หน้าโรงเรียนก็ล้มแล้ว ต้นเพื่อนคุณปู่ในโรงบ่มเก่าบ้านขัวตาดก็ถูกโค่นแล้ว ต้นคุณยายหลายคนโอบที่แผ่ร่มเงาผาสุกให้ผู้คน-กลางหมู่บ้าน ก็ถูกรานขายสล่าแกะสลักไม้จากบ้านหลุกไปแล้ว (เขาอาสามาตัดโค่นให้ชาวบ้านเสร็จสรรพ)


เห็นฉำฉาที่อยู่ในโรงบ่มใบยาสูบร้าง ที่บ้านโฮ่ง เวียงหละปูน ผมจึงให้ชื่นตาชื่นใจ เหมือนผมได้พบกับคุณปู่ในวัยเยาว์อันแสนสุขอีกครั้ง แทบกระโดดเข้าไปกราบและโอบกอด



เรื่องและภาพ โดย พิบูลศักดิ์ ละครพล
จากคอลัมน์ "ผ่านตามาตรึงใจ" นสพ.กรุงเทพธุรกิจวันอาทิตย์ ๒๕ พ.ค. ๒๕๕๗
กรุงเทพธุรกิจวันอาทิตย์




DSC_0877





บล็อกนี้อยู่ในหมวดศิลปะค่ะ



บีจีจากคุณเนยสีฟ้า กรอบจากคุณsomjaidean100

Free TextEditor




Create Date : 26 พฤษภาคม 2557
Last Update : 26 พฤษภาคม 2557 22:37:39 น.
Counter : 1460 Pageviews.

0 comments
Meine Lippen, sie kussen so heiß from Giuditta by Franz Lehár ปรศุราม
(30 มี.ค. 2563 20:17:37 น.)
ปลื้มใจจัง - ไทยคว้าแชมป์แกะสลักหิมะ เป็นสมัยที่ 9 แล้ว newyorknurse
(28 มี.ค. 2563 23:50:41 น.)
นิทรรศการภาพสีน้ำ Sawara town & 7 City 01 haiku
(15 มี.ค. 2563 22:34:22 น.)
ภาพวาดสีน้ำ นกต่างๆ - นำมารวมไว้ให้เพื่อนเก็บไว้เป็นที่ระลึก newyorknurse
(29 ก.พ. 2563 20:00:38 น.)

Haiku.BlogGang.com

haiku
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 152 คน [?]

บทความทั้งหมด