Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 
25 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
เหนื่อยล้าเหลือเกิน เหมือนเดินมาเดียวดาย

24/8/50


6 โมงครึ่ง
พี่กิ่ง sms เข้ามา
เราโทรกลับ คุยเรื่องที่เพิ่งเจอมา

7 โมง
จู้โทรเข้ามาคุยพร้อมปลอบ
แต่ไม่อยากพูดอะไรมากไปกว่า
บอกว่าเจอเรื่องเดิมๆมา

8 โมง
นั่งมองโทรศัพท์
เราคิดในใจ
เธอจะไม่คิดโทรมาเลยหรือ
ทั้งที่ sms ไปบอกว่ากินยาลงไป 10 เม็ด
จะไม่ใส่ใยดีกันเลยเหรอ

แล้วนึกภาพเดิมเมื่อสัปดาห์ก่อนที่เราไม่สบาย
เธอโทรมาเป็นคนแรกแต่เช้า ถามอาการ
แล้วตอนที่เราร้องไห้ตอนมีเรื่องกับเจ้านาย
เธอก็รีบโทรมาถาม
ตอนนี้เธอเป็นอะไรไปไม่รู้
เราน้อยใจอีกแล้ว

8 โมง 8 นาที
เราอดไม่ได้
เริ่มกดโทรศัพท์หาเธอ
เธอรับสายแล้วบอกว่าติดสายอยู่กับพี่ที่ออฟฟิศ
แล้วก็คุยกัน

เธอบอกว่าเมื่อคืนที่ร้ายใส่ขอโทษและที่ผ่านมาทั้งหมด
เค้ามาเองเธอไม่ได้ชวนมา
พอดีเค้ามีธุระที่สีลม บ้านเค้าอยู่ที่พุทธมณฑลสาย 4
เป้นทางผ่านพอดีเลยจะได้ส่งกลับบ้าน

เมื่อวานเธอโมโหเลยทำไปอย่างนั้น
ในเมื่อเธอชวนเราดีๆไม่ชอบ
เราบอกเราขอโทษ
เธอบอกคำขอโทษเรามันเลี่ยน
มากเกินไป

เราบอกต่างคนต่างขอโทษแล้วก็หายกันไป

เธอบอกเรา
"อย่าอยู่คนเดียว เด๋วฟุ้งช่าน ไปอยู่กับพี่จู้หรือพี่โน่งซะ"
เราบอกไปไม่ได้เพราะติดทำงานเกี่ยวกับงบพรุ่งนี้

เธอบอกเรา "โลกไม่ได้มีเราสองคนนะ เราต้องเข้าใจ"
แล้วท้ายที่สุดก่อนวางสาย
เธอบอกเรา "พักผ่อนเยอะๆล่ะ หวัดดีคับ"
เราบอก "ขอบคุณ หวัดดีครับ"
วางสายไปเรารู้สึกดี

เราพยายามหลับแต่ตาไม่หลับ
เพราะเจ้านายโทรมา
ให้เข้าออฟฟิศช่วงบ่าย
ไปทำงานเกี่ยวกับงบประมาณที่ค้างไว้

เราเข้าออฟฟิศด้วยอาการย่ำแย่ ตอนบ่าย 2
ทำงานจนเสร็จ
เจ้านายถามไปเมาที่ไหนมา
เราไม่ตอบ

เรายังมีอาการมึนๆ
อาจเพราะฤทธิ์ยาตัวไหนไม่รู้
ชาๆที่ขาด้วย
แต่ยังพออยู่ได้

เลิกงาน
เราไม่อยากกลับห้อง
เพราะจะฟุ้งช่านตามที่เธอบอก

เจโทรมาถามว่ากินยาอะไรไปบ้าง
เราไม่รู้ กินแล้วทิ้งฉลากเลย
เจบอกไปล้างท้องดีมั้ย เด๋วจะมารับไป
เราบอกยังพออยู่ได้...

เลยแวะร้านเน็ตทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย จน 3 ทุ่มครึ่ง
ถึงกลับห้อง ไม่ได้กินข้าวอีก
กินแต่นมและน้ำผลไม้ลงกล่องหนึ่ง

ทั้งที่สั่งข้าวมาแล้ว
ไม่รู้ทำไมไม่หิว....

