Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2549
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
6 พฤษภาคม 2549
 
All Blogs
 
"ปากดี" ...นะเรา

เมื่อคืน เข้านอนเที่ยงคืน ตื่นตี 4 แล้วนอนไม่หลับ




รื้อ VCD คอนเสิร์ต มาดูนับสิบแผ่น ก็ยังไม่หลับ









ทรมานมาก




ลุกจากเตียงนอน 6 โมง 20








เข้าที่ทำงานสายแล้ว




เธอมาสาย เราเฉยๆไม่มองหน้า




สักพัก เธอเรียก "พี่....." เราไม่หันไปมอง "เรียกทำไม"




เธอยื่นสมุดธนาคารที่ฝากไปอัพเมื่อวานให้




พร้อมถาม "อารมณ์ไหนเนี่ย" เราเฉยๆ




แล้วให้ข้าวใหม่โทรเข้ามา ตั้งริงโทนไว้ เพลง "ปากดี"




คุยโทรศัพท์พักใหญ่ เข้ามาที่ห้อง




เจ้านายให้งาน




เธอหันมาถาม "ไฟสว่างขึ้นไหม" ฝ่ายซ่อมบำรุงมาติดไฟให้




เราบอก "ก็ดี ขอบใจ"




เธอบ่น "เคืองไรอยู่แน่ๆ"








แล้วเธอเข้ามาถามหาดิก เราก็ไปหาให้ เธอยิ้ม




บอก"ไม่ต้องหาแล้ว" แล้วยิ้มต่อ









เราถาม "ยิ้มอะไร มีความสุขนักเหรอ"




เธอบอก "ก็ไม่รู้ว่าพี่เป็นไร ไม่ยอมบอกนี่"




เราเฉย








ก่อนเที่ยง เธอขอคุยด้วย




ถามเรื่องจะชวนน้องอีกคนไปกินข้าวด้วยดีมั้ย




แล้วชวนเรา เราโอเคครั้งแรก




พอบอกเจ้านายจะไป เราบอกพี่ไม่ไปแล้ว








เธอถาม "เป็นอะไร...วันนี้" เราบอก"ป่าว"




เราบอก"ก็คุยกันแล้ว ถ้าพี่ไม่คุยด้วยจะบอกว่าเป็นอะไร




แต่อาจยังไม่ถึงเวลา"




เธอบอก "ถึงเวลาแล้วคุยกันเลย"




เจอรบเร้ามากๆๆ




เราอดไม่ได้ "เมื่อวานทำอะไรมา ไปทวนมาแล้วค่อยบอก"




เธอบอก "จำไม่ได้ บอกเลยนะ"








เราเริ่มถาม "เมื่อวานรีบไปไหน ทำไมไม่บอกกันสักคำ




แล้วชวนพี่ทำไมตอนเช้า............."




เธอบอก "เดาแล้วว่าเรื่องนี้"




"ขอโทษค่ะ หายโกรธยัง ยังละซี รู้นิสัยพี่ดี" เราก็เฉยๆ




แล้วก็ฝากงานให้เจ้านาย แล้ว ออกมา




แล้วบ่ายเราก็เข้าโรงงานที่หนองแขม




แล้วโทรบอกเธอให้ช่วยแชร์ข้อมูลให้ ตอน 4 โมง








6 โมง 15 เธอโทรเข้ามา ถามว่า "อยู่ไหน"




เราถาม"ไม" เธอบอก "จะชวนกิน sevensen"








เราบอก "เดี๋ยวไป เดินทางประมาณครึ่งชั่วโมง




เธอบอก "จะรอถึง 6 โมงครึ่ง"




"โอเคๆ" เรารับปากแบบไม่มองนาฬิกา








เราขึ้นแท๊กซี่มองนาฬิกาในแท๊กซี่




แล้วก็โทรไปหาเธอ "จะบ้าเหรอ 15 นาที จะให้ถึงเดอะมอลล์ท่าพระ"




เธอหัวเราะ เธอบอก "ไม่ต้องมาก็ได้ วันอื่นก็ได้ โทรมาถามแค่นั้น"




เราบอก "ไม่ต้องเลย "นั่งแท๊กซี่แล้วนี่ รอเลยถึงประมาณทุ่ม"








ไปยืนรอเธอหน้าร้านสักพัก แล้วเธอก็มา ให้เธอสั่ง Earth เควก (เธอกินคนเดียว) เธอถาม "ทำไมไม่ไปธรรมศาสตร์ " เราบอก "มีเรื่องกันนิดหน่อย" เธอบอก"นั่นดิ"ระหว่างที่กิน คุยๆเรื่องที่ทำงาน




เธอบ่นหนาว แล้วก็ออกจากร้าน




เดินข้ามสะพานลอย เพราะคิดว่ามีรถไปวงเวียนใหญ่




เธอบอก "เดินกลับไปเลย ถือว่ามาส่งละกัน"




แล้วโบกมือ "บายๆ" แล้วเธอหันมามองอีกรอบ "แล้วเจอกันวันจันทร์"
เราก็บอกพยักหน้า "จ้า"








แยกกัน เราเดินเล่นในห้างต่อจน 3 ทุ่ม จึงออกมา




แล้วกลับห้อง นอนเป็นตาย...



Create Date : 06 พฤษภาคม 2549
Last Update : 6 พฤษภาคม 2549 20:48:39 น. 1 comments
Counter : 363 Pageviews.

 


คือ.. ผืนทรายที่โอบทะเลไว้..
จะวันใด มั่นคงเหมือนดังที่เป็น
อยู่เคียงข้างเธอ.. ใจไม่ไหวเอน
และยังคงชัดเจน อย่างนั้น


โดย: หนุอุ๋ม (tenno_jung ) วันที่: 10 พฤษภาคม 2549 เวลา:17:21:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ชรันจ์
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





อาจจะมีเหงาใจ แม้ชั่วยาม แต่ไม่เคยพร้ำเพ้อใดใด
หากจะมองฟ้างามแค่สุขใจ แต่ไม่เคยฝันใฝ่ให้ถึงดาว

เพียงลำพัง เรานี้พอใจ ไม่เคยคิดร้ายใครก่อน
ใครมาดีเราก็ดีไป หากมาร้ายร้ายคืนไปเช่นกัน
(หากใครดีฉันยอมพลีให้หมดใจ)








New Comments
Friends' blogs
[Add ชรันจ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.