โน่งโทรมา
จู้โทรมา
พี่กิ่ง sms มา
ทุกคนเป็นห่วงเราหมด
แต่เธอเงียบ ไม่มีสายเธอเข้ามาเลย

เรามานั่งคิด
ที่เราบ้ามากมายขนาดนี้
ไม่ได้เป็นเพราะผู้ชายคนไหนของเธอ

แต่เป็นเพราะเรารู้สึกเราไร้ค่า
เราไม่มีค่าตรงนั้น
นาทีนั้น
เธอทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่มีตัวตนตรงนั้น

เราไปด้วยความรู้สึกที่หวังว่า
จะได้คุยกัน อยู่ร่วมกัน
ในฐานะอะไรเราไม่สนใจ
เธอก็รู้ เราให้ความสำคัญกับเธออันดับแรกเสมอ
แต่เมื่อคืนกลับเป็นอย่างนี้ เลยทำให้เราแย่
เราร้องไห้มากมาย

และเราคิดว่า
ถ้าเธอจะให้ความสำคัญกับเรา
เมื่อคืนเธอสามารถบอกเค้าที่มารับได้ว่า
ติดธุระ ไม่ว่าง พอดีนัดกับพี่อีกคนไว้
ทำไมเธอทำไม่ได้

โอเคเธอเหนื่อย
เราเข้าใจ
เรามีปัญญาที่จะจ่ายค่ารถให้ได้
ให้กับเธอมาเท่าไรแล้ว

แค่นี้ทำไมเราจะทำให้ไม่ได้
ทำให้เรารู้สึกว่า
เราหมดค่า เราหาของให้แล้ว

เธอแก้บนเสร็จ หมดงานของเธอแล้ว
ก็เฉดหัวเราส่ง
ทางใครทางมัน..

ที่คือปัญหาที่ทำให้เราแย่
และบ้ามากมายขนาดนี้...

ฟังเพลง แล้วพยายามข่มตาให้หลับ
จบไปอีกวัน


Create Date : 25 สิงหาคม 2550
Last Update : 25 สิงหาคม 2550 16:48:46 น. 11 comments
Counter : 422 Pageviews.

 
สวัสดีคะ

Goodpeople เองคะ

แวะมาเยี่ยมในวันหยุดจ้า

ไปเที่ยวไหนหรือเปล่า


ขอบคุณที่มาเยี่ยมที่ blog goodpeople นะคะ


โดย: goodpeople วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:17:06:45 น.  

 
เข้มแข็งค่ะพี่ชาย

นะคะ


โดย: random-4 วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:17:44:00 น.  

 


โดย: ใครกัน...นั่งอยู่ตรงนี้ วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:17:56:56 น.  

 
แวะมาให้กำลังใจนะคับ
ยังมีผมเป็นเพื่อนนายอีกคนนะ
ยินดีเสมอนะคับ เล่าสู่กันฟังได้นะคับ
ดูแลตัวและหัวใจให้เข้มแข็งนะคับ
take care
frank


โดย: หัวใจขนนก (F_lifetruth ) วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:18:15:33 น.  

 
หวัดดีเจ้าค่ะ

แวะเอากำลังใจมาฝากเจ้าค่ะ...สู้ๆๆๆๆ


โดย: Aedjung วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:19:25:18 น.  

 
.....บางครั้งก็ต้องยอมรับความจริง.....


โดย: ลมพัดใบไม้ไหว วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:19:26:34 น.  

 
ยังไม่หายอีกเหรอ...กินยาเยอะมากๆ เลย...

ทำใจให้มันสนุก ยิ้มแย้มตลอดไป หากความทุกข์จะมาเมื่อไหร่...เรานั้นย่อมไม่กลัว....(คุ้นมะ เพลงนี้)



โดย: uter วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:22:33:30 น.  

 
เข้มแข็งนะคะคุณชรันจ์

ต้องผ่านมันไปให้ได้นะ


โดย: floral_flory วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:2:44:45 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ดูแลและรักษาหัวใจตัวเองก่อน...
จะได้มีแรงใจ...ไว้ทำสิ่งต่างๆรอบตัวนะคะ

Ps...เทคแคร์ค่ะ >>> แล้วจะส่งPC สวยๆไปหานะคะ


โดย: ครีมค่า IP: 203.209.78.141 วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:13:12:06 น.  

 
หวัดดีเจ้าค่ะคุณชรันจ์

วันนี้เป็นอย่างไรบ้างล่ะเจ้าค่ะ...โปรดทราบเป็นห่วงนา..


โดย: Aedjung วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:19:51:33 น.  

 
คงต้องบอกเหมือนคนอื่นๆๆที่มาคอมเม้นด้วยความห่วงใยนะคะ

ว่า .. เข้มแข็ง ไว้ค่ะ

^ ^




โดย: นางสาวชบา วันที่: 27 สิงหาคม 2550 เวลา:9:39:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ชรันจ์
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





อาจจะมีเหงาใจ แม้ชั่วยาม แต่ไม่เคยพร้ำเพ้อใดใด
หากจะมองฟ้างามแค่สุขใจ แต่ไม่เคยฝันใฝ่ให้ถึงดาว

เพียงลำพัง เรานี้พอใจ ไม่เคยคิดร้ายใครก่อน
ใครมาดีเราก็ดีไป หากมาร้ายร้ายคืนไปเช่นกัน
(หากใครดีฉันยอมพลีให้หมดใจ)








New Comments
Friends' blogs
[Add ชรันจ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